II OZ 1065/09

SENTENCJA Dnia 2 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 lipca 2009 r., IV SAB/Gl 21/09 oddalające wniosek o wyłączenie Sędziego NSA Szczepana Praxa w sprawie ze skargi L. L. na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia z dnia 20 lipca 2009 r., IV SAB/Gl 21/09 oddalające wniosek L. L. o wyłączenie Sędziego NSA Szczepana Praxa w sprawie ze skargi na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach w przedmiocie choroby zawodowej. Sąd podniósł, że wniosek Skarżącego nie mógł być uwzględniony, ponieważ przesłanką wyłączenia sędziego z udziału w sprawie nie może być fakt, że orzekał on w innej, wcześniejszej sprawie Skarżącego (art.19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Także przeświadczenie Skarżącego o braku obiektywizmu sędziego przy orzekaniu w innej sprawie nie jest przesłanką wyłączenia sędziego. Równocześnie nie zostały spełnione przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art.18 P.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie L. L. ponownie wskazał na brak obiektywizmu Sędziego Szczepana Praxa z uwagi na jego wcześniejszy udział w innej sprawie zakończonej niekorzystnym dla Skarżącego rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową prawidłowego rozpoznania sprawy. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami na temat bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Dlatego wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa (art.18 § 1 P.p.s.a.), ale również wówczas, jeżeli istniejące okoliczności mogą wywołać wątpliwości na temat bezstronności sędziego (art.19 P.p.s.a.). Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniu złożonym przez Sędziego Szczepana Praxa, nie istnieje między Nim i Stroną postępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości na temat bezstronności Sędziego w tej sprawie. Skarżący nie wykazał ani we wniosku, ani w zażaleniu, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność powyższego oświadczenia Sędziego. Sam fakt, iż Strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w wykonywaniu przez Sędziego swych obowiązków, w myśl art.19 P.p.s.a. nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego. Skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą między nim a Sędzią Szczepanem Praxem takie stosunki, które powodują wyłączenie tego Sędziego od orzekania w niniejszej sprawie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie Skarżącego o wadliwym, niewłaściwym sposobie orzekania Sędziego Szczepana Praxa we wcześniejszych sprawach z udziałem Skarżącego. W okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonego oświadczenia Sędziego Szczepana Praxa uznać należy, że nie zaszły podstawy do wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.