II OZ 1240/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt II SA/Ol 751/07 o odrzuceniu zażalenia K. B. w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia [...] maja 2007 r., zn. [...] w przedmiocie odroczenia usunięcia barakowozu postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 września 2008 r. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie K. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 30 czerwca 2008 r. o odmowie przyznania K. B. prawa pomocy, stwierdzając, że zażalenie nie zostało złożone w odpowiedniej ilości odpisów, a brak ten nie został uzupełniony, pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia. Na powyższe postanowienie K. B. wniosła zażalenie, stwierdzając w nim, że nie zachodziła potrzeba składania odpisów, skoro stroną postępowania o przyznanie prawa pomocy jest wyłącznie osoba ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Jakkolwiek trudno odmówić słuszności twierdzeniu, że co do zasady pisma w postępowaniu sądowym należy składać w ilości umożliwiającej doręczenie pisma wszystkim stronom postępowania, zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., to jednak w przypadku postępowania incydentalnego w sprawie przyznania prawa pomocy, zauważyć należy, że stroną tego postępowania wpadkowego jest osoba ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym nie zachodzi potrzeba żądania odpisów zażalenia dla innych stron. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest bowiem postępowaniem incydentalnym i autonomicznym, dotyczącym wyłącznie wnioskodawcy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu w jednym egzemplarzu, bez odpisów dla pozostałych stron mimo, że wniosek ten stanowi pismo procesowe strony. Wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznawany jest w oparciu o przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty dotyczące jego sytuacji materialnej, rodzinnej i finansowej, zaś rozstrzygnięcie dotyczy ściśle osoby wnioskodawcy. Skoro krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ograniczono tylko do podmiotu występującego z takim wnioskiem to inna strona - nie występująca z takim wnioskiem - nie ma legitymacji skargowej w toczącym się postępowaniu ubocznym dotyczącym wniosku o prawo pomocy. W konsekwencji należy przyjąć, że zbędne jest przedstawianie pozostałym stronom toczącego się postępowania skargowego rozstrzygnięć sądowych i środków odwoławczych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Stanowisko takie wyraził Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w orzeczeniu w sprawie o sygn. akt I OZ 766/07, a Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie stanowisko to podziela. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.