I C 1319/18
Суди загальної юрисдикції2018-11-19
Номер справи
I C 1319/18
Дата рішення
2018-11-19
Тип
REASONS
Судді
Marzena Kluba (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>Sygn. akt I C 1319/18</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W pozwie z dnia 27 kwietnia 2018 roku powód <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block">E. C.</span> kwoty 78.397,03 zł wraz <br/>z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także zwrotu kosztów sądowych w wysokości 980 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego <br/>według norm przepisanych. Powyższy pozew został złożony w elektronicznym postępowaniu upominawczym. (pozew - k. 4 - 6)</p>
<p>W dniu 29 maja 2018 roku Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi. (postanowienie - k. 8)</p>
<p>Nakazem zapłaty z dn. 20 sierpnia 2018 roku wydanym w sprawie I Nc 387/18 Sąd Okręgowy w Łodzi uwzględnił żądanie pozwu w całości. (nakaz zapłaty - k. 34)</p>
<p>Pozwana w dniu 24 sierpnia 2018 roku wniosła skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa, a także zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Przyznała pozwana, iż pozostaje w zwłoce z płatnościami za raty kredytu, jednakże - jak wskazała - opóźnienia w zapłacie spowodowane są brakiem zapłaty i postępowaniem sanacyjnym wobec głównego płatnika pozwanej, dla której świadczyła usługi. (sprzeciw - k. 36 - 37)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny.</strong>
</p>
<p>W dniu 9 września 2014 roku pomiędzy <span class="anon-block"> Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">G.</span>, a pozwaną została zawarta umowa kredytu gotówkowego przeznaczonego częściowo na spłatę innych kredytów oznaczona numerem <span class="anon-block"> (...)</span>. Pozwana wystąpiła z wnioskiem o udzielenie kredytu, podpisała umowę i zaciągnęła kredyt. <br/>W świetle zapisu § 1 ust. 1 bank udzielił kredytu na okres od 9.09.2014 do 9.09.2023 r. <br/>w kwocie 93.287,64 złotych udzielonego na spłatę innych kredytów/ pożyczek oraz na cele konsumpcyjne kredytobiorcy, stanowiącą całkowitą kredytu, jaką kredytobiorca może w sposób dowolny dysponować oraz kwotę 7.464,01 złotych tytułem opłacenia prowizji od udzielonego kredytu. Kwotę kredytu wypłaconą zgodnie z zawartą umową i od której Bank naliczać miał odsetki strony umowy oznaczyły na kwotę 100.750,63 zł. Strony ustaliły, że całkowita kwota do zapłaty wynosić będzie 184.889,23 zł, w tym:</p>
<p>- 93.287,64 zł tytułem kwoty kredytu udostępnionego kredytobiorcy na spłatę innych kredytów/ pożyczek oraz na cele konsumpcyjne,</p>
<p>- 7463,01 zł tytułem prowizji od udzielonego kredytu,</p>
<p>- 84.138,58 zł tytułem odsetek za cały okres kredytowania ;</p>
<p>przy czym koszty kredytu mogą ulec zmianie w przypadku zmiany stawek opłat i prowizji należnych bankowi, skrócenia lub wydłużenia okresu kredytowani, ustanowienia lub zmiany formy zabezpieczenia spłaty kredytu.</p>
<p>Kredytobiorca zobowiązał się dokonywać spłat kredytu wraz z odsetkami oraz należnymi opłatami i prowizjami zgodnie z zasadami określonymi w treści umowy, tj. w 108 miesięcznych ratach w wysokości 1711,94 zł każda, płatnych do 9 dnia każdego miesiąca poczynając od 9.10.2014 r., z zastrzeżeniem, że pierwsza rata kredytu wynosi 1711,94 zł, a ostatnia rata 1711,65 zł. (§ 4 ust. 1 umowy).</p>
<p>Prócz tego strony ustaliły, iż w przypadku opóźnienia w terminowym regulowaniu rat kredytu bank będzie pobierał odsetki wedle stopy procentowej określonej w stosunku rocznym w wysokości 14,9 % w skali roku, jednakże nie więcej niż czterokrotność wysokości stopy kredytu lombardowego według NBP (odsetki maksymalne).</p>
<p>Stosownie do § 7 ust. 1 i 2, niespłaconą w terminie kwotę kredytu bank od dnia następnego traktuje jako zadłużenie przeterminowane, natomiast od zadłużenia przeterminowanego bank uprawniony był do naliczania i pobierania odsetek według zmiennej stopy procentowej określonej jako czterokrotność stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego wynoszącej w dn. 8.09.2014 r. 16 % w skali roku. Ponadto w ust. 3 strony przewidziały, że wysokość oprocentowania zadłużenia przeterminowanego uzależniona jest od wysokości stopy kredytu lombardowego NBP, zaś zmiana tego oprocentowania nie stanowi zmiany warunków umowy i nie wymaga zawarcia aneksu. (umowa - k. 16 - 22)</p>
<p>Z dniem 4 listopada 2016 roku <span class="anon-block"> (...) Bank Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wstąpił w prawa i obowiązki <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> w zakresie uprawienia do dochodzenia wierzytelności z tytułu wyżej opisanej umowy. (fakt niezaprzeczony, nadto plan podziału - k. 14, załącznik do planu podziału - k. 15)</p>
<p>Pozwana nie wywiązała się z ciążącego na niej zobowiązania terminowego dokonywania spłaty w wysokościach ustalonych w wyżej opisanej umowie. (okoliczności bezsporne)</p>
<p>W związku z brakiem terminowego regulowania rat, zadłużenie powstałe na tle realizacji umowy kredytu oznaczonej numerem <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 4.04.2018 r. zostało postawione w stan wymagalności. (fakty niezaprzeczone)</p>
<p>Pismem z dnia 10 kwietnia 2018 roku powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 78045,81 zł w terminie 7 dni od otrzymania pisma. (pismo - k. 24)</p>
<p>W księgach <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na dzień 27.04.2018 r. pozwana <span class="anon-block">E. C.</span> posiadała wymagalne zadłużenie w wysokości 78.397,03 zł z tytułu kredytu nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 9.09.2014 r. Niespłacony kapitał wyniósł 74.359,01 zł, odsetki umowne 3405,23 zł, odsetki umowne za opóźnienie 626,39 zł oraz opłaty umowne 6,4 zł. (wyciąg z ksiąg banku - k. 11)</p>
<p>Pomimo powyższego wezwania do zapłaty pozwana nie uregulowała wymagalnej należności z tytułu umowy kredytowej na rzecz banku. Należności tej nie spłacił do zamknięcia rozprawy. (okoliczność bezsporna)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong>
</p>
<p>Powództwo zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Przechodząc do merytorycznej oceny powództwa odnieść najsampierw należy się do legitymacji czynnej powoda, bowiem jej brak <em>
<!-- -->a limine</em> skutkować musi oddaleniem powództwa.</p>
<p>Odpowiedzialność pozwanej wynika z zawartej z <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółka Akcyjna</span> <br/>z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> umowy kredytowej. Wskazać należy, że powód <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> <br/>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">A.</span> wstąpił w prawa i obowiązki <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">G.</span> w zakresie uprawienia do dochodzenia wierzytelności z tytułu umowy kredytu numer <span class="anon-block"> (...)</span>. Wynika to z przedłożonych do akt postępowania dokumentów w postaci planu podziału <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> wraz z załącznikiem. Bankowi przejmującemu - <span class="anon-block">A.</span> przypadły bowiem wszelkie prawa i obowiązki oraz wierzytelności i zobowiązania banku dzielonego - <span class="anon-block"> Banku (...)</span>, jedynie z wyjątkiem praw <br/>i obowiązków oraz wierzytelności związanych z działalnością hipoteczną. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 531;art. 531 § 1)">art. 531 § 1 k.s.h.</a> i mając na uwadze niezaprzeczone twierdzenia pozwu odnośnie daty przejścia wierzytelności na rzecz powoda, spółka przejmująca <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wstąpiła z dniem 4 listopada 2016 roku w prawa i obowiązki spółki dzielonej - <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>, określone w planie podziału. Tym samym na podstawie sukcesji uniwersalnej praw powód uzyskał legitymację czynną do dochodzenia roszczenia objętego niniejszym powództwem. Ponadto zauważyć należy, że w toku postępowania pozwana nie kwestionowała legitymacji czynnej powoda, tym nie mniej Sąd z urzędu okoliczność tę rozważał.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe</a> (tekst jednolity Dz. U z 2016r., poz. 1988 z późn. zm.) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Definicja umowy kredytu wskazuje, że jest ona umową dwustronnie zobowiązującą. Z jednej strony, to bank zobowiązany jest do udzielenia kredytu, a potem uprawniony jest do uzyskania spłaty. Z drugiej, kredytobiorca ma prawo domagać się od banku wypłaty kredytu, a potem obciąża go obowiązek zwrotu.</p>
<p>Pozwana nie wywiązał się z powyższego ciążącego na niej zobowiązania, czego nie kwestionowała w złożonym sprzeciwie od nakazu zapłaty. W tymże sprzeciwie pozwana wprost przyznała, że "pozostaje w zwłoce z płatnościami rat kredytu", złożyła zatem oświadczenie o treści w pełni korespondującej i pozostającej w logicznym związku <br/>z nieosobowym materiałem dowodowym przedstawionym przez powoda. Pozwana ponadto nie kwestionowała przedstawionej przez powoda kwoty określającej wysokość zadłużenia. Na okoliczność wysokości zadłużenia powód przedstawił wyciąg z ksiąg banku w rozumieniu art. 95 ustawy z z 1997 r. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">Prawo bankowe</a>. Dokument ten obrazuje stan zadłużenia na określonym w nim dzień. Wyciąg ten ze swojej istoty ma charakter deklaratywny. Jako taki (sporządzany <em>
<!-- -->ex post</em>) nie może z przyczyn oczywistych stanowić bezpośredniego dowodu treści umowy. Jakkolwiek nie można <em>
<!-- -->a priori</em> wykluczyć na podstawie wyciągu z ksiąg banku formułowania domniemań co do poprawności ustalenia salda, to dowód taki oceniać jednak należy zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> przy uwzględnieniu całokształtu materiału procesowego poddanego pod osąd (tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dn. 24 maja 2016 r., I ACa 1182/15, lex/el).</p>
<p>Stosownie do aktualnej treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95;art. 95 ust. 1)">art. 95 ust. 1 ustawy Prawo Bankowe</a>, księgi rachunkowe banków i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw <br/>i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych, przy czym stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95;art. 95 ust. 1 a)">art. 95 ust. 1a</a> moc prawna dokumentów urzędowych, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95 ust. 1)">ust. 1</a>, nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym. Innymi słowy, w niniejszym postępowaniu przedłożony przez powoda dokument miał moc dokumentu prywatnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a>). Oznacza to, iż wyciąg z ksiąg banku stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. W toku postępowania pozwana nie kwestionowała wartości dowodowej załączonego do pozwu wyciągu, przeciwnie wręcz - pozwana przyznała, iż pozostaje w zwłoce z płatnościami za raty kredytu i jednocześnie nie twierdziła, że przedstawione przez bank jej zadłużenie jest niezgodne z rzeczywistym stosunkiem prawnym, łączącym ją z powodem. Ponadto nie zaprzeczyła prawdziwości owego dokumentu prywatnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 253)">art. 253 k.p.c.</a>).</p>
<p>Biorąc pod uwagę treść umowy, na podstawie której pozwana zaciągnęła kredyt bankowy Sąd doszedł do przekonania, iż w świetle całokształtu materiału dowodowego zaoferowanego przez strony stan zadłużenia pozwanej, dochodzony przez powoda w ramach niniejszego postępowania nie budzi żadnych wątpliwości, zwłaszcza, że pozwana nie przedstawiła żadnego twierdzenia, ani dowodu na odparcie tezy, że na dzień 27 kwietnia 2018 roku posiadała wymagalne zadłużenie w wysokości 78.397,03 zł.</p>
<p>Mając na uwadze wynik postępowania dowodowego należy uznać, iż powództwo jest w pełni uzasadnione tak co do zasady, jaki i co do wysokości, toteż Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 78.397,03 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 27 kwietnia 2018 roku do dnia zapłaty. O odsetkach ustawowych za opóźnienie Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> Pozwana nie kwestionowała daty, od jakiej powód uprawniony był do naliczania odsetek ustawowych za opóźnienie. W świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482;art. 482 § 1)">art. 482 § 1 k.c.</a>, roszczenie powoda o odsetki od zaległych odsetek (skapitalizowanych na datę wytoczenia powództwa - 27.04.2018 r.) jest w pełni usprawiedliwione.</p>
<p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zgodnie z zasadą odpowiedzialności za jego wynik, zatem zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 9.337 złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów procesu. Na kwotę tę złożyły się następujące należności:</p>
<p>- 3.920 zł tytułem opłaty od pozwu, stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2018 r, poz. 300 - t.j.),</p>
<p>- 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, stosownie do § 2 pkt 6) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 z późn. zm),</p>
<p>- 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, zgodnie z częścią IV załącznika do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062251635" title="Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej - Dz. U. z 2006 r. Nr 225, poz. 1635 ()">ustawy o opłacie skarbowej z dnia 16 listopada 2006 r.</a> (Dz. U. z 2006 r., Nr 225, poz. 1635).</p>
</div>