II SA/Rz 844/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. D. na zarządzenie Zastępcy przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 września 2011r., sygn. akt II SA/Rz 844/11 wzywające R. D. do podpisania skargi w sprawie ze skargi R. D. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2011r. Nr [...] w przedmiocie wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym - postanawia - odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE W dniu 1 września 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga R. D. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2011r., Nr [...], którym po rozpoznaniu zażalenia na tytuł wykonawczy i postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] w sprawie wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, utrzymano w mocy powyższej wskazane postanowienie z dnia [...] czerwca 2011r. Skarga ta została podpisana przez W. D. Zarządzeniem z dnia 1 września 2011r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie wezwał W. D. – pełnomocnika R. D. do usunięcia w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., pod rygorem przyjęcia, że takiego umocowania W. D. nie posiada. W zakreślonym terminie W. D. nadesłała kserokopię pełnomocnictwa, które nie spełniała ani wymogów z art. 35 i art. 37 P.p.s.a., ani też z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14.02.1991r. Prawo o notariacie (Dz.U. 2008r. Nr 189, poz. 1158 ze zm./. Wobec powyższego Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 16 września 2011r. wezwano R. D. do podpisania skargi z dnia 1 sierpnia 2011r., w terminie 2 miesięcy od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to, mając na uwadze treść art. 299 P.p.s.a., zostało przesłane na adres W. D. - pełnomocnika do doręczeń i odebrane przez nią w dniu 26 września 2011. W dniu 5 października 2011r. (data wpływu do Sądu) W. D. złożyła zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 września 2011r. wskazując, "że nie zachodzi potrzeba i jest trudne do zrealizowania, osobistego podpisania skargi przez R. D.". Podkreśliła, że "R. D. ustanowił ją, swoją mamę do działania w swoim imieniu we wszystkich sprawach i przed wszystkimi organami i Sądami i taka była wola jej syna". W załączeniu W. D., przesłała dwie kserokopie pełnomocnictw. Jedna z [...] kwietnia 2011r. podpisana przez R. D., na którym widnieje pieczęć i adnotacja, że podpisano w obecności notariusza publicznego wraz z podpisem W. D. Na drugiej kserokopii pełnomocnictwa z dnia [...].06.2011r. widnieje podpis R. D., pieczęć "M. K. Notary Public, State of [...]" adnotacja "podpisano w obecności notariusza publicznego w [...] dnia [...] czerwca 2011r." oraz odręczna adnotacja (oryginał) "Przyjęte pełnomocnictwo Potwierdzam za zgodność z oryginałem W. D.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia wymienione w pkt od 1 do 10 tego przepisu. Stosownie do treści art. 198 P.p.s.a. przepisy działu dotyczącego zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W rozpoznawanej sprawie W. D., działająca jako pełnomocnik do doręczeń R. D., złożyła zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 września 2011r., sygn. akt II SA/Rz 844/11 wzywające R. D. do podpisania skargi. Wskazać przy tym należy, że żaden przepis ustawy nie przewiduje wniesienia zażalenia na wyżej opisane zarządzenie przewodniczącego. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. postanowienie NSA z dnia 17 maja 2004r., sygn. akt FSK 242/04, postanowienie NSA z dnia 21.01.2011r., sygn. akt II OZ 4/11 niepubl.) Skoro zaskarżone zarządzenie nie należało do tej kategorii zarządzeń przewodniczącego na które, zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przysługuje zażalenie, to w tej sytuacji zażalenie W. D. uznać należy za niedopuszczalne i na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 P.p.s.a. koniecznym jest jego odrzucenie. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.