II AKa 41/23

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt II AKa 41/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 lutego 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: SSA Bogusław Tocicki /spr./</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SA Jarosław Mazurek</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA Artur Tomaszewski</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: Joanna Rowińska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Jarosława Rybczyńskiego prokuratora Prokuratury <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2024 r. sprawy:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 63;art. 63 ust. 3)">art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. R. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 63;art. 63 ust. 3)">art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 63;art. 63 ust. 3)">art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 11 października 2022 r., sygn. akt III K 156/21 </strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </span> w ten sposób, że:</strong> </p> <p>a)  <strong> <!-- --> w odniesieniu do przestępstw przypisanych temu oskarżonemu w punktach: III, IV i VI części rozstrzygającej (zarzuconych w punktach: II-V części wstępnej) uznaje oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> za winnego tego, że w dniu 28 listopada 2020r. w <span class="anon-block">K.</span>, działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej oraz w celu udaremnienia wykonania postanowienia Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 28 lipca 2020r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, o zabezpieczeniu majątkowym samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, o szacunkowej wartości 23.000,- złotych, zatrzymanego w dniu 21 lipca 2020r. jako składnik majątku podejrzanego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i tego samego dnia oddanego na przechowanie <span class="anon-block">M. D.</span>, zbył przedmiotowy pojazd <span class="anon-block">S. G.</span> doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 20.000,- złotych, przez wprowadzenie nabywcy w błąd, że będący przedmiotem umowy kupna/sprzedaży pojazdu z dnia 28 listopada 2020 roku , samochód osobowy marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span> jest wolny od wad prawnych, praw osób trzecich i nie stanowi przedmiotu zabezpieczenia, podczas gdy wyżej wymieniony samochód był przedmiotem zabezpieczenia majątkowego na mocy postanowienia z dnia 28 lipca 2020r., w następstwie czego <span class="anon-block">S. G.</span> dokonał nabycia wyżej wymienionego pojazdu płacąc <span class="anon-block">D. S. (1)</span> 20.000,- złotych, a przy tym oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, w celu użycia za autentyczne podrobił oraz posłużył się podrobionymi dokumentami w postaci umów kupna-sprzedaży pojazdów w następujący sposób:</strong> </p> <p>1)  <strong> <!-- -->posłużył się sfałszowaną umową kupna/sprzedaży z dnia 28 listopada 2020r. dotyczącą pojazdu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, na której widniał podrobiony podpis <span class="anon-block">M. S.</span>, wymienionej w tym dokumencie jako sprzedającej ten samochód;</strong> </p> <p>2)  <strong> <!-- -->podrobił umowę kupna/sprzedaży z dnia 28 listopada 2020r. dotyczącą pojazdu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, poprzez podrobienie podpisu <span class="anon-block">M. S.</span>, wymienionej w tym dokumencie jako kupującej ten samochodu;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> według stanu prawnego na dzień 30 września 2023r. zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;</strong> </p> <p>b)  <strong> <!-- -->w miejsce orzeczenia zawartego w punkcie V części rozstrzygającej, w związku ze skazaniem za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> przypisane w punkcie I podpunkt „a” niniejszego wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> nakłada na oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez wpłatę 20.000,- (dwudziestu tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">S. G.</span>;</strong> </p> <p>c)  <strong> <!-- -->stwierdza, że utraciła moc kara łączna wymierzona w punkcie VII części rozstrzygającej;</strong> </p> <p>d)  <strong> <!-- -->stwierdza, że środek karny w postaci nawiązki został orzeczony względem oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w punkcie II części rozstrzygającej w związku z przestępstwem z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, przypisanym mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11 pkt. 1)">punkcie I</a> części rozstrzygającej;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->w pozostałej części zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </span> utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </span> w punkcie I części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku oraz w punkcie I podpunkt „a” niniejszego wyroku i wymierza mu kare łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – okres rzeczywistego pozbawienia wolności tego oskarżonego w niniejszej sprawie od dnia 20 lipca 2020r. od godz. 13.55 do dnia 19 października 2020r. do godz. 15.40;</strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w stosunku do <span class="underline"> <!-- -->oskarżonych: <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (<span class="anon-block">B.</span>)</span> stwierdzając, że środki karne w postaci nawiązek zostały orzeczone:</strong> </p> <p>a)  <strong> <!-- -->względem oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span> w punkcie IX części rozstrzygającej w związku z przestępstwem z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, przypisanym mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11 pkt. 8)">punkcie VIII</a> części rozstrzygającej;</strong> </p> <p>b)  <strong> <!-- -->względem oskarżonego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (<span class="anon-block">B.</span>) w punkcie XIII części rozstrzygającej w związku z przestępstwem z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> oraz w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, przypisanym mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64 pkt. 12)">punkcie XII</a> części rozstrzygającej;</strong> </p> <p>V.  <strong> <!-- -->zasądza od wszystkich oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa przypadające na nich koszty sądowe za postępowanie odwoławcze odpowiednio:</strong> </p> <p>a)  <strong> <!-- -->od oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w wysokości 2.406,70 (dwóch tysięcy czterystu sześciu 70/100) złotych, na co składa się 6,70 złotych tytułem 1/3 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz 2,400,- złotych opłaty za obie instancje; </strong> </p> <p>b)  <strong> <!-- -->od oskarżonych: <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (<span class="anon-block">B.</span>) w wysokości po 2.406,70 (dwa tysiące czterysta sześć 70/100) złotych, na co składa się po 6,70 złotych tytułem 1/3 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz po 2,400,- złotych tytułem opłat za drugą instancję.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Mimo wymogów określonych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a>, a także w przepisach Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2019r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania (Dz.U z 2019r. poz. 2349), w niniejszej sprawie odstąpiono od opracowania uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego na formularzu UK, sporządzając uzasadnienie wyroku w sposób tradycyjny. Odstępstwo od tej zasady podyktowane zostało koniecznością zagwarantowania stronom postępowania prawa do rzetelnego procesu, który obejmuje także postępowanie odwoławcze, a to w kontekście art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności.</p> <p>Było to podyktowane tym, że forma oraz treść formularza w realiach niniejszej sprawy skutkowałaby niemożnością pełnego respektowania konwencyjnego standardu rzetelnego procesu. Należy podzielić stanowisko Sądu Najwyższego przedstawione w wyroku z dnia 11 sierpnia 2020r. (sygn. akt I KA 1/20), w który to, w ślad za <span class="anon-block">prof. P. H.</span> (por. „Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, Komentarz, tom I red. L. Garlicki, Warszawa 2010, str. 305-306) uznał, że „<em> <!-- -->wprawdzie prawo do dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy karnej nie wynika wprost z art. 6 Konwencji, jest jednak oczywiste, że skoro w systemie prawa polskiego umieszczono prawo do zaskarżenia wyroku wydanego w pierwszej instancji, to takie państwo – strona Konwencji przewidując możliwość wniesienia apelacji od wyroku, musi zapewnić do niej skuteczny dostęp, a co za tym idzie musi gwarantować odpowiednimi instrumentami procesowymi rzetelność samego postępowania odwoławczego</em>”, a w konsekwencji, iż „<em> <!-- -->aby nie doszło do naruszenia prawa strony do rzetelnego procesu sądowego (na etapie odwoławczym) opisanego w art. 6 ust. 1 EKPC, tak, jak jest on ujmowany i tłumaczony przez orzecznictwo ETPC, zwłaszcza że w systemie prawa polskiego istnieje nadzwyczajny środek zaskarżenia (kasacja), który może być oparty na naruszeniu prawa procesowego (w tym naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art. 433 § 1 i 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art. 457 § 3 k.p.k.</a>), konieczne jest by kontrola ta w aspekcie standardu konwencyjnego realizowana była przez sąd odwoławczy, jak też i Sąd Najwyższy w ramach postępowania kasacyjnego</em>”. Nie ulega przecież wątpliwości, iż kontrola ta może być dokonana jedynie poprzez zapoznanie się z argumentami sądu, przemawiającymi za przyjętym rozstrzygnięciem. Tym samym jakość uzasadnienia wyroku jest istotnym elementem prawa. Obligatoryjne nakazanie sporządzenia uzasadnień w formie formularzy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a>), nie dawałoby w realiach niniejszej sprawy właściwego instrumentarium procesowego dla zrealizowania standardu prawa do rzetelnego procesu, gdyż niejednokrotnie, zwłaszcza w sprawach wieloosobowych i wielowątkowych, zarzuty ujęte w części wstępnej apelacji nie przystają do jej wniosków lub wykluczają się od strony formalnoprawnej, czy pozostają oderwane od wskazanej podstawy odwoławczej, bądź też formułowane są dopiero w uzasadnieniu.</p> <p>W omawianej sprawie zakres podmiotowo-przedmiotowy sprawy, liczba wniesionych środków odwoławczych, sposób sporządzenia apelacji (w tym charakter podniesionych w nich zarzutów), w odniesieniu do przedmiotu samej sprawy oraz tych elementów, które musiały być brane pod uwagę z urzędu, prowadzi do wniosku, że sporządzenie uzasadnienia na formularzu UK 2 skutkowałoby niemożnością rzetelnego i konkretnego ustosunkowania się w toku postępowania do każdego istotnego argumentu zawartego w apelacji stron, a przede wszystkim przedstawienia konkluzji, które dla stron byłyby czytelne i wskazywałyby w jaki sposób dany wniosek został wyprowadzony.</p> <p>Uzasadnienie stanowiska tut. Sądu stanowią nadto orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego oraz ETPC. Zważyć bowiem należy, że w sytuacji, kiedy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 91;art. 91 ust. 2)">art. 91 ust. 2 Konstytucji RP</a> stanowi, iż „<em> <!-- -->umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową</em>” oraz wobec jednoczesnego stwierdzenia, że formularz nie pozwala na realizowanie obowiązku wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art. 457 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art. 433 § 1 i 2 k.p.k.</a> zaniechanie sporządzenia uzasadnienia formularzowego okazało się konieczne.</p> <p>Sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób tradycyjny znajduje oparcie w stanowisku Trybunału Konstytucyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 19.12.2006r. w sprawie P 37/05 (OTK-A 2006/11/177). Stosowany zatem wprost przepis art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności (Dz.U z 1993r., poz. 61, poz. 284 ze zm.) obliguje sąd drugiej instancji do odniesienia się w uzasadnieniu wyroku do każdego istotnego – na tle konkretnej sprawy – argumentu. Tym samym brak odniesienia do takiej argumentacji stanowi o naruszeniu standardu rzetelnego procesu (tak m.in. ETPC w wyroku z 9.12.199r. Riuz Torija przeciwko Hiszpanii, A. 303-A, w: M.A. Nowicki: „Europejski Trybunał Praw Człowieka, Orzecznictwo, tom 1, Zakamycze 2001, s. 515- 516 i SN w wyroku z 16.01.2007r., sygn. akt V KK 328/06, z 6.04.2011r., sygn. akt V KK 368/10 i inne). Podobne stanowisko przedstawił Trybunał Konstytucyjny na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 Konstytucji RP</a>, wskazując że uzasadnienie orzeczeń jest decydującym komponentem prawa do rzetelnego procesu sądowego i podstawą kontroli zewnętrznej orzeczenia przez organ wyższej instancji, bowiem dokumentuje argumenty przemawiające za przyjętym rozstrzygnięciem (wyrok TK z 16.01.2006r., sygn. SK 30/05, OTK-A 2006, nr 1 poz. 2, teza 4.3 uzasadnienia).</p> <p>Mając powyższe na uwadze, uwzględniając także stanowisko Trybunału Konstytucyjnego wyrażone w sprawie P 37/05 oraz Sądu Najwyższego przedstawione w sprawie I KA 1/20, formułujące obowiązek sądu odwoławczego do każdorazowej oceny, w związku z kategorycznym brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art. 457 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art. 433 § 1 i 2 k.p.k.</a>, czy w danej sprawie może sporządzić uzasadnienie swojego wyroku na formularzu UK 2, nie naruszając podstawowych gwarancji strony do rzetelnego procesu odwoławczego, Sąd Apelacyjny w sprawie omawianej odstąpił od sporządzenia uzasadnienia w formie przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Prokurator Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>akt oskarżenia przeciwko następującym osobom:</span> </strong> </p> <p>1)  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (2)</span> oskarżonemu o to, że</span> </strong>:</p> <p>I.  w okresie od 22 kwietnia 2020r. do dnia 20 lipca 2020r. w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, w pomieszczeniach mieszkalnych, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, wbrew przepisom ustawy uprawiali konopie inne niż włókniste w ilości nie mniejszej niż 58 krzewów, przy czym uprawa mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste, a nadto wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dokonał zbioru, a następnie rozdrobnił i wysuszył nieustaloną ilość krzewów konopi innych niż włókniste wytwarzając w ten sposób znaczną ilość środka odurzającego w postaci 3.116,56 gram marihuany o wartości nie mniejszej niż 124.640 złotych w celu wprowadzenia jej do obrotu,</p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p>II.  w dniu 28 listopada 2020r. w <span class="anon-block">K.</span>, w celu udaremnienia wykonania orzeczenia Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 28 lipca 2020 roku o zabezpieczeniu majątkowym , sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, zbył, będący przedmiotem zabezpieczenia majątkowego, samochód osobowy marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, o szacunkowej wartości 23000 złotych , który to pojazd został zatrzymany w dniu 21 lipca 2020 roku i tego samego dnia oddany na przechowanie <span class="anon-block">M. D.</span> <strong> <!-- --> , </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p>III.  w dniu 28 listopada 2020r. w <span class="anon-block">K.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził <span class="anon-block">S. G.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 20000 złotych, poprzez wprowadzenie w błąd <span class="anon-block">S. G.</span>, że będący przedmiotem umowy kupna/sprzedaży pojazdu z dnia 28 listopada 2020 roku , samochód osobowy marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span> jest wolny od wad prawnych, praw osób trzecich i nie stanowi przedmiotu zabezpieczenia, podczas gdy wyżej wymieniony samochód był przedmiotem zabezpieczenia majątkowego na mocy postanowienia z dnia 28 lipca 2020 roku, w następstwie czego <span class="anon-block">S. G.</span> dokonał nabycia wyżej wymienionego pojazdu uiszczając <span class="anon-block">D. S. (1)</span> kwotę 20000 złotych,</p> <p>- <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>IV.  w dniu 28 listopada 2020r. w <span class="anon-block">K.</span>, w celu użycia za autentyczny podrobił dokument w postaci umowy kupna/sprzedaży pojazdu z dnia 28 listopada 2020 roku , marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, poprzez podrobienie podpisu <span class="anon-block">M. S.</span>, która została wymieniona w tym dokumencie jako sprzedawca przedmiotowego samochodu,</p> <p>- <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>V.  w dniu 28 listopada 2020r. w <span class="anon-block">K.</span>, w celu użycia za autentyczny podrobił dokument w postaci umowy kupna/sprzedaży pojazdu z dnia 28 listopada 2020 roku , marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, poprzez podrobienie podpisu <span class="anon-block">M. S.</span>, która została wymieniona w tym dokumencie jako kupujący przedmiotowy samochód,</p> <p>- <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>2)  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">S. R. (1)</span> oskarżonemu o to, że</span> </strong>:</p> <p>VI.  w okresie od 22 kwietnia 2020r. do dnia 20 lipca 2020r. w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, w pomieszczeniach mieszkalnych, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, wbrew przepisom ustawy uprawiali konopie inne niż włókniste w ilości nie mniejszej niż 58 krzewów, przy czym uprawa mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste, a nadto wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dokonał zbioru, a następnie rozdrobnił i wysuszył nieustaloną ilość krzewów konopi innych niż włókniste wytwarzając w ten sposób znaczną ilość środka odurzającego w postaci 3.116,56 gram marihuany o wartości nie mniejszej niż 124.640 złotych w celu wprowadzenia jej do obrotu,</p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 1)">art. 11 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>VII.  w dniu 20 lipca 2020r. w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, posiadał wbrew przepisom ustawy znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 175,32 gram o wartości nie mniejszej niż 5.250 złotych,</p> <p>- <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,</strong> </p> <p>3)  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (<span class="anon-block">B.</span>) oskarżonemu o to, że</span> </strong>:</p> <p>VIII.  w okresie od 22 kwietnia 2020r. do dnia 20 lipca 2020r. w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, w pomieszczeniach mieszkalnych, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, wbrew przepisom ustawy uprawiali konopie inne niż włókniste w ilości nie mniejszej niż 58 krzewów, przy czym uprawa mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste, a nadto wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dokonał zbioru, a następnie rozdrobnił i wysuszył nieustaloną ilość krzewów konopi innych niż włókniste wytwarzając w ten sposób znaczną ilość środka odurzającego w postaci 3.116,56 gram marihuany o wartości nie mniejszej niż 124.640 złotych w celu wprowadzenia jej do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 18 marca 2013. do 23 marca 2013r., od 13 lutego 2014r. do 14 lutego 2014r., w dniu 27 maja 2014r., w okresie od 19 kwietnia 2015r. do 20 lipca 2018r. kary łącznej 5 lat i dwóch miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 2 października 2017r., sygn. akt III K – 75/17, obejmującą kary 2 lat pozbawienia wolności, 3 miesięcy pozbawienia wolności, 1 roku pozbawienia wolności, 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczone za umyślne przestępstwa podobne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 3)">284 § 3 k.k.</a> 278 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a>, popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej,</p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 1)">art. 11 § 1 k.k.</a> w zw. z </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)"> <strong> <!-- -->art. 64 § 1 k.k</strong>.</a> </p> <p>IX.  w dniu 20 lipca 2020r. w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, posiadał wbrew przepisom ustawy znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 60,68 gram o wartości nie mniejszej niż 1.800 złotych,</p> <p>- <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Wyrokiem z dnia 11 października 2022r.sygn. akt III K – 156/21 Sąd Okręgowy w Opolu orzekł następująco</span> </strong>:</p> <p>I.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie I. części wstępnej wyroku, eliminując z opisu sformułowanie: „<em> <!-- -->w celu wprowadzenia jej do obrotu</em>” , tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 63;art. 63 ust. 3;art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz 500 (pięciuset) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;</p> <p>II.  na podstawie art. 70 ust. 4 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </strong> nawiązkę w wysokości 3.000 zł (trzech tysięcy) złotych na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span> Zakład Opieki Zdrowotnej <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Ośrodek (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>;</p> <p>III.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie II. części wstępnej wyroku, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>IV.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie III. części wstępnej wyroku, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> zasądził od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </strong> na rzecz <span class="anon-block">S. G.</span> 20.000 (dwadzieścia tysięcy) złotych tytułem odszkodowania;</p> <p>VI.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </strong> za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach: IV. i V. części wstępnej wyroku, tj. czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> przyjmując, iż dopuścił się ich w ciągu przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączył wymierzone oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S. (1)</span> </strong> kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;</p> <p>VIII.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. R. (1)</span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VI. części wstępnej wyroku, eliminując z opisu sformułowanie: „<em> <!-- -->w celu wprowadzenia jej do obrotu</em>” , tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 63;art. 63 ust. 3;art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz 500 (pięciuset) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;</p> <p>IX.  na podstawie art. 70 ust. 4 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. R. (1)</span> </strong> nawiązkę w wysokosci 3.000 zł (trzech tysięcy) złotych na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span> Zakład Opieki Zdrowotnej <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Ośrodek (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>;</p> <p>X.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. R. (1)</span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VII. części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;</p> <p>XI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączył wymierzone oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. R. (1)</span> </strong> kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>XII.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B. (1)</span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VIII. części wstępnej wyroku, eliminując z opisu sformułowanie: „<em> <!-- -->w celu wprowadzenia jej do obrotu</em>”, tj. czynu z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomani w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie art. 53 ust 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz 500 (pięciuset) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;</p> <p>XIII.  na podstawie art. 70 ust. 4 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B. (1)</span> </strong> nawiązkę w wysokości 3.000 zł (trzech tysięcy) złotych na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span> Zakład Opieki Zdrowotnej <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Ośrodek (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>;</p> <p>XIV.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B. (1)</span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt IX. części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;</p> <p>XV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączył wymierzone oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B. (1)</span> </strong> kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 4 (czterech) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>XVI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 §1 k.k.</a> na poczet orzeczonych łącznych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:</p> <p>a)  <span class="anon-block">D. S. (1)</span> od 20 lipca 2020r. godz. 13.55 do 19 października 2020r. godz. 15.40;</p> <p>b)  <span class="anon-block">S. R. (1)</span> od 20 lipca 2020r. godz. 13.55 do 19 października 2020r. godz. 14.40;</p> <p>c)  <span class="anon-block">A. B. (1)</span> od 20 lipca 2020r. godz. 13.55 do 19 października 2020r. godz. 17.10;</p> <p>XVII.  na podstawie art. 70 ust. 1 i 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek dowodów rzeczowych opisanych:</p> <p>a)  w wykazie dowodów rzeczowych <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> poz. 1-11 (k. 450-451);</p> <p>b)  w wykazie dowodów rzeczowych <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block"> (...)</span> poz. 12-13 (k. 553);</p> <p>c)  w wykazie dowodów rzeczowych <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> poz. 1- 42 (k. 677-679);</p> <p>d)  w wykazie dowodów rzeczowych <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> poz. 43 (k. 681);</p> <p>XVIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w części w kwotach po 4.400 (cztery tysiące czterysta) złotych, w tym opłaty po 2.400 złotych od każdego z nich, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwalniając ich od ponoszenia kosztów ponad 4.400 złotych.</p> <p>Apelacje od tego wyroku wnieśli obrońcy wszystkich oskarżonych:</p> <p>1)  <span class="underline"> <!-- -->obrońcy z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span>: adw. <span class="anon-block">H. K. (1)</span> i adw. <span class="anon-block">P. M.</span> </span> – w całości;</p> <p>2)  <span class="underline"> <!-- -->obrończyni z wyboru oskarżonego: <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">A. W.</span> </span> – w części dotyczącej orzeczeń co do kar i środków karnych;</p> <p>3)  <span class="underline"> <!-- -->obrończyni z wyboru oskarżonego: <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">A. W.</span> </span> – w zakresie czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku – w całości, a w zakresie czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku — w części co do kary oraz środków karnych.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Obrończyni z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (3)</span>, adw. <span class="anon-block">H. K. (1)</span> </span>,</strong> powołując się na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 1 a;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 1, 1a i 2 k.p.k.</a>, zaskarżonemu wyrokowi <span class="underline"> <!-- -->zarzuciła</span>:</p> <p>I.  obrazę prawa materialnego w zakresie objętym kwalifikacją prawną czynu, a mianowicie:</p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> poprzez jego błędną wykładnię wyrażającą się w:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>niezasadnym przyjęciu, że w razie dokonania zabezpieczenia przedmiotu majątkowego niestanowiącego własności sprawcy, sprawca może utrudnić lub udaremnić wykonanie orzeczenia o zabezpieczeniu, dokonując rozporządzenia tym przedmiotem, podczas gdy przedmioty majątkowe niestanowiące własności sprawcy nie mogą być przedmiotem czynności wykonawczej tego przestępstwa, a wykonanie takiego orzeczenia w sposób prowadzący do zaspokojenia przyszłych należności jest w takiej sytuacji od początku niemożliwe, a zatem nie może być utrudnione ani udaremnione,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>niedostrzeżeniu, że podmiotem zdolnym do popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> jest wyłącznie dłużnik prowadzący działalność gospodarczą,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>niepoddaniu analizie stanu świadomości oskarżonego co do zakresu czynności dopuszczalnych względem zabezpieczonego mienia, przy czym w tym zakresie doszło także do obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 9;art. 9 § 1)">art. 9 § 1 k.k.</a>;</p> </dd> </dl> <p>b)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 1;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> poprzez błędną wykładnię znamienia wytwarzania polegającą na niedostrzeżeniu. że w sytuacji, gdy roślina konopi w określonej fazie wzrostu stanowi już środek odurzający (przy czym doprowadzenie jej do tego stadium penalizowane jest wyłącznie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 63)">art. 63 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, a nie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53)">art. 53 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, to nie jest już możliwe wytworzenie z niej środka odurzającego;</p> <p>II.  obrazę prawa materialnego w zakresie nieobjętym kwalifikacją prawną czynu, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 1)">art 11 § 1 k.k.</a> poprzez niedostrzeżenie, że zachowania opisane w punktach II-V części wstępnej wyroku stanowią w istocie jeden czyn, którego zawartość kryminalnego bezprawi oddałaby kumulatywna kwalifikacja prawna, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia, albowiem doprowadziło do ich niezasadnego potraktowania jako odrębnych czynów, niezastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w konsekwencji wymierzenia kary rażąco surowej;</p> <p>III.  obrazę przepisów postępowania, a to:</p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 6)">art. 170 § 1 pkt 6 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1 a)">art. 170 § 1a k.p.k.</a> poprzez niezasadne oddalenie postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 11 października 2022r. wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu badań pisma jako złożonego po zakreślonym przez Sąd terminie, podczas gdy dowód ten miał istotne znaczenie dla oceny realizacji przez oskarżonego znamion zarzucanych mu czynów, co jednocześnie stanowi o istotnym wpływie zarzucanego uchybienia na treść orzeczenia;</p> <p>b)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez dowolną, nieobiektywną i fragmentaryczną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przejawiającą się w:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przydaniu nadmiernej wagi czasowi jednorazowego pozostawania przez <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w mieszkaniu wynajmowanym przez <span class="anon-block">S. R. (1)</span> oraz faktowi pozostawać przezeń bez koszulki;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>niedostrzeżeniu, że w odniesieniu do <span class="anon-block">D. S. (1)</span> brak jest dowodu, że osobiście uczestniczył on w podejmowaniu jakichkolwiek czynności odnoszących się do roślin konopi;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przydaniu nadmiernej wagi śladom daktyloskopijnym oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> ujawnionym na niektórych przedmiotach w mieszkaniu <span class="anon-block">S. R. (1)</span>;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>niezasadnej odmowie dania wiary wyjaśnieniom oskarżonych w zakresie, w jakim wskazywali oni, że plantacja konopi była osobistym przedsięwzięciem wyłącznie oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, oraz wyjaśnili przyczyny swojej obecności w mieszkaniu przezeń wynajmowanym w dniu zatrzymania,</p> </dd> </dl> <p>co miało istotny wpływ na treść orzeczenia, albowiem w konsekwencji doprowadziło do popełnienia błędu w ustaleniach faktycznych i niezasadnego uznania, że oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> uprawiał konopie i wytwarzał środki odurzające, co nie miało miejsca.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, obrończyni z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (3)</span>, adw. <span class="anon-block">H. K. (1)</span> <span class="underline"> <!-- -->wniosła o</span>: zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:</p> <p>1)  stwierdzenie, że traci względem oskarżonego moc orzeczenie o karze łącznej;</p> <p>2)  uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, z wyjątkiem jednego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a>, za który wniosła o stosowne złagodzenie wymierzonej kary;</p> <p>3)  stosowne obniżenie wymierzonej oskarżonemu opłaty.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Drugi z obrońców z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (3)</span>, adw. <span class="anon-block">P. M.</span> </span>,</strong> powołując się na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.</a>, zaskarżonemu wyrokowi <span class="underline"> <!-- -->zarzucił</span>:</p> <p>1)  obrazę przepisów obrazę przepisów prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> poprzez przyjęcie, iż oskarżony <span class="anon-block">D. S.</span> zbył, będący przedmiotem zabezpieczenia majątkowego samochód osobowy marki <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rejestracyjny (...)</span>, podczas gdy oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, nigdy nie był właścicielem ww. samochodu, a pojazd ten nigdy nie stanowił składnika jego majątku stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a>;</p> <p>2)  obrazę przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1 a)">art. 170 § 1a k.p.k.</a> poprzez nieuwzględnienie wniosku obrońcy oskarżonego o powołanie biegłego z zakresu porównania pisma ręcznego w zakresie zarzutu IV aktu oskarżenia, podczas gdy wobec stanowiska oskarżonego, który twierdzi, iż nigdy umowy takiej nie podpisywał, okoliczność ta ma ogromny wpływ na byt przestępstwa zarzucanego oskarżonemu w punkcie IV aktu oskarżenia;</p> <p>3)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez przyjęcie, iż oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> dopuścił się wraz z <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, uprawy konopi innych niż włókniste, podczas gdy w świetle depozycji procesowej oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, jedynym odpowiedzialnym za organizację ww. uprawy był oskarżony <span class="anon-block">S. R.</span>;</p> <p>4)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez przyjęcie, iż oskarżony <span class="anon-block">D. S.</span> dopuścił się popełnienia czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, podczas gdy analiza chronologii wydarzeń a także brak dowodu w postaci umowy sprzedaży samochodu marki <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr. rejestracyjny (...)</span>, podpisanej przez oskarżonego <span class="anon-block">S.</span> prowadzi do przekonania, iż do popełnienia przestępstwa oszustwa nie doszło.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (3)</span>, adw. <span class="anon-block">P. M.</span> <span class="underline"> <!-- -->wniósł o</span>:</p> <p>1)  zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> od zarzutów opisanych w punktach: I-IV części wstępnej zaskarżonego wyroku i wymierzenie za przestępstwo opisane w puncie V części wstępnej wyroku kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania;</p> <p>2)  ewentualnie – uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Obrończyni z wyboru oskarżonego: <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">A. W.</span> </span> </strong>, w części swojej apelacji dotyczącej tego oskarżonego, powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi <span class="underline"> <!-- -->zarzuciła</span>: rażącą niewspółmierność orzeczonej względem oskarżonego w punkcie XI części dyspozytywnej wyroku kary łącznej w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy mając na uwadze czas popełnienia przypisanych oskarżonemu przestępstw, ich rodzajową tożsamość, a także podjęte przez oskarżonego w okresie od popełnienia przypisanych mu czynów starania zmierzające do ustabilizowania swojej sytuacji osobistej oraz finansowej, uznać należy, że kara łączna w niższym wymiarze spełni względem oskarżonego swoje cele wychowawcze i prewencyjne. Obrończyni oskarżonego przedstawiła także opinię o <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, jako pracowniku z dnia 7 listopada 2022r. na okoliczność faktu wykonywania przez niego pracy zarobkowej oraz sposobu realizowania obowiązków pracowniczych i zachowania w miejscu pracy.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut i argumenty, obrończyni z wyboru oskarżonego: <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">A. W.</span> <span class="underline"> <!-- -->wniosła o</span>:</p> <p>1)  zmianę zaskarżone orzeczenia poprzez wymierzenie względem oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a>, kary łącznej pozbawienia wolności w niższym, aniżeli orzeczony wymiarze;</p> <p>2)  zasądzenie na rzecz tego oskarżonego kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru w postępowaniu przed Sądem Odwoławczym według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Obrończyni z wyboru oskarżonego: <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">A. W.</span> </span> </strong>, w części swojej apelacji dotyczącej tego oskarżonego, powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi <span class="underline"> <!-- -->zarzuciła</span>:</p> <p>1)  obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, poprzez dowolną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczeniem życiowym ocenę dowodów w postaci:</p> <p>a)  wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">A. B. (1)</span> oraz <span class="anon-block">S. R. (1)</span> poprzez nieuwzględnienie podnoszonych przez nich twierdzeń co do tego, że <span class="anon-block">A. B. (1)</span> nie podejmował jakichkolwiek działań związanych z prowadzoną przez <span class="anon-block">S. R. (1)</span> uprawą konopi, zaś w chwili zatrzymania znajdował się w lokalu wynajmowanym przez <span class="anon-block">S. R. (1)</span> przypadkowo i w celu niezwiązanym z przedmiotową uprawą, które to okoliczności uniemożliwiają zaakceptowanie koncepcji współsprawstwa oskarżonych w popełnieniu czynu;</p> <p>b)  zeznań świadka <span class="anon-block">J. T.</span> oraz opinii z genetyki sądowej poprzez uznanie, iż potwierdzają one w sposób jednoznaczny współdziałanie przez oskarżonych w prowadzeniu uprawy konopi w lokalu wynajmowanym przez <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, podczas gdy sam fakt przebywania <span class="anon-block">A. B. (1)</span> we wspomnianym mieszkaniu oraz nawet zerwania kilku kwiatostanów ze znajdujących się w lokalu roślin nie wskazuje na współdziałanie w popełnieniu czynu zabronionego;</p> <p>2)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym <span class="anon-block">S. R. (1)</span> oraz <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w popełnieniu czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku, podczas gdy żadne z podjętych przez oskarżonego działań wprost nie wskazuje na zamiar popełnienia przestępstwa lub też świadomość i wolę urzeczywistnienia swoim zachowaniem jego znamion;</p> <p>3)  rażącą niewspółmierność orzeczonej względem oskarżonego w punkcie XII części dyspozytywnej wyroku kary 4 lat pozbawienia wolności oraz w punkcie XV części dyspozytywnej wyroku kary łącznej w wymiarze 4 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy mając na uwadze czas popełnienia przypisanych oskarżonemu przestępstw, a także ich rodzajową tożsamość uznać należy, że wspomniana kara jednostkowa oraz kara łączna w niższym wymiarze (wymierzona zgodnie z zasadą absorpcji) spełnią względem oskarżonego swoje cele wychowawcze i prewencyjne.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut i argumenty, obrończyni z wyboru oskarżonego: <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">A. W.</span> <span class="underline"> <!-- -->wniosła o</span>:</p> <p>1)  zmianę zaskarżone orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> od popełnienia czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku;</p> <p>2)  uchylenie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie XV części dyspozytywnej wyroku;</p> <p>3)  zasądzenie na rzecz tego oskarżonego kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru w postępowaniu przed Sądem Odwoławczym według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>I. Nie zasługiwały na uwzględnienie apelacje wniesione przez obrońców oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> podnoszące uchybienia Sądu Okręgowego w Opolu polegające na rzekomej obrazie przepisów procesowych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>), prowadzącej do niewłaściwej oceny materiału dowodowego i błędów w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że oskarżeni: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w okresie od 22 kwietnia 2020r. do dnia 20 lipca 2020r. w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, w pomieszczeniach mieszkalnych, wspólnie i w porozumieniu, wbrew przepisom ustawy uprawiali konopie inne niż włókniste w ilości nie mniejszej niż 58 krzewów, przy czym uprawa mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste, a nadto wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dokonał zbioru, a następnie rozdrobnił i wysuszył nieustaloną ilość krzewów konopi innych niż włókniste wytwarzając w ten sposób znaczną ilość środka odurzającego w postaci 3.116,56 gram marihuany o wartości nie mniejszej niż 124.640 złotych, tj. że dopuścili się przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 63;art. 63 ust. 3;art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, przy czym oskarżony <span class="anon-block">A. B. (1)</span> działał w warunkach recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>Zarówno ocena materiału dowodowego przeprowadzona w tym zakresie przez Sąd I instancji, jak i poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne były prawidłowe.</p> <p>Nie zasługiwały na uwzględnienie apelacje wniesione przez obrońców wszystkich oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> podnoszące, że Sąd Okręgowy w Opolu wymierzył za wspomniane przestępstwo rażąco niewspółmierne (nadmiernie surowe) kary. Przeciwnie, kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzone za opisane przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 63;art. 63 ust. 3;art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, a wobec oskarżonego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 §1 k.k.</a>, były sprawiedliwie, uwzględniały stopień społecznej szkodliwości tego przestępstwa, właściwości i warunki osobiste wszystkich oskarżonych oraz ich zachowanie po przestępstwie i postawę procesową, jak również realizowały cele wychowawcze i zapobiegawcze kary oraz cele w zakresie społecznego oddziaływania kary, wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> </p> <p>Bezpodstawne były także zarzuty wyrażone w apelacjach obrońców oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> podnoszące, że Sąd Okręgowy w Opolu wymierzył wobec wszystkich oskarżonych rażąco niewspółmierne (nadmiernie surowe) kary łączne pozbawienia wolności. Kary te odpowiadały warunkom z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> i były sprawiedliwe.</p> <p>II. Częściowo zasługiwały na uwzględnienie apelacje obrońców z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span>: adw. <span class="anon-block">H. K. (1)</span> i adw. <span class="anon-block">P. M.</span> w części zarzucającej obrazę prawa materialnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 1)">art 11 § 1 k.k.</a>) dotyczącą kwalifikacji prawnej czynów, za które Sąd Okręgowy w Opolu uznał oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> winnym w punktach III, IV i VI części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisanych w punktach II-V części wstępnej wyroku), przez uznanie tych zachowań za odrębne przestępstwa, chociaż stanowiły w istocie jedno przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Słusznie także apelacje obrońców oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> podnosiły wątpliwości co do tego, czy to oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> podrobił podpisy swojej matki, <span class="anon-block">M. S.</span> na obu umowach, zawartych w związku ze zbyciem samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, objętego postanowieniem Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 28 lipca 2020r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> o zabezpieczeniu majątkowym. Faktycznie bowiem nie wykonano w tym zakresie czynności dowodowych poprzez dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu badań pisma ręcznego. Jednak wobec tego, że na jednej z umów zawartych w związku z przedmiotowym przestępstwem podpis swojej matki, <span class="anon-block">M. S.</span>, oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> bezwzględnie podrobił, co potwierdził zresztą w swoich wyjaśnieniach nie tylko on sam (k. 110-111, 871), lecz także świadek <span class="anon-block">S. G.</span> (k. 872-873), to absolutnie nie było potrzeby zasięgania opinii biegłego z zakresu pisma ręcznego, aby wyjaśnić autorstwo podpisu na drugiej umowie, skoro jasne było, że był to podpis podrobiony, a <span class="anon-block">M. S.</span> go nie złożyła i nie zawierała żadnych umów z pokrzywdzonym <span class="anon-block">S. G.</span>.</p> <p>Jednocześnie, zebrany materiał dowodowy nie pozostawiał wątpliwości, że to oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> był właścicielem samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, o szacunkowej wartości 23.000,- złotych, zatrzymanego w dniu 21 lipca 2020r. jako składnik majątku podejrzanego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i tego samego dnia oddanego na przechowanie <span class="anon-block">M. D.</span>, w stosunku do którego zostało wydane postanowienie Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 28 lipca 2020r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>. Nie miało większego znaczenia to, że nabyciu tego pojazdu, oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> dysponował nim, a także dokumentami pozwalającymi na jego przerejestrowanie na inną osobę, pod warunkiem zawarcia odpowiednich umów cywilnoprawnych. Nic bowiem nadzwyczajnego w tym, że w stosunkach cywilnoprawnych samochód osobowy nie jest jeszcze przerejestrowany na rzeczywistego właściciela pojazdu. Zresztą, podejmując działania zmierzające do zbycia pojazdu, oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> traktował samochód jako składnik swojego majątku, na co słusznie zwróci uwagę Sąd I instancji. Uzasadniało to także przyjęcie, że zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> wyczerpało znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> </p> <p>Wymienione okoliczności prowadziły do zmiany zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w ten sposób, że w odniesieniu do przestępstw przypisanych temu oskarżonemu w punktach: III, IV i VI części rozstrzygającej (zarzuconych w punktach: II-V części wstępnej) Sąd Apelacyjny uznał oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> za winnego tego, że w dniu 28 listopada 2020r. w <span class="anon-block">K.</span>, działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej oraz w celu udaremnienia wykonania postanowienia Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 28 lipca 2020r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, o zabezpieczeniu majątkowym samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, o szacunkowej wartości 23.000,- złotych, zatrzymanego w dniu 21 lipca 2020r. jako składnik majątku podejrzanego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i tego samego dnia oddanego na przechowanie <span class="anon-block">M. D.</span>, zbył przedmiotowy pojazd <span class="anon-block">S. G.</span> doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 20.000,- złotych, przez wprowadzenie nabywcy w błąd, że będący przedmiotem umowy kupna/sprzedaży pojazdu z dnia 28 listopada 2020 roku , samochód osobowy marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span> jest wolny od wad prawnych, praw osób trzecich i nie stanowi przedmiotu zabezpieczenia, podczas gdy wyżej wymieniony samochód był przedmiotem zabezpieczenia majątkowego na mocy postanowienia z dnia 28 lipca 2020r., w następstwie czego <span class="anon-block">S. G.</span> dokonał nabycia wyżej wymienionego pojazdu płacąc <span class="anon-block">D. S. (1)</span> 20.000,- złotych, a przy tym oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, w celu użycia za autentyczne podrobił oraz posłużył się podrobionymi dokumentami w postaci umów kupna-sprzedaży pojazdów w następujący sposób:</p> <p>1) posłużył się sfałszowaną umową kupna/sprzedaży z dnia 28 listopada 2020r. dotyczącą pojazdu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, na której widniał podrobiony podpis <span class="anon-block">M. S.</span>, wymienionej w tym dokumencie jako sprzedającej ten samochód;</p> <p>2) podrobił umowę kupna/sprzedaży z dnia 28 listopada 2020r. dotyczącą pojazdu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, poprzez podrobienie podpisu <span class="anon-block">M. S.</span>, wymienionej w tym dokumencie jako kupującej ten samochodu;</p> <p>tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> według stanu prawnego na dzień 30 września 2023r. zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.</p> <p>Konsekwencja takiej zmiany wyroku była utrata mocy orzeczenia o karze łącznej wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 575 § 2 pkt. 7)">punkcie VII</a> części rozstrzygającej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 575;art. 575 § 2)">art. 575 § 2 k.p.k.</a>). Z tego powodu, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączono kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w punkcie I części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku oraz w punkcie I podpunkt „a” niniejszego wyroku i wymierzono mu kare łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – okres rzeczywistego pozbawienia wolności tego oskarżonego w niniejszej sprawie od dnia 20 lipca 2020r. od godz. 13.55 do dnia 19 października 2020r. do godz. 15.40.</p> <p>III. Aby usunąć wątpliwości związane z niedoskonałościami redakcyjnymi zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Opolu, jednoznacznie wskazano, które środki karne zostały orzeczone względem każdego z oskarżonych w związku ze skazaniem za poszczególne przestępstwa. Prowadziło to do zmiany zaskarżonego wyroku w następujący sposób:</p> <p>1)  zmieniono zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w ten sposób, że:</p> <p>a)  w miejsce orzeczenia zawartego w punkcie V części rozstrzygającej, w związku ze skazaniem za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> przypisane w punkcie I podpunkt „a” niniejszego wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> nałożono na oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez wpłatę 20.000,- (dwudziestu tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">S. G.</span>;</p> <p>b)  stwierdzono, że środek karny w postaci nawiązki został orzeczony względem oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w punkcie II części rozstrzygającej w związku z przestępstwem z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, przypisanym mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11 pkt. 1)">punkcie I</a> części rozstrzygającej;</p> <p>2) utrzymano w mocy zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonych: <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (<span class="anon-block">B.</span>) stwierdzając, że środki karne w postaci nawiązek zostały orzeczone:</p> <p>a)  względem oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span> w punkcie IX części rozstrzygającej w związku z przestępstwem z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, przypisanym mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11 pkt. 8)">punkcie VIII</a> części rozstrzygającej;</p> <p>b)  względem oskarżonego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w punkcie XIII części rozstrzygającej w związku z przestępstwem z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> oraz w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, przypisanym mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64 pkt. 12)">punkcie XII</a> części rozstrzygającej.</p> <p>W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy w odniesieniu do oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a>).</p> <p>Aby zapewnić przejrzystość argumentacji, w dalszej części niniejszego uzasadnienia zostaną przedstawione uwagi dotyczącego poszczególnych apelacji, na tle postawionych w nich zarzutów, odnoszących się do każdego z przypisanych oskarżonym przestępstw.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Przestępstwo z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, przypisane oskarżonym: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>) w punktach: I, VII i XII części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisane w punktach: I, VI i VIII części wstępnej wyroku)</span> </strong> </p> <p>I. Jak już wyżej zasygnalizowano, nie zasługiwały na uwzględnienie apelacje wniesione przez obrońców oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> podnoszące uchybienia Sądu Okręgowego w Opolu polegające na rzekomej obrazie przepisów procesowych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>), prowadzącej do niewłaściwej oceny materiału dowodowego i błędów w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że oskarżeni: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w okresie od 22 kwietnia 2020r. do dnia 20 lipca 2020r. w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, w pomieszczeniach mieszkalnych, wspólnie i w porozumieniu, wbrew przepisom ustawy uprawiali konopie inne niż włókniste w ilości nie mniejszej niż 58 krzewów, przy czym uprawa mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste, a nadto wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dokonał zbioru, a następnie rozdrobnił i wysuszył nieustaloną ilość krzewów konopi innych niż włókniste wytwarzając w ten sposób znaczną ilość środka odurzającego w postaci 3.116,56 gram marihuany o wartości nie mniejszej niż 124.640 złotych, tj. że dopuścili się przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 63;art. 63 ust. 3;art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, przy czym oskarżony <span class="anon-block">A. B. (1)</span> działał w warunkach recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 §1 k.k.</a> </p> <p>Wbrew zarzutom obu apelacji, Sąd Okręgowy w Opolu przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy respektował zasady procesowe, w tym zasadę prawdy materialnej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>), zasadę bezstronności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>), zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 k.p.k.</a>), a także zasadę swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>). Dokonane w wyroku ustalenia faktyczne wolne są od błędów i uwzględniają całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>). Swoje stanowisko Sąd Okręgowy w Opolu uzasadnił w sposób prawidłowy i wręcz analityczny, nie pomijając żadnej z istotnych okoliczności i odnosząc się do każdego istotnego i ujawnionego na rozprawie głównej dowodu. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku w sposób rzeczowy odnosi się do najistotniejszych okoliczności sprawy i, wbrew zarzutom obrońców oskarżonego, wypełnia wymogi określone w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> i pozwala na kontrolę instancyjną zaskarżonego wyroku.</p> <p>Na podstawie zebranego materiału dowodowego w postaci: wyników przeszukania mieszkania w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wynajmowanego przez oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span> oraz samochodu marki <span class="anon-block">R. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (k. 8-13, 126-128a), wyników śledczych oględzin pomieszczeń mieszkalnych w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 14-15, 16), wyników użycia testera narkotykowego w celu ustalenia czy susz roślinny ujawniony podczas wymienionego przeszukania odpowiada właściwościom marihuany (k. 29-34) oraz opinii biegłych z badań fizykochemicznych środków odurzających zabezpieczonych podczas wymienionych czynności śledczych (k. 84-85, 436-442, 551, 903-904, 996), wyników śledczych oględzin przedmiotów zabezpieczonych podczas przeszukania pomieszczeń mieszkalnych w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 145-160), opinii z badań daktyloskopijnych śladów zabezpieczonych podczas wymienionych wyżej oględzin (k. 201-211, 213, 214-221, 223, 362-364, 366-371, 374-381, 469-470, 582-587, 589-594v), opinii z badań genetycznych śladów biologicznych zabezpieczonych podczas śledczych oględzin pomieszczeń mieszkalnych w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, (k. 634-660), pisma z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wraz z dokumentami zamówienia (k. 349, 464-468), jak również zeznań świadków: <span class="anon-block">J. T.</span> (k. 79, 929-930), <span class="anon-block">D. S. (5)</span> (k. 461-462, 930), <span class="anon-block">H. K. (2)</span> (k. 473-474, 928-929) i <span class="anon-block">K. Ł.</span> (k. 515-517, 927-928) i częściowo wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span> (k. 871), Sąd Okręgowy w Opolu ustalił w sposób prawidłowy okoliczności prowadzenia uprawy marihuany przez oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w mieszkaniu wynajmowanym przez <span class="anon-block">S. R. (1)</span> od <span class="anon-block">H. K. (2)</span> w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Oskarżeni uprawiali w tym mieszkaniu konopie inne niż włókniste, aby wytworzyć z nich środek odurzający w postaci marihuany.</p> <p>W dniu 22 kwietnia 2020r. <span class="anon-block">D. S. (5)</span> nabył w tym celu przedmioty służące do uprawy konopi: przewód wentylacyjny miękki <span class="anon-block">A.</span>125 mm 5 m, 2 sztuk łącznika krzyżowego 2 x 16 mm - 11 metrów, co pozwoliło rozpocząć uprawę konopi. Dodatkowo, dziewczyna oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">M. D.</span>, korzystając z adresu mailowego tego oskarżonego (<span class="anon-block">(...)</span>) w dniu 27 kwietnia 2020r. kupiła kolejne elementy wyposażenia systemu uprawy roślin, a mianowicie: 4 sztuki łącznika krzyżowego 2 x 16 mm oraz 3 sztuki folii <span class="anon-block">L.</span> 100% 1,25 mb. x 1 m 27. Przedmioty te zostały dostarczone za pośrednictwem firmy kurierskiej <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Ostatecznie, w wyniku prowadzonej uprawy konopi mieszkaniu wynajmowanym przez oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span> od <span class="anon-block">H. K. (2)</span> w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> uzyskano nie mniejsza niż 58 krzewów konopi innych niż włókniste, a wskazana uprawa mogła dostarczyć znacznej marihuany. Do dnia 20 lipca 2020r., czyli do dnia zatrzymania oskarżonych we wspomnianym mieszkaniu, oskarżeni: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> wspólnie z ujawnionej uprawy zebrali nieustaloną ilość krzewów konopi innych niż włókniste, które następnie rozdrobnili i wysuszyli, wytwarzając w ten sposób 3.116,56 gram środka odurzającego w postaci marihuany o wartości nie mniejszej niż 124.640 złotych, co stanowiło znaczną ilość środka odurzającego.</p> <p>W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, wbrew twierdzeniom przedstawionym w apelacjach obrońców oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, Sad Okręgowy w Opolu jasno i logicznie wskazał, jakie dowody przekonywały o tym, że nie tylko <span class="anon-block">S. R. (1)</span> był zaangażowany w uprawę marihuany, lecz także pozostali oskarżeni.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po pierwsze</span>, jak już wyżej wskazano, to dziewczyna oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">M. D.</span>, korzystając z adresu mailowego właśnie oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> (<span class="anon-block">(...)</span>) w dniu 27 kwietnia 2020r. kupiła elementy wyposażenia systemu uprawy roślin, a mianowicie: 4 sztuki łącznika krzyżowego 2 x 16 mm oraz 3 sztuki folii <span class="anon-block">L.</span> 100% 1,25 mb. x 1 m 27. Przedmioty te zostały dostarczone za pośrednictwem firmy kurierskiej <span class="anon-block"> (...)</span> (por. pisma z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wraz z dokumentami zamówienia – k. 349, 464-468). Całkowicie nieprzekonujące były w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span> jakoby korzystał z konta znajomej <span class="anon-block">M. D.</span>, bo nie miał swojego, chociaż faktycznie ma adres mailowy (k. 65) i jest oczywiste, że sam mógł zamówić. Natomiast fakt zamówienia przedmiotów z konta mailowego oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> (k. 57) również świadczy o jego udziale w przedsięwzięciu.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po wtóre</span>, przebieg interwencji policjantów oraz ujawnienia plantacji marihuany i okoliczności zatrzymania oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w dniu 20 lipca 2020r. w mieszkaniu wynajmowanym w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, a następnie przebiegu i wyników przeszukania oraz oględzin, opisał świadek <span class="anon-block">J. T.</span>, funkcjonariusz <span class="anon-block"> (...) Biura (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> (k. 79, 929-930), który wykonywał czynności wraz z innymi policjantami (k. 1). Świadek ten jasno stwierdził, że policjanci nie od razu rozpoczęli przeszukanie i zatrzymanie oskarżonych, lecz przez około 3 godziny obserwowali mieszkanie w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, z którego dochodziła woń marihuany. Zaobserwowali i słyszeli głosy 3 mężczyzn (jak się później okazało właśnie wszystkich oskarżonych), szum wentylatorów oraz odgłosy przycinania nożyczkami i obcęgami. Obserwacja ta została zakończona, gdy z mieszkania wychodził oskarżony <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, co nakazywało zatrzymanie wszystkich oskarżonych.</p> <p>Po zatrzymaniu ujawniono, że oskarżeni: <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> na dłoniach mieli substancje kleistą, z krzewów, a oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> miał zdjętą koszulkę, co potwierdza ich prace przy rozdrabnianiu roślin. Powyższe okoliczności praktycznie jednoznacznie świadczą o tym, że przybywali w mieszkaniu w związku z prowadzoną plantacją marihuany i zostali zatrzymani na gorącym uczynku, podczas wytwarzania środka odurzającego.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po trzecie</span>, dla oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> obecnych w mieszkaniu w dniu 20 lipca 2020r. musiało być jasne, że znajduje się w nim plantacja marihuany. Charakterystyczną woń marihuany dochodzącą z tego mieszkania, jeszcze przed wejściem do niego funkcjonariuszy, opisywał nawet policjant, świadek <span class="anon-block">J. T.</span>. Co więcej, osoby obecne w mieszkaniu musiały widzieć rozmiary plantacji, słyszeć szum wentylatorów, a zatem miały pełną świadomość tego, że obecność w mieszkaniu może być dla nich obciążająca, gdyby nie mieli z tą plantacją nic wspólnego. Mimo tego, ani <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, ani <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (jako uprzednio karany, znajdujący się na wolności po udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia z kary pozbawienia wolności), nie opuścili mieszkania, lecz w nim przebywali.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po czwarte</span>, ostatecznie wyjaśnienia oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> o braku zaangażowania w prowadzenie plantacji marihuany zostały obalone przez wyniki badań daktyloskopijnych śladów linii papilarnych zabezpieczonych podczas śledczych oględzin pomieszczeń mieszkalnych w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> (k. 374-381, 582-594) oraz opinii z badań genetycznych śladów biologicznych zabezpieczonych na miejscu przestępstwa (k. 634-660).</p> <p>Badania te wykazały, że ślady linii papilarnych oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> zostały ujawnione na przedmiotach służących do plantacji (na zewnętrznych powierzchniach wentylatorów do filtrów walcowych, zewnętrznej pokrywie blendera oraz folii opakowania po osuszaczu powietrza), natomiast ślady biologiczne oskarżonego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> ujawniono wewnątrz ogrodowej rękawiczki.</p> <p>Potwierdza to jednoznacznie, że także oskarżeni: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym <span class="anon-block">S. R. (1)</span> byli zaangażowani w przestępczy proceder, czyli w uprawę i wytworzenie środków odurzających, a na miejscu przestępstwa nie znaleźli się przypadkowo w czasie zatrzymania przez policjantów.</p> <p>II. Jak podkreślano w doktrynie, błąd w ustaleniach faktycznych (<em> <!-- -->error facti</em>) przyjętych za podstawę orzeczenia to błąd, który wynika bądź to z niepełności postępowania dowodowego (tzw. błąd "braku"), bądź też z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd "dowolności"). Może on więc być wynikiem nieznajomości określonych dowodów lub nieprzestrzegania dyrektyw obowiązujących przy ocenie dowodów (art. 7), np. błąd logiczny w rozumowaniu, zlekceważenie niektórych dowodów, danie wiary dowodom nieprzekonującym, bezpodstawne pominięcie określonych twierdzeń dowodowych, oparcie się na faktach w istocie nieudowodnionych itd. (T. Grzegorczyk – Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. III, Zakamycze 2003,– s. 1133-1134).</p> <p>Wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może ograniczać się wyłącznie do polemiki z ocenami dokonanymi przez Sąd I instancji, bez wskazania jakich konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu, nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych. Wyraża to wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2005r. sygn. WA – 10/05: „<em> <!-- -->Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu a quo wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, lecz musi zmierzać do wykazania jakich konkretnie uchybień w zakresie logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego dopuścił się sąd w ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego.</em> </p> <p> <em> <!-- -->Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu w kwestii ustaleń faktycznych, opartego nie na innych dowodach od tych, na których oparł się sąd pierwszej instancji (…) nie może prowadzić do wniosku o popełnieniu przez ten sąd błędu w ustaleniach faktycznych.</em> </p> <p> <em> <!-- -->Istota zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych nie może opierać się na odmiennej ocenie materiału dowodowego, innymi słowy mówiąc na forsowaniu własnego poglądu strony na tę kwestię. Stawiając tego rodzaju zarzut należy wskazać, jakich uchybień w świetle zgodności (lub niezgodności) z treścią dowodu, zasad logiki (błędność rozumowania i wnioskowania) czy sprzeczności (bądź nie) z doświadczeniem życiowym lub wskazaniami wiedzy dopuścił się w dokonanej przez siebie ocenie dowodów sąd pierwszej instancji</em>” (OSNwSK 2005, z. 1, poz. 949 oraz poz. 947; podobnie T. Grzegorczyk – Kodeks postępowania karnego. Komentarz, , wyd. III, Zakamycze 2003 s. 1134 oraz P. Hoffmański, E. Sadzik, K. Zgryzek – Kodeks postępowania karnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2007, s. 666-667).</p> <p>W realiach niniejszej sprawy, poza polemiką z ustaleniach faktycznymi, w swoich apelacjach obrońcy oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> nie postawili zaskarżonemu wyrokowi rzeczowych zarzutów dotyczących niewłaściwego odczytania treści dowodów, błędów logicznego rozumowania i wnioskowania, a także sprzeczności ustaleń Sądu I instancji ze wskazaniami wiedzy i zasadami doświadczenia życiowego.</p> <p>Nie można w żadnym wypadku doszukiwać się także naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów w tym, że Sąd I instancji uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego, odrzucając szereg podanych przez niego okoliczności jako nieistotnych, niewiarygodnych i wynikające wyłącznie z obaw przed odpowiedzialnością karną.</p> <p>Jak wielokrotnie podkreślano w doktrynie i orzecznictwie, przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> wtedy, gdy: jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>), stanowi wyraz rozważenia wszystkich tych okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>), jest wyczerpujące i logiczne - z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a>). Akcentuje to szereg orzeczeń Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych (por. wyrok SN z 3.09.1998r. sygn. V KKN 104/98 – Prokuratura i Prawo 1999, nr 2, poz. 6; a także wyrok S.A. w Łodzi z 20.03.2002r. sygn. II AKa 49/02 – Prokuratura i Prawo 2004, nr 6, poz. 29). Wszystkim tym wymogom Sąd Okręgowy we Wrocławiu sprostał, nie naruszając także przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> nakładającego obowiązek rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego.</p> <p>Sąd Najwyższy odnosił się w szeregu swoich orzeczeń do tego jak należy rozumieć i stosować zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em>. Jak stwierdził w jednym z nich: <em> <!-- -->„Zasada in dubio pro reo (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>) nie ogranicza utrzymanej w granicach racjonalności swobody oceny dowodów. Jeżeli zatem z materiału dowodowego wynikają różne wersje wydarzenia, to nie jest to jeszcze równoznaczne z zaistnieniem "nie dających się usunąć wątpliwości" w rozumieniu tego przepisu. W takim wypadku sąd jest zobowiązany do dokonania ustaleń właśnie na podstawie swobodnej oceny dowodów. Dopiero wtedy, gdy - po wykorzystaniu wszelkich istniejących możliwości - wątpliwości nie zostaną usunięte, należy je wytłumaczyć w sposób korzystny dla oskarżonego. Jeżeli jednak sąd dokona stanowczych ustaleń, to w ogóle nie może zachodzić obraza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> (bo według tych ustaleń nie ma wątpliwości), a tylko powstaje kwestia, czy ustalenia te są prawidłowo dokonane (bez naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów)”</em> (postanowienie SN z dnia 17.12.2003r. sygn. V KK 72/03 - LEX nr 83771).</p> <p>Podobne stanowisko znajdujemy w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 1999r. sygn. IV KKN 714/98: <em> <!-- -->„Stan określany przez ustawodawcę, jako "nie dające się usunąć wątpliwości" (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>), powstaje - jeśli pominąć wątpliwości natury nie faktycznej, lecz prawnej - dopiero w następstwie oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>). Dopiero wówczas bowiem można stwierdzić, czy wątpliwości w ogóle wystąpiły, czy były rozsądne, a nie wydumane, czy i jakie miały znaczenie dla kwestii odpowiedzialności prawnej oskarżonego, czy udało się je przezwyciężyć w sposób dopuszczalny przez prawo procesowe itp. O naruszeniu zasady in dubio pro reo nie można zatem mówić wówczas, gdy sąd w wyniku pełnej i poprawnie dokonanej swobodnej oceny dowodów uznał, że brak jest wątpliwości, albo że nie mają one znaczenia dla odpowiedzialności prawnej oskarżonego. Jest jednocześnie dobrym prawem obrony oskarżonego mnożenie, a nawet wyolbrzymianie na każdym etapie postępowania takich faktów i ich ocen, które pozwalają na powątpiewanie w jego winę, pod warunkiem wszakże nieprzeinaczania faktów (lojalności wobec faktów)”</em> (Prokuratura i Prawo 2000, nr 4, poz. 8).</p> <p>W wyniku analizy dowodowej Sąd Okręgowy ocenił wyjaśnienia oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, a także <span class="anon-block">S. R. (1)</span> w części zaprzeczającej udziałowi pozostałych oskarżonych w organizacji i prowadzeniu plantacji marihuany, na tle zeznań wszystkich świadków, wyników przeprowadzonych przeszukań, śledczych oględzin miejsca przestępstwa, opinii biegłych oraz zebranej dokumentacji. Zatem Sąd Okręgowy nie tylko nie podjął wątpliwości co do wiarygodności dowodów obciążających oskarżonego, lecz wręcz uznał je za prawdziwe, a wyjaśnienia oskarżonego ocenił wyłącznie jako przyjętą linię obrony, obliczoną na uniknięcie odpowiedzialności karnej. Słusznie zatem Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że oskarżeni: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> wspólnie i w porozumieniu dopuścili się przestępstwa z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> (<span class="anon-block">A. B. (1)</span> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>) przypisanego im w punktach: I, VII i XII części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisanego w punktach: I, VI i VIII części wstępnej wyroku).</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przypisane oskarżonym: <span class="anon-block">S. R. (1)</span> w punkcie X części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisane w punkcie VII części wstępnej wyroku) oraz <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w punkcie XIV części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisane w punkcie IX części wstępnej wyroku)</span> </strong> </p> <p>Chociaż oskarżony <span class="anon-block">S. R. (1)</span> nie kwestionował popełnienia przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przypisanego mu w punkcie X części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisane w punkcie VII części wstępnej wyroku), jak również oskarżony <span class="anon-block">A. B. (1)</span> nie kwestionował popełnienia przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przypisanego mu w punkcie XIV części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisane w punkcie IX części wstępnej wyroku), to jednak warto zaznaczyć, że posiadanie przez nich narkotyków w znacznych ilościach stanowiło kolejny dowód na przestępcze zaangażowanie w wytwarzanie środków odurzających, zwłaszcza w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">A. B. (1)</span>. Potwierdziły to dobitnie zebrane dowody, a mianowicie:</p> <p>1)  <span class="underline"> <!-- -->posiadanie przez oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span>, wbrew przepisom ustawy, znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy</span> w ilości 175,32 gramów o wartości nie mniejszej niż 5.250 złotych wykazał materiał dowodowy w postaci: wyników przeszukania mieszkania w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wynajmowanego przez oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span> oraz samochodu marki <span class="anon-block">R. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (k. 8-13, 126-128a), wyników śledczych oględzin pomieszczeń mieszkalnych w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 14-15, 16), wyników użycia testera narkotykowego w celu ustalenia czy susz roślinny ujawniony podczas wymienionego przeszukania odpowiada właściwościom marihuany (k. 29-34) oraz opinii biegłych z badań fizykochemicznych środków odurzających zabezpieczonych podczas wymienionych czynności śledczych (k. 84-85, 436-442, 551, 903-904, 996), wyników śledczych oględzin przedmiotów zabezpieczonych podczas przeszukania pomieszczeń mieszkalnych w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 145-160), opinii z badań daktyloskopijnych śladów zabezpieczonych podczas wymienionych wyżej oględzin (k. 201-211, 213, 214-221, 223, 362-364, 366-371, 374-381, 469-470, 582-587, 589-594v), opinii z badań genetycznych śladów biologicznych zabezpieczonych podczas śledczych oględzin pomieszczeń mieszkalnych w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, (k. 634-660), pisma z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wraz z dokumentami zamówienia (k. 349, 464-468), jak również zeznań świadków: <span class="anon-block">J. T.</span> (k. 79, 929-930), <span class="anon-block">D. S. (5)</span> (k. 461-462, 930), <span class="anon-block">H. K. (2)</span> (k. 473-474, 928-929) i <span class="anon-block">K. Ł.</span> (k. 515-517, 927-928), jak również wyjaśnienia samego oskarżonego <span class="anon-block">S. R. (1)</span> (k. 871);</p> <p>2)  <span class="underline"> <!-- -->posiadanie przez oskarżonego <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, wbrew przepisom ustawy,</span> znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 60,68 gramów o wartości nie mniejszej niż 1.800 złotych wykazał materiał dowodowy w postaci: wyników przeszukania mieszkania oskarżonego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> (k. 17-19), wyniki użycia testera narkotykowego w celu ustalenia czy zabezpieczona substancja podczas wymienionego przeszukania odpowiada właściwościom amfetaminy (k. 35-36), opinii biegłych z badań fizykochemicznych (k. 84-85, 436-442, 551, 996), a także wyjaśnień samego oskarżonego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (k. 46-47, 871), który przyznał się do tego przestępstwa.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a>, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a>, przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w punktach: III, IV i VI części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisanych w punktach II-V części wstępnej wyroku)</span> </strong> </p> <p>I. Jak wskazano wyżej, częściowo zasługiwały na uwzględnienie apelacje obrońców z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span>: adw. <span class="anon-block">H. K. (1)</span> i adw. <span class="anon-block">P. M.</span> w części zarzucającej obrazę prawa materialnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 1)">art 11 § 1 k.k.</a>) dotyczącą kwalifikacji prawnej czynów, za które Sąd Okręgowy w Opolu uznał oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> winnym w punktach III, IV i VI części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisanych w punktach II-V części wstępnej wyroku), przez uznanie tych zachowań za odrębne przestępstwa, chociaż stanowiły w istocie jedno przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Słusznie także apelacje obrońców oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> podnosiły wątpliwości co do tego, czy to oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> podrobił podpisy swojej matki, <span class="anon-block">M. S.</span> na obu umowach, zawartych w związku ze zbyciem samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, objętego postanowieniem Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 28 lipca 2020r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> o zabezpieczeniu majątkowym. Faktycznie bowiem nie wykonano w tym zakresie czynności dowodowych poprzez dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu badań pisma ręcznego. Jednak wobec tego, że na jednej z umów zawartych w związku z przedmiotowym przestępstwem podpis swojej matki, <span class="anon-block">M. S.</span>, oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> bezwzględnie podrobił, co potwierdził zresztą w swoich wyjaśnieniach nie tylko on sam (k. 110-111, 871), lecz także świadek <span class="anon-block">S. G.</span> (k. 872-873), to absolutnie nie było potrzeby zasięgania opinii biegłego z zakresu pisma ręcznego, aby wyjaśnić autorstwo podpisu na drugiej umowie, skoro jasne było, że był to podpis podrobiony, a <span class="anon-block">M. S.</span> go nie złożyła i nie zawierała żadnych umów z pokrzywdzonym <span class="anon-block">S. G.</span>.</p> <p>Jednocześnie, zebrany materiał dowodowy nie pozostawiał wątpliwości, że to oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> był właścicielem samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, o szacunkowej wartości 23.000,- złotych, zatrzymanego w dniu 21 lipca 2020r. jako składnik majątku podejrzanego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i tego samego dnia oddanego na przechowanie <span class="anon-block">M. D.</span>, w stosunku do którego zostało wydane postanowienie Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 28 lipca 2020r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>. Nie miało większego znaczenia to, że nabyciu tego pojazdu, oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> dysponował nim, a także dokumentami pozwalającymi na jego przerejestrowanie na inną osobę, pod warunkiem zawarcia odpowiednich umów cywilnoprawnych. Nic bowiem nadzwyczajnego w tym, że w stosunkach cywilnoprawnych samochód osobowy nie jest jeszcze przerejestrowany na rzeczywistego właściciela pojazdu. Zresztą, podejmując działania zmierzające do zbycia pojazdu, oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> traktował samochód jako składnik swojego majątku, na co słusznie zwróci uwagę Sąd I instancji. Uzasadniało to także przyjęcie, że zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> wyczerpało znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> </p> <p>Świadczyły o tym następujące dowody: postanowienie Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w Opolu z dnia 28 lipca 2020r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> o zabezpieczeniu majątkowym samochodu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (k. 136-138) protokół oddania zabezpieczonego przez prokuratora pojazdu na przechowanie (k. 74-75), ogłoszenie o zamianie samochodów (k. 477-480), korespondencja dotycząca sprzedaży samochodu <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (k. 491-511), umowa kupna sprzedaży samochodu <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (k. 522), umowa kupna sprzedaży samochodu <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (k. 523), jak również zeznania świadka <span class="anon-block">S. G.</span> (k. 872-873), wyniki przeszukania samochodu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (k. 20-22), protokół zatrzymania rzeczy (k. 71-73) i częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> (k. 110-111, 871).</p> <p>Sąd Okręgowy w Opolu słusznie zwrócił uwagę, że oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> użytkował samochodu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, dysponował nim jak własnym mieniem, traktował, jako przedmiot swojego majątku. W ogłoszeniu (k. 477) umieścił zapis: „<em> <!-- -->zamienię swoją bmke</em>”, w protokole przeszukania samochodu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, wskazał, że w środku są jego rzeczy, co potwierdza, że on użytkował pojazd. Również oferowanie samochodu pokrzywdzonemu <span class="anon-block">S. G.</span>, korespondencja między nimi, sprzedaż pojazdu, jednoznacznie wskazują, że traktował przedmiotowy jak własny, władał nim jak swoim, że był on składnikiem jego majątku. Powyższe, zdaniem Sądu, pozwala na przyjęcie, że swoim zachowaniem opisanym w wyroku wypełnił również znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> </p> <p>Wymienione okoliczności prowadziły do zmiany zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w ten sposób, że w odniesieniu do przestępstw przypisanych temu oskarżonemu w punktach: III, IV i VI części rozstrzygającej (zarzuconych w punktach: II-V części wstępnej) Sąd Apelacyjny uznał oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> za winnego tego, że w dniu 28 listopada 2020r. w <span class="anon-block">K.</span>, działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej oraz w celu udaremnienia wykonania postanowienia Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 28 lipca 2020r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, o zabezpieczeniu majątkowym samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, o szacunkowej wartości 23.000,- złotych, zatrzymanego w dniu 21 lipca 2020r. jako składnik majątku podejrzanego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i tego samego dnia oddanego na przechowanie <span class="anon-block">M. D.</span>, zbył przedmiotowy pojazd <span class="anon-block">S. G.</span> doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 20.000,- złotych, przez wprowadzenie nabywcy w błąd, że będący przedmiotem umowy kupna/sprzedaży pojazdu z dnia 28 listopada 2020 roku , samochód osobowy marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span> jest wolny od wad prawnych, praw osób trzecich i nie stanowi przedmiotu zabezpieczenia, podczas gdy wyżej wymieniony samochód był przedmiotem zabezpieczenia majątkowego na mocy postanowienia z dnia 28 lipca 2020r., w następstwie czego <span class="anon-block">S. G.</span> dokonał nabycia wyżej wymienionego pojazdu płacąc <span class="anon-block">D. S. (1)</span> 20.000,- złotych, a przy tym oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, w celu użycia za autentyczne podrobił oraz posłużył się podrobionymi dokumentami w postaci umów kupna-sprzedaży pojazdów w następujący sposób:</p> <p>1)  posłużył się sfałszowaną umową kupna/sprzedaży z dnia 28 listopada 2020r. dotyczącą pojazdu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, na której widniał podrobiony podpis <span class="anon-block">M. S.</span>, wymienionej w tym dokumencie jako sprzedającej ten samochód;</p> <p>2)  podrobił umowę kupna/sprzedaży z dnia 28 listopada 2020r. dotyczącą pojazdu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, numerze VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, poprzez podrobienie podpisu <span class="anon-block">M. S.</span>, wymienionej w tym dokumencie jako kupującej ten samochodu;</p> <p>tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> według stanu prawnego na dzień 30 września 2023r. zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.</p> <p>Konsekwencja takiej zmiany wyroku była utrata mocy orzeczenia o karze łącznej wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 575 § 2 pkt. 7)">punkcie VII</a> części rozstrzygającej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 575;art. 575 § 2)">art. 575 § 2 k.p.k.</a>). Z tego powodu, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączono kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w punkcie I części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku oraz w punkcie I podpunkt „a” niniejszego wyroku i wymierzono mu kare łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – okres rzeczywistego pozbawienia wolności tego oskarżonego w niniejszej sprawie od dnia 20 lipca 2020r. od godz. 13.55 do dnia 19 października 2020r. do godz. 15.40.</p> <p>II. Jak już wyżej wskazano, oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span> niewątpliwie był właścicielem samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, który był przedmiotem postanowienia Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 28 lipca 2020r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> o zabezpieczeniu majątkowym, kierowanym właśnie wobec tego oskarżonego, jako podejrzanego (k. 136-138), następnie oddanego na przechowanie <span class="anon-block">M. D.</span>, jako osobie godnej zaufania, protokołem oddania zabezpieczonego przez prokuratora pojazdu na przechowanie (k. 74-75). Z tych względów nie ulegało wątpliwości, że oskarżony <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, ze względu na swoje właściwości i warunki był podmiotem przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> </p> <p>Ponieważ jednak w apelacji obrończyni oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">H. K. (1)</span>, podniesiono zarzuty, że podmiotem przestępstwa zart. 300 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 k.k.</a> może być wyłącznie osoba prowadząca działalność gospodarczą, a mianowicie przedsiębiorca, to wypada także odnieść się do tych okoliczności.</p> <p>Jak podkreślano w piśmiennictwie, o ile na gruncie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 k.k.</a> wydaje się uzasadnione twierdzenie, że sprawcą tego występku może być tylko przedsiębiorca (w tym zarządca sukcesyjny zmarłego przedsiębiorcy), gdyż tylko on może się znaleźć w sytuacji zagrożenia upadłością, tj. stanu zagrożenia niewypłacalnością w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19340930834" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe - Dz. U. z 1934 r. Nr 93, poz. 834 (art. 11;art. 11 ust. 1;art. 11 ust. 2)">art. 11 ust. 1–2 prawa upadłościowego</a>. Tylko w przypadku wystąpienia u przedsiębiorcy określonych przesłanek prawo obliguje go do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19340930834" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe - Dz. U. z 1934 r. Nr 93, poz. 834 (art. 21;art. 21 ust. 1)">art. 21 ust. 1</a>–2a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19340930834" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe - Dz. U. z 1934 r. Nr 93, poz. 834 ()">prawa upadłościowego</a>). Co prawda, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19340930834" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe - Dz. U. z 1934 r. Nr 93, poz. 834 (art. 491(1))">art. 491^{<!-- -->1} prawa upadłościowego</a> można ogłosić także upadłość osoby fizycznej – konsumenta, ale w tym wypadku, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19340930834" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe - Dz. U. z 1934 r. Nr 93, poz. 834 (art. 491(2);art. 491(2) ust. 1)">art. 491^{<!-- -->2} ust. 1 prawa upadłościowego</a>, nie stosuje się <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19340930834" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe - Dz. U. z 1934 r. Nr 93, poz. 834 (art. 21)">art. 21 prawa upadłościowego</a>, czyli nie ma tu obowiązku zgłoszenia przez dłużnika wniosku o upadłość w przypadku wystąpienia ustawowych przesłanek. Oznacza to, że zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości przez upadłego konsumenta jest wyłącznie jego prawem konsumenta, a nie obowiązkiem, czyli nie zachodzi tu prymat wszczęcia postępowania upadłościowego jako generalnej egzekucji mającej na celu ochronę interesów majątkowych wierzycieli (V. Konarska-Wrzosek (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. IV, WKP 2023, teza 3 do art. 300 k.k.).</p> <p>Odmienna sytuacja zachodzi jednak w odniesieniu do przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a>, który chociaż jest zaliczany do tzw. przestępstw gospodarczych, to przepis ten chroni każdy rodzaj wierzytelności, której przymusowo wierzyciel dochodzi od dłużnika (por. V. Konarska-Wrzosek (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. IV, opublikowano: WKP 2023, teza 3 do art. 300 k.k.; A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, wyd. V, opublikowano: LEX 2010; a także uchwała SN z dnia 26 listopada 2003r., sygn. I KZP – 32/03). W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2003r., sygn. I KZP – 32/03 wskazano przekonująco, że użyte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> określenie „<em> <!-- -->orzeczenie sądu lub innego organu państwowego</em>" nie jest ograniczone tylko do orzeczeń dotyczących wierzytelności wynikających ze stosunku prawnego, którego jedną ze stron jest podmiot obrotu gospodarczego" (OSNKW 2004, nr 1, poz. 3).</p> <p>Nie ma tu więc znaczenia, czy dłużnik i wierzyciel lub chociaż jeden z nich mają status przedsiębiorcy (por. postanowienie SN z dnia 24.01.2013r., sygn. I KZP – 22/12, OSNKW 2013/3, poz. 20; odmiennie SN w uchwale z dnia 26.11.2003r., sygn. I KZP - 32/03, OSNKW 2004/1, poz. 3, gdzie przyjęto, że chodzi tu o majątkowe stosunki prawne, w których chociaż jedną ze stron jest przedsiębiorca). Dla bytu przestępstwa nie ma znaczenia, czy status nowego lub kolejnego dłużnika uzyskano później niż powstanie długu lub status ten uzyskano obok dłużnika ze stosunku podstawowego. Oznacza to, że dłużnikiem jest także poręczyciel, gwarant lub podmiot przystępujący do istniejącego długu. Przez dłużnika należy także rozumieć tzw. dłużnika rzeczowego, który odpowiada za dług tylko z określonego składnika swojego majątku (np. z uwagi na zastaw, hipotekę, por. V. Konarska-Wrzosek (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. IV, WKP 2023, teza 3 do art. 300 k.k. oraz wyrok SN z dnia 12.04.2018r., sygn. II KK – 411/17, OSNKW 2018, nr 9, poz. 58, teza nr 1).</p> <p>Niezwykle istotne wydaje się przyjęcie wykładni rozszerzającej pojęcia dłużnika i „jego wierzyciela” wyrażonej w tezie 2 wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2018r., sygn. II KK – 411/17, wedle której dłużnikiem w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300)">art. 300 k.k.</a> jest także osoba trzecia, w stosunku do której wierzyciel pierwotnego dłużnika wystąpił ze skargą pauliańską. Jak słusznie stwierdził Sąd Najwyższy: „<em> <!-- -->z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a> oraz z natury skargi pauliańskiej wynika, że w przypadku uznania przez sąd danej czynności za bezskuteczną względem wierzyciela, wierzyciel ten uzyskuje prawo do egzekucji z przedmiotów majątkowych osoby trzeciej, które na skutek czynności uznanej za bezskuteczną wyszły z majątku dłużnika. W rezultacie więc, osoba trzecia, która stała się właścicielem mienia w wyniku dokonania tej czynności przez dłużnika, przy uwzględnieniu, że miała lub powinna mieć wiedzę co do pokrzywdzenia wierzyciela, staje się również dłużnikiem wierzyciela w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> </em>” (OSNKW 2018, nr 9, poz. 58). Przy czym w każdym wypadku tzw. dłużnika rzeczowego przedmiotem wykonawczym w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300)">art. 300 k.k.</a> może być tylko mienie obciążone lub objęte skargą pauliańska.</p> <p>Z tych przyczyn, Sąd odwoławczy opowiedział się za wykładnią pojęcia podmiotu zdolnego do popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a>, nie ograniczającego się wyłącznie do osoby prowadzącej działalność gospodarczą (przedsiębiorcy).</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Zarzuty odnoszące się do prawidłowości kar wymierzonych oskarżonym: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> za przypisane przestępstwa, a także kar łącznych (oceniane także zgodnie z domniemaniem co do zakresu apelacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 1)">art. 447 § 1 k.p.k.</a>) </span> </strong> </p> <p>Oceniając kary wymierzone ostatecznie oskarżonym: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> za przypisane przestępstwa, a także kary łączne, po zmianach wyroku dokonanych przez Sąd Apelacyjny, należy uznać, że są to kary sprawiedliwe i prawidłowo realizujące dyrektywy wymiaru kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> </p> <p>W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy w Opolu umotywował orzeczenia o karach jednostkowych, oddzielnie przedstawiając argumentację co do każdego z przypisanych przestępstw. Ocena ta jest prawidłowa, a wymierzone kary jednostkowe uwzględniają stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> przestępstw (co do oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> zmodyfikowanych przez przyjęcie, że dopuścił się jednego przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w miejsce czynów przypisanych mu w punktach: III, IV i VI części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisanych w punktach II-V części wstępnej wyroku). , przez uznanie tych zachowań za odrębne przestępstwa, chociaż stanowiły w istocie jedno przestępstwo. Orzeczone ostatecznie kary jednostkowe, a także kary łączne uwzględniają wszelkie okoliczności przedmiotowe i podmiotowe czynów, oceniane według kryteriów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 k.k.</a>, jak również właściwości i warunki osobiste każdego z oskarżonego, ich sposób życia przed przestępstwem i zachowanie po przestępstwie, jak również status dotychczas niekaralnych oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> (k. 285, 562-563, 671, 1118) i <span class="anon-block">S. R. (1)</span> (k. 129, 560, 713, 1117), natomiast wielokrotną uprzednią karalność oskarżonego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (k. 287-288, 527-536, 565-567, 568-574, 1113-1116) i fakt popełnienia przez tego ostatniego przestępstwa w warunkach recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> jak również zachowanie wbrew obowiązkom wynikającym z warunkowego przedterminowego zwolnienia.</p> <p>Uwzględniono przy tym dane z wywiadów środowiskowych dotyczących oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> (k. 350-351, 692) i <span class="anon-block">S. R. (1)</span> (k. 354-355, 693) i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (k. 356-357, 694), a także opinie sądowo-psychiatryczne dot. <span class="anon-block">S. R. (1)</span> (k. 696-701) i <span class="anon-block">D. S. (1)</span> (k. 706-712).</p> <p>Prawidłowość orzeczonych kar pozbawienia wolności potwierdzały dane wynikające z opinii o oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> (k. 1119-1121) i <span class="anon-block">S. R. (1)</span> (k. 1139) przekazane przez jednostki penitencjarne, w których byli osadzeni podczas tymczasowego aresztowania, a także opinii o oskarżonym <span class="anon-block">A. B. (1)</span> podczas odbywania kary pozbawienia wolności (k. 1122-1123). Żaden z oskarżonych nie był uczestnikiem podkultury przestępczej, natomiast generalnie przestrzegali zasad regulaminowych. Oskarżeni: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">S. R. (1)</span> nie byli nagradzani regulaminowo i karani dyscyplinarnie, natomiast oskarżony <span class="anon-block">A. B. (1)</span> był 12-krotnie nagradzany regulaminowo i 3-krotnie został ukarany dyscyplinarnie.</p> <p>Co do przestępstwa z art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> słusznie wymierzono oskarżonym: <span class="anon-block">D. S. (1)</span> i <span class="anon-block">S. R. (1)</span> kary po 3 (trzy) lata pozbawienia wolności oraz 500 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych, natomiast oskarżonemu <span class="anon-block">A. B. (1)</span> dodatkowo w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 §1 k.k.</a> karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz 500 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych. Kary te były adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz zawinienia oskarżonych, uznając za zasadne wymierzenie kar w dolnym ich zakresie. Wymierzając <span class="anon-block">A. B.</span> stosunkowo nieznacznie karę surowszą Sąd miał na uwadze jego uprzednią karalność oraz działanie w warunkach powrotu do przestępstwa oraz wyniki wywiadu kuratora sądowego, negatywną opinię, jak również zachowanie wbrew warunkom przedterminowego zwolnienia. Jednocześnie, na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu wzmocnienia wychowawczego celu kary, orzeczono wobec oskarżonych: <span class="anon-block">D. S. (1)</span>, <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> nawiązki po 3.000 złotych na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span> Zakład Opieki Zdrowotnej <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Ośrodek (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>.</p> <p>Co do przestępstw z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii polegających na posiadaniu narkotyków (amfetaminy), prawidłowo wymierzono oskarżonym: <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> kary po 1 roku pozbawienia wolności, w granicach dolnej granicy ustawowegho zagrożenia.</p> <p>W odniesieniu do przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">D. S. (1)</span> ostatecznie przez Sąd odwoławczy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> według stanu prawnego na dzień 30 września 2023r. zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, wymierzono mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. Wymiar tej kary respektuje zakaz <em> <!-- -->reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1;art. 434 § 2)">art. 434 § 1 i 2 k.p.k.</a>, zważywszy na kierunek wniesionych środków odwoławczych, a także uwzględnia społeczną szkodliwość tego przestępstwa związaną z brakiem poszanowania porządku prawnego, rozstrzygnięć organów państwowych, okazania im lekceważenia, działaniem przeciwko różnym dobrom chronionym, w tym wiarygodności dokumentów oraz prawidłowemu obrotowi cywilnoprawnemu, a także niskie pobudki działania sprawcy (z zamiarem oszukania innej osoby w celu osiągnięcia korzyści majątkowej). Wydaje się także sprawiedliwe, ze względu na walor wychowawczy dla oskarżonego i odwrócenie niekorzystnych, bezprawnych skutków jego zachowania dla pokrzywdzonego, zobowiązanie oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> do naprawienia wyrządzonej pokrzywdzonemu szkody.</p> <p>Ocena Sądu Okręgowego co do orzeczonych kar, uzupełniona przez Sąd odwoławczy, wydaje się kompleksowa, jako uwzględniająca wszelkie dyrektywy kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a>, a zatem cele wychowawcze i zapobiegawcze w stosunku do oskarżonego, jak również cele w zakresie społecznego oddziaływania kary.</p> <p>Zaakceptowano także ostatecznie wymiar kary łącznej orzeczonej pierwotnie przez Sąd I instancji wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span>. Konsekwencja zmiany wyroku była utrata mocy orzeczenia o karze łącznej wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 575 § 2 pkt. 7)">punkcie VII</a> części rozstrzygającej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 575;art. 575 § 2)">art. 575 § 2 k.p.k.</a>). Z tego powodu, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączono kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w punkcie I części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku oraz w punkcie I podpunkt „a” niniejszego wyroku i wymierzono mu kare łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – okres rzeczywistego pozbawienia wolności tego oskarżonego w niniejszej sprawie od dnia 20 lipca 2020r. od godz. 13.55 do dnia 19 października 2020r. do godz. 15.40.</p> <p>Prawidłowe były także kary łączne orzeczone w stosunku do pozostałych oskarżonych: <span class="anon-block">S. R. (1)</span> w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w wymiarze 4 (czterech) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Kary w tej postaci uwzględniają związek podmiotowy i przedmiotowy między pozostającymi w zbiegu przestępstwami. Przez związek ten rozumie się przede wszystkim podobieństwo rodzajowe zbiegających się przestępstw, motywację oraz czas popełnienia każdego z nich. Nie było podstaw do dalszego łagodzenia kar łącznych, czego domagali się obrońcy wszystkich oskarżonych, w tym wymierzenia kar z warunkowym zawieszeniem ich wykonania. Kary w tej postaci absolutnie nie byłyby sprawiedliwe i nie spełniałyby celów kary określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a>, aby wyrobić w oskarżonych przekonanie, że przestępstwo się nie opłaca, a ich czyny zostały napiętnowane.</p> <p>Należy przypomnieć, że wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych, jaki kryteria muszą być spełnione, aby uznać karę za rażąco niewspółmierną. W wyroku Sądu Najwyższego w składzie 7 sędziów z dnia 9 stycznia 1973r., sygn. V KRN – 474/72 stwierdzono, że „<em> <!-- -->rażąca niewspółmierność kary występuje wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyraźną i oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (zasłużoną). Przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona tylko wtedy, gdy na podstawie ustalonych okoliczności sprawy, które powinny mieć decydujące znaczenie dla wymiaru kary, można przyjąć, iż zachodzi wyraźna różnica między karą wymierzoną a karą, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo</em>” (OSNKW 1973, nr 6, poz. 76).</p> <p>Z kolei, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia z dnia 30 maja 2003r. sygn. II AKa – 163/03 dał wyraz temu, że „<em> <!-- -->nie każda różnica w ocenie wymiaru kary może uzasadniać zarzut rażącej niewspółmierności kary w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a>, ale tylko taka, która jest natury zasadniczej, to znaczy jest niewspółmierna w stopniu nie dającym się zaakceptować. Niewspółmierność rażąca to znaczna, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą, zasłużoną</em>” (OSA 2003, z. 11, poz. 113).</p> <p>Takie nieusprawiedliwione dysproporcje w wymierzonych wobec oskarżonych karach nie zachodzą.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Orzeczenia o kosztach postępowania</span> </strong> </p> <p>Zasądzono od wszystkich oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa przypadające na nich koszty sądowe za postępowanie odwoławcze odpowiednio:</p> <p>a) od oskarżonego <span class="anon-block">D. S. (1)</span> w wysokości 2.406,70 (dwóch tysięcy czterystu sześciu 70/100) złotych, na co składa się 6,70 złotych tytułem 1/3 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz 2,400,- złotych opłaty za obie instancje;</p> <p>b) od oskarżonych: <span class="anon-block">S. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (<span class="anon-block">B.</span>) w wysokości po 2.406,70 (dwa tysiące czterysta sześć 70/100) złotych, na co składa się po 6,70 złotych tytułem 1/3 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz po 2,400,- złotych tytułem opłat za drugą instancję.</p> <p>Orzeczenia te znalazły oparcie w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> orz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a>, a także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jednolity: Dz. U. z 2023r., poz. 123 z późniejszymi zmianami). W zakresie tego rozstrzygnięcia uwzględniono stan osobisty rodzinny i majątkowy oskarżonych oraz ich możliwości zarobkowe, także w zakresie orzeczonej bezwzględnej kary pozbawienia wolności.</p> <table> <colgroup> <col width="232"/> <col width="232"/> <col width="235"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Jarosław Mazurek</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Bogusław Tocicki</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Artur Tomaszewski</strong> </p> </td> </tr> </table> </div>