II SA/Ol 813/10

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.W. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia odmówić ustanowienia radcy prawnego. UZASADNIENIE K.W., którego skarga na decyzję zobowiązującą go zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego została oddalona wyrokiem z dnia 5 października 2010 r., zwrócił się o ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego. Według oświadczenia zawartego we wniosku, skarżący (48 l.) zarabia miesięcznie 200 zł, zbierając surowce wtórne; dysponuje wyłącznie spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego (35,5 m2); jest zadłużony na ok. 148000 zł. W dniu 9 grudnia 2010 r. skarżącemu doręczone zostało wezwanie do złożenia w terminie 7 dni: (1) kopii ewidencji przychodów z ostatnich trzech miesięcy, bądź kopii dokumentu potwierdzającego zgłoszenie zaprzestania/zawieszenia działalności gospodarczej [w piśmie z dnia 25 lutego 2009 r. skarżący oświadczył, iż "z dniem 03.03. 2009 r. wznawia(-) działalność gospodarczą (ryczałt)" - k. 19 akt administracyjnych]; (2) wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, z okresu ostatnich trzech miesięcy; (3) kopii dowodów opłacenia należności mieszkaniowych za listopad 2010 r.; (4) oświadczenia przedstawiającego podział kwoty 148000 zł na poszczególne tytuły zadłużenia. W dniu 13 grudnia 2010 r. skarżący, uprzedzony o konsekwencjach niewykonania nałożonego zobowiązania, złożył w Sądzie pismo datowane na 10 grudnia 2010 r., które jednak, wbrew swemu tytułowi, nie stanowi odpowiedzi na wezwanie z dnia 30 listopada 2010 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami; w skrócie: "p.p.s.a."), do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (w niniejszej sprawie wynika ono z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a.) odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jeżeli składane w tym celu na urzędowym formularzu wniosku oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest ona obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 252 i art. 255 p.p.s.a.). W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania uzupełniającego należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a tym samym przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie (tak Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 182/09, publ. w Internecie -http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.