VI Ga 47/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Ga 47/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 22 listopada 2018 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Anna Harmata</p> <p>Sędziowie: SO Marta Zalewska (spr.)</p> <p>SR del. do SO Grzegorz Barnak</p> <p>Protokolant: Agnieszka Kozłowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. w Rzeszowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa: <span class="anon-block">W. D.</span> </p> <p>przeciwko: <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">T.</span> V Wydziału Gospodarczego z dnia 17 listopada 2017 r., sygn. akt V GC 101/17</p> <p>I.  oddala apelację</p> <p>II.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">W. D.</span> kwotę 120zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.</p> <p>VI Ga 47/18</p> <p> <strong> <!-- -->Uzasadnienie wyroku z dnia 22.11.2018r.</strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block">W. D.</span> prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">S.</span> domagał się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 1 131, 99 zł z odsetkami ustawowymi tytułem reszty odszkodowania z umowy cesji z oc sprawcy szkody oraz kosztu prywatnej kalkulacji tego odszkodowania w kwocie 300 zł.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> w sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w dniu 12 stycznia 2017r. pod sygn. akt V G Nc 1246/16 wniósł <br/>o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów procesu. <strong> <!-- -->Z</strong>arzucił, że należne poszkodowanemu odszkodowanie na kwotę 1 445, 75 zł brutto wypłacił podkreślając, że rekompensuje w całości wartość szkody, jaką poniósł poszkodowany w efekcie zdarzenia, za które pozwany ponosi odpowiedzialność z umowy odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego. Pozwany wyjaśnił, że do rozliczenia szkody przyjął ceny części zamiennych w zakresie dostępnym na rynku. W ocenie pozwanego, z ekonomicznego punktu widzenia naprawa przy użyciu części alternatywnych (zamienników) była uzasadniona.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 10 września 2015r. pojazd marki <span class="anon-block">S.</span> własności <span class="anon-block">D. F.</span> został uszkodzony z winy kierującego pojazdem, który miał wykupione obowiązkowe komunikacyjne ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w <span class="anon-block"> towarzystwie (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>.Szkoda została zgłoszona do ubezpieczyciela <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego, zarejestrowanego pod numerem <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przyznał poszkodowanemu odszkodowanie na kwotę 1 445, 75 zł brutto decyzją z dnia 30 września 2015r. W dniu 01 grudnia 2016r. poszkodowany przelał na <span class="anon-block">W. D.</span> wierzytelność jaka przysługuje mu w stosunku do <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> z tytułu odszkodowania za powstałą w pojeździe w dniu 10 września 2015r. szkodę, numer szkody <span class="anon-block"> (...)</span>. Na zlecenie <span class="anon-block">W. D.</span>, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">S.</span> sporządziła kalkulację naprawy uszkodzonego pojazdu nr <span class="anon-block"> (...)</span>, która koszt naprawy uszkodzonego pojazdu określiła na kwotę 2 577, 74 zł brutto. Na powyższą wycenę <span class="anon-block">W. D.</span> wydatkował 300 zł netto.</p> <p>Koszt niezbędnej naprawy pojazdu przy użyciu oryginalnych części zamiennych <br/>z logo producenta pojazdu wynosi 2 800, 48 zł brutto.</p> <p>Sąd ocenił, że pełny koszt naprawy uszkodzonego pojazdu, z uwzględnieniem ceny nowych oryginalnych części technologii producenta pojazdu i cen robocizny stosowanych w warsztatach naprawczych w miejscu zamieszkania właściciela pojazdu wynosi 2 800, 48 zł brutto, a poszkodowany ma prawo do naprawy na częściach nowych, oryginalnych. Przed zdarzeniem pojazd był użytkowany przez poszkodowanego, był sprawny. Uzasadnia to naprawę z zastosowaniem nowych oryginalnych części. Pozwany, zgodnie z rozkładem ciężaru dowodowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 232 zd. 1)">art. 232 zdanie 1 kpc</a>), nie wykazał, że wartość pojazdu po naprawie na częściach nowych oryginalnych wzrośnie. Przyjąć zatem należało, że wartość pojazdu po naprawie na częściach oryginalnych nowych nie wzrośnie i ma służyć doprowadzeniu uszkodzonego pojazdu do stanu technicznej używalności, to jest takiej, jaka istniała przed zdarzeniem uruchamiającym odpowiedzialność odszkodowawczą pozwanego, tak pod względem technicznym, jak i estetycznym, a także bezpieczeństwa użytkownika tego pojazdu. Natomiast koszt wykonania prac naprawczych na poziomie 100 zł netto za roboczogodzinę jest akceptowany na rynku lokalnym właściciela pojazdu w warsztatach nieautoryzowanych. Przyjęte przez pozwanego koszty naprawy i koszty robocizny - dla określenia wysokości przysługującego poszkodowanemu odszkodowania - nie kompensują poniesionej przez poszkodowanego szkody (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 2)">art. 363 § 2 kc</a>), co potwierdza wprost opinia biegłego sądowego wydana w przedmiotowej sprawie, do której strony skutecznych zarzutów nie wniosły.</p> <p>Mając na względzie powyższe ustalenia, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1;art. 822 § 4)">art. 822 § 1 i 4 kc</a> zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 131, 99 zł (2 577, 74 zł - 1 445, 75 zł).</p> <p>Zasądzeniu podlegała również, na podstawie wyżej wskazanego przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822)">art. 822 kc</a>, od pozwanego na rzecz powoda, kwota 300 zł wydatkowana na wycenę kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu. Wycena ta była niezbędna do prawidłowego określenia wysokości szkody i żądania zapłaty odszkodowania od pozwanego, ponad to co zostało przez niego przyznane. Pozwany winien zwrócić powodowi - wobec treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">art. 361 kc</a> - kwotę wyłożoną na sporządzenie tej wyceny (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2004r. w sprawie III CZP 24/04). Opinia biegłego sądowego potwierdza zasadność kalkulacji prywatnej sporządzonej na zlecenie powoda. Powód wykazał w procesie, że powyższy wydatek faktycznie poniósł. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 kc</a>, treścią umowy przelewu jest przeniesienie przez wierzyciela swojej wierzytelności (prawa podmiotowego wierzyciela do żądania od dłużnika świadczenia) na osobę trzecią, a skutkiem tej umowy jest wyłączenie dotychczasowego wierzyciel ze stosunku zobowiązaniowego i zajęcie jego miejsca przez nabywcę wierzytelności. <br/>Sam stosunek zobowiązaniowy zmianie nie ulega, zmieniają się jedynie jego <br/>uczestnicy – wierzyciela dotychczasowego, który wyzbył się swojej wierzytelności, zastępuje nabywca, który staje się wierzycielem w stosunku do tego samego dłużnika. Przelew wywołuje bezpośrednie skutki wobec dłużnika, po stronie którego powstaje obowiązek świadczenia w stosunku do nabywcy wierzytelności. Przedmiotem przelewu może być co do zasady wierzytelność istniejąca, którą cedent może swobodnie rozporządzać. Wierzytelność, która ma stanowić przedmiot rozporządzenia, powinna być w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana). Dotyczy to przede wszystkim wyraźnego określenia stosunku zobowiązaniowego, którego elementem jest zbywana wierzytelność, a zatem oznaczenie stron tego stosunku, świadczenia oraz przedmiotu świadczenia. Strony stosunku, świadczenie oraz przedmiot świadczenia muszą być oznaczone bądź przynajmniej możliwe do oznaczenia <br/>w momencie zawierania umowy przenoszącej wierzytelność. W niniejszej sprawie wierzytelność będąca przedmiotem umowy cesji została w dostateczny sposób oznaczona <br/>i została skutecznie zbyta na rzecz powoda. W treści tej umowy wskazano, iż chodzi <br/>o wierzytelność – prawo do odszkodowania jakie przysługuje poszkodowanemu od pozwanego który udzielał, w dniu powstania szkody, ochrony ubezpieczeniowej sprawcy zdarzenia na podstawie zawartej umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych – w związku ze szkodą komunikacyjną nr <span class="anon-block"> (...)</span> likwidowaną przez pozwanego w samochodzie poszkodowanego mającą miejsce w dniu 10 września 2015r. W umowie przelewu z dnia 01 grudnia 2016r. strony zgodnie oświadczyły, że poszkodowany przelewa na powoda wierzytelności jakie przysługują mu wobec pozwanego tytułem odszkodowania w związku ze szkodą opisaną w tej umowie. Co należy podkreślić, odszkodowanie ma wyrównać uszczerbek majątkowy powstały w wyniku zdarzenia wyrządzającego szkodę, a taki uszczerbek istnieje już w chwili wyrządzenia szkody. Brak zatem podstaw do uznania, że poszkodowany nie poniósł szkody w związku <br/>z wypadkiem komunikacyjnym, a więc że nie istniała wierzytelność będąca przedmiotem umowy cesji zawartej pomiędzy powodem i poszkodowanym i z tego powodu nie mogła zostać skutecznie przeniesiona na powoda. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że dochodzona pozwem i zasądzona wyrokiem tytułem odszkodowania z polisy OC sprawcy szkody wierzytelność istniała i była przedmiotem umowy cesji wierzytelności zawartej pomiędzy powodem i poszkodowanym. Tym samym powodowi, który posiadał legitymację procesową czynną w niniejszej sprawie, jako cesjonariuszowi przysługiwało roszczenie w takim zakresie i o takiej samej treści, jak osobie poszkodowanej. Sytuacja osoby odpowiedzialnej za szkodę wobec ubezpieczającego nie mogła bowiem ulec zmianie wskutek przejścia roszczenia na cesjonariusza. Nie ulegają zmianie właściwości zobowiązania, jego przywileje, czy też braki. Celem i skutkiem przelewu jest przejście wierzytelności na nabywcę. W wyniku przelewu przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi. Wierzytelność przechodzi na nabywcę w takim stanie, <br/>w jakim była w chwili zawarcia umowy o przelew, a więc ze wszystkimi związanymi z nią prawami. W konsekwencji Sąd uznał, że powód na podstawie załączonej do pozwu umowy cesji wierzytelności wstąpił w prawa poszkodowanego i posiadał legitymację procesową czynną w przedmiotowej sprawie. Wbrew zatem twierdzeniem pozwanego, zawartym <br/>w piśmie z dnia 23 września 2017r., o żadnej nieważności umowy przelewu wierzytelności mowy być nie może. Natomiast podkreślić ponownie należy, że obowiązek naprawienia szkody przez wypłatę odpowiedniej sumy pieniężnej powstaje z chwilą wyrządzenia szkody <br/>i nie jest uzależniony od tego, czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza ją naprawiać.</p> <p>Na tej podstawie Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">T.</span> wydał wyrok, którym uwzględnił powództwo w całości.</p> <p>Wyrok ten zaskarżył pozwany jedynie co do kwoty 300zł tytułem kosztów prywatnej ekspertyzy rzeczoznawcy samochodowego. Pozwany wniósł o zmianę w tym zakresie wyroku i oddalenie powództwa i stosowanie do wyniku sprawy rozstrzygniecie o kosztach procesu. Zarzucił naruszenie art.: 233<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§1 kpc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">232 kpc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">328 §2 kpc</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dowolne uznanie, iż powód posiadał legitymację czynną w zakresie zaskarżonego roszczenia, jak również niepełne odniesienie się do zarzutów pozwanego i materiału dowodowego w uzasadnieniu wyroku. Zarzucił naruszenie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509§1 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 1)">art. 363 §1 kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">361 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 §1 kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">art. 361 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822)">art. 822 kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 1)">363§1 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">art. 361 kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 405)">405 kpc</a> i 824^{<!-- -->1} <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§1 kc</a> w sytuacji gdy umowa cesji wierzytelności jako sprzeczna z ustawą jest bezwzględnie nieważna oraz przyjęcie, iż na podstawie umowy cesji powód nabył wierzytelność w zakresie kosztów prywatnej kalkulacji szkody oraz przyjęcie, iż koszt opinii rzeczoznawcy wykonanej na zlecenie powoda pozostawało w normalnym związku przyczynowym ze szkodą komunikacyjną, podczas gdy nie był to koszt bezpośrednio poniesiony przez poszkodowanego, co doprowadziło do zasądzenie odszkodowania w kwocie przewyższającej wartość szkody.</p> <p>W odpowiedzi na apelacje powód wniósł o jej oddalenie i przywołał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 §2 kc</a>, zgodnie z którym wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie prawa z nią związane. Przywołał liczne orzecznictwo sądów powszechnych w Polsce, z którego wynika iż sądy te tj. m. in. Sąd Okręgowy w Łodzi oraz Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy uwzględniły powództwo w zakresie zaskarżonej kwoty, uznając ją jako wierzytelność przyszłą. Załączył wybrane orzeczenia sądów.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja pozwanego jako niezasadna została oddalona na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</p> <p>Kwestia kosztów prywatnej ekspertyzy rzeczoznawcy samochodowego w ramach odpowiedzialności odszkodowawczej ubezpieczyciela, a poniesionych przez nabywcę wierzytelności była już wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięcia tut. Sądu jako sądu II instancji ( np. VI Ga 423/17, 558/17 ), zatem jest to pogląd ugruntowany obecnie, choć sąd ma na względzie, iż sprawa taka zawisła przed SN w formie pytania prawnego, postawionego przez I Prezesa SN pod sygn. III CZP 68/18 oraz pytania prawnego sądu powszechnego pod sygn. III CZP 33/18, oczekując na rozstrzygnięcie. Sąd Okręgowy w Rzeszowie obecnie stoi na stanowisku, iż wierzytelność ta jako <span class="underline"> <!-- -->prawo akcesoryjne</span> z wierzytelnością główną zostało zbyte skutecznie umową cesji z dnia 1.12.2016r. Zgodnie z §2 tej umowy poszkodowany zbył na rzecz powoda <span class="underline"> <!-- -->wszelkie prawa</span> do odszkodowania, jakie przysługują mu od ubezpieczyciela i sprawcy szkodą w związku ze szkodą w pojedzie zaistniałą w dniu 10.09.2015r. Strony umowy cesji nie ograniczyły zatem przedmiotu zbycia wyłącznie do odszkodowania z tytułu uszkodzenia czy zniszczenia pojazdu mechanicznego wskutek wypadku komunikacyjnego. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 §2 kc</a> wraz z wierzytelnością przechodzą związane z nią wszelkie prawa akcesoryjne. Takim prawem akcesoryjnym związanym z prawem do odszkodowania komunikacyjnego są koszty wynikające z konieczności sporządzenia prywatnej ekspertyzy, niezbędnej do ustalenia wysokości należnego od ubezpieczyciela odszkodowania. Prawo takie przysługuje poszkodowanemu, a jeżeli tenże dokonuje zbycia wierzytelności odszkodowawczej komunikacyjne, to wraz z nią na nabywcę przechodzi takie właśnie prawo. Jeżeli zatem nabywca wierzytelności dokonuje zlecenia wyszacowania wysokości szkody w związku z nienależytym przeprowadzeniem przez ubezpieczyciela obowiązku ustawowego polegającego na ustaleniu tej szkody w postępowaniu likwidacyjnym, nie mając w tym zakresie stosownych kwalifikacji zawodowych, czy możliwości technicznych, by takie koszty naprawy wynikłe ze szkody komunikacyjnej oszacować, to ma prawo w związku z powyższym dochodzić kosztów tejże naprawy od ubezpieczyciela nie tylko na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 §2 kc</a> ( por. uzasadnienie wyroku SN odnoszące się do skutków umowy cesji wierzytelności pod kątem roszczenia z art. 299 ksh i in. II CSK 390/11, , V CSK 659/17 ), ale również jako samodzielną podstawę z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc</a> z tytułu nienależytego wykonania przez ubezpieczyciela umowy ubezpieczenia. Koszty prywatnej ekspertyzy zostały zasadnie i celowo oraz niezbędnie poniesione, co wynika z wyroku sądu I instancji, który potwierdził zasadność reszty odszkodowania z tytułu szkody komunikacyjnej dochodzonej niniejszym pozwem.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 §1 i 3 kpc</a>: koszty zastępstwa procesowego w wysokości minimalnej za II instancję.</p> </div>