V K 662/18

<p>Sygnatura akt: V K 662/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 20 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie V Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący – Sędzia Sądu Rejonowego Cezary Jankowski</p> <p>Protokolant – Anna Sobańska</p> <p>bez udziału prokuratora</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 20.11.2018r. sprawy przeciwko:</p> <p> <span class="anon-block">D. M.</span> - synowi <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">H. z domu T.</span>,</p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>oskarżonemu o to, że:</p> <p>w okresie od września 2016r. do maja 2018r. w <span class="anon-block">S.</span> uporczywie uchylał się od ciążącego z mocy wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 09.05.2013r., sygn. VIII RC 23/13 i określonego co do wysokości obowiązku łożenia na utrzymanie małoletniej <span class="anon-block">B. M.</span> poprzez płacenie alimentów w wysokości 600 zł miesięcznie, przy czym suma zaległości alimentacyjnych stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, narażając jednocześnie <span class="anon-block">B. M.</span> na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a kk</a> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">D. M.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu przy czym zmienia jego opis zastępując słowa „od września 2016r.” zwrotem „od 1 października 2016r.” i czyn ten kwalifikuje z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> skazuje go na karę grzywny w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwudziestu) złotych,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ustęp 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> wymierza mu 240 (dwieście czterdzieści) złotych opłaty.</p> <p>Sygnatura akt: V K 662/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>(sporządzone w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 kpk</a> - w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o karze)</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. M.</span> został uznany za winnego, tego, że: w okresie od 1 października 2016 r. do maja 2018 r. w <span class="anon-block">S.</span> uporczywie uchylał się od ciążącego z mocy wyroku Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 09.05.2013r., sygn. VIII RC 23/13 i określonego co do wysokości obowiązku łożenia na utrzymanie małoletniej <span class="anon-block">B. M.</span> poprzez płacenie alimentów w wysokości 600 zł miesięcznie, przy czym suma zaległości alimentacyjnych stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, narażając jednocześnie <span class="anon-block">B. M.</span> na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, to jest popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p> <p> <span class="anon-block">D. M.</span> jest rozwiedziony, na swoim utrzymaniu ma dwójkę dzieci. <span class="anon-block">D. M.</span> prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług w budownictwie z dochodem miesięcznym w kwocie około 3000 złotych. <span class="anon-block">D. M.</span> był karany - wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2016 roku - sygnatura akt V K 1073/16 z przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> został skazany na karę 100 stawek dziennych grzywny z określeniem wysokości jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 złotych (przestępstwo dotyczące niealimentacji <span class="anon-block">B. M.</span> w okresie od 14 stycznia 2013 roku do września 2016 roku). W zakresie wykonania tej kary w stosunku do <span class="anon-block">D. M.</span> sprawę skierowano do egzekucji komorniczej w dacie 24 sierpnia 2018 roku.</p> <p>Dowód:</p> <p>- dane wskazane przez <span class="anon-block">D. M.</span> co do swojej osoby – k. 144,</p> <p>- odpis wyroku Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2016 roku -</p> <p>sygnatura akt V K 1073/16 – k. 27,</p> <p>- dane o karalności – k. 159,</p> <p>- kserokopia karty dłużnika ze sprawy V K 1073/16 – k. 163.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a kk</a>, który stanowił podstawę wymiaru kary orzeczonej wobec <span class="anon-block">D. M.</span> przewiduje za popełnienie tego przestępstwa alternatywnie karę grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności od 1 miesiąca do lat 2. Za powyżej opisane przestępstwo <span class="anon-block">D. M.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> wymierzono karę 120 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych, nadto zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym opłatę w kwocie 240 złotych.</p> <p>Wymierzając karę <span class="anon-block">D. M.</span> sąd kierował się dyrektywami wskazanymi w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 kk</a> w tym uwzględnił stopień winy i społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego, a także jego motywację, warunki osobiste oraz cele kary w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Popełniony przez oskarżonego występek stanowi przestępstwo skierowane przeciwko rodzinie i opiece - należy do czynów o znacznym stopniu społecznej szkodliwości. Na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">D. M.</span> przemawia z pewnością jego uprzednia karalność, ale w ocenie sądu należy dostrzegać i to, iż na oskarżonym <span class="anon-block">D. M.</span> ciąży co prawda uprzednie skazanie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a>, ale jest to jedyne skazanie w dodatku z orzeczoną w stosunku do <span class="anon-block">D. M.</span> karą najłagodniejszą rodzajową - grzywną. Sąd uwzględnił na korzyść oskarżonego przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W ocenie sądu orzeczona wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. M.</span> kara grzywny jest wystarczająca dla osiągnięcia wobec niego celu zapobiegawczego i wychowawczego, a także uwzględnia potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Kara ta w ocenie sądu jest proporcjonalna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu i będzie stanowić dla oskarżonego wystarczającą dolegliwość. Decydując się na takie rozwiązanie w zakresie orzeczenia kary wobec oskarżonego sąd też baczył na dyrektywy płynące z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58)">art. 58 kk</a>, który daje priorytet karom wolnościowym. Należy też wskazać, iż takie rozstrzygnięcie co do orzeczenia kary w istocie nie czyni występku popełnionego przez oskarżonego jako nienapiętnowanym, albowiem w przypadku nieuiszczenia grzywny będzie ona podlegała zamianie na pracę społecznie użyteczną, względnie na zastępczą karę pozbawienia wolności. Zatem oskarżony tak w sprawie tej jak i w sprawie V K 1073/16 wobec niezakończenia w niej postępowania wykonawczego, o ile nie wyciągnie właściwych wniosków, co do stworzenia mu warunków w zakresie możliwości nie izolacyjnego wykonania tych kar, poniesienie ujemne następstwa - łącznie z ewentualnym zarządzeniem wykonania wobec niego zastępczych kar pozbawienia wolności w obu sprawach.</p> <p>Sąd obciążył oskarżonego kosztami sądowymi w tym opłatą nie znajdując podstaw do uwolnienia go od tych należności.</p> <p>SSR Cezary Jankowski</p> </div>