I1 C 1956/18
Суди загальної юрисдикції2018-11-19
Номер справи
I1 C 1956/18
Дата рішення
2018-11-19
Тип
SENTENCE
Судді
Anna Stolarska (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>Sygn. akt <strong>
<!-- -->I 1 C 1956/18</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>
<strong>
<!-- -->ZAOCZNY</strong>
</p>
<p>Dnia 19 listopada 2018 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny w składzie:</strong>
</p>
<p>Przewodniczący: SSR Anna Stolarska</p>
<p>Protokolant: sekr. sąd. Tomasz Łukowicz</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2018 r. w Gdyni na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">A. B.</span>
</strong>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>
<strong>
<!-- -->I</strong> oddala powództwo;</p>
<p>
<strong>
<!-- -->II</strong> obciąża powoda kosztami postępowania uznając je za uiszczone.</p>
<p>Zarządzenia:</p>
<p>1.
odnotować i zakreślić w rep. C</p>
<p>2.
odpis doręczyć pełnom. powoda oraz pozwanej z pouczeniem o sprzeciwie</p>
<p>3. przedłożyć z wpływem lub za 30 dni</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> w dniu 15 maja 2018 roku wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">A. B.</span> kwoty 1.550 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 14 maja 2018 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu. Uzasadniając żądanie pozwu powód podał, że dochodzona wierzytelność wynika z zawartej przez pozwaną z <span class="anon-block"> (...) Bank (...)</span> w dniu 10 lutego 2004 r. umowy bankowej o nr <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie której pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną, jednocześnie zobowiązując się do jej zwrotu na warunkach określonych w umowie. Powód wskazał nadto, że pozwana nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania, wobec czego kwota należności głównej i odsetek stała się wymagalna. W następstwie zaś powyższego w dniu 17 kwietnia 2015 r. <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> zawarła z powodem umowę przelewu wierzytelności, cedując na powoda całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej z wierzycielem pierwotnym.</p>
<p>Z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(1))">art. 505<sup>
<!-- -->1</sup> k.p.c.</a> niniejsza sprawa rozpoznawana była w postępowaniu uproszczonym.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>W dniu 10 lutego 2004 r. pomiędzy <span class="anon-block">A. B.</span> a <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> reprezentowanym przez pełnomocnika <span class="anon-block"> (...) Spółkę Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> została zawarta umowa na podstawie której bank zobowiązał się wydać i doręczyć <span class="anon-block">A. B.</span> kartę płatniczą wraz z oddaną do jej dyspozycji kwotą 1.000 zł w ramach limitu odnawialnego. Numer rachunku karty oznaczony został jako <span class="anon-block"> (...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/dowód – umowa o korzystanie z karty kredytowej - k. 26-26v/</em>
</p>
<p>W dniu 1 lutego 2005 r. <span class="anon-block"> (...) Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>, z Oddziałem w Polsce z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę przelewu wierzytelności wymienionych w Załączniku nr 1 do umowy na warunkach w niej określonych.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/dowód – umowa przejęcia praw i obowiązków z dn. 1.02.2015 r. – k. 24-25/</em>
</p>
<p>W dniu 17 kwietnia 2015 r. <span class="anon-block"> (...) Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> zawarł z <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> umowę sprzedaży wierzytelności, w treści której wskazano, że cedent dokonuje na rzecz nabywcy przelewu niespornych i wymagalnych wierzytelności (§ 1, § 5) w tym wierzytelności przysługującej cedentowi w stosunku do <span class="anon-block">A. B.</span>. W wydruku wyciągu z elektronicznego załącznika do umowy cesji zawarto zapis, w treści którego zamieszone zostały dane osobowe <span class="anon-block">A. B.</span> oraz identyfikator klienta – <span class="anon-block"> (...)</span>, data zawarcia umowy – 10.02.2004 r.; kapitał – 992,67 zł; odsetki – 337,69 zł i koszty – 101,01 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/dowód – umowa sprzedaży wierzytelności z dn. 17.04.2015 r. – k. 10-13; wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji – k. 14/</em>
</p>
<p>W dniu 9 maja 2018 r. <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> wystawił <span class="anon-block">W.</span> z Ksiąg Rachunkowych <span class="anon-block">(...)</span>o nr S/23/321/<span class="anon-block"> (...)</span>, w którym stwierdzono wymagalną wierzytelność wobec <span class="anon-block">A. B.</span> wynikającą z umowy karty kredytowej o nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w kwocie 1.550 zł, na którą złożyły się: należność główna w kwocie 992,67 zł i odsetki w kwocie 557,33 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/dowód - wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego z dnia 09.05.2018 r. – k.9/</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wymienionych dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową w toku postępowania, których prawdziwość nie budziła wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary. Pozostałe dokumenty zgromadzone w aktach nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie wnoszą do sprawy żadnych nowych istotnych okoliczności.</p>
<p>Wobec faktu, iż pozwana nie stawiła się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, nie złożyła odpowiedzi na pozew, ani w inny sposób nie zajęła stanowiska w sprawie, zaszły warunki do wydania wyroku zaocznego – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 k.p.c.</a> Według treści § 2 wskazanego przepisu Sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości.</p>
<p>W przedmiotowej sprawie powód domagał się zasądzenia od pozwanej kwoty 1.550 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie i wskazywał jako podstawę swojego żądania na łączącą swego poprzednika prawnego z pozwaną umowę o korzystanie z karty kredytowej o nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 10 lutego 2004 r.</p>
<p>W ocenie Sądu powyższe żądanie powoda uległo przedawnieniu.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 § 1 k.c.</a> z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu, natomiast w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117 § 2(1))">§ 2<sup>
<!-- -->1</sup>
</a> tego przepisu po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. To ostatnie unormowanie zostało wprowadzone do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksu cywilnego</a> ustawą z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz.1104) z dniem 9 lipca 2018 r. i stosuje się je do roszczeń, co do których nie podniesiono zarzutu przedawnienia przed tą datą (art. 5 ust. 4 ustawy nowelizującej), a tym samym na jego podstawie przedawnienie jest uwzględniane przez sąd z urzędu.</p>
<p>Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> (w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ww. ustawy nowelizującej – zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 tej ustawy) jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata.</p>
<p>Wobec powyższego Sąd uznał, że do roszczenia powoda z tytułu umowy o korzystanie z karty kredytowej, jako do roszczenia związanego z prowadzaniem przez powoda działalności gospodarczej, ma zastosowanie trzyletni termin przedawnienia, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>
</p>
<p>Wskazać następnie należy, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120;art. 120 § 1)">art. 120 § 1 k.c.</a> bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Wobec nie wskazania przez powoda daty wymagalności roszczenia dochodzonego w niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, należało ustalić, iż wierzytelność najpóźniej stała się wymagalna w dniu 17 kwietnia 2015 r., a więc w dacie zawarcia przez powoda umowy przelewu wierzytelności z poprzednim wierzycielem. W treści tej umowy stwierdzono bowiem, iż jej przedmiotem są niesporne i wymagalne wierzytelności (vide <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120 § 1;§ 5)">§ 1 i § 5</a>). Przedawnienie roszczenia wynikającego z umowy o korzystanie z karty kredytowej nastąpiło więc najpóźniej z upływem trzech lat od dnia 17 kwietnia 2015 r. tj. wraz z upływem dnia 17 kwietnia 2018 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy powód wytoczył powództwo w dniu 14 maja 2018 r. – po upływie biegu trzyletniego okresu przedawnienia.</p>
<p>W tym stanie rzeczy uznać należało, że roszczenie powoda zarówno co do należności głównej wynikającej z umowy o korzystanie z karty kredytowej o nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 10 lutego 2004 r., jak i co do odsetek, uległo przedawnieniu. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, jak i poglądami doktryny, roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego (m.in. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005 r. w sprawie III CZP 42/04, opubl. Lex nr 141130).</p>
<p>Podsumowując powyższe Sąd w pkt. I wyroku Sąd - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 1;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 1 i 2<sup>
<!-- -->1</sup> k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> - oddalił powództwo.</p>
<p>O kosztach procesu w pkt. II wyroku Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108. k.p.c.</a> obciążył tymi kosztami powoda jako stronę przegrywającą postępowanie, uznając je za uiszczone w całości.</p>
</div>
<div>
<h2>ZARZĄDZENIE</h2>
<p>1.
Odnotować w kontrolce uzasadnień,</p>
<p>2.
Odpis uzasadnienia doręczyć pełnomocnikowi powoda,</p>
<p>3.
Przedłożyć z wpływem lub za 30 dni.</p>
</div>