II AKa 486/18

<p>Sygn. akt: II AKa 486/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 listopada 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Marek Charuza (spr.)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Robert Kirejew</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSO del. Arkadiusz Cichocki</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Bartłomiej Wiench</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Katowice-Północ w Katowicach Jakuba Jagody </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2018 r. sprawy</p> <p> <span class="anon-block">M. B.</span> (<span class="anon-block">B.</span>) s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119§1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 257)">art. 257 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji obrońcy</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach</p> <p>z dnia 10 września 2018 roku, sygn. akt V K 81/18</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 ten sposób, że łagodzi oskarżonemu <span class="anon-block">M. B.</span> do 8 (ośmiu) miesięcy wymierzoną mu karę pozbawienia wolności;</p> <p>2.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>3.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty za obie instancje oraz obciąża go wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie 20 (dwudziestu) złotych.</p> <p>SSO del. Arkadiusz Cichocki SSA Marek Charuza SSA Robert Kirejew</p> <p>Sygn. akt II AKa 486/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 września 2018 r. w sprawie sygn. akt V K 81/18 Sąd Okręgowy w Katowicach uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art.119 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 257;art. 257 § 1)">art. 257 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> polegającego na tym, że w dniu 1 lipca 2017 r. w <span class="anon-block">K.</span>, działając publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, znieważył przy użyciu słów powszechnie uznanych za obelżywe oraz zastosował przemoc w postaci kopnięcia w klatkę piersiową wobec <span class="anon-block">H. Z.</span>z powodu jego przynależności narodowej i etnicznej</p> <p>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art.57a § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 2)">art. 57a § 2 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 1 000 zł na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">H. Z.</span>oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 zł tytułem opłaty i zwolnił oskarżonego od ponoszenia pozostałych kosztów procesu obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego i zaskarżając orzeczenie w całości zarzucił:</p> <p>1.  naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zapadłego wyroku polegające na naruszeniu:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 1;art. 413 § 1 pkt. 2)">art. 413 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> poprzez przypisanie oskarżonemu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 257)">art. 257 k.k.</a> mając na uwadze dokonaną przez Sąd subsumcję ustaleń faktycznych pod normę prawnokarną w treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, poprzez wskazanie w opisie czynu, aby oskarżony publicznie znieważył pokrzywdzonego przy użyciu słów powszechnie uznanych za obelżywe przy równoczesnym braku wskazania w jego treści aby oskarżony miał dopuścić się wskazanego działania z powodu przynależności narodowej czy etnicznej, który to opis dopiero odpowiadałby znamionom wskazanego występku,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 79;art. 79 § 1;art. 79 § 1 pkt. 3)">art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.</a> polegające na przeprowadzeniu postępowania sądowego bez udziału obrońcy w sytuacji, gdy z materiału dowodowego zebranego w toku postępowania, zdaniem obrony, wynikała co najmniej uzasadniona wątpliwość co do poczytalności oskarżonego w chwili czynu, co skutkować powinno wyznaczeniem mu obrońcy z urzędu już na etapie postępowania przed Sądem I instancji</p> <p>-<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i przyjęcie przez Sąd wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, aby wyjaśnienia oskarżonego, w zakresie w jakim wskazał on, iż nie pamięta przebiegu inkryminowanego zdarzenia stanowiły jedynie przyjętą przez niego linię obrony, przy równoczesnym niewskazaniu przez Sąd na jakich w tym zakresie oparł się dowodach i w sytuacji braku w tym zakresie wiadomości specjalnych w konsekwencji nieprzeprowadzenia opinii biegłych psychiatrów w zakresie poczytalności oskarżonego w chwili czynu mimo złożonych przez niego w tym zakresie wyjaśnień</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zapadłego w sprawie wyroku polegający na przyjęciu aby:</p> <p>- znieważenie i zaatakowanie pokrzywdzonego stanowiło zachowanie publiczne,</p> <p>- kopnięcie pokrzywdzonego w klatkę piersiową stanowiło przemoc w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119)">art. 119 k.k.</a> podczas gdy w okolicznościach niniejszej sprawy czyn ten może być wyłącznie postrzegany jako naruszenie nietykalności cielesnej,</p> <p>- inkryminowane działanie oskarżonego stanowiło występek o charakterze chuligańskim.</p> <p>Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Wszystkie zarzuty apelacji ocenić należało jako bezzasadne.</p> <p>Analiza całego zebranego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego wskazuje na to, że wbrew temu co podniesiono w środku odwoławczym, Sąd Okręgowy wnikliwie ocenił wszystkie dowody - w tym i wyjaśnienia oskarżonego, w żadnym miejscu nie odbiegając od podstawowej zasady z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 k.p.k.</a> </p> <p>Pozwoliło to Sądowi I instancji dokonać trafnych ustaleń faktycznych, co znalazło odpowiedni wyraz we wnikliwym uzasadnieniu orzeczenia, spełniającym wymogi określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a>. Lektura akt przedmiotowej sprawy czyni także w pełni uprawnionym twierdzenie, że w toku przeprowadzonego procesu nie doszło do uchybień normom procedury karnej wskazanym w apelacji obrońcy.</p> <p>Przede wszystkim nie sposób zgodzić się ze zdaniem skarżącego jakoby doszło do naruszenia normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 79;art. 79 § 1;art. 79 § 1 pkt. 3)">art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.</a> </p> <p>Otóż brak jest jakichkolwiek okoliczności które mogły budzić uzasadnione wątpliwości co do stanu poczytalności oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span>.</p> <p>Nigdy nie był on leczony odwykowo bądź psychiatrycznie. Zachowanie oskarżonego, w tym i na rozprawie odwoławczej, nie wskazywało na takie deficyty jego osobowości, które nakazywałyby zasięgnięcie opinii biegłych psychiatrów.</p> <p>W tej sytuacji pogląd, że same twierdzenia oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span>, iż nie pamięta on przebiegu zdarzenia powinny spowodować zbadanie go przez biegłych psychiatrów i wyznaczenie mu obrońcy w postępowaniu przed Sądem I instancji, jest poglądem dowolnym i nie opartym na żadnych realnych przesłankach uzasadniających postulowany tok postępowania.</p> <p>Nie doszło także do obrazy normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 1;art. 413 § 1 pkt. 2)">art. 413 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> albowiem zaskarżony wyrok spełnia wszystkie formalne wymogi orzeczenia ( opatrzony jest datą oraz ujmuje miejsce wydania wyroku ), a rozstrzygnięcie zgodne jest z treścią uzasadnienia wyroku , w tym i odnośnie działania oskarżonego motywowanego przynależnością etniczną i narodową pokrzywdzonego <span class="anon-block">H. Z.</span>.</p> <p>Odnośnie pozostałych zarzutów apelacji, dotyczących kwestii miejsca zdarzenia i zachowania oskarżonego, odwołać się wystarczy do racji celnie wskazanych w motywach zaskarżonego wyroku, którym to racjom skarżący nie przeciwstawia żadnych mogących je podważyć argumentów.</p> <p>Aprobując zatem w pełni ocenę sądu orzekającego dotyczącą istotnych w tej sprawie zagadnień związanych z publicznym działaniem oskarżonego, zastosowaną przezeń przemocą w postaci kopnięcia pokrzywdzonego oraz przyczyn znieważenia pokrzywdzonego, nie ma już potrzeby ponownej pełnej prezentacji celnych twierdzeń Sądu Okręgowego.</p> <p>Na bazie trafnych ustaleń faktycznych dokonano poprawnej kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego jako występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 257;art. 257 § 1)">art.257 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Zasadniczo odpowiednia jest i izolacyjna kara orzeczona względem oskarżonego, jedynie jej 10 miesięczny wymiar przedstawia się jako zbyt surowy i z tej przyczyny wymagający stosownej korekty.</p> <p>Sąd orzekający w swych rozważaniach dotyczących wymiaru kary ( str. 6 pisemnych motywów wyroku ), nie wziął bowiem pod uwagę wszystkich okoliczności związanych z sylwetką oskarżonego i jego postawą podczas rozpatrywanego postępowania.</p> <p>Wszakże oskarżony zasadniczo przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, przed zdarzeniem od wielu lat prowadził dość poprawny tryb życia, a także – co najbardziej istotne – okazał skruchę tak przed Sądem I instancji jak i na rozprawie odwoławczej przepraszając za swoje naganne zachowanie.</p> <p>Niezależnie zatem od tego, czy skrucha wyrażona przez oskarżonego mogła mieć na celu i uzyskanie przezeń korzystnego rozstrzygnięcia w zakresie kary, okoliczność ta nie mogła zostać pominięta przy ustalaniu wymiaru kary, przede wszystkim w kontekście jej celów w zakresie prewencji szczególnej.</p> <p>Z tej przyczyny w ograniczonej mierze złagodzono orzeczoną karę pozbawienia wolności do bardziej adekwatnego w realiach przedmiotowej sprawy wymiaru 8 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Podkreślić należy, że pewne złagodzenie kary pozbawienia wolności w żadnej mierze nie oznacza pomniejszenia stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, a jedynie dostosowanie wymiaru kary do takiej wysokości, która zgodnie z zasadą indywidualizacji będzie wystarczająca dla jej wychowawczego oddziaływania względem oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span>.</p> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art.627 k.p.k.</a> zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty związane z postępowaniem odwoławczym, w tym opłatę za obie instancje.</p> <p>SSO del. Arkadiusz Cichocki SSA Marek Charuza SSA Robert Kirejew</p> </div>