I SA/Bk 483/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 07 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. P. i D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego na 2007 r. p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.- UZASADNIENIE E P i D P wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k. 31), podając, iż pozostają w ciężkiej sytuacji, która jest następstwem pożaru fermy drobiu w A. pod koniec 2003 r. Wnioskodawcy wskazali, iż wszystkie oszczędności wydali na rozbiórkę tej fermy, gdyż są jej współwłaścicielami. Wskazali ponadto, iż obecnie nie prowadzą żadnej hodowli. Nie posiadają żadnych oszczędności, zaś majątek uległ zniszczeniu w pożarze. E P i jej pełnoletnia, ucząca się córka pozostaje na utrzymaniu matki – R S. Natomiast D P pozostaje na utrzymaniu rodziców – T i J P. Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W rozpatrywanym przypadku wnioskodawcy dowiedli, iż nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wnioskodawcy wykazali bowiem, brak źródeł utrzymania trzyosobowej rodziny w związku z pożarem fermy drobiu. Są właścicielami działki o łącznej powierzchni 2,5 ha. Uzyskali dochód tytułem dopłaty z Unii Europejskiej, w wysokości około 400 zł. Powyższe okoliczności, a w szczególności brak źródeł stałego dochodu pozwalającego na pokrycie podstawowych potrzeb trzyosobowej rodziny skarżących w połączeniu z brakiem oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawcy nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.