Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SA/Rz 1090/11

Адміністративні суди2011-11-25
Номер справи
II SA/Rz 1090/11
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Дата рішення
2011-11-25
Тип
Postanowienie WSA w Rzeszowie

Судді

Paweł Zaborniak

Резолютивна частина

Zwolniono od kosztów sądowych w części

Текст рішення

SENTENCJA 25 listopad 2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku I. J., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych do sprawy ze skargi wyżej wymienionego, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r., znak [...], w sprawie skierowania na badania lekarskie, - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w połowie ich wysokości. UZASADNIENIE Skarga I. J. dotyczy decyzji SKO, zawierającej nakaz skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia po stronie wnoszącego przeciwwskazań do kierowania pojazdami wg. kategorii B. We wniosku złożonym na urzędowym druku PPF, wyżej wymieniony skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Na podstawie złożonego wniosku PPF ustalono ponad wszelką wątpliwość, że strona wraz z żoną zamieszkuje w domu o pow. 80 m². Oprócz domu rodzina J. posiada także nieruchomość rolną, stajnie oraz oborę. Podstawą utrzymania rodziny jest dochód z renty i z pracy w łącznej wysokości 3’335 zł. W skali miesiąca znaczne kwoty przeznaczane są na zakup specjalistycznych urządzeń medycznych. Jest to wydatek rzędu 350 zł. Stwierdzono, co następuje: Strona skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Kosztami sądowymi są opłaty i wydatki sądowe. Ze względu na tak ustalone granice wniosku o prawo pomocy, skarżący powinien udowodnić, że spełnia przesłanki, o których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie częściowym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie swego koniecznego utrzymania. Koszty sądowe niniejszej sprawy mogą spowodować obniżenie, jakości życia wnioskodawcy. Zdecydowanie największy ciężar finansowy wiąże się z koniecznością uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi kasacyjnej. Wpis ten wynosi 200 zł. W związku z zakończeniem sprawy, strona powinna liczyć się z koniecznością opłacenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł z tytułu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia oraz wpisem należnym od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Zestawienie powyższych kosztów sądowych oraz dochodów członków gospodarstwa domowego, pozwala uznać, że ich pokrycie nadwyręży zdolności wnioskującego do zachowania poziomu koniecznego utrzymania. Skarżący ponosi znaczne wydatki na swe leczenie oraz utrzymanie gospodarstwa. Okres jesieni i zimy generuje zwiększenie wydatków na zakup opału, ubrań oraz lekarstw. Ponadto, I. J. jest skarżącym w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 1091/11. Wpis sądowy w wymienionej sprawie z tytułu złożenia skargi do WSA wynosi kwotę 100 zł. Koszty uczestniczenia w tym postępowaniu niewątpliwie obniżą zdolność majątkową wnioskującego. Biorąc pod uwagę wysokość kosztów sądowych spraw sądowo administracyjnych wszczętych ze skargi wnioskującego oraz wysokość miesięcznych dochodów członków gospodarstwa domowego skarżącego, należy zwolnić go od kosztów sądowych sprawy o sygn. II SA/Rz 1090/11 w połowie pełnej ich wysokości. Udzielona postać pomocy pozwoli zachować stronie poziom utrzymania koniecznego i zgodna jest z zasadą pokrywania kosztów sądowych przez stronę, która spowodowała ich powstanie. W realiach niniejszej sprawy przyznane zwolnienie oznacza, że I. J. będzie zobowiązany do pokrycia jedynie 100 zł wpisu sądowego. Także przyszłe koszty sądowe po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia zostaną pomniejszone o połowę ich pierwotnej wysokości. Z zaznaczonych wyżej względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.