I OW 106/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Iwona Bogucka sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska sędzia del. WSA Agnieszka Miernik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy B. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy B. a Prezydentem O. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Wójt Gminy B. we wniosku z [...] maja 2019 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między nim a Prezydentem O. przez wskazanie organu właściwego do załatwienia wniosku S. A. o skierowanie do domu pomocy społecznej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wnioskodawca mieszka i jest czasowo zameldowany w Gminie B. w Domu Pomocy Społecznej "[...]", jednakże na stałe jest zameldowany w O., gdzie ma mieszkanie własnościowe. Tam jest skoncentrowane centrum jego interesów życiowych, a w B. przebywa wyłącznie z powodów zdrowotnych i rodzinnych. W odpowiedzi na wniosek Gmina O. w piśmie z [...] lipca 2019 r. wniosła o wskazanie Wójta Gminy B. jako organu właściwego i wskazała, że wnioskodawca prawie dwa lata przebywa w Domu Pomocy Społecznej "[...]" w B. na podstawie prywatnej umowy, a kwestia meldunku w danej miejscowości nie ma znaczenia dla przesądzenia, która z miejscowości jest miejscem zamieszkania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek Gminy B. z [...] maja 2019 r. podlegał odrzuceniu z powodu braku właściwości sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem o właściwość negatywnym, który powstał między Gminą B. a Gminą O. w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej w trybie art. 59 ust. 1 w związku z art. 101 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1507 ze zm.). Zgodnie z art. 59 ust. 1 decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę mieszkańca domu za jego pobyt w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej. W myśl art. 101 ust. 1 tej ustawy właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Zgodnie zaś z art. 14 ww. ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wskazać też trzeba, że stosownie do art. 17 pkt 16 ustawy o pomocy społecznej do zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym należy kierowanie do domu pomocy społecznej i ponoszenie odpłatności za pobyt mieszkańca gminy w tym domu. Wniosek o rozstrzygnięcie sporu dotyczy więc sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. spory o właściwość rozstrzygają między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2 - 4 - wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. Do rozstrzygnięcia sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego przez sąd administracyjny może dojść zatem tylko wtedy, gdy organy te nie mają wspólnego organu wyższego stopnia. Organami wyższego stopnia w rozumieniu K.p.a. są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej (art. 17 pkt 1). Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r. poz. 580 ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (...), w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Na podstawie § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. poz. 1925 ze zm.) obszar właściwości Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach obejmuje powiaty: buski, jędrzejowski, kazimierski, kielecki, konecki, opatowski, ostrowiecki, pińczowski, sandomierski, skarżyski, starachowicki, staszowski i włoszczowski oraz miasto na prawach powiatu – Kielce. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 7 sierpnia 1998 r. w sprawie utworzenia powiatów (Dz. U. poz. 652) powiat o. obejmuje Miasto O.(część XIII poz. 7 załącznika do rozporządzenia), a powiat s. obejmuje Gminę B. (część XIII poz. 11 załącznika). Oznacza to, że dla będących w sporze jednostek samorządu terytorialnego – Gminy B. i Gminy O. - wspólnym organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznania sporu o właściwość pomiędzy tymi organami, ponieważ mają one wspólny organ wyższego stopnia właściwy - w ramach art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. - do rozstrzygnięcia zaistniałego sporu (por. postanowienia NSA z: 3 października 2008 r. sygn. akt I OW 74/08, 19 listopada 2008 r. sygn. akt I OW 102/08, 10 grudnia 2008 r. sygn. akt I OW 140/08, 10 listopada 2009 r. sygn. akt I OW 106/09, 23 października 2009 r. sygn. akt I OW 91/09, 21 września 2010 r. sygn. akt I OW 96/10, 21 stycznia 2011 r. sygn. akt I OW 171/10, 9 czerwca 2011 r. sygn. akt I OW 27/11, 13 października 2011 r. sygn. akt I OW 135/11. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 15 § 2, art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.