II SA/Wa 814/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędziowie: sędzia WSA Karolina Kisielewicz sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.) Protokolant ref.staż. Maria Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi T. R. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby oraz związku schorzeń ze służbą i inwalidztwa 1. uchyla zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w O. z dnia [...] grudnia 2021 r. w zakresie ustalenia zdolności do służby; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...], po przeprowadzeniu postępowania na podstawie skierowania z dnia [...] stycznia 2020 r. wystawionego przez Izbę Administracji Skarbowej w [...] celem ustalenia zdolności fizycznej T.R. w związku z ubieganiem się o przyznanie zwiększenia emerytury z tytułu inwalidztwa stwierdziła, że T. R. jest zdolny do służby w SCS z ograniczeniami kategoria "B". W punkcie 11 orzeczenia dokonano rozpoznania: 1. Dyskopatia L3-L4 oraz L4-L5 z naczyniakiem trzonu L4-8 mm współistniejąca ze zmianami zwyrodnieniowymi.§ 25 pkt 2’'B", 2. Nadciśnienie tętnicze II stop. wg PTNT. § 31 pkt 2 "B", 3. Cukrzyca typu 2.§ 48 pkt 1 "B", 4. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka. § 33 pkt 2 "B", 5. Przewlekłe zapalenie wątroby (przebyta infekcja HCV). § 35 pkt 2 "B", 6. Kamica nerkowa obustronna. Torbiel nerki lewej w obserwacji .§ 40 pkt 1 "B", 7. Krótkowzroczność obu oczu.§ 11 2 "A", Przerost prostaty. Bez §, 9. Za burzenia przemiany lipidów. Bez §, 10. Dna moczanowa. Bez§, 11. Przebyta borelioza. Bez§. Zdolności do służby określono na podstawie: Dziennik Ustaw z dnia 25.04.2017 pozycja 831 Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 kwietnia 2017 w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do pełnienia służby przez kandydata do służby w Służbie Celno - Skarbowej oraz funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej. Organ przedstawił też wyniki przeprowadzonych badań. W punkcie 13 orzeczenia dotyczącym związku schorzenia albo ułomności ze szczególnymi warunkami służby – nie dotyczy. Część C orzeczenia (inwalidztwo) stwierdzono: nie dotyczy. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych orzeczeniem z dnia [...] marca 2022 r. nr [...], na podstawie 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 398 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. R. utrzymała w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2021r. CKL wskazała, że w odwołaniu T. R. nie zgodził się z decyzją [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej, która w wydanym orzeczeniu uznała go za zdolnego do służby w Służbie Celno-Skarbowej z ograniczeniem. Skarżący wnosił o uznanie inwalidztwa za pozostającego w związku ze służbą. Opisywał trudne wieloletnie warunki służby. CKL wskazała, że zakres kompetencji komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych został określony w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28.11.2014r ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu ds. wewnętrznych. W postępowaniu emerytalno - rentowym Komisja Lekarska orzeka na podstawie: ustawy z dn.18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13.04.2017r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do pełnienia służby przez kandydata do służby w Służbie Celno - Skarbowej oraz funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej Dz. U. z 2017 r., poz. 831, rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dn.22.12.2017r. sprawie wykazu chorób i schorzeń pozostających w związku ze służbą w Służbie Celno - Skarbowej zał. Nr 1 i 2. CKL wskazała, że wydając orzeczenie oparła się na pełnej dostępnej dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej, bez czynnego udziału orzekanej, ze względu na pandemię C0VID-19 oraz na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2020r o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVfD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (D.U. z dn. 07.03.2020r. poz.374 z późn.zm). Komisja drugiej instancji uznała, że wzywanie orzekanej nie wniesie nic nowego do sprawy, a przeprowadzenie badania podmiotowego i przedmiotowego - nie będzie miało wpływu na jej rozstrzygnięcie. CKL wskazała, że RKL[...] prawidłowo rozpoznała sprawę, uznając zdolność orzekanego do służby w SCS - kategoria zdrowia "B", kierując się posiadaną dokumentacją orzeczniczo-lekarską jak również z zastosowaniem obowiązujących w dniu orzekania przepisów prawnych. Kategoria "B" zdolności do służby oznacza, że funkcjonariusz jest zdolny do służby z ograniczeniem czyli stwierdzono choroby łub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolności do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. RKL[...] w wydanym orzeczeniu nie orzekała o zdolności do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku, ponieważ skarżący został zwolniony ze służby w dacie [...].12.2019 r. Odnosząc się do treści odwołania CKL podniosła, że analiza dokumentacji kadrowej wskazuje, że przez cały okres służby skarżący legitymował się ważnymi badaniami profilaktycznymi, nigdy nie był kierowany do Poradni Medycyny Pracy w związku z podejrzeniem choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Wykonywał obowiązki służbowe nie odbiegające charakterem od obowiązków innych funkcjonariuszy na takich samych stanowiskach i służył na zajmowanych stanowiskach bez ograniczeń. Posiadał ważne badania profilaktyczne do 2022 r. CKL wskazała, że schorzenia rozpoznane u orzekanego nie sięgają obecnie poziomu inwalidztwa i nie pozwalają na zaliczenie go do którejkolwiek z grup inwalidzkich co potwierdza szczegółowa analiza dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej. Prowadzone leczenie nie było intensyfikowane ani też orzekany nie był hospitalizowany z powodu pogorszenia stanu zdrowia. CKL stwierdziła, że schorzenia rozpoznane u skarżącego w orzeczeniu RKL wymienione w punktach 11.1, 11.2, 11.3, 11.4, 11.5, 11.6, jedynie ograniczają zdolność orzekanego do służby, mieszczą się w kat. zdrowia "B" i nie powodują inwalidztwa orzekanego. Pozostałe rozpoznania nie ograniczają zdolności do służby. Wobec powyższego Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych Skład Orzekający w [...] na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie znalazła postaw do uchylenia orzeczenia [...] z dn. [...].12.2021r. Orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi T.R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości oraz uchylenie orzeczenia RKL z dnia [...] grudnia 2021 r. zakwestionował ustalenia dotyczące inwalidztwa i jego związku ze służbą. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 i art. 78 §1 K.p.a., poprzez nieuwzględnienie wszystkich dokumentów do oceny stanu jego zdrowia, w tym kartoteki zdrowia prowadzonej przez lekarza rodzinnego oraz załączonych innych kartotek od lekarzy. Odniósł, że w toku postępowania nie zebrano całego materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, co doprowadziło do braku obiektywizmu i nadaniu rozstrzygnięciu cechy arbitralności, wyrazem czego jest uzasadnienie przedmiotowego orzeczenia. Zarzucił podjęcie rozstrzygnięcia pomimo nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania. W uzasadnieniu m.in. przedstawił informacje dotyczące przebiegu jego służby. Podniósł m.in., że w ciągu 36 lat, wykonywał czynności służbowe w różnych warunkach atmosferycznych i szkodliwych dla zdrowia (spaliny, kontrola wagonów kolejowych, cystern samochodowych w ruchu międzynarodowym, związki chemiczne, kontrola celna na wysokości, duży ruch na drogach i autostradach w trakcie zatrzymywania i kontroli pojazdów, praca na rentgenie do kontroli bagażu podróżnych oraz różnego rodzaju przesyłek, kontroli podróżnych, targowisk itd.). Skarżący podniósł, że służba w tych m.in. wymienionych warunkach doprowadziła go do zachorowania. Skarżący podniósł, że Rejonowa Komisja Lekarska w [...] dokonała oceny stanu zdrowia klasyfikując jego choroby do odpowiednich kodów nie wiążąc powstałych chorób z przebiegiem służby. Skarżący wskazał, że od dnia [...].01.2020 r. jest emerytem i jest przekonany, że nabyte schorzenia są ściśle związane z przebiegiem służby pełnionej w Służbie Celnej jako funkcjonariusza i powinny być powiązane z dokumentacją medyczną oraz oceniane w związku z rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie wykazu chorób i schorzeń pozostających w związku ze służbą w Służbie Celno-Skarbowej (Dz.U. z 2017 r. poz. 2473). Skarżący wskazał na swój stan zdrowia. Centralna Komisja Lekarska, reprezentowana przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Pełnomocnik odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów wskazał m.in., że tryb postępowania komisji lekarskich podległych ministrowi spraw wewnętrznych jest trybem odrębnym od trybu uregulowanego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, ma swój autonomiczny byt prawny i znajduje swoje umocowanie w ustawie o komisjach lekarskich, jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy k.p.a. Do orzeczeń komisji, choć mają charakter decyzji administracyjnej podlegającej kontroli instancyjnej, nie stosuje się w tym zakresie w pełni przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Akty wykonawcze określające własne zasady i tryb orzekania, stanowią wobec trybu ustanowionego w k.p.a. lex specialis i w tym zakresie (w którym regulują dane zagadnienie procesowe) uchylają przepisy k.p.a., zgodnie z zasadą przepis szczegółowy uchyla normę generalną. Pełnomocnik wskazał też m.in., że możliwość orzeczenia związku schorzenia ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby istnieje tylko wówczas, gdy schorzenie rozpoznane u osoby orzekanej jest wymienione w wykazie zawartym w kolumnie nr 2 załącznika nr 1 tego rozporządzenia a warunki służby opisane w protokole warunków pełnienia służby odpowiadają szczególnym właściwościom i warunkom służby określonym w kolumnie 3 tego załącznika. W niniejszej sprawie żadne z opisanych schorzeń nie sięga granic inwalidztwa, a więc schorzenia nie pozostają w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Pełnomocnik wskazał też, że komisje lekarskie w zakresie określenia zdolności do służby muszą orzekać zgodnie z wiedzą medyczną i obowiązującymi przepisami. Podkreślił, że subiektywne odczucia skarżącego na temat jego stanu zdrowia, z punktu widzenia orzeczniczego, nie mają istotnego wpływu na ustalenie kategorii zdolności do służby. Wskazał, że do wyłącznej kompetencji komisji lekarskiej należy uznanie (zakwalifikowanie) orzekanego do określonej kategorii zdolności do służby. Rozstrzygnięcie CKL zostało postawione na podstawie dokumentacji medycznej zebranej w sprawie. Pełnomocnik podniósł, że organ w wystarczający sposób zebrał i ocenił materiał dowodowy, a następnie w przekonywujący sposób uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Nie naruszył zatem przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego. W ocenie organu administracji, zaskarżone Orzeczenie CKL zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w związku z czym, brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w zakresie obejmującym ustalenie zdolności do służby (kategoria zdrowia B) podlegała uwzględnieniu ze względu na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pozostałym zakresie, tj. dotyczącym związku schorzeń ze służbą i inwalidztwa, skarga podlegała odrzuceniu. Stwierdzając powyższe, wskazania wymaga, że orzeczenia komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych można podzielić na dwie grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do służby, jej dalszego pełnienia albo zwolnienia ze służby. Te orzeczenia komisji lekarskich mają byt w pełni autonomiczny: ostateczne orzeczenie komisji w tym przedmiocie jest wiążące dla organu właściwego w sprawach powołania określonej osoby do służby albo do zwolnienia ze służby, przy czym przyjęcie do służby lub zwolnienie ze służby następuje w trybie administracyjnym przez wydanie decyzji administracyjnej (rozkazu personalnego), podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Natomiast druga grupa orzeczeń, to orzeczenia ustalające związek schorzenia ze służbą i stopień inwalidztwa dla celów między innymi emerytalno-rentowych. Podstawą tych orzeczeń są odrębne przepisy, to jest przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu chorób i schorzeń pozostających w związku ze służbą w Służbie Celno-Skarbowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 831) wydanego na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy (...). Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Orzeczenia z tej drugiej grupy mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości sądów administracyjnych (v. wyroki NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 93/10, z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt II OSK 667/08 orzeczenia.nsa.gov.pl, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99 OSNAPiUS z 2000r, nr 5, poz.167, uchwała NSA z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie NSA z 6 listopada 2000 r. sygn. OSA 1/00 ONSA z 2001, nr 2, poz.47). Z tego względu, skarga na orzeczenie CKL z dnia [...] marca 2022 r. w zakresie dotyczącym związku schorzeń ze służbą i inwalidztwa, podlegała odrzuceniu. Rozstrzygając natomiast w zakresie zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia RKL w przedmiocie ustalenia zdolności skarżącego do służby wskazania wymaga, że kontrola orzeczenia komisji lekarskiej przez sąd administracyjny sprowadza się do badania orzeczeń lekarskich pod względem formalnym. Podkreślenia wymaga przy tym, że sąd administracyjny, kontrolując orzeczenie komisji lekarskiej, nie ocenia kwestii medycznych (v. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z 28 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/17, z 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 654/14 orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest więc uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania. Co za tym idzie, Sąd nie może badać prawidłowości samej diagnozy. Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia CKL oraz orzeczenia RKL w zakresie ustalenia zdolności skarżącego do służby (kategoria zdrowia B) Sąd stwierdził, że w sprawie naruszony został art. 32 ust. 1 i art. 33 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 207 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 422), o zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz funkcjonariusza, do pełnienia służby, orzekają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398). Art. 207 ust. 3 tej ustawy stanowi, że funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską, o której mowa w ust. 1, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym. Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich (...), rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, emeryta, rencisty, pracownika, kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji lekarskiej, zwanych dalej "osobą badaną", i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby. Zgodnie z art. 32 ust 2 tej ustawy, Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 33 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich (...), rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Z zaskarżonego orzeczenia, orzeczenia organu I instancji i z analizy całości akt sprawy nadesłanych przez organ nie wynika, aby RKL w [...] przeprowadziła badanie lekarskie wobec skarżącego i aby oceny stanu zdrowia dokonała na podstawie badania lekarskiego, jak wymagają tego przepisy ustawy. W aktach postępowania znajduje się pismo RKL w [...] z dnia [...] listopada 2021 r. (karta 78) skierowane do skarżącego zawiadamiające o wyznaczeniu terminu wydania karty obiegowej w dniu [...] grudnia 2021 r. i informacja, że na badanie należy zabrać dowód osobisty a także całość dokumentacji medycznej będącej w posiadaniu skarżącego. W aktach znajduje się również karta obiegowa z dnia [...] grudnia 2021 r. (karta 81), z której nie wynika, aby skarżący skierowany został na badania. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. skarżący w nawiązaniu do wezwania do uzupełnienia dokumentacji medycznej przesłał dokumentację medyczną (karta 85). W aktach sprawy znajduje się też m.in. protokół z badania RKL w [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. (karta 103), z którego nie wynika, aby RKL przeprowadziła badanie lekarskie skarżącego. Zarówno w protokole, jak i w orzeczeniu RKL w [...] powołano się jedynie na dokumentację medyczną, którą przedłożył orzekany. W protokole z dnia [...] grudnia 2021 r. wskazano wprost, że przeprowadzono badanie orzecznicze "w trybie zaocznym" z powodu pandemii COVID-19. W aktach sprawy znajduje się też wywiad epidemiczny dotyczący skarżącego przeprowadzony [...] grudnia 2021 r. w [...], co oznacza, że skarżący zgodnie z wezwaniem RKL z dnia [...] listopada 2021 r. stawił się przed RKL w dniu [...] grudnia 2021 r. na badania lekarskie. Z wywiadu epidemicznego nie wynika, aby wykluczona była możliwość przeprowadzenia badań. Z całości akt sprawy nie wynika jaka była rzeczywista przyczyna, z powodu której RKL odstąpiła od wykonania ustawowego obowiązku przeprowadzenia badań lekarskich, o czym jest mowa w art. 32 ustawy o komisjach lekarskich (...). Choć CKL wskazała, że dokonano tego na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...), nie powołała żadnego przepisu upoważniającego do odstąpienia od przeprowadzenia badania lekarskiego emeryta (SCS) skierowanego do komisji lekarskiej i oparcia się przy orzekaniu o zdolności do służby na samych dokumentach złożonych przez stronę. Z zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia RKL wynika, że rozpoznań dotyczących stanu zdrowia skarżącego dokonano na podstawie dokumentacji medycznej przedłożonej przez skarżącego obejmującej okres roku 2018, 2019, 2020, 2021. Na tej podstawie RKL dokonała ustalenia kategorii zdolności skarżącego do służby. Na tej podstawie również CKL podtrzymała ustalenia RKL, wprost wskazując, że dokonane rozpoznania i ustalenie zdolności do służby nastąpiło bez czynnego udziału orzekanego. CKL uznała dodatkowo w tym stanie faktycznym, że wzywanie orzekanego nie wniesie nic nowego do sprawy, a przeprowadzenie badania podmiotowego i przedmiotowego nie będzie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Twierdzenie to nie może zostać zaakceptowane przez Sąd, albowiem, nie jest dopuszczalne dokonanie oceny stanu zdrowia bez dokonania badania lekarskiego. Przepisy prawa zobowiązują do przeprowadzenia badania lekarskiego, a kontakt z dokumentacją medyczną z poprzednich lat, przedłożoną przez osobę, której orzeczenie dotyczy, nie zastępuje badania lekarskiego. Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich (...) wynika, że rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej. Stosownie do art. 38 ust. 2 ustawy, jeżeli do wydania orzeczenia są niezbędne dodatkowe dokumenty, rejonowa komisja lekarska pisemnie wzywa osobę badaną do ich dostarczenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W takim przypadku rejonowa komisja lekarska może wystąpić także do podmiotu kierującego do komisji lekarskiej o dostarczenie tych dokumentów w terminie 14 dni od dnia doręczenia wystąpienia. Jak wynika z powyższego, przepisy ustawy o komisjach lekarskich (...) dopuszczają możliwość uwzględnienia przy orzekaniu przez RKL i CKL innych dokumentów medycznych - poza m.in. badaniem lekarskim, wynikami zleconymi badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego – istotnych dla dokonania oceny stanu zdrowia osoby badanej i mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia, ale przeprowadzenie badania lekarskiego i wyszczególnienie ustaleń tego badania i uzyskanych w wyniku badań wyników nie może być pominięte. Tego rodzaju postępowanie nie może zostać zaakceptowane. W art. 38 ust. 2 powołanej ustawy wprost wskazuje się na dodatkowe dokumenty, o które wzywa się osobę badaną. Mogą one stanowić jedynie uzupełnienie niezbędnych badań. Wobec naruszenia w niniejszej sprawie art. 32 ust. 1 i art. 33 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich (...), które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy konieczne stało się uchylenie zarówno zaskarżonego orzeczenia jak i utrzymanego nim w mocy orzeczenia RKL. Nadto, zwrócić należy uwagę, że zaskarżone orzeczenie CKL i orzeczenie RKL nie zawierają wyczerpujących uzasadnień pozwalających na dokonanie pełnej kontroli podjętych rozstrzygnięć w zakresie ustalenia zdolności skarżącego do służby. Zauważyć należy, że w odniesieniu do dwóch schorzeń, które Komisje ustaliły na podstawie dokumentacji przedłożonej przez orzekanego, tj. nadciśnienia tętniczego (rozpoznanie w punkcie 11.2 w orzeczeniu RKL - § 31 pkt 2) i przewlekłego zapalenia wątroby (rozpoznanie w punkcie 11.5 w orzeczeniu RKL - § 35 pkt 2), rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności (...) przewiduje ustalenie kategorii zdolności do służby zarówno B, jak i C, zaś rozpoznanie z punktu 11.6 (§ 40 pkt 1) wskazuje na możliwą kategorię zdolności zarówno B, jak i A. Z uzasadnień obu orzeczeń Komisji Lekarskich nie wynika dlaczego w sprawie skarżącego przyjęto w każdym z tych przypadków właśnie kategorię B, nie uzasadniono powyższego. Ponownie rozpoznając sprawę Komisja uwzględni przedstawioną wyżej ocenę i wskazania co do postępowania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.