IX U 522/18

<p>Sygn. akt IX U 522/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 19 listopada 2018r.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy___________________ </span> </strong> w Gliwicach Wydział IX</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong>Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="153"/> <col width="408"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Monika Holona</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2018r. w Rybniku</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">J. S.</span> (<span class="anon-block">S.</span>)</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o wysokość emerytury</p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">J. S.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>z dnia 11 stycznia 2018r. Znak <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do przeliczenia podstawy wymiaru emerytury, przy uwzględnieniu, że w okresie od 1 października 1974r do 31 stycznia 1978r stawka dzienna miesięcznego zaszeregowania ubezpieczonego wynosiła 160,00zł (sto sześćdziesiąt zł 00/100).</p> <p>Sędzia</p> <p>Sygn. akt IX U 522/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 11.01.2018r znak <span class="anon-block"> (...)</span> Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">R.</span> odmówił przeliczenia emerytury ubezpieczonego, z uwagi na fakt, że nie zostały ujawnione żadne nowe okoliczności mające wpływ na wysokość świadczenia.</p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">J. S.</span> złożył odwołanie od powyższej decyzji.</p> <p>W uzasadnieniu podniósł, że wniosek o przeliczenie emerytury opiera się na uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 2 grudnia 2016r.</p> <p>Sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego ustalił co następuje:</p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">J. S.</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span>złożył wniosek o ponowne przeliczenie świadczenia przy przyjęciu zarobku ze świadectwa pracy za okres od 1.10.1974r do 31.01.1978r wg stawki 160zł.</p> <p>Organ rentowy wykonując wyrok tut. Sądu z 31.08.2015r, w zakresie w jakim został utrzymany w mocy orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 2 grudnia 2016r przeliczył ubezpieczonemu emeryturę od 1.05.2013r. Do ustalenia emerytury oraz podstawy wymiaru przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia od 1971r – 2009, przy czym za lata 1971 – 1978 uwzględniono kwoty wskazane w wyrokach sądowych, tj. tut. Sądu Okręgowego z 31.08.2015r, utrzymane w mocy przez Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 2.12.2016r.</p> <p>W tymże wyroku Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku ustalił w spornych okresach wynagrodzenie za pracę ubezpieczonego, przyjmując te składniki na podstawie opinii biegłego <span class="anon-block">S. K.</span>. Pełnomocnik ubezpieczonego w apelacji domagał się dodania (podwyższenia tych kwot z uwagi na stawkę 160zł), o czym Sąd się nie wypowiedział, bowiem przyznając niższą niż żądaną stawkę nie oddalił odwołania w pozostałym zakresie. Tym samym apelacja jako złożona od nieistniejącej części wyroku została odrzucona.</p> <p>Biegła <span class="anon-block">S. K.</span> dla potrzeb sprawy IX U 491/13 wydała opinię, w której ustaliła, że po utracie mocy protokołu dodatkowego nr 265/PU z 5.12.1968r w <span class="anon-block"> KWK (...)</span> stawki osobistego zaszeregowania ustalone były od 1.02.1974r na podstawie tabeli B godzinowych i dniówkowych stawek płac zasadniczych – załącznik nr 1 do protokołu dodatkowego nr 342/PU. Od 1.02.1974r stawka wynosiła 148,00zł/dniówkę, od 1.10.1974r – stosowana była tabela „C” – dla VI kategorii zaszeregowania – 160zł/dn.</p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">J. S.</span> przedłożył świadectwo pracy z 31.01.1972r, z którego wynikało, że od 5.01.1972r do 31.01.1978r był zatrudniony w <span class="anon-block"> KWK (...)</span> jako ślusarz pod ziemią, a w ostatnim czasie uzyskiwał wynagrodzenie wg kat. VI w wysokości 160zł. Przedłożył również świadectwo pracy swojego szwagra <span class="anon-block">F. T.</span> z 1.01.1978r, który również ma określoną stawkę w wysokości 160zł/dn. Ta stawka została uwzględniona <span class="anon-block">F. T.</span> przez biegłą, Sąd i organ rentowy na wysokość emerytury.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt emerytalnych ubezpieczonego, oraz akt sądowych ubezpieczonego, akt tut. Sądu IX U 827/14 i sygn. IX U 491/13.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył:</p> <p>Odwołanie jest uzasadnione.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 114)">art. 114 ustawy z 17.12.1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. nr 162 poz. 1118 ze zmianami …) – na którym to przepisie organ rentowy oparł decyzję odmowną:</p> <p>- Prawo do świadczeń lub ich wysokości ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie świadczeń zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość.</p> <p>Organ rentowy nie może powoływać się na wyżej cyt. przepis, ani tym bardziej na wyroki sądowe, skoro Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z 2.12.2016r wyraźnie stwierdził, że Sąd Okręgowy nie wypowiedział się w tej kwestii. Skoro tak to trudno uznać, że dowody przedstawione przez ubezpieczonego już były przedmiotem rozstrzygania.</p> <p>Niewątpliwie możliwość wzruszania decyzji rentowych polega przede wszystkim na kwestionowaniu błędnie przyznanego przez organ rentowy prawa do świadczenia, jak i na ponowne ubieganie się o poprzednio nieprzyznane świadczenie.</p> <p>Sąd dał wiarę ubezpieczonemu, że od 1.10.1974r do 31.01.1978r jego stawka dziennego zaszeregowania wynosi 160zł. Wynika to ze świadectwa pracy wystawionego przez pracodawcę, z przepisów płacowych opisanych jak wyżej, oraz z dowodów przeprowadzonych w tożsamej sprawie <span class="anon-block">F. T.</span>. Organ rentowy w piśmie procesowym z 20.7.2018r powołuje się na kartę obiegową, gdzie widnieje stawka 116zł. Sąd zauważa jednak, że stawka ta jest umieszczona w karcie obiegowej z 21.04.1972r, natomiast zupełnie gołosłowne jest twierdzenie, że stawka ta została utrzymana w dacie 17.04.1975r. Nie wiadomo, jakiej stawki dotyczy zapisek „płaca bez zmian”, zawarty w karcie obiegowej z 16.04.1975r, być może dotyczy to stawki dziennej 160zł otrzymanej przez ubezpieczonego.</p> <p>Zdaniem Sądu stawka ta musiała wzrosnąć, skoro z paska wynagrodzeń za kwiecień 1974r wynika stawka 148zł za dniówkę.</p> <p>Zresztą wskazują na to przepisy płacowe pracodawcy.</p> <p>Mając te rozważania na względnie Sąd uznał, że istnieją podstawy do przeliczenia podstawy wymiaru emerytury i orzekł jak w sentencji, po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} § 2 kpc</a>.</p> <p>Sędzia:</p> </div>