II FZ 1150/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch, , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. [...] sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2602/11 w zakresie uchylenia postanowienia w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B. [...] sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 6 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 października 2013 r., sygn.akt III SA/Wa 2602/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi B. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (Skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 6 maja 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, uchylił poszczególne punkty zarządzeń Przewodniczącego Wydziału oraz uwzględnił zażalenie strony z dnia 23 sierpnia 2013 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2013 r., sygn.akt III SA/Wa 2602/11 w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Sąd w uzasadnieniu wskazał art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) i kierując się powyższym uregulowaniem dokonał ponownej oceny stanu sprawy, z uwzględnieniem nowych okoliczności faktycznych. Za nową okoliczność Sąd uznał wydanie przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia z 1 października 2013 r. o uchyleniu pkt 2 zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 kwietnia 2013 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z 28 marca 2013 r. Sąd wyjaśnił, że uchylenie tego zarządzenia czyni bezprzedmiotowym postanowienie Sądu z dnia 27 maja 2013 r. z uwagi na jego nieopłacenie. Nie mogła stanowić przesłanki do odrzucenia zażalenia okoliczność jego nieopłacenia w sytuacji uchylenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od tego zażalenia. W tej sytuacji dalsze czynności Sądu (wymienione w sentencji postanowienia) będące następstwem złożonego przez Skarżącą zażalenia były niezasadne. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca podniosła, że z powodu niekonstytucyjnego wyboru Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Sędzia sprawozdawca nie miał prawa do wykonywania tej funkcji, gdyż nie mógł wykonywać zawodu sędziego. Ponadto w prawie występuje luka w postaci braku zasad zgłoszenia protestu przeciwko ważności wyboru prezydenta, a dodatkowo w ustawie brak trybu rozpatrywania petycji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że w analizowanej sprawie podnoszone w zażaleniu przez stronę okoliczności, mające mieć wpływ na ważność wyborów Prezydenta Rzeczpospolitej, nie mieszczą się w katalogu przesłanek powodujących nieważność postępowania zawartych w art. 183 § 2 pkt 1-6 P.p.s.a. W świetle zaś art. 3 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; zwanej dalej: p.u.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny sprawuje nadzór nad działalnością wojewódzkich sądów administracyjnych w zakresie orzekania w trybie określonym ustawami, a w szczególności rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń tych sądów i podejmuje uchwały wyjaśniające zagadnienia prawne oraz rozpoznaje inne sprawy należące do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy innych ustaw; nie jest zatem władny badać w toku postępowania sądowoadministracyjnego kwestii formalnej poprawności zatwierdzenia wyborów na Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. Natomiast Sąd Najwyższy jest organem władzy sądowniczej, powołanym do rozpoznawania protestów wyborczych oraz stwierdzania ważności wyborów do Sejmu i Senatu oraz wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, a także ważności referendum ogólnokrajowego i referendum konstytucyjnego (art. 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym – Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze. zm.). Z rozpoznawaną sprawą nie mają nic wspólnego kwestie dotyczące problematyki uregulowania zasad zgłaszania do Sądu Najwyższego protestów wyborczych, ani kwestia trybu rozpatrywania petycji. Naczelny Sąd Administracyjny nie posiada kompetencji, by do tych zagadnień się odnosić. W zakresie zaś zasadności zaskarżonego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny uznał je za zgodne z art. 165 p.p.s.a. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.