II SA/Łd 811/17
Адміністративні суди2017-11-30
Номер справи
II SA/Łd 811/17
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Дата рішення
2017-11-30
Тип
Postanowienie WSA w Łodzi
Судді
Jolanta Rosińska
Резолютивна частина
Odrzucono skargę
Текст рішення
SENTENCJA
Dnia 30 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. i S. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania naprawczego w sprawie istotnych odstępstw od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. a.tp.
UZASADNIENIE
M. K. i S. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania naprawczego w sprawie istotnych odstępstw od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego zlokalizowanego na dz. nr ewid. 31, obręb [...], przy ul. A 13 w Z..
W odpowiedzi na skargę [...]i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi w całości decyzją z dnia [...] nr [...].
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 października 2017 roku skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie Sąd wezwał skarżących do wypowiedzenia się, w terminie 7 dni, czy wobec wydania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzji z dnia [...] nr [...] podtrzymują swoją skargę.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 31 października 2017 roku, jednakże w wyznaczonym terminie wpis nie został uiszczony.
W piśmie z dnia 6 listopada 2017 roku skarżący oświadczyli, że cofają swoją skargę i wnoszą o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 roku, poz. 1369) - w skrócie: "p.p.s.a." - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2).
Z kolei w myśl z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
W rozpoznawanej sprawie skarżący zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 31 października 2017 roku, zatem termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął w dniu 7 listopada 2017 roku, jednakże w zakreślonym przez Sąd terminie wpis sądowy nie został uiszczony. Powyższe uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji dokonanie oceny zasadności podniesionych w niej zarzutów naruszenia prawa.
Jednocześnie należy wyjaśnić, że wobec nieuiszczenia wpisu sądowego niedopuszczalne było uwzględnienie oświadczenia skarżących o cofnięciu skargi i wniosku o umorzenie postępowania. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, w tym opłacona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu jest tym samym niedopuszczalne.
Z tych powodów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.
a.tp.