II OSK 2914/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej K. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 1209/11 w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia z powodu uchylenia się od obowiązku wykonania rozbiórki budynku gospodarczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 1209/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. L. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia z powodu uchylenia się od obowiązku wykonania rozbiórki budynku gospodarczego. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku K. L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując, że w przypadku ściągnięcia przedmiotowej grzywny groziłaby mu niepowetowana szkoda. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie natomiast z art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wnioskodawca nie wykazał w sposób wystarczający okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie zaskarżonego aktu. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonana postanowienia nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego postanowienia wyrządziłoby mu niepowetowaną szkodę. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie żadnych konkretnych okoliczności. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji