Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I SA/Gl 272/11

Адміністративні суди2011-11-17
Номер справи
I SA/Gl 272/11
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата рішення
2011-11-17
Тип
Postanowienie WSA w Gliwicach

Судді

Ewa Madej

Резолютивна частина

Sprostowano omyłkę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, , , po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w G. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sprostować niedokładność w sentencji wyroku z dnia 10 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 272/11 w ten sposób, że w wierszu 15 od góry zamiast słowa "prawnych" wpisać "fizycznych". WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE Interpretacją indywidualną z dnia [...] nr [...] Minister Finansów stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy A Sp. z o.o. w G. przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania wypłaconych pracownikom diet oraz innych kosztów podróży i noclegu poniesionych w ramach wyjazdu służbowego poza granicę województwa gdzie znajduje się ich miejsce zamieszkania, jest prawidłowe. Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił wyżej oznaczoną interpretację. Na skutek niedokładności w sentencji wyroku błędnie wskazano, że zaskarżona w niniejszej sprawie interpretacja indywidualna dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej ppsa) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie natomiast z art. 156 § 2 ppsa, sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż w sentencji wyroku błędnie wskazano przedmiot sprawy. Sentencję wyroku należy więc sprostować, tym bardziej że w świetle akt administracyjnych sprawy nie budzi żadnych wątpliwości, że zaskarżona interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z tym na podstawie przywołanego art. 156 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.