II FSK 1994/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Aleksandra Wrzesińska - Nowacka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2009 r. sygn. akt I SA/Po 1399/08 w sprawie ze skargi P. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 15 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE P. A. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1399/08, oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 15 września 2008 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za lata 2003-2005. W skardze kasacyjnej strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania środka odwoławczego. Uzasadniając go podniosła, że próby ściągnięcia i samo ściąganie ze skarżącego tak dużych kwot, jakie wynikają z zaskarżonych decyzji spowodowałoby dla niej znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki .Egzekucja pozbawiłaby ją wszelkich składników majątkowych oraz zarobków teraźniejszych i przyszłych. Wskazała też, że zobowiązania podatkowe spółki-Korporacji "M." spółki z o.o.- pozostają nadal sporne , trwa postępowanie sądowoadministarcyjne w przedmiocie legalności decyzji wymiarowych, wydanych w stosunku do tego podatnika. Wyegzekwowanie zaś zobowiązania od skarżącego może spowodować u niego trwałą niezdolność do osiągania dochodów , prowadzenia jakiejkolwiek działalności i regulowania zobowiązań. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) , mającego zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z mocy art. 193 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 , jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków , z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter zamknięty, inne okoliczności ( jak np. sporny charakter należności) nie mogą być brane pod uwagę. Za ugruntowany już należy uznać pogląd, iż wskazane wyżej przesłanki należy rozumieć w ten sposób, iż brak ochrony tymczasowej doprowadzi do powstania takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J.P.Tarno- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .Komentarz- Wyd. Prawnicze LexisNexis 2006, s. 190 i powołane tam orzecznictwo). Wykazanie, że w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające uwzględnienie wniosku, jest obowiązkiem strony. To ona bowiem winna wskazać, poprzez podanie konkretnych faktów, znajdujących potwierdzenie w dokumentach źródłowych , zwłaszcza dotyczących jej sytuacji majątkowej i finansowej, że brak tymczasowej ochrony skutkować będzie nieodwracalną szkodą. Nie jest wystarczający sam wywód strony w tym zakresie ( por. choćby pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, opubl. w POP z 2009 r., nr 2,poz. 143, J.P. Tarno- op. cit.,s. 188 ). Niewskazanie przez stronę okoliczności uzasadniających twierdzenie, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie stanowi przy tym braku formalnego, do którego uzupełnienia należy stronę wezwać w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., ale stanowi o braku merytorycznych przesłanek do uwzględnienia wniosku. W tym przypadku wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zawiera bardzo ogólnikowe, niezindywidualizowane stwierdzenia, dotyczące zagrożeń, jakie mogłoby spowodować wykonanie decyzji, bez odniesienia się do konkretnej sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego. Niewątpliwie konieczność spłacenia zobowiązań w znacznej wysokości powoduje zawsze zmniejszenie środków, jakimi dłużnik może dysponować na własne potrzeby, wiązać się też może z pozbawieniem go części majątku ruchomego czy nieruchomego. Nie zawsze jednak powoduje to szkodę nieodwracalną. Aby stwierdzić takie zagrożenie trzeba je odnieść do konkretnej sytuacji konkretnej osoby. Uzasadnienie wniosku nie zawiera zaś w tym przypadku żadnych informacji, pozwalających na ustalenie stanu majątkowego i finansowego skarżącego, nie załączono też do niego żadnych dokumentów, sytuację tę obrazujących. Na marginesie już tylko podnieść należy, iż w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący ubiegał się o przyznanie mu prawa pomocy, deklarując brak jakiegokolwiek majątku . Oświadczył również, że nie pracuje i nie osiąga z tego tytułu dochodów. Nie wiadomo zatem, do jakiego majątku czy zarobków egzekucja mogłaby być kierowana. Z tych względów wniosek jako bezzasadny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. należało oddalić.