II FSK 2826/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "P." S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2013r., sygn. akt I SA/Wr 405/13 w sprawie ze skargi "P." S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 7 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 maja 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 405/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę "P." S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 7 stycznia 2013 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. Uzasadniając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 18 stycznia 2013 r. pełnomocnikowi strony doręczono ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w której organ utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Decyzja zawierała pouczenie, że stronie służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd uznał, że skargę na decyzję organu odwoławczego strona skarżąca złożyła w siedzibie organu w dniu 19 lutego 2013 r. wobec czego uznał, że uchybiła terminowi do jej złożenia i wobec tego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej P.p.s.a.) skargę odrzucił. Od powyższego wyroku strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powołaniem się na przekroczenie terminu do jej wniesienie, w sytuacji, gdy termin ten został zachowany oraz art. 53 § 1 P.p.s.a. poprzez bezpodstawne ustalenie, że skarżący naruszył ten przepis, mówiący o 30 dniowym terminie do złożenia skargi, podczas gdy przepis ten został zachowany, na co wskazuje załączony do skargi kasacyjnej dowód potwierdzenia nadania przesyłki poleconej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Spółka podniosła, że dnia 15 lutego 2013 r. nadała w placówce pocztowej Poczty Polskiej przesyłkę poleconą, zawierającą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. i w celach dowodowych załączyła do skargi kasacyjnej potwierdzenie nadania przesyłki poleconej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Z ustaleń stanu faktycznego podanego w zaskarżonym postanowieniu wynika, że w dniu 18 stycznia 2013 r. pełnomocnikowi strony doręczono zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. o ustalenie daty wniesienia skargi, bowiem w aktach przesłanych do Sądu brak było koperty, w której nadana została skarga, a z prezentaty organu na skardze nie wynika, że złożona ona została w siedzibie organu osobiście. W odpowiedzi na skargę podano, że skarga wpłynęła do organu w dniu 19 lutego 2013 r., nie wskazano jednak, kiedy została wniesiona, tj. nadana w urzędzie pocztowym lub złożona osobiście w siedzibie organu. W odpowiedzi na zarządzenie organ wskazał, że brak jest koperty pocztowej, w której nadano przedmiotowe pismo skarżącej. Wobec powyższego, Sąd przyjął w zaskarżonym postanowieniu, że strona wniosła skargę w dniu 19 lutego 2013 r., składając ją osobiście w siedzibie organu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ustalenia Sądu pierwszej instancji dotyczące daty wniesienia skargi nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy, co jest następstwem niewyjaśnienia okoliczności dotyczących daty wniesienia skargi w aspekcie art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 1 i 3 P.p.s.a. Wbrew ustaleniom dokonanym przez Sąd pieczątka zamieszczona na skardze (k. 2 akt sądowych) nie świadczy o dacie jej wpływu, bowiem nie wynika z niej, że skargę strona wniosła osobiście w dniu 19 lutego 2013 r. Adnotacja o osobistym złożeniu pisma powinna znaleźć się na pieczątce. Brak koperty jako dowodu nadania – wniesienia skargi (art. 83 § 3 P.p.s.a.) nie pozwalał w tych okolicznościach na ustalenie, iż datą wniesienia skargi był 19 lutego 2013 r. Także enigmatyczne wyjaśnienia organu "że brak jest koperty pocztowej" nie mogły doprowadzić do ustaleń dokonanych przez Sąd, bowiem nie wynika z nich, czy koperta zaginęła czy też jej nie było, gdyż strona złożyła pismo osobiście w siedzibie organu. Ponadto załączona do skargi kasacyjnej kopia nadania przesyłki poleconej zaadresowanej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. w Urzędzie Pocztowym W. dowodzi, że skarga została nadana w tymże Urzędzie w dniu 15 lutego 2013 r., a więc w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., a zatem podważa ustalenia Sądu pierwszej instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy wyjaśnić datę wniesienia skargi z uwzględnieniem podniesionych wyżej okoliczności. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku strony skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 P.p.s.a. w postępowaniu kasacyjnym nie zasądza się zwrotu kosztów postępowania w przypadku skarg kasacyjnych od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych. Potwierdzeniem tego stanowiska jest treść uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, w myśl której art. 203 i 204 P.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (orzeczenie dostępne na internetowej stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).