IV SA/Wa 422/11

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie – Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia "[...]" w B. w likwidacji o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi E. D., T. D., M. B., G. B., D. Z., K. Z., W. G., M. J., M. J., F. S., J. K., M. J., A. S., T. G. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE W toku postępowania w niniejszej sprawie likwidator Stowarzyszenia "[...]" w B. R. K. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy. We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPPr z dnia 2 października 2012 r. jako wnioskodawcę wskazał Stowarzyszenie "[...]" w B. Podał ponadto, że wnioskodawca domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Do wniosku dołączono m. in. kserokopię odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (wg. stanu na dzień [...] października 2012 r.), z którego wynika m.in., iż Sąd Rejonowy w B., [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. (sygn. akt [...]) orzekł o rozwiązaniu Stowarzyszenia na podstawie art. 31 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach, (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.). Jako likwidatora, uprawnionego do reprezentacji podmiotu wpisano R. K. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje. Zgodnie z art. 243 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego wynika, że prawo pomocy nie może zostać przyznane podmiotowi, który nie jest stroną postępowania. W rozpatrywanej sprawie skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r. zostały złożone w lutym 2011 r. Wówczas Stowarzyszeniu "[...]" w B. przysługiwał status uczestnika postępowania – jako organizacji społecznej, o której mowa w art. 25 § 4 P.p.s.a. - gdyż sprawa dotyczyła jego statutowej działalności (art. 33 § 2 P.p.s.a.). Z dokumentów złożonych w niniejszej sprawie a także z urzędu i na podstawie analizy innych rozstrzygnięć dotyczących skarżącego wiadome jest, że Stowarzyszenie [...] w B. zostało rozwiązane postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2012r., sygn. akt [...] i zarządzono jego likwidację. Orzeczenie to jest prawomocne wobec oddalenia wywiedzionej od niego apelacji przez Sąd Okręgowy w B. (postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012r., sygn. akt [...]). Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło (art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 855 ze zm. oraz P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77, postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2012r., II OZ 263/12). W konsekwencji likwidator, który przeprowadza likwidację stowarzyszenia, nie działa w imieniu stowarzyszenia, ale w imieniu własnym, wypełniając pewną funkcję publiczną jako osoba zaufania publicznego, a jego działalność rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. W związku z powyższym nie można uznać, że Stowarzyszenie "[...]" w B. w likwidacji jest nadal uczestnikiem, stroną niniejszego postępowania. Skoro zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy nie pochodzi od uczestnika postępowania a, jak wskazano na wstępie, prawo pomocy przysługuje jedynie stronom postępowania, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 243 § 1 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.