I1 C 1271/23

<p>Sygn. akt I 1 C 1271/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 marca 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny – Sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym: Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2024 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Państwowych spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) Państwowych spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> solidarnie na rzecz pozwanych <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span> kwotę 1.834 zł (jeden tysiąc osiemset trzydzieści cztery złote) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt I 1 C 1271/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Stan faktyczny</strong> </p> <p> <span class="anon-block"> (...) Państwowe S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> są właścicielem lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczność bezsporna</em> </p> <p> <span class="anon-block">M. K. (1)</span> w przeszłości zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu, lecz w roku 2007 r. zdecydował się wyemigrować z Polski i wyjechał z zamiarem stałego pobytu do Islandii, gdzie zamieszkuje do chwili obecnej. W przedmiotowym lokalu nie pozostawił żadnych swoich ruchomości.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: zeznania <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, k. 218</em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania świadka <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, k. 217-218</em> </p> <p> <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w przeszłości zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu, lecz w roku 2006 r. zdecydował się wyemigrować z Polski i wyjechał z zamiarem stałego pobytu do Wielkiej Brytanii, gdzie zamieszkuje do chwili obecnej. W przedmiotowym lokalu nie pozostał żadnych swoich ruchom<em> <!-- -->ości. </em> </p> <p> <em> <!-- -->Dowód: zeznania <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, k. 218</em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania świadka <span class="anon-block">J. K.</span>, k. 217-218</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Ocena dowodów</strong> </p> <p>Zeznania pozwanych i świadka <span class="anon-block">J. K.</span> są wiarygodne, nie budzą żadnych wątpliwości co do ich prawdziwości.</p> <p>Zeznania świadka <span class="anon-block">S. L.</span> mają niską wartość dowodową – świadek posiadał tylko bardzo ogólne informacje o emigracji pozwanych, uzyskane od <span class="anon-block">J. K.</span>.</p> <p>Powód nie przedstawił żadnego dowodu na fakt przebywania lub dysponowania w jakiekolwiek formie przez pozwanych spornym lokalem w latach 2020-2021.</p> <p> <strong> <!-- -->Kwalifikacja prawna</strong> </p> <p>Powództwo dotyczyło należności za korzystanie z przedmiotowego lokalu przez pozwanych w okresie od grudnia 2020 r. do czerwca 2021 r.</p> <p>Z materiału dowodowego wynika jasno, że w tym okresie pozwani ani nie zamieszkiwali w przedmiotowym lokalu, ani nie przechowywali tam swoich ruchomości, nie dysponowali też w jakikolwiek inny sposób tym lokalem („zdalnie”).</p> <p>Twierdzenie powoda, że pozwani nie zawiadomili właściciela lokalu o wyprowadzce nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż przy wykładni art. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów […] (względnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 224;art. 225)">art. 224-225 k.c.</a>) nie ma to prawnego znaczenia. Były lokator (lub osoba posiadająca lokal bez tytułu prawnego) może skutecznie opuścić lokal bez zawiadamiania właściciela. Nie jest tak, że dopóki nie dojdzie do zawiadomienia właściciela osoba, która opuściła lokal jest traktowana jak posiadacz. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 348)">art. 348 k.c.</a> nie upoważnia do takiego wniosku, bo przewiduje tylko jedną z kilku dopuszczalnych form przeniesienia posiadania, a nie stanowi, że jest to forma wymagana lub jedyna skuteczna w odniesieniu do określonego mienia, które może być przedmiotem posiadania. Trwałe opuszczenie lokalu mieszkalnego przez posiadacza zależnego może więc nastąpić w dowolny sposób, który jednoznacznie ujawnia i uzewnętrznia jej wolę. Należy zauważyć, że od wyprowadzki pozwanych minęło już kilkanaście lat i każdy starannie działający właściciel mógł ten fakt przy zachowaniu należytej staranności o losy swojego mienia (lokalu) dostrzec.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w razie sporu to powód winien udowodnić korzystanie z lokalu przez pozwanego (pozwanych) w spornym okresie. W niniejszej sprawie powód żadnego dowodu na tę okoliczność nie przedstawił.</p> <p>Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono w całości na mocy art. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów […] <em> <!-- -->a contrario</em> – względnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 224;art. 225)">art. 224-225 k.c.</a> <em> <!-- -->a contrario</em> – punkt I. sentencji.</p> <p> <strong> <!-- -->Koszty</strong> </p> <p>O kosztach procesu orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zasądzając je od strony przegrywającej (powód) – z należnymi odsetkami. Koszty przeciwników to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (1.800 zł, § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.) oraz opłaty skarbowe od pełnomocnictw (2 x 17 zł).</p> </div>