I1 C 2615/18
Суди загальної юрисдикції2018-11-21
Номер справи
I1 C 2615/18
Дата рішення
2018-11-21
Тип
SENTENCE
Судді
Ewa Kokowska-Kuternoga (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Резюме
oddalający
Текст рішення
<p>Sygn. akt: I 1 C 2615/18 upr.</p>
<div>
<h2>WYROK ZAOCZNY</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 21 listopada 2018 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga</p>
<p>Protokolant: protokolant Aleksandra Miksza</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. w Gdyni</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">S. G.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
oddala powództwo.</p>
<p>II.
kosztami procesu obciąża powoda uznając je za uiszczone w całości.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód<span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">S. G.</span> kwoty 106,36 zł oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania.</p>
<p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż powyższe zobowiązanie pozwanej wynika z umowy łączącej pozwaną z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> zaś dochodzona kwota stanowi wysokość skapitalizowanych odsetek ustawowych. Przedmiotową wierzytelność w drodze umowy cesji z dnia 14 grudnia 2009 r. została przeniesiona przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> na rzecz powoda. Wobec powyższego powód skutecznie nabył wierzytelność w stosunku do pozwanego stając się tym samym aktualnym wierzycielem.</p>
<p>
<em>
<!-- -->/pozew – karty 3-4/</em>
</p>
<p>Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew jak również prawidłowo poinformowany o miejscu i terminie rozprawy nie stawił się na rozprawę.</p>
<p>W dniu 17.1.2018r Sad Rejonowy w Gdyni wydał wyrok zaoczny oddalający powództwo</p>
<p>
<em>
<!-- -->/wyrok zaoczny, k. 32/ </em>
</p>
<p>Od tego wyroku wywiedziono apelacje, na skutek której Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 22.8.2018r uchylił wyrok zaoczny z dnia 17.1.2019r i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, albowiem uzasadnienie nie zawierało żadnych ustaleń faktycznych</p>
<p>
<em>
<!-- -->/ wyrok SO z uzasadnieniem, k. 64, 69-76/</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>W dniu 14 grudnia 2009 r. <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> nabył wierzytelności od <span class="anon-block"> (...)</span> Centertel Spółki zoo w <span class="anon-block">W.</span> na podstawie umowy cesji</p>
<p>
<em>
<!-- -->(niesporne, nadto umowa cesji – k. 9-10v, wyciąg z elektronicznego załącznika, k. 7 ,)</em>
</p>
<p>W dniu 7.6.2016r <span class="anon-block"> (...) SA</span> we <span class="anon-block">W.</span> zawiadomił <span class="anon-block">S. G.</span>, że zarządza wierzytelnościami <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...) SA</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> i wezwał Go do zapłaty kwoty 476, 36 zł .</p>
<p>
<em>
<!-- -->(niesporne, nadto wezwanie – k. 6-6v, wyciąg z elektronicznego załącznika, k. 7)</em>
</p>
<p>W dniu 21.9.2017r <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> sporządził wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu , w którym wskazał zaległość <span class="anon-block">A. S.</span> na kwotę 106, 36 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(niesporne, nadto wyciąg – k. 5)</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Podstawą do wydania wyroku zaocznego w sprawie jest zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 kpc</a> nie stawienie się pozwanej na rozprawę albo mimo stawienia się nie branie udziału w czynnościach. Jednocześnie § 2 tego przepisu wskazuje, iż w takim przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 kpc</a> gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd <strong>
<!-- -->mając na uwadze wyniki całej rozprawy</strong>, może te fakty uznać za przyznane.</p>
<p>W myśl ogólnych zasad na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, zaś na pozwanym obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jego wniosek o oddalenie powództwa. W niniejszej sprawie powód dochodząc zapłaty w/w kwoty powinien wykazać zasadność obciążenia pozwanego fakturami na kwoty których dochodzi, charakter umowy jaka łączyła strony, jakie świadczenia w ramach tej umowy powinien pozwany ponosić na rzecz poprzednika prawnego powoda oraz zasadność domagania się na podstawie tej umowy zapłaty kwoty takiej jak wskazana w pozwie od pozwanego. Zdaniem Sądu to powód jako profesjonalista, od którego wymaga się staranności w wyższym stopniu, powinien ponosić wszelkie konsekwencje związane ze swoją niedokładnością, zaniedbaniem i niekonsekwencją. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe.</p>
<p>W toku procesu podejmuje się działania i rozumowania zmierzające do ustalenia stanu faktycznego. Udowodnienie faktów w świetle przepisów prawa cywilnego, zwłaszcza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> polega na uznaniu przez Sąd za prawdziwe zdania o tym fakcie. Elementem istotnym jest więc wynik operacji myślowej dokonywanej przez sąd, a nie jedynie dowodzenie w znaczeniu formalnym sprowadzajże się do przedstawienie dowodów przez stronę. Materialnoprawny aspekt zagadnienia <em>
<!-- -->onus probandi</em> służy do kwalifikacji prawnej negatywnego wyniku postępowania dowodowego, rozumiane jako wskazanie wpływu nieudowodnienia pewnych faktów na wynik procesu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a> obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach, a ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy obciąża stronę, która z faktów tych wywodzi skutki prawne. W związku z powyższym należy uznać, iż wykrycie prawdy przez Sąd ogranicza się w zasadzie do przeprowadzenia dowodów zgłoszonych przez strony. W procesie cywilnym strony mają obowiązek twierdzenia i dowodzenia tych wszystkich okoliczności mogących, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>, być przedmiotem dowodu.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż faktów, z których wywodzone jest dochodzone roszczenie powinien w zasadzie dowieść powód, ale nawet brak zajęcia stanowiska przez pozwaną nie zwalnia powoda od wykazania sądowi, iż żądanie sformułowane w pozwie istnieje.</p>
<p>Powód domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartą między pozwanym a <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, regulowaną przez przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 (art. 56)">art. 56 i nast. ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. prawo telekomunikacyjne</a> (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 243 ze zm.). Jednocześnie powód wskazywał, że wierzytelność dochodzoną pozwem nabył na podstawie umowy o przelew wierzytelności, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a>
</p>
<p>Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> w :<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509</a>.:” § 1. Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.”, art. 511.:” Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony.”, art. 516<strong>
<!-- -->.:”</strong> Zbywca wierzytelności ponosi względem nabywcy odpowiedzialność za to, że wierzytelność mu przysługuje.” regulują prawa i obowiązki stron umowy cesji oraz wierzyciela i dłużnika. Każdy, kto powołuje się na fakt nabycia długu winien wykazać dokumentem ten fakt.</p>
<p>W ocenie Sądu powództwo nie zasługuje na uwzględnienie gdyż powód nie wykazał by roszczenie istniało w takiej faktycznie wysokości jak to wskazuje, by było wymagalne i od kiedy oraz nie przedstawił w sposób umożliwiający weryfikację sposobu wyliczenia żądanych kwot nie określając daty ich wymagalności i charakteru.</p>
<p>Strona powodowa nie załączyła do pozwu wiarygodnych dowodów, które potwierdzałyby jej żądanie. Przede wszystkim brak było jakiekolwiek dowodu, iż wierzytelność dochodzona w niniejszym postępowaniu jest faktycznie wierzytelnością z umowy łączącej pozwanego z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z W znajdującym się na karcie 7 wydruku zatytułowanym „Wyciąg elektronicznego załącznika do Porozumienia z dnia 15.12.2009 do umowy ramowej przelewu wierzytelności z dnia 14.12.2009” nieopatrzonym żadnym podpisem wskazano dane pozwanego tj. imię i nazwisko i numer PESEL, adres i w pozycji nr dokumentu zapis „<span class="anon-block"> (...)</span>” zaś kwota „476,36” Powód załączył kserokopię umowy ramowej przelewu wierzytelności z dnia 14 grudnia 2009 r. zawartą pomiędzy <span class="anon-block"> (...)</span>. zo.o. a Plejada Wierzytelności 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> jednakże w jej treści nie wynika, iż wierzytelność we wskazanej w uzasadnieniu umowy faktycznie stała się przedmiotem przelewu. Rozbieżności miedzy danymi wskazanym w uzasadnieniu pozwu i wydruku z karty 7 akt poddają w wątpliwość o jaka wierzytelność chodzi. Różne są kwoty co powoduje duże obawy o dowolnym ich wyliczeniu. Powód twierdzi, iż pozwany winny jest kwoty 106,36 zł. Jednocześnie w żaden sposób nie udowadnia tego twierdzenia oczekując, iż Sąd da mu wiarę bez dowodów. Do pozwu został załączone jedynie kserokopie dokumentów i wydruków w zakresie dotyczącym wierzytelności w żaden sposób nie potwierdzone za zgodność z oryginałem co zgodnie z wymogami procedury cywilnej dałoby im walor dowodu w postępowaniu cywilnym. Powód formułując w pozwie żądanie w przedmiocie odsetek w żaden sposób nie wskazuje w jaki sposób została ona wyliczona co powoduje, iż jedynym dowodem na jej istnienie jest twierdzenie powoda. Powód nie wykazał nawet by między jego poprzednikiem prawnym a pozwanym zaistniał jakikolwiek stosunek zobowiązaniowy.</p>
<p>Celem procesu cywilnego jest urzeczywistnienie normy prawnej obowiązującej w stosunkach cywilnoprawnych. Żeby to urzeczywistnienie w konkretnym przypadku mogło nastąpić, w procesie cywilnym muszą brać udział - jako strony - te podmioty, wobec których zgodnie z prawem materialnym ma być zrealizowana odpowiednia norma prawna. Nie budzi wątpliwości, że tylko ze stosunku prawnego określonego przez prawo materialne płynie uprawnienie konkretnego podmiotu do występowania z konkretnym roszczeniem przeciwko innemu konkretnemu podmiotowi. To szczególne uprawnienie, oceniane z punktu widzenia prawa materialnego, nazywane jest legitymacją procesową. Jeśli zostanie wykazane, że strony są związane prawnomaterialnie z przedmiotem procesu, którym jest roszczenie procesowe, to zostanie wykazana legitymacja procesowa powoda (czynna) i pozwanego (bierna). W przeciwnym razie brak będzie legitymacji procesowej, czy to powoda, czy też pozwanego albo też obu stron. Wprawdzie treść legitymacji powoda i legitymacji pozwanego jest inna, gdyż powód jest uprawniony, a pozwany jest zobowiązany, ale obie legitymacje zbiegają się do tego samego przedmiotu, który właśnie jest przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia sądu.</p>
<p>Wobec tego, że legitymacja procesowa stanowi przesłankę materialnoprawną, sąd dokonuje oceny w zakresie jej istnienia w chwili orzekania co do istoty sprawy, tj. w chwili wyrokowania. Brak legitymacji czynnej, jak i biernej prowadzi zaś do wydania wyroku oddalającego powództwo.</p>
<p>Przewidziany zasadą ogólną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> rozkład ciężaru dowodu wywiera oczywisty wpływ na to, kto powinien przedstawić dowody z których wynikała by wysokość i zasadność roszczenia powoda podczas gdy powód nawet nie udowodnił, iż nabył wierzytelność jak również by zaistniał stosunek zobowiązaniowy z którego wywodzi skutki prawne.</p>
<p>Z tych względów Sąd oddalił powództwo na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 (art. 56)">art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. prawo telekomunikacyjne</a> (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 243 ze zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">509 kc.</a>
</p>
<p>O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sporu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 k.p.c.</a>, obciążając nimi powoda i uznając je za uiszczone w całości. Powód poniósł koszty procesu w kwocie łącznej 182,00 zł, na którą składają się: 30,00 zł opłaty sądowej od pozwu, 90,00 zł i 45 zł kosztów zastępstwa procesowego za dwie instancje i 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.</p>
</div>
<div>
<h2>ZARZĄDZENIE</h2>
<p>1.
odnotować w kontrolce „uzas”,</p>
<p>2.
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy,</p>
<p>3.
akta z wpływem lub za 30 dni.</p>
</div>