II FZ 680/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Barbara Kołodziejczak - Osetek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 419/11 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 1 lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie określenia łącznego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za 2008 rok postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 września 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 419/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną J. K. od wyroku tego Sądu z dnia 24 maja 2011 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że środek odwoławczy został sporządzony przez stronę osobiście, pomimo prawidłowego pouczenia o trybie i sposobie zaskarżenia, co skutkowało na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a." jego odrzuceniem. Na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącego wniósł zażalenie. Zarzucił naruszenie art. 49 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi bez rozważenia istotnych okoliczności faktycznych. Podniósł, że skarga kasacyjna została w istocie sporządzona przez niego oraz, iż w samej jej treści wskazano, że Skarżący jest reprezentowany przez doradcę podatkowego. W ocenie pełnomocnika, fakt podpisania skargi kasacyjnej osobiście przez Skarżącego nie przesądza o jego autorstwie, gdyż treść skargi kasacyjnej na to nie wskazuje, a podpis ten służył jedynie wyrażeniu akceptacji treści pisma. Jego zdaniem, brak podpisu pełnomocnika skutkować powinien wezwaniem do uzupełnienia braku w trybie art. 49 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że przez pojęcie "sporządzenie skargi" należy rozumieć zarówno jej napisanie jak i podpisanie, gdyż wyłącznie podpis oznacza i wprost określa podmiot, który skargę sporządza (por. J.P. Tarno - Prawo o stepowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Wyd. Lexis Nexis 2004 r., str. 249). Jeśli zatem skargę kasacyjną, jak to ma miejsce w sprawie, podpisał osobiście Skarżący to oznacza to, że również ją sporządził. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, że Skarżący podpisując samą skargę działał jedynie w celu zaakceptowania przygotowanego pisma, gdyż okoliczność ta nie może zmienić oceny, że skarga została sporządzona osobiście przez stronę. Skargę kasacyjną podpisała strona, a z jej treści również nie wynika, że sporządził ją ustanowiony w sprawie profesjonalny pełnomocnik. Słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., to wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202). W związku z powyższym, ewentualny brak formalny skargi kasacyjnej, w postaci braku podpisu adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych – nie jest brakiem usuwalnym. Pozbawione są zatem podstaw prawnych wywody zażalenia, iż na Sądzie spoczywał obowiązek wezwania strony do uzupełnienia skargi przez jej podpisanie przez pełnomocnika. Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. (sygn. akt II GSK 502/07), tryb z art. 49 p.p.s.a. przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. Analiza akt rozpoznawanej sprawy, nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że J. K. jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 194 § 7 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.