I Ns 499/18

<p>Sygn. akt I Ns 499/18</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 20 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Tczewie I Wydział Cywilny</p> <p>Przewodniczący Sędzia Sądu Rejonowego Dorota Słowik</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r.</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block"> F. A.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block"> E. A.</span>, <span class="anon-block">L. A. (1)</span>, <span class="anon-block">M. D.</span> </p> <p>o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block"> L. A.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>odrzucić wniosek</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wnioskodawca <span class="anon-block"> F. A.</span> wniósł do Sądu Rejonowego w Tczewie wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block"> L. A.</span>, zmarłym w dniu 18 marca 2018 r., ostatnio zamieszkałym w <span class="anon-block">T.</span>.</p> <p>Wobec informacji, wynikających z załączonych do wniosku dokumentów Sąd jest zobligowany do rozważenia, czy w danej sprawie Sąd polski posiada kompetencje do orzekania, albowiem kwestię jurysdykcji krajowej Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę w każdym stanie sprawy, a w razie stwierdzenia jej braku koniecznym jest odrzucenie wniosku. W przeciwnym razie przeprowadzone postępowanie dotknięte byłoby nieważnością (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1099)">art. 1099 k.p.c.</a>).</p> <p>Na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku – oświadczeń uczestników o odmowie przyjęcia spadku z dnia 19 kwietnia 2018 r. oraz oświadczenia wnioskodawcy o przyjęciu spadku z dnia 9 maja 2018 r., Sąd ustalił, iż spadkodawca <span class="anon-block"> L. A.</span> przed śmiercią zamieszkiwał w <span class="anon-block">S.</span>. Spadkodawca był nadto obywatelem włoskim, w Polsce nie posiadał nieruchomości (oświadczenie wnioskodawcy o przyjęciu spadku z dnia 9 maja 2018 r.), nadto posiadał zezwolenie na osiedlenie się w Polsce.</p> <p>Wobec powyższego w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego. Stosownie do art. 4 rozporządzenia 650/2012, sądy państwa członkowskiego, w którym zmarły miał swoje miejsce zwykłego pobytu w chwili śmierci, mają jurysdykcję do orzekania, co do ogółu spraw dotyczących spadku. O tym gdzie znajduje się miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy decyduje faktyczne przebywanie, a nie sama wola, czy chęć pobytu.</p> <p>Z przedłożonych dokumentów, w szczególności z oświadczeń wnioskodawcy i uczestników wynika, iż przed śmiercią spadkodawca miał miejsce stałego pobytu w <span class="anon-block">S.</span> we <span class="anon-block">W.</span>, tam posiadał majątek, nadto posiadał włoskie obywatelstwo. Samo zaś zameldowanie w <span class="anon-block">T.</span> nie może przesądzić o jurysdykcji sądu polskiego.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, na postawie art. 15 rozporządzenia 650/2012 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1099;art. 1099 § 1)">art. 1099 § 1 k.p.c.</a>, Sąd doszedł do przekonania, iż nie posiada jurysdykcji do rozpoznania sprawy o stwierdzenie nabycia spadku i orzekł jak w sentencji.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1  1. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2  2. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3  3. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>4.<span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">T.</span>, dnia 20 listopada 2018 r.</p> <p>SSR Dorota Słowik</p> </div>