I C 580/23

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 580/23 upr</strong> </p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 29 lutego 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="184"/> <col width="515"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Beata Bihuń</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 lutego 2024 r. w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339§1 k.p.c.</a> </p> <p>sprawy z powództwa E-<span class="anon-block"> Kancelarii Grupa (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">P. P.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>powództwo oddala.</p> <p>Sygn. akt I C 580/23 upr</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód, E-<span class="anon-block"> Kancelaria Grupa (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>, wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">P. P.</span> kwoty 1.494,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 29.01.2021 r. do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 26.02.2019 r. pozwana zawarła z <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> umowę o wydanie międzynarodowej karty kredytowej z kredytem odnawialnym i udzielenie limitu kredytowego. Pozwana uzyskała limit w wysokości 1.000,00 zł, z którego skorzystała. Do dnia wniesienia pozwu pozwana nie spłaciła udzielonego jej kredytu oraz odsetek i innych związanych z nim opłat w łącznej kwocie 1.494,04 zł.</p> <p>W dniu 07.12.2020 r. została zawarta umowa cesji pomiędzy <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z/s w Bułgarii a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">K.</span> a E-<span class="anon-block"> Kancelarią Grupa (...) Spółka z ograniczona odpowiedzialnością</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>, na mocy której nastąpiło przejście uprawnień na stronę powodową, m.in. z tytułu wierzytelności dochodzonej w niniejszej sprawie. Przedmiotowa wierzytelność wynika z umowy pożyczki zawartej pomiędzy pozwana a wierzycielem pierwotnym.</p> <p>Dalej powód wskazał, że w dniu 07.12.2022 r. pomiędzy w/w stronami doszło do zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności, na mocy której nastąpiło przejście na powoda uprawnień m.in. z tytułu wierzytelności dochodzonej w niniejszej sprawie.</p> <p>Wymagalność dochodzonego pozwem roszczenia powód określił na dzień 28.01.2021r.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span> </p> <p>W dniu 26.02.2019 r. pozwana <span class="anon-block">P. P.</span> zawarła z <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> umowę o wydanie międzynarodowej karty kredytowej z kredytem odnawialnym i udzielenie limitu kredytowego. Na jej podstawie wierzyciel pierwotny udzielił pozwanej kredytu w maksymalnej kwocie 1.000,00 zł (limit kredytowy).</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: umowa k. 30 – 36)</em> </p> <p>W dniu 07.12.2020 r. pomiędzy <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z/s w Bułgarii a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">K.</span> została zawarta umowa cesji, na mocy której nastąpiła sprzedaż wierzytelności m.in. należnej od <span class="anon-block">P. P.</span> nas kwotę 1.000,00 zł.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: umowa k. 18 - 29)</em> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił i zważył, co następuje:</span> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Powód nie udowodnił, że przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem pozwanej. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Strony zobowiązane są w myśl przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ciężar udowodnienia faktów uzasadniających objęte pozwem roszczenie spoczywał na powodzie, który winien wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu.</p> <p>Powództwo zostało oparte na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 1)">art. 509 1 kc</a>, zgodnie z którym, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.</p> <p>Wierzytelność, która ma być przedmiotem cesji, powinna istnieć w momencie zawarcia umowy. Musi też być oznaczona w zakresie stosunku prawnego, z którego wynika, a także stron i przedmiotu świadczenia. Elementy te powinny być już znane, ewentualnie musi istnieć możliwość ich ustalenia na podstawie treści stosunku prawnego, z którego wynikają.</p> <p>W niniejszej sprawie powód nie udowodnił, iż przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem pozwanej, nie wykazał bowiem istnienia przedmiotowej wierzytelności.</p> <p>Przede wszystkim należy podkreślić, że powód nie udowodnił, że pozwana była zobowiązana do zwrotu kwoty wykorzystanego limitu kredytowego na rzecz wierzyciela pierwotnego oraz, że z tego limitu w ogóle skorzystała nawet w minimalnym zakresie.</p> <p>Dowodem na powyższe nie może być samo przedłożenie umowy o wydanie międzynarodowej karty kredytowej (k. 30 – 36), albowiem dokument ten może dowodzić jedynie tego, że pozwana otrzymała od wierzyciela pierwotnego kartę kredytową i miała możliwość wykorzystania środków z przyznanego jej limitu kredytowego w wysokości 1.000,00 zł. Powód nie udowodnił jednak w żaden sposób, że pozwana z tej możliwości skorzystała i w związku z tym powstał po jej stronie obowiązek zwrotu na rzecz wierzyciela pierwotnego jakichkolwiek kwot, albowiem z przedłożonych do pozwu dokumentów nie da się wywnioskować, że taka sytuacja miała miejsce.</p> <p>Dowodem na istnienie zobowiązania pozwanej nie mogą być również przedłożone wraz z pozwem oświadczenie o wypowiedzeniu umowy (k. 37) oraz zawiadomienia o przelewie wierzytelności wraz z wezwaniem do zapłaty (k. 38, 39), ponieważ powód nie dołączył do nich nie tylko dowodu doręczenia tych pism pozwanej, co mogłoby dowodzić, że odebrała je i nie zareagowała, więc zgodziła się z ich treścią, ale brak nawet dowodu, że te pisma zostały przez powoda do pozwanej wysłane.</p> <p>Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 kpc</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>). W myśl wskazanych przepisów to strony obowiązane są przedstawiać dowody, a Sąd nie jest władny tego obowiązku nawet wymuszać, ani – poza zupełnie wyjątkowymi sytuacjami – zastępować stron w jego wypełnieniu. Ciężar udowodnienia spoczywa na stronie, a ów ciężar rozumieć należy z jednej strony jako obarczenie strony procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności. Tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik procesu.</p> <p>Nie można było również w przedmiotowej sprawie uznać, że pozwana nie przedstawiając swojego stanowiska w rzeczywistości uznała powództwo. Powód powinien wykazać zasadność powództwa. Brak merytorycznego zaprzeczenia jego twierdzeń przez pozwaną nie zwalniał go od wykazania podstawowych okoliczności wskazujących na zasadność żądania. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 7.11.2007 r. (II CSK 293/07), ciężar udowodnienia faktu należy rozumieć nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń, ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności.</p> <p>Sąd jest zobligowany do uznania twierdzeń powoda przy bezczynności pozwanego jedynie w przypadku braku wątpliwości co do zasadności pozwu. W niniejszej sprawie natomiast powód nie przedłożył dowodów dostatecznie uzasadniających istnienie wierzytelności przeciwko pozwanemu.</p> <p>Mając na względzie powyższe okoliczności, powództwo należało oddalić.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1)  odnotować;</p> <p>2)  odpis doręczyć pełn. powoda z pouczeniem;</p> <p>3)  za 14 dni lub z apelacją.</p> <p>29.03.2024 r.</p> <p>Sędzia Beata Bihuń</p> </div>