II K 688/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt</strong> II K 688/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 20 listopada 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodnicząca – SSR Justyna Żbikowska</p> <p>Protokolant – <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>bez udziału prokuratora</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> </p> <p>w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span>, pow. <span class="anon-block">(...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, na <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierował w ruchu lądowym, pojazdem mechanicznym marki <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, nie stosując się do orzeczonego przez <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz nie stosując się do decyzji nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span>o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o r z e k a</strong> </p> <p>I.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, za który na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> w zw.<br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> skazuje go, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> w zw.<br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1 a;art. 42 § 1 a pkt. 1;art. 42 § 1 a pkt. 2)">art. 42 § 1a pkt 1 i 2 kk</a> orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jeden) roku;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt II K 688/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego<br/>w niniejszej sprawie ustalono następujący stan faktyczny:</p> <p>Wyrokiem <span class="anon-block">(...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> został skazany za czyn<br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> i orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Zakaz ten biegł od dnia 7 lutego 2018 r.<br/>W związku z tym <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> wydał decyzję z dnia <span class="anon-block">(...)</span>nr <span class="anon-block">(...)</span> o cofnięciu <span class="anon-block">(...)</span> uprawnień do prowadzenia pojazdów według kategorii <span class="anon-block"> (...)</span> na okres 1 roku biegnący również od dnia <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Mimo orzeczonego zakazu oraz wydania wyżej wymienionej decyzji, w dniu<br/>7 sierpnia 2018 r. około godz. 17:00 <span class="anon-block">(...)</span> prowadził samochód osobowy <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>. Został zatrzymany przez patrol <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> ma <span class="anon-block">(...)</span>lat, <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>. Ma <span class="anon-block">(...)</span> <br/> <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span>, natomiast on zatrudniony jest w <span class="anon-block">(...)</span> na<span class="anon-block">(...)</span>, gdzie osiąga dochód w wysokości <span class="anon-block">(...)</span>złotych. <span class="anon-block">(...)</span> był <span class="anon-block">(...)</span> za przestępstwa z <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie</strong> notatki urzędowej (k. 1, k. 3), pisma ze <span class="anon-block">(...)</span>(k. 8), kopii decyzji z dnia <span class="anon-block">(...)</span> (k. 9), <span class="anon-block">(...)</span>(k. 10), <span class="anon-block">(...)</span> (k. 17-41, k. 44), zawiadomienia (k. 42), <span class="anon-block">(...)</span>(k. 45), <span class="anon-block">(...)</span> (k. 49), <span class="anon-block">(...)</span> (k. 58), zeznań <span class="anon-block">(...)</span> (k. 46, k. 64) oraz wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span> (k. 14-15, k. 63).</p> <p>Przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym (k. 14-15) oskarżony <span class="anon-block">(...)</span> przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił jednocześnie, że jechał wówczas do pracy. Stwierdził, że musi jeździć do pracy, bowiem utrzymuje <span class="anon-block">(...)</span>, która się <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <br/>i <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Przesłuchiwany w postępowaniu sądowym (k. 63) oskarżony <span class="anon-block">(...)</span> także przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił jednak, że wracał do domu do chorego dziecka, które dostało gorączki. Stwierdził, że nikt z rodziny mu nie pomaga. Dodał, że jego żona ma prawo jazdy, lecz była wtedy z jednym z dzieci w szpitalu, a on opiekował się pozostałym <span class="anon-block">(...)</span>. Ponadto wyjaśnił, że jest świadom złamania zakazu i tego, że postąpił niewłaściwie, ale stwierdził, że sytuacja go do tego zmusiła.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span> w całości. Oskarżony bowiem przyznał się do zarzucanego mu czynu, a jego wyjaśnienia są logiczne, spójne<br/>i konsekwentne. Oskarżony wprawdzie w postępowaniu przygotowawczym wskazał, że jechał do pracy, a w postępowaniu sądowym wyjaśnił, że wracał do chorego dziecka, jednak nie można wykluczyć, iż ta drobna rozbieżność wynika choćby z omyłki pisarskiej zawartej<br/>w protokole przesłuchania oskarżonego w charakterze podejrzanego. Nie można wykluczyć bowiem, iż oskarżony wówczas rzeczywiście wyjaśnił, że wracał z pracy, zwłaszcza, gdy weźmie się pod uwagę godzinę jego zatrzymania przez patrol Policji. Jego przyznanie się do winy znajduje również oparcie w zeznaniach świadka oraz w dowodach pozaosobowych. Okoliczności sytuacji rodzinnej i choroby dziecka znajdują zaś potwierdzenie w przedłożonej przez oskarżonego dokumentacji, których treść nie budziła wątpliwości Sądu. Nie ma więc podstaw, aby odmówić mu wiarygodności.</p> <p>Zeznania świadka <span class="anon-block">(...)</span>, który pełni zawód zaufania publicznego<br/>i jest dla oskarżonego osobą obcą, są całkowicie wiarygodne. Nie miał on żadnych powodów, dla których miałby obciążać oskarżonego ponad miarę.</p> <p>Sąd obdarzył wiarą także wszelkie dowody pozaosobowe, które zostały sporządzone lub przygotowane rzetelnie, przez uprawnione podmioty i nie były kwestionowane przez żadną ze stron w toku procesu.</p> <p>Uwzględniając zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, iż obdarzone przez Sąd wiarą dowody łączą się w logiczną całość i stanowią wystarczającą podstawę do uznania, iż okoliczności popełnienia przez oskarżonego przypisanego mu czynu, wina, opis czynu oraz kwalifikacja prawna nie budzą żadnych wątpliwości.</p> <p>Swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał ustawowe, przedmiotowe jak<br/>i podmiotowe, znamiona jednocześnie dwóch przestępstw – z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a>.<br/>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 podlega ten kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd m. in. zakazu prowadzenia pojazdów. Natomiast na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2 podlega ten kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami.</p> <p>Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że oskarżony miał orzeczony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych wyrokiem <span class="anon-block">(...)</span> <br/>w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span>w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, a także decyzją <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> zostały mu cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami. W okresie obowiązywania zakazu i cofnięcia uprawnień, oskarżony <span class="anon-block">(...)</span> prowadził pojazd mechaniczny po drodze publicznej. Zatem oskarżony jednocześnie złamał orzeczony zakaz, jak i nie zastosował się do wydanej wobec niego decyzji. W ten sposób popełnił on jeden czyn zabroniony, wypełniający znamiona obu wyżej typizowanych przestępstw – na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p> <p>Przystępując do wymiaru kary Sąd miał na względzie dyrektywy określone<br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, nakazujące brać pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu oraz okoliczności łagodzące i obciążające. Kierując się wskazówkami określonymi<br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 kk</a> Sąd miał na uwadze, iż oskarżony popełnił zarzucany mu czyn umyślnie<br/>i w zamiarze bezpośrednim, albowiem jako osoba dorosła miał on całkowitą świadomość, że ma on obowiązek respektować orzeczenia sądowe oraz decyzje starosty powiatowego. Stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest zatem znaczny. Niemniej jednak należy zauważyć, iż okoliczności obciążających, innych niż uprzednia karalność oskarżonego, Sąd się nie dopatrzył. Do okoliczności łagodzących zaś należy zaliczyć przyznanie się oskarżonego do popełnionego czynu, złożenie wyjaśnień niesprzecznych<br/>z ustalonym stanem faktycznym oraz wyrażenie skruchy.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, a także obowiązek Sądu określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 2)">art. 53 § 2 kk</a>, nakazujący przy wymierzaniu kary brać pod uwagę również właściwości i warunki osobiste sprawcy, Sąd postanowił wymierzyć oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Należy mieć na względzie, że oskarżony ma trudną sytuację rodzinną, bowiem jest jedynym jej żywicielem. Jego żona pozostaje bezrobotna. Na utrzymaniu mają zaś <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> aż w <span class="anon-block">(...)</span>. Można zatem za oskarżonym przyjąć, że zasadniczo był on zmuszony do złamania zakazu i decyzji starosty w dniu zdarzenia. Nie oznacza to jednak oczywiście pochwały dla jego działania. Oskarżony winien szukać alternatywnych środków transportu celem dostania się do pracy czy do szpitala. <span class="anon-block">(...)</span>. Niemniej nie oznacza to także, iż w niniejszym przypadku zasłużył on na najsurowszą karę przewidzianą przez przepisami. Zwłaszcza, że taka kara będzie stanowiła nadmierną uciążliwość dla jego rodziny, narażając ją na utratę wszystkich środków utrzymania, co będzie stanowiło dolegliwość dla postronnych członków jego rodziny większą niż dla niego samego. Dlatego też biorąc pod uwagę, że oskarżony zatrudniony jest tylko na <span class="anon-block">(...)</span>, uznano że będzie w stanie wykonywać karę ograniczenia wolności. Kara grzywny zaś byłaby zbyt łagodna w stosunku do jego uprzedniej karalności. W ocenie Sądu wymierzona kara jest adekwatna do wszystkich wyżej opisanych okoliczności.</p> <p>Orzeczenie zakazu prowadzenia przez oskarżonego wszelkich pojazdów mechanicznych na okres nie krótszy niż jeden rok było obowiązkowe w świetle dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1 a;art. 42 § 1 a pkt. 1;art. 42 § 1 a pkt. 2)">art. 42 § 1a pkt 1 i 2 kk</a>. Okres orzeczonego zakazu Sąd dostosował do całokształtu okoliczności sprawy.</p> <p>Mając na uwadze stan majątkowy oskarżonego, Sąd uznał, że względy słuszności przemawiają za tym, aby zwolnić oskarżonego z ponoszenia kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa.</p> <p>W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w sentencji.</p> </div>