II SAB/Wa 515/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Klubu Poselskiego [...] na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta RP w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 25 sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącemu Klubowi Poselskiemu [...] kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] września 2017 r. Klub Poselski [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta RP w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 25 sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. Podał, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 Uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. Regulamin Sejmu RP (MP z 2017 r. poz. 420), to Marszałek Sejmu RP reprezentuje Sejm RP. Klub Poselski nie jest organem Sejmu RP. Posłowie mogą tworzyć w Sejmie kluby poselskie lub koła poselskie oparte na zasadzie politycznej, zaś władze klubów podają do wiadomości Marszałka Sejmu ich składy osobowe oraz regulaminy (statuty) wewnętrzne. Klub poselski jest zatem podmiotem tworzonym w ramach Sejmu RP, bez ustawowej podmiotowości poza Sejmem RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej "P.p.s.a." Sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Zgodnie z art. 25 P.p.s.a. osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej mają zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa) (§ 1). Zdolność sądową mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej (§ 2). Zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (§ 3). Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób (§ 4). Zgodnie z art. 8 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (tj. M.P. z 2017 r. poz. 420) posłowie mogą tworzyć w Sejmie kluby poselskie lub koła poselskie oparte na zasadzie politycznej (ust. 1.). Klub tworzy co najmniej 15 posłów (ust. 2.). Koło tworzy co najmniej 3 posłów (ust. 3.). Poseł może należeć tylko do jednego klubu poselskiego lub koła poselskiego (ust. 4.). Kluby poselskie lub koła poselskie mogą na zasadzie wzajemnych porozumień ustanawiać wspólną reprezentację w Konwencie Seniorów (ust. 5.). Posłowie mogą tworzyć w Sejmie zespoły zorganizowane na innych zasadach niż określone w ust. 1. (ust. 6.). Władze klubów poselskich, kół poselskich, zespołów oraz porozumień podają do wiadomości Marszałka Sejmu ich składy osobowe oraz regulaminy (statuty) wewnętrzne (ust. 7.). Klub poselski jest zatem podmiotem tworzonym w ramach Sejmu RP, bez ustawowej podmiotowości poza Sejmem RP. Z uwagi na brak przepisów prawa, które dopuszczałyby możliwość nałożenia na skarżącego obowiązków bądź przyznania uprawnień, czy też skierowania doń nakazów czy zakazów albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, brak jest możliwości przypisania jej podmiotowości na podstawie art. 25 § 3 P.p.s.a. Brak osobowości prawnej i umocowania do samodzielnego występowania w obrocie prawnym skutkuje uznaniem, że skarżący nie ma zdolności sądowej, a więc nie może być stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym także nie może wnieść skargi do sądu. Brak ten ma charakter nieusuwalny. W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym dostępu do informacji publicznej kwestia identyfikacji podmiotu skarżącego, strony postępowania ma kluczowe znaczenie. Sąd musi wiedzieć kto składa skargę. W niniejszej sprawie brak jest możliwości potraktowania osoby fizycznej podpisanej pod skargą jako skarżącej, skoro z treści samej skargi oraz pisma procesowego z dnia 24 października 2017 r. wynika, że nie działa ona w imieniu własnym, ale jako przedstawiciel Klubu Poselskiego [...]. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.