I GSK 1376/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. C. D. Spółki z o.o. w S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 22 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 347/12 w sprawie ze skargi A. C. D. Spółki z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 347/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. odrzucił skargę A. C. D. Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie uchylenia w części decyzji dotyczącej określenia kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 21 maja 2012 r. A. C. D. Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2012 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej jako: p.p.s.a., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone Spółce w sposób przewidziany prawem w dniu 3 lipca 2012 r. Na skutek wezwania Spółka w dniu 10 lipca 2012 r. uiściła jedynie część wpisu w wysokości 200 zł. Sąd I instancji uznał zatem, że Spółka niezgodnie z treścią zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu uiściła jedynie jego dziesiątą część, co było równoznaczne z nieuiszczeniem w zakreślonym terminie należnego wpisu (w prawidłowej wysokości). W tych okolicznościach wobec bezskutecznego upływu terminu do opłacenia wpisu od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. orzekł powołując w podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W dniu 31 sierpnia 2012 r. A. C. D. Sp. z o.o. wniosła pismo zatytułowane "Zażalenie na postanowienie z dnia 22 sierpnia 2012 r.", w którym wskazanemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), dalej jako: rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu "zażalenia" podniosła, że przedmiotem skargi nie była wysokość należności pieniężnej, lecz nieprawidłowy sposób ustalenia kręgu dłużników i dlatego przy ustalaniu wysokości opłaty winien mieć zastosowanie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym od skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa uiszcza się wpis stały w kwocie 200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W związku z tym wniesione w sprawie pismo zatytułowane "zażalenie" potraktowano jako skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego skargę, a zatem postanowienia kończącego postępowanie w sprawie – stosownie do brzmienia wyżej wspomnianego przepisu. Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do stwierdzenia, że WSA niezasadnie odrzucił skargę Spółki z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego w kwocie 2.000 zł w sytuacji uiszczenia przez A. należnego, w jej ocenie, wpisu stałego w wysokości 200 zł, wynikającego z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Sądowi zarzucono błędne przyjęcie, że przedmiotem sprawy jest należność pieniężna, nie natomiast nieprawidłowy sposób ustalenia kręgu dłużników. Zarzuty Spółki nie zasługują na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie w całości odpowiada prawu. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z powołanym w podstawie zaskarżonego rozstrzygnięcia art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W sprawie nie jest sporne, że Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 347/12, wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., w wysokości 2.000 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Skarżącą pouczono również o rygorze nieuiszczenia wpisu (k. 23 akt WSA). Odpis zarządzenia został Spółce skutecznie doręczony w dniu 3 lipca 2012 r., a w dniu 10 lipca 2012 r. została przez nią uiszczona kwota 200 zł. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu (do 10 lipca 2012 r.) nie został przez Spółkę uiszczony pełny, określony w zarządzeniu należny wpis od skargi. W związku z powyższym Sąd I instancji prawidłowo, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu. Nie jest zasadny zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bowiem przepis ten nie miał w sprawie zastosowania. Argumentacja skarżącej opierająca się na twierdzeniu o nieprawidłowym wskazaniu w zarządzeniu podstawy obliczenia należnego wpisu, a w konsekwencji jego wysokości, również nie zasługuje na uwzględnienie. Twierdzenia te mogłyby być brane przez sąd administracyjny pod uwagę przy rozpatrywaniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Takiego zażalenia Spółka jednak nie złożyła. Mając zatem na uwadze, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest prawidłowe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.