II SA/Ol 458/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt II SA/Ol 458/17 o utrzymaniu w mocy postanowienia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Ol 458/17 odmawiającego przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE A.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Z. z dnia "[...]" o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego pod adresem: J. "[...]", gmina Z. Jednocześnie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 458/17, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy, stwierdzając, iż skarżący nie uczynił zadość ciążącemu na nim prawnemu obowiązkowi wykazania zasadności swego wniosku. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie. Postanowieniem z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 458/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, działając na podstawie art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia 17 listopada 2017 r. (data nadania pocztowego) skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 26 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu i rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, należy wskazać, że na postanowienie Sądu wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., tj. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, zażalenie nie przysługuje. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania zażaleniowego. Z tych względów zażalenie jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.