II OZ 1141/10

SENTENCJA II OZ 1141 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 września 2010 r. sygn. akt IV SAB/Gl 59/09 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi L. L. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach w przedmiocie choroby zawodowej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II OZ 1141 / 10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA A. M., sędziego NSA W. M., sędziego WSA S. N. oraz sędziego WSA T. K.- F. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wnioskiem z dnia 13 lipca 2010 r. L. L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wyłączenie od rozpoznania jego skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach w przedmiocie choroby zawodowej orzekających w tym Sądzie Sędziów tj. sędziego NSA S. P., sędziego WSA B. K. – G. oraz sędziego WSA M. W. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2010 r. Sąd oddalił wyżej wskazany wniosek. Następnie skarżący pismem z dnia 19 lipca 2010 r. "sprostował" swój poprzedni wniosek o wyłączenie sędziów wskazując, że uprzednio nie domagał się wyłączenia sędziego WSA M. W., lecz sędziego WSA T. K. – F. W uzasadnieniu wskazał, że to właśnie Sędzia T. K. – F. zasiadała w składzie orzekającym na rozprawie wyznaczonej na dzień 13 lipca 2010 r. Pismem z dnia 8 sierpnia 2010 r. L. L. złożył zażalenie na ww. postanowienie z dnia 19 lipca 2010 r. wraz z wnioskiem o wyłączenie "składu Sędziowskiego orzekającego w sprawie wydanego postanowienia z dnia 26 lipca 2010 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". W uzasadnieniu kolejnego wniosku powołał się na treść swojego pisma z dnia 13 lipca 2010 r. oraz zażalenia z dnia 8 sierpnia 2010 r. Ponadto wskazał, że nie składał do Sądu skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach w przedmiocie choroby zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek skarżącego za nie zasługujący na uwzględnienie i wskazując na przepis art. 19 i 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), podkreślił, iż w rozpoznawanym wniosku skarżący nie podał jakiejkolwiek istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanych we wniosku sędziów. Sąd nie dopatrzył się przyczyn wyłączenia, które aby były skuteczne muszą być realnie obiektywne. Skarżący bowiem, jako okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziów wskazuje nieprawidłowe określenie przedmiotu sprawy, zaznaczając, że nie składał do Sądu skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach w przedmiocie choroby zawodowej, a skargę w "przedmiocie sprawy urzędowej Sądu Pracy w Tychach o sygn. akt IV P [...]". Przy braku innych argumentów dotyczących stronniczości Sędziów trudno zdaniem Sądu przyjąć, że występuje uzasadniona wątpliwość, co do ich bezstronności. Wyżej opisana przyczyna wyłączenia podawana przez skarżącego nie może więc stanowić przesłanki wyłączenia sędziego na wniosek strony. Ponadto Sąd wskazał, iż z oświadczeń złożonych przez Sędziów objętych wnioskiem w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. wynika, że nie zachodzą przyczyny do ich wyłączenia zarówno z przyczyn wskazanych w art.19, jak i w art.18 p.p.s.a. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wobec bezzasadności wniosku podlega on oddaleniu na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył L. L. zgodnie "z art. 194 p.p.s.a. i w trybie zgodnym z art. 45 ust.1 Konstytucji RP", wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Gl 59/09 i uwzględnienie wniosku zgłoszonego na rozprawie sądowej w dniu 13 lipca 2010 r. w przedmiocie dokonania zmiany przedmiotu sprawy na: "w przedmiocie zmiany przedmiotu sprawy urzędowej Sądu Pracy w Tychach o sygn. akt IV P [...]"- która została przekazana Sądowi Pracy w Tychach do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach w trybie art. 464 k.p.c., a także o wyłączenie sędziego NSA S. P., sędziego WSA B. K.- G. oraz sędziego WSA T. K.- F. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż rozpoznawanie sprawy przez "Składy Sędziowskie" dowodzi braku obiektywizmu i celowego działania na szkodę skarżącego, ponieważ nie wnosił on skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie odnosząc się do szeregu wniosków zawartych w zażaleniu, podkreślić należało, iż przedmiot niniejszego postępowania stanowi wyłącznie środek zaskarżenia w postaci zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 września 2010 r. i tylko w tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny mógł rozpoznawać sprawę. Odnosząc się do tak przedstawionego problemu wskazać należało, iż instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 p.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, że wydaje odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r. sygn. akt III AO 5/97, OSNP 1997, nr 24, poz. 502; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 1972 r. sygn. akt I PZ 9/72, Lex nr 7068). Warunkiem koniecznym wyłączenia określonego w art. 19 p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie, iż pomiędzy sędzią objętym wnioskiem, a stroną skarżącą lub innymi uczestnikami postępowania zachodzą takie stosunki, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r. sygn. SK 53/04, publ. OTK-A 2005, nr 11, poz. 134). Uwzględniając całokształt okoliczności sprawy oraz treść wniosku o wyłączenie ww. Sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach, będący przedmiotem niniejszej sprawy, należało podzielić ocenę wyrażaną przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, iż w warunkach prowadzonego postępowania nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia Sędziów objętych wnioskiem skarżącego. Stanowiska tego skarżący nie zakwestionował również w rozpoznawanym zażaleniu, podobnie nie wskazując w nim na żadne takie okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku w świetle art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.