Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SA/Rz 905/09

Адміністративні суди2009-12-14
Номер справи
II SA/Rz 905/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Дата рішення
2009-12-14
Тип
Postanowienie WSA w Rzeszowie

Судді

Piotr Godlewski

Резолютивна частина

Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku

Текст рішення

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku służbowego postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie objętym wnioskiem. UZASADNIENIE II SA/Rz 905/09 U z a s a d n i e n i e R. S. we wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] zwrócił się o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Rozpatrując złożony wniosek należy zwrócić uwagę na treść art. 239 pkt 1 d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Przesłanka ta jest spełniona w niniejszej sprawie dotyczącej przyznania skarżącemu dodatku służbowego. Oznacza to, że wnioskodawcy nie obciążają w rozpoznawanej sprawie żadne koszty sądowe i nie będzie on wzywany do ich opłacenia. Skoro zatem R. S. nie ma obowiązku ponoszenia w rozpoznawanej sprawie kosztów sądowych korzystając z ustawowego zwolnienia od nich, jego wniosek nie może zostać uwzględniony a postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. W związku z powyższym, mając na uwadze zasadę ekonomii procesowej, odstąpiono również od wzywania skarżącego do złożenia tego wniosku na obowiązującym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi formularzu PPF, co pozostaje bez wpływu na jego rozpoznanie. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. d w związku z art. 161 § 1 pkt 3 i art. 258 § 3 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.