II SA/Wr 709/22
Адміністративні суди2022-11-02
Номер справи
II SA/Wr 709/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата рішення
2022-11-02
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судді
Gabriel Węgrzyn
Резолютивна частина
*Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji w całości
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku N. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] 2022 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca stałego pobytu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
UZASADNIENIE
N. M. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie uzasadniła wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wskazać należy, że wstrzymanie wykonania aktów (czynności) zaskarżonych do sądu administracyjnego stanowi odstępstwo od generalnej zasady wykonalności takich aktów (czynności) i ma na celu ochronę strony skarżącej przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez sąd administracyjny.
W świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności – tj. że w danym przypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności oznacza, co do zasady, brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, uw. 11 do art. 61). Strona skarżąca powinna dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub negatywnych skutków trudnych do odwrócenia zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z 7 IV 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05, publ. CBOSA).
Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z 20 XII 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. CBOSA).
Przedmiotem rozpatrywanego wniosku jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji orzekającej wymeldowanie skarżącej z miejsca stałego pobytu. Jednakże skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniła swojego żądania, nie przedstawiła żadnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania tej decyzji, przez co Sąd nie był w stanie zbadać jego zasadności.
Zaznaczyć należy, że odmowa wstrzymania wykonania aktu nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej, wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, przy czym na mocy art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.