III SA/Łd 753/12

SENTENCJA Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2007 roku postanawia przyznać skarżącemu G. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A. UZASADNIENIE III SA/Łd 753/12 Uzasadnienie Pismem z dnia 18 lipca 2012 r. G. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2007 roku. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając formularz wniosku na druku "PPF". W formularzu skarżący nie podał żadnych danych szczegółowych, ograniczając się do wpisania w poszczególnych rubrykach formularza dotyczących sytuacji majątkowej skarżącego "brak". W związku z wezwaniem skarżącego do przekazania dodatkowych informacji o jego stanie majątkowym przekazał kopię zeznania PIT-36L za 2010 r., z którego wynikało, że poniósł stratę z prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 29.973,80 zł, z PIT 36L za 2011 r. wynikało, że osiągnął dochód w kwocie 10.683,91 zł. Przekazał zaświadczenie z banku o wysokości salda na posiadanym rachunku, z którego wynikało, że rachunek ten, mający charakter rachunku firmowego, jest obciążony zajęciami egzekucyjnymi, a saldo na dzień 25 września 2012 r. wynosiło 13,28 zł, brak też było jakichkolwiek transakcji na przedmiotowym rachunku od marca 2012 r. Wyjaśniając kwestię zamieszkiwania skarżący podał, że mieszka w lokalu należącym do jego żony, z którą pozostaje w separacji i która zamieszkuje w innym miejscu. Koszty utrzymania lokalu ponosi sam skarżący, a finansuje je z prac dorywczych (prace chałupnicze), których podejmuje się – jak wskazał – o ile pozwala mu na to stan zdrowia. Wyjaśnił również, że otrzymuje zasiłek chorobowy w kwocie 1.000 zł, który w całości przeznacza na swoje bieżące utrzymanie. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że w praktyce jedyne dochody skarżącego stanowi zasiłek chorobowy w kwocie 1.000 zł. Z tego dochodu pokrywane są wszelkie dochody związane z bieżącym utrzymaniem skarżącego. Zgodnie ze swoim oświadczeniem, skarżący nie uzyskuje żadnych dodatkowych dochodów, nie posiada oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Mając na uwadze podniesione okoliczności, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.