II OSK 1556/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej U. i W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 470/07 odrzucające skargę U. i W. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 470/07, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", odrzucił skargę U. i W. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Sąd uznał, że skarga w niniejszej sprawie nie została skutecznie wniesiona. Sąd stwierdził, że skarżący w dniu 3 lipca 2007 r. odebrali wezwanie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, którym zostali zobowiązani do nadesłania odpisu skargi, pod rygorem jej odrzucenia, a braku tego nie uzupełnili. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wnieśli U. i W. S., reprezentowani przez radcę prawnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 58 § 1 pkt 3 i art. 47 § 1 ppsa poprzez błędne przyjęcie, że skarga wniesiona przez skarżących była dotknięta brakiem formalnym w postaci niedołączenia odpisu skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że odpis skargi, do którego nadesłania Sąd I instancji wezwał skarżących, został złożony już przy wnoszeniu skargi za pośrednictwem organu. Na potwierdzenie tej okoliczności skarżący wskazali, iż organ przesyłając skargę do Sądu w załącznikach wymienił dwa egzemplarze skargi. Skarżący uznali zatem, że skoro brak było podstaw do wzywania ich do usunięcia braków formalnych skargi – skarga powinna wywołać zamierzony skutek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionej podstawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ppsa zasadą jest, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w zakreślonym terminie jej braków. Z akt niniejszej sprawy wynika, że organ II instancji przesłał odpowiedź na skargę U. i W. S. do Sądu I instancji wraz z dwoma jej egzemplarzami. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2007 r. wezwał skarżących do nadesłania jednego egzemplarza odpisu skargi pod rygorem jej odrzucenia, a w związku z niewykonaniem zarządzenia skarga została odrzucona. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi przez Sąd I instancji nie było słuszne. Podstawą odrzucenia skargi jest nieuzupełnienie jej braków w wyznaczonym terminie, jednakże brak skargi musi być istotny, czyli taki którego nieusunięcie przez stronę uniemożliwia nadanie dalszego biegu skardze. W niniejszej sprawie Sąd I instancji otrzymał skargę wraz z jej odpisem, jak również z odpowiedzią na skargę, w ramach ekonomii procesowej Sąd miał zatem możliwość sporządzenia kserokopii skargi. Ze skargi kasacyjnej wynika zaś, że Sąd mógł nie zauważyć dołączonych odpisów skargi. Wobec powyższego, okoliczność na podstawie, której odrzucono skargę nie stanowi braku uniemożliwiającego nadanie jej dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 w związku z art. 182 § 1 ppsa.