IV U 64/17

<p>Sygn. akt IV U 64/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 listopada 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu</p> <p>w składzie: Przewodniczący: SSR Alina Kordus-Krajewska</p> <p>Protokolant: stażysta Michał Ziółkowski</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 roku</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">R. K.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>o świadczenie rehabilitacyjne</p> <p>w związku z odwołaniem od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>z dnia 15 grudnia 2016 roku</p> <p>orzeka:</p> <p>I. Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>z dnia 15 grudnia 2016 roku w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu <span class="anon-block">R. K.</span> prawo do świadczenia rehabilitacyjnego od 28 listopada 2016r. na okres sześciu miesięcy.</p> <p>II. Zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 135 zł (sto trzydzieści pięć złotych) podniesioną o podatek Vat w wysokości 31,05 zł (trzydzieści jeden złotych pięć groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ubezpieczonemu z urzędu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 15 grudnia 2016 <span class="anon-block"> (...) Oddział</span> w <span class="anon-block">T.</span> zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 18)">art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (Dz. U. z 2016 r., poz.372 z późn. zm.) odmówił ubezpieczonemu <span class="anon-block">R. K.</span> prawa do świadczenia rehabilitacyjnego z uwagi na brak dalszej nie­zdolności do pracy.</p> <p>Ubezpieczony złożył odwołanie od decyzji wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i orze­czenie, że ma prawo do świadczenia rehabilitacyjnego. Wskazał ,że choroba nie pozwala na pracę, przewraca się na ulicy i potrzebuje opieki. Wniósł o pełnomocnika z urzędu.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał stanowisko zawarte w decyzji.</p> <p>Postanowieniem z dnia 17.02.2017r. ustanowiono pełnomocnika -adwokata z urzędu.(</p> <p>k.10)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił co następuje :</strong> </p> <p>Ubezpieczony z zawodu ślusarz-mechanik, ostatnio wykonywał pracę cieśla-zbrojarz-betoniarz. Był pracownikiem <span class="anon-block">M. U.</span>. Dnia 8.08.2016r. został złożony wniosek o świad­czenie rehabilitacyjne.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->wniosek o świadczenie rehabilitacyjne, wywiad zawodowy k. 1-8 akt ZUS</em> </p> <p>Ubezpieczony choruje na chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa , nadciśnienie, przerost mięśnia lewej komory serca.</p> <p>Ubezpieczony otrzymał decyzją z dnia 30.08.2016r. prawo do świadczenia rehabilitacyjne­go od 30.08.2016r. do 27.11.2016r. Ubezpieczony miał przyznane 3 miesięczne świadczenie reha­bilitacyjne celem oceny czy zostanie znormalizowane RR ( k. 15 v) W dniu 25.08. 2016r. wynik RR to 160/100 mm Hg, w dniu 14.11.2016r. RR to 140/85 mm Hg, w dniu 15 11.2016r. RR to 170/90 i 160/90 ( k.57) , w dniu 29.11.2016r. RR to 203/98 ( k.59) w dniu 8.12.2016r. RR -130/90 mm Hg, w dniu 16.05.2017r. RR 150/70( k. 60)</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->dokumentacja lekarska w aktach sprawy k.57-61</em> </p> <p>Dnia 17.10.2016r. został złożony kolejny wniosek o świadczenie rehabilitacyjne.</p> <p>Lekarz Orzecznik orzeczeniem z dnia 14.11.2016r. ocenił za nie zasadne prawo do świad­czenia rehabilitacyjnego . Ubezpieczony złożył sprzeciw wskazując ,że wymaga dłuższego lecze­nia. Komisja lekarska orzeczeniem z dnia 8.12.2016r. orzekła o braku wskazań do świadczenia rehabilitacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->orzeczenie z dnia 25.08. 2016r. oraz orzeczenie z dnia 8.12.2016r.. dokumentacja lekarska w aktach ZUS</em> </p> <p>Biegli chirurg-ortopeda i neurolog stwierdzili u odwołującego chorobę zwyrodnieniowa kręgosłupa lędźwiowego z wielopoziomowa dyskopatię w obrazie MRI i zespołem bólowym w wywiadzie, chorobę Dupuytrena obu rąk bez istotnego upośledzenia funkcji, przebyte złamanie w stawie skokowym. Brak objawów zespołu bólowego i brak objawów neurologicznych nie dawało podstaw do orzeczenia dalszej niezdolności do pracy.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->opinia biegłych k.36-47v</em> </p> <p>Uzupełniając swoją opinię z dnia 17.05.2017 i ustosunkowując się do pisma ubezpieczone­go biegli sądowi ortopeda i neurolog stwierdzili świadczenie rehabilitacyjne przyznane powodowi przez lekarza Orzecznika ZUS w dniu 08.2016 zostało orzeczone celem konsultacji kardiologicz­nej i przyczyna jego przyznania leży w gestii biegłych ortopedy i neurologa. O długotrwałej nie­zdolności do pracy decyduje nie tylko rozpoznanie objawów chorobowych głównie ich nasilenie i manifestacja kliniczna. Rozpoznanie modelowanie worka oponowego, słabych odruchów skoko­wych, skoliozy, słabych odruchów kolanowych czy zespołu Bastrupa nie daje powodu do orzecze­nia niezdolności do pracy jeżeli nasilenie tych objawów nie upośledza w stopniu istotnym funkcji organizmu. Biegli nie stwierdzili w swoim badaniu schorzeń ortopedycznych czy neurologicz­nych, powodowałyby u wnioskodawcy długotrwałą niezdolność do pracy w zawodzie cieśli.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->opinia uzupełniająca biegłych k. 64</em> </p> <p>U ubezpieczonego stwierdzono :</p> <p>1.  Nadciśnienie tętnicze z zajęciem serca 07-S;</p> <p>2.  Niewydolność krążenia NYHAI/II 07-S;</p> <p>3.  Wada serca nabyta pod postacią niedomykalności zastawki aortalnej (niewielkiej/umiarkowanej) 07-S;</p> <p>3. Nadwaga 11-1.</p> <p>Ubezpieczony od dnia 28 listopada 2016 roku był nadal niezdolny do pracy z powodu negatywnych następstw uszkodzenia serca w przebiegu nadciśnienia tętniczego. Dalsze świadczenie rehabilitacyjne na okres 6 miesięcy stwarza szansę uściślenia diagnozy i ewentualnie poprawy wydolności krążenia. Biegły prezentował stanowisko nieco odmienne od decyzji Lekarza Orzecznika ZUS i Komisji lekarskiej ZUS wyja­śniając ,że ubezpieczony od 10 lat leczy się z powodu nadciśnienia tętniczego, stosuje kilka leków hipotensyjnych. W dniu badania ciśnienie tętnicze było w granicach prawidłowych. Jednak niektó­re dane - męczenie się przy chodzeniu po schodach, dość znaczny przerost mięśnia lewej komory serca w badaniu echokardiograficznym, mogą wskazywać na to, że regulacja ciśnienia nie jest właściwa i spowodowała pewne niekorzystne zmiany w mięśniu sercowym. Z drugiej strony, pra­widłowa wielkość jamy lewej komory serca w skurczu i rozkurczu, również kurczliwość lewej komory oceniona w spoczynku (jak w klasycznym badaniu echokardiograficznym) jest prawidło­wa. Istnieje zatem pewien rozdźwięk czy też niejednoznaczność w interpretacji tych danych. Aby to wyjaśnić, biegły uważa za wskazane, aby dokonać oceny kurczliwości lewej komory serca w badaniu dynamicznym, wykonanym w ramach świadczenia rehabilitacyjnego, w obciążeniu wy­siłkiem, przy pomocy testu wysiłkowego.</p> <p>Również współistniejąca niedomykalność zastawki aortalnej (niewielka) może w pewien nega­tywny sposób wpływać na czynność serca.</p> <p>Brak konieczności przerwania badania z powodu zmęczenia będzie wskazywało na nie­wielki negatywny wpływ obserwowanych zmian w sercu i danych z wywiadu na układ krążenia. Natomiast niewydolność krążenia przy obciążeniu wysiłkiem będzie sygnałem do intensywnego leczenia rehabilitacyjnego, aby tę wydolność poprawić.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->opinia biegłego kardiologa k. 94-95</em> </p> <p>Próba wysiłkowa z dnia 27.06.2018 roku została zakończona przed osiągnięciem limitu tętna z powodu zmęczenia przy obciążeniu 6 METS. nie stwierdzono zmian odcinka ST-T ale próbę oce­niono jako nieróżnicującą z powodu nieosiągnięcia limitu tętna i niskiej tolerancji wysiłku fizycz­nego. Dalszy przebieg postępowania w tej sprawie wskazał, że intuicja poparta wiedzą medyczną znalazła swe pełne potwierdzenie. Otrzymany wynik próby wysiłkowej ubezpieczonego, wraz z innymi elementami badania jest odzwierciedleniem zajęcia serca w przebiegu nadciśnienia tętni­czego, za czym przemawiają: łatwe męczenie się w wywiadzie, wyraźny przerost ścian lewej ko­mory serca (przerost jest zawsze patologią) w echokardiografii i wyraźnie zmniejszona tolerancja wysiłku w próbie wysiłkowej. Pozwoliło to na usunięcie niejednoznaczności w interpretacji i do pełnej oceny niezdolności ubezpieczonego do pracy. To było podstawą do przyjęcia, że w okresie wskazanym w postanowieniu, ubezpieczony był niezdolny do pracy z przyczyn wskazanych wy­żej, ale rokował odzyskanie zdolności do pracy. Zatem ubezpieczony, w okresie wskazanym w postanowieniu z dnia 24.04.2017 r. był niezdolny do pracy, co udowodniono powyżej. Świadcze­nie rehabilitacyjne, po rozważnie dobranej diagnostyce, służyło osobie niezdolnej do pracy w ten sposób, że wskazało na upośledzenie wydolności krążenia i potwierdziło zasadność dalszego le­czenia farmakologicznego, ale i odpowiednio dobranych ćwiczeń fizycznych poprawiających wy­dolność krążenia. Zdaniem biegłego, okres 6 miesięcy, w chwili pisania opinii, był właściwy do określenia, do kiedy należałoby przyznać świadczenie rehabilitacyjne. Zatem, po otrzymaniu wy­ników badań, z pewnością można stwierdzić, że u ubezpieczonego występowały negatywne na­stępstwa uszkodzenia serca, powodując niezdolność do pracy. To pozwoliło na usunięcie cienia niepewności, zawartego w opinii biegłego z dnia 13.11.2017 r. (k.75).</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->opinia uzupełniająca k.135, dokumentacja lekarska k. 116-119, 123-131</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dokumentacji lekarskiej, dokumentów zgromadzo­nych w aktach ZUS , aktach sprawy , opinii biegłych. Autentyczność dokumentów nie budziła wątpliwości sądu. nie była kwestionowana przez strony. Spór koncentrował się wokół dalszej nie­zdolności do pracy o czym w dalszej części uzasadnienia.</p> <p>W ocenie Sądu w świetle zebranego materiału dowodowego i obowiązujących przepisów prawa odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 18;art. 18 ust. 1)">art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a>, świadczenie rehabilitacyjne przysłu­guje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. W świetle przy­toczonego przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 18;art. 18 ust. 1;art. 18 ust. 2)">art. 18 ust. 1 i 2</a> otrzymanie świadczenia rehabilitacyjnego jest możliwe po spełnieniu, przez osobę ubiegającą się o nie, łącznie trzech przesłanek - wyczerpanie zasiłku chorobowego, dalsza niezdolność do pracy, rokowanie odzyskania zdolności do pracy w okresie 12 miesięcy. Bezsporna jest okoliczność wyczerpania przez ubezpieczonego prawa do zasiłku choro­bowego i korzystania z 3 miesięcy świadczenia rehabilitacyjnego. Powyższe Sąd ustalił na pod­stawie dokumentacji zgromadzonej w aktach ZUS.</p> <p>Dalszą ocenę niezdolności do pracy ubezpieczonej sąd ustalił w oparciu o opinię biegłych ortopedy i neurologa i kardiologa Biegli posiadali specjalizacje odpowiadające schorzeniom ubezpieczonego, jest więc byli kompetentni aby ocenić jego stan zdrowia. Biegli zapoznali się z aktami sprawy, przeprowadzili wywiad , zbadali ubezpieczonego co wynika z treści opinii. Sąd mając na uwadze przedstawione argumenty , wyniki badania , argumenty i wnioski zawarte w uzupełnieniach opinii uznał je za przekonujące.</p> <p>Organ rentowy złożył zastrzeżenia do opinii biegłego kardiologa.</p> <p>Wskazano, że wykonana 27.06.2018 r. próba wysiłkowa opisana została jako nieróżnicują-ca. Nie wykazała ona istotnych zmian w zakresie ST-T. Podczas badania nie wystąpił ból wieńco­wy, a więc próba nie potwierdziła istnienia choroby niedokrwiennej serca. Podczas badania reak­cja tensyjna i chronotropowa w odpowiedzi na wysiłek była prawidłowa. Oznacza to, że badanie nie potwierdziło celowości przyznania ubezpieczonemu uprawnień do świadczenia rehabilitacyj­nego.</p> <p>Zwrócono uwagę na to, że próba wysiłkowa wykazała niską tolerancję wysiłku badanego, ale została wykonana po upływie dwóch tygodni od wypisania ubezpieczonego z Oddziału Chi­rurgii Ogólnej, gdzie hospitalizowany był z powodu krwawienia z przewodu pokarmowego i mar­skości wątroby. Ubezpieczony został wypisany 13.06.2018 r. z morfologią świadczącą o niedo­krwistości HGB-8,9. Oznacza to, że niska tolerancja wysiłku fizycznego po około dwóch tygo­dniach od wypisu ma uzasadnienie w stwierdzanej u ubezpieczonego niedokrwistości po przeby­tym krwawieniu z przewodu pokarmowego oraz marskości wątroby, a nie z powodu schorzenia kardiologicznego.</p> <p>Marskość wątroby, które to schorzenie uzasadniać może stwierdzenie długotrwałej nie­zdolności do pracy, nie potwierdza jednak zasadności przyznania mu uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego z tej przyczyny, że nie rokuje poprawy. Organ rentowy wnosił o ponowną opi­nię.</p> <p>Ubezpieczony reprezentowany przez pełnomocnika wskazała ,że sporządzone przez bie­głego opinie są kompleksowe, jasne i kategoryczne w swoich wnioskach, zaś biegły w sposób ja­sny , rzetelny i logiczny uzasadnił swoje stanowisko. Kwestia braku zdolności do pracy wniosko­dawcy na dzień 28.11.2016r. i rokowań na przyszłość została w sposób nie budzący wątpliwości i zastrzeżeń wyjaśniona przez biegłego.</p> <p>ZUS formułując zarzuty w odniesieniu do opinii uzupełniającej pomija fakt, iż biegły miał ocenić stan zdrowia i niezdolność do pracy wnioskodawcy od dnia 28.11.2016r. i czy na tamten moment rokował odzyskanie zdolności do pracy i na jaki okres należałoby przyznać świadczenie (zgodnie z tezą dowodową zakreśloną przez Sąd</p> <p>Biegły nadto wskazał, iż przedłożone wyniki próby wysiłkowej (przeprowadzonej po półto­ra roku od dnia 28.11.2016r.) w pełni zaś potwierdziły postawione przez biegłego wcześniej wnio­ski, przy czym stanowisko swoje w tym zakresie biegły również należycie uzasadnił.</p> <p>W kwestii zaś zapisów karty informacyjnej z leczenia szpitalnego w okresie 5.06.2018r do 13.06.2018r. to wskazać należy, iż dokument ten został przedłożony w celu wyjaśnienia niemoż­ności złożenia wyników badania wysiłkowego w terminie wskazanym przez Sąd jak i w pierw­szym terminie ustalonym przez wnioskodawcę w placówce zdrowia. Dokument ten nie był powo­łany na okoliczność stanu zdrowia wnioskodawcy na moment 28.11.2016r. i kwestie jego zapisów nie dotyczą sytuacji zdrowotnej wnioskodawcy na moment ustalania świadczenia a nawet nie do­tyczą kwestii związanych z podstawą żądania wnioskodawcy tj. ówczesnej przyczyny jego nie­zdolności do pracy. Wynikający z tego dokumentu stan zdrowia wnioskodawcy dotyczy sytuacji aktualnej, a zatem nie związanej przedmiotowo z niniejszą sprawą (wniosek dotyczy przyznania świadczenia rehabilitacyjnego od 28.11.2016r. i jak wskazał biegły w opiniach na okres 6 miesię­cy).</p> <p>Sąd podzielił argumenty przedstawione w piśmie pełnomocnika ubezpieczonego. Biegły zapoznał się z całością dokumentacji medycznej co utwierdziło biegłego w jego ocenie nie tylko w oparciu o wynik próby wysiłkowej ,że zasadne było przyznania świadczenia rehabilitacyjnego na dalsze sześć miesięcy. Biegły wziął pod uwagę także łatwe męczenie się w wywiadzie, które wy­stępowało już wyraźny przerost ścian lewej komory serca (przerost jest zawsze patologią) w echokardiografii, zwrócono uwagę na współistniejąca niedomykalność zastawki aortalnej może w pewien negatywny sposób wpływać na czynność serca.</p> <p>Sąd zwrócił ponadto uwagę ,że męczliwość i zawrotu głowy była podawana przez ubez­pieczonego także w postępowaniu przed organem rentowym ( k.20 i k.24). Wcześniej ubezpie­czony miał przyznane 3 miesięczne świadczenie rehabilitacyjne celem oceny czy zostanie znorma­lizowane RR ( k.15 v) W dniu 25.08. 2016r. wynik RR to 160/100 mm Hg, w dniu 14.11.2016r. RR to 140/85 mm Hg, w dniu 15 11.2016r. RR to 170/90 i 160/90 ( k.57) . w dniu 29.11.2016r. RR to 203/98 ( k.59) w dniu 8.12.2016r. RR-130/90 mm Hg, w dniu 16.05.2017r. RR 150/70(k. 60), podczas badania przez biegłego kardiologa RR 150/90 mm Hg. Należy ocenić ,że wynik badania RR w listopadzie 2016r. nie był znormalizowany, w grudniu był podwyższony , a jeszcze wyższy podczas badania w maju 2016r. Powyższe wynika z dołączonej do akt dokumentacji me­dycznej z poradni kardiologicznej oraz dokumentacji zgromadzonej w aktach ZUS. Zatem upraw­niona jest ocenia ,że ciśnienie ubezpieczonego w listopadzie , gdyż powyższe było datą oceny dal­szej niezdolności do pracy nie było znormalizowane. Ocena miała zostać dokonana na dzień 28.11.2016r. a najbliższe w tym okresie wyniki badania RR to w dniu 15 11.2016r. RR to 170/90 i 160/90 (k.57) i w dniu 29.11.2016r. RR to <span class="underline"> <!-- -->203/98</span> ( k.59)</p> <p>Aktualnie ustalona marskość wątroby nie odnosi się do okresu zakończenia pierwszego świadczenia rehabilitacyjnego czyli 27.11.2016r.</p> <p>Wątpliwości, jakie pojawiają się na tle przepisów dotyczą tego, czy przesłanką przyznania świadczenia rehabilitacyjnego jest ustalenie pozytywnego rokowania odzyskania zdolności do pracy w terminie najdalej 12 miesięcy od wyczerpania zasiłku chorobowego. Kwestię tę rozstrzy­gnął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 2 lutego 2016 roku, sygn. akt III UZP 16/15, w której wy­raził pogląd, że przesłanką przysługiwania świadczenia rehabilitacyjnego jest ustalenie, że dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy, bez konieczności stwierdzenia, że nastąpi to w terminie 12 miesięcy od wyczerpania zasiłku chorobowego.</p> <p>Sąd podziela argumenty przedstawione w uzasadnieniu w/w orzeczenia.</p> <p>W tym stanie rzeczy, ustalając, że ubezpieczony nie był zdolny do pracy w wykonywanym zawodzie po wyczerpaniu dotychczasowego świadczenia, to świadczenie rehabilitacyjne rokowało odzyskanie zdolności do pracy. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 18;art. 18 ust. 1;art. 18 ust. 2)">art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (Dz. U. 2016, poz. 372) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} §2 k.p.c.</a> Sąd uwzględnił odwołanie i przyznał prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres dalszych 6 miesięcy.</p> <p>O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ubezpieczonemu z urzędu orzeczono na mocy par. 4 ust.2 w związku z par. 15 ust. 2 mając na uwadze nakład pracy -135zł, który nale­żało podwyższyć o podatek VAT- Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 .10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.</p> </div>