VI Ka 213/18

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt VI Ka 213/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia<strong> <!-- --> 22 listopada 2018</strong> r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Ewa Trzeja-Wagner</p> <p>Protokolant: Igor Ekert</p> <p>przy udziale –</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 6 kwietnia 2018 r., 19 października 2018 r., 15 listopada 2018 r., 22 listopada 2018 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. O.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">A.</span> </p> <p>obwinionego z art. 97 kw i art. 92§1 kw, art. 92a kw, art. 94§2 kw i art. 97 kw oraz art. 95 kw</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego i obrońcę obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach</p> <p>z dnia 28 listopada 2017 r. sygnatura akt VI W 384/17</p> <p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 121;art. 121 § 1;art. 121 § 1 pkt. 1)">art. 121 § 1 pkt 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> </p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że:</p> <p>a)  przyjmuje, że obwiniony:</p> <p>- w dniu 31 marca 2017 r. ok. godz. 9:30 w <span class="anon-block">P.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">T. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wyprzedzał inny pojazd na oznakowanym przejściu dla pieszych na skrzyżowaniu oraz nie stosując się do znaku poziomego P-4 linia podwójna ciągła czym wypełnił znamiona czynu z art. 97 kw i z art. 92 § 1 kw,</p> <p>- w dniu 31 marca 2017 r. przekroczył dopuszczalną prędkość o 33 km/h przy dopuszczalnej prędkości 50 km/h czym wypełnił znamiona czynu z art. 92a kw i za to na mocy art. 92a kw w zw. z art. 9 § 2 kw wymierza mu karę grzywny w kwocie 400 zł (czterysta złotych),</p> <p>b)  uniewinnia obwinionego od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie III;</p> <p>2.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>3.  zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 2.847,86 zł (dwa tysiące osiemset czterdzieści siedem złotych trzydzieści sześć groszy) i wymierza mu opłatę za obie instancje w kwocie 40 zł (czterdzieści złotych).</p> <p>Sygn. akt: VI Ka 213/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 28 listopada 2017 r. (sygn. akt VI W 384/17) apelację wniósł obwiniony i jego obrońca.</p> <p>Obwiniony zarzucił wyrokowi Sądu I instancji:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39;art. 39 § 1)">art. 39 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 43)">art. 43 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 207)">art. 207 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 211)">211 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193)">art. 193 k.p.k.</a> poprzez brak przeprowadzenia oględzin miejsca zdarzenia połączonych z elementami eksperymentu procesowego oraz elementami opinii biegłego z zakresu mierników prędkości, co skutkowało brakiem możliwości pełnych ustaleń faktycznych, czego pozbawił się sam Sąd i skutkowało to błędnymi ustaleniami sądu oraz skutkowało ustaleniami w zakresie w którym konieczna jest wiedza specjalna, a w szczególności:</p> <p>a)  prawidłowości działania urządzenia <span class="anon-block">U.</span> w warunkach dokonywania pomiaru i prawidłowości dokonanego pomiaru zwłaszcza kąta pomiaru;</p> <p>b)  zakresu możliwości obserwacji przez policjanta pojazdu mierzonego, a także warunków terenowych dokonywania pomiaru oraz odległości z jakiej dokonano pomiaru oraz ustalenie możliwości pomiaru pojazdu innego niż obwiniony z uwagi na rozchodzenie się wiązki;</p> <p>c)  niemożności zaobserwowania przez policjanta miejsca wyprzedzania zgodnie z odległością pokazaną przez urządzenie bowiem wyklucza to układ terenu;</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010630636" title="Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach - Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 636 (art. 8 a;art. 8 a ust. 1)">art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010630636" title="Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach - Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 636 (art. 9 a)">art. 9a</a> upom w zw. z § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17.02.2014 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym, oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych, poprzez uznanie, że urządzenie <span class="anon-block">U.</span> może być źródłem dowodowym w zakresie prędkości pojazdu obwinionego w sytuacji, gdy urządzenie to nie spełnia cechy określonej w § 5 ust. 1 Rozporządzenia, bo „konstrukcja i wykonanie przyrządów nie zapewnia identyfikacji pojazdu, którego prędkość jest kontrolowana”, a identyfikacji dokonuje policjant, co wynika z akt sprawy, ale także z opinii biegłych z innych spraw, interpretacji i orzeczeń wielu sądów;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 16;art. 16 § 1)">art. 16 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 4)">art. 4 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 2)">art. 17 § 2 k.p.k.</a> poprzez rozpoznanie sprawy przez stronniczy Sąd, który wskazał w uzasadnieniu, że miał pewne wątpliwości, które rozstrzygnął na niekorzyść obwinionego, co przejawiało się poprzez:</p> <p>a)  rozstrzygnięciu in dubio pro radar wątpliwości co do:</p> </dd> </dl> <p>- kwalifikacji policjantów i założenie, że je mają bo pracują w drogówce, oddalenie pytań czy policjanci znają akty prawne będące ramami prawnymi używania rządzenia <span class="anon-block">U.</span> czy mają wiedzę o pracy urządzenia, więc w sprawie nie ustalono, czy policjanci używali urządzenia zgodnie z prawem, więc zgodnie z instrukcją obsługi i decyzją zatwierdzenia typu, gdzie z ich przesłuchania przez obrońcę jasno wynika, że nie mają wiedzy i kwalifikacji, pomiar był wykonany pod większym kątem niż dopuszczalny i odległość wskazana przez urządzenie oznacza, że doszło do ześlizgnięcia się wiązki pomiarowej i pomiar jest nieprawidłowy;</p> <p>- pracy urządzenia <span class="anon-block">U.</span>, które skoro jest używane przez Policję pod zbyt dużym kątem, więc przyjęcie na niekorzyść obwinionego tej okoliczności;</p> <p>- pominięcie, że urządzenie nie było badane w GUM, więc nie spełnia wymogów prawno metrologicznych;</p> <p>- pominięcie pracy radiostacji i telefonów komórkowych nie wpływa na poprawność pomiaru, co przeczy wiedzy specjalnej;</p> <p>b) pominięcie wniosków wynikających z tez dowodowych obrony i pytań wskazujących na brak wiedzy na temat działania urządzenia, więc brak wiedzy na temat zafałszowywania pomiarów oraz dowodów wskazujących na wady urządzenia <span class="anon-block">U.</span> i niemożność jego prawidłowego użytkowania w miejscu pomiaru;</p> <p>c) założenie wiarygodności świadków policjantów wobec ich znajomości, w sytuacji gdy ich zeznania są zgodne z doświadczeniem życiowym są przyjętą linią obrony dokonanego pomiaru;</p> <p>d) celową i stronniczą ocenę dowodów, pod z góry założony cel skazania, w sposób sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego polegający na takim dopasowaniu dowodów i faktów, która pomija część z nich oraz w skutku prowadzi do ustaleń nielogicznych i sprzecznych z doświadczeniem życiowym, a także w sposób omijający podstawy prawne korzystania z urządzenia <span class="anon-block">U.</span> tj. rozporządzenia oraz decyzji o zatwierdzeniu typu;</p> <p>e) rozpoznanie sprawy przez uprzedzony sąd, który z tego powodu, że miał fachowego obrońcę oraz zaangażował w sprawę media w tym <span class="anon-block">E. R.</span>, chciał w swoisty sposób ukarać obwinionego i bez racjonalnego powodu podał wyrok do publicznej wiadomości, co było formą ukarania obwinionego za realizację prawa do obrony;</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 2;art. 82 § 2 pkt. 1)">art. 82 § 2 pkt 1 kpw</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1;art. 424 § 1 pkt. 2)">art. 424 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 4)">art. 4 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413)">art. 413 k.p.k.</a> poprzez:</p> <p>a)  odmienną treść uzasadnienia pisemnego i uzasadnienia ustnego, co utrudnia obwinionemu obronę w II instancji i go dezorganizuje;</p> <p>b)  brak odniesienia się do braku możliwości identyfikacji pojazdu przez radar <span class="anon-block">U.</span>, gdzie identyfikacji dokonuje policjant, co jest niezgodne z rozporządzeniem;</p> <p>c)  sprzeczne z wiedzą specjalną ustalenia sądu, sprzeczne z doświadczeniem życiowym wnioskowanie sądu;</p> <p>d)  brak jakiegokolwiek odniesienia się w uzasadnieniu do dowodów złożonych przez obrońcę i do jego argumentacji, sąd słowem nie odniósł się do przedstawionego przez obrońcę materiału, pozbawiono obwinionego prawa do obrony przez obrońcę, bo nie może być ono fasadowe tyko pozorne, a takim jest jeśli pomija się to co obrońca twierdzi i wnosi do sprawy<strong> <!-- -->;</strong> </p> <p>e)  błędną kwalifikację i opis czynu, bowiem niewiadomo za co został skazany, za ile wykroczeń i która kwalifikacja dotyczy jakiego czynu, utrudni to obronę;</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>błąd w ustaleniach faktycznych będący podstawą orzeczenia mający wpływ na jego treść tj:</p> <p>a)  ustalenie, że obwiniony przekroczył prędkość, a wskazania radaru są prawidłowe i nie były zakłócone, manewr wyprzedzania był w miejscu niedozwolonym, w sytuacji gdy urządzenie błędnie podawało odległość, bowiem w tej odległości nie da się zobaczyć pojazdu z uwagi na ukształtowanie terenu;</p> <p>b)  ustalenie, że policjant miał umiejętności i wiedzę na prawidłowe korzystanie z urządzenia oraz prawidłowo korzystał z urządzenia w chwili pomiaru, zwłaszcza zgodnie z decyzją o zatwierdzeniu typu;</p> <p>c)  radar <span class="anon-block">U.</span> spełnia wymogi rozporządzenia.</p> </dd> </dl> <p>Podnosząc te zarzuty obwiniony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Obrońca obwinionego zarzucił wyrokowi Sądu I instancji:</p> <p>1)  obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 2;art. 82 § 2 pkt. 1)">art. 82 § 2 pkt 1 kpw</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 413;art. 413 § 1)">art. 413 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 pkt. 9;art. 5 pkt. 10)">art. 5 pkt 9 i 10 kpw</a> poprzez ujęcie w komparycji wyroku modyfikacji opisu czynu, gdzie:</p> <p>a)  w skazaniu ujęto nieposiadanie dowodu rejestracyjnego mimo braku skargi oskarżyciela w tym zakresie, więc skazano obwinionego za czyn nieobjęty wnioskiem o ukaranie, więc wobec nieposiadania dowodu rejestracyjnego doszło do przedawnienia;</p> <p>b)  wyeliminowano pewne elementy, które w istocie mają być odrębnymi od przekroczenia prędkości wykroczeniami, a opis czynu w wyroku miesza te czyny i ich kwalifikację;</p> <p>c)  skazanie wyłącznie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 97)">art. 97</a> k.w. w sytuacji gdy jest to norma blankietowa i prawidłowy opis czynu w skazaniu musi zawierać treść normatywną tj. normę do której odsyła norma blankietowa, a norma nadająca treść normatywną nie może być normą wynikającą z rozporządzenia, bo jest to sprzeczne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42;art. 42 ust. 1)">art. 42 ust. 1 Konstytucji RP</a> i ustawowym charakterem norm określających znamiona czynów zabronionych;</p> <p>d)  pominięto, że dokument oc z zasady ma postać elektroniczną wysłaną przez ubezpieczyciela kopią, którą drukują użytkownicy samochodów np. w leasingu, oryginał umowy ma tylko bank, w praktyce dowodem ubezpieczenia jest także skan w telefonie komórkowym, który to skan mógł okazać obwiniony, w sprawie bezspornym jest, że ubezpieczenie samochodu było dokonane, a policja może to sprawdzić online więc kryminalizowanie tego zachowania w obecnych możliwościach sprawdzenia jest sprzeczne z państwem prawa;</p> <p>2)  obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 4)">art. 4 kpw</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010630636" title="Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach - Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 636 (art. 8 a;art. 8 a ust. 1)">art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010630636" title="Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach - Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 636 (art. 9 a)">art. 9a</a> upom w zw. z § 5 ust. 1 Rozporządzenia 2014 § 23 ust. 1 § 24 ust. 2 pkt. 7 i 8 Rozporządzenia 2014 r. oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010630636" title="Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach - Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 636 (art. 9)">art. 9</a> upom, poprzez uznanie, że:</p> <p> <strong> <!-- -->a) urządzenie <span class="anon-block">U.</span> może być źródłem dowodowym w zakresie prędkości pojazdu obwinionego w sytuacji, gdy urządzenie to nie spełnia cechy określonej w § 5 ust. 1 Rozporządzenia 2014 r., bo „konstrukcja i wykonanie przyrządów nie zapewnia wskazania pojazdu, którego prędkość jest kontrolowana”, a identyfikacji dokonuje policjant, co wynika z akt sprawy, ale także z opinii biegłych z innych spraw i orzeczeń wielu sądów, co jest tożsame dla wielu urządzeń pomiarowych używanych przez Policję;</strong> </p> <p>b) zgodnie z § 23 ust. 1 Rozporządzenia 2014 r., przyrząd powinien być stosowany w warunkach znamionowych użytkowania w sposób zgodny z instrukcją obsługi i decyzją zatwierdzenia typu, a zgodnie z § 24 ust. 1 pkt. 7 i 8 Rozporządzenia 2014 r., Instrukcja obsługi powinna zawierać w szczególności informacje o możliwych przyczynach wystąpienia błędów w działaniu przyrządu i opis komunikatów o wystąpieniu błędów i opis warunków właściwego stosowania przyrządu, a załączone do sprawy dokumenty wskazują, że policjanci dysponowali instrukcją niespełniającą wymogów (zwłaszcza w zakresie błędów) oraz nie dysponowali decyzją o zatwierdzeniu typu więc nie mogli ocenić prawidłowości pomiaru wobec błędnego przekonania operatora, że „jest to urządzenie snajperskie'' i nie uwzględniono problemu rozejścia wiązki oraz problemu ślizgania się wiązki pomiarowej na takiej odległości, przy błędnym kącie pomiaru a zdaniem policjanta, można każdemu pojazdowi zmierzyć oddzielnie prędkość, przy jednoczesnym przyznaniu przez policjanta, że przed obwinionym i za obwinionym jechały inne pojazdy; a faktu użycia go w oczywistym ukryciu, więc na skraju drogi, oznacza dokonanie pomiaru poza dopuszczalnym w' decyzji zatwierdzenia typu kątem (miernik <span class="anon-block">U.</span> nie może być użytkowany poza kątem 5,74° co wynika z decyzji zatwierdzenia typu nr <span class="anon-block">(...)</span>);</p> <p>c) urządzenie nie przechodzi żadnych badań co do prawidłowości działania poza sprawdzeniem, czy przyrząd mieści się w granicach błędów, które są w decyzji zatwierdzenia typu. Nikt nie bada urządzenia w czasie legalizacji czy nie dokonuje ono zafałszowania pomiarów. Nikt nie badał urządzenia na odległości większej niż 80 metrów.</p> <p>3)  obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 4)">art. 4 kpw</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8 a;art. 8 a ust. 1)">art. 8a ust. 1</a> upom w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 9 a)">art. 9a</a> upom w zw. z § 22 ust. 2 pkt. 2 Rozporządzenia 2014 poprzez brak uwzględnienia błędu pomiarowego jaki w przypadku prędkości do 100 km/h wynosi 3 km/h;</p> <p>4)  obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39;art. 39 § 1)">art. 39 § 1 kpw</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 43)">art. 43 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 207)">art. 207 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 211)">211 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 kpw</a> w zw. 193 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> poprzez brak przeprowadzenia oględzin miejsca zdarzenia połączonych z elementami eksperymentu procesowego oraz elementami opinii biegłego z zakresu mierników prędkości, co skutkowało brakiem możliwości pełnych ustaleń faktycznych, czego pozbawił się sam Sąd. a co pozwalałoby na ustalenie, że pomiar prędkości nie był adekwatny do prędkości pojazdu obwinionego, ponieważ w topograficznych warunkach pomiaru nie jest możliwy do zachowania dopuszczalny kąt pomiaru a sam pomiar był dokonany w pobliżu linii energetycznej, przy włączonej radiostacji radiowozu oraz komórkach policjantów, co więcej nagranie załączone do apelacji obwinionego wskazuje, że z miejsca pomiaru nie widać na odległość 433 metrów, bowiem uniemożliwia to topografia terenu;</p> <p>5)  obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1;art. 2 § 1 pkt. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 1 pkt. 2 i § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w z. zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 4)">art. 4 kpw</a> oraz z w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez dokonywanie ustaleń faktycznych w zakresie nie wynikającym z dowodów w sprawie, a będących wyrazem przekonania sądu, które zbliżają się do tzw. „procesu poszlakowego” lecz nie spełniają wymogów, jakie stawiane są tego rodzaju rozumowaniu dowodowemu w celu ustalenia stanu faktycznego, ponieważ fakt błędnej konstrukcji urządzenia (niespełnianie wymogów Rozporządzenia 2014 r.), fakt błędnego użytkowania w zakresie niepełnej instrukcji i braku decyzji o zatwierdzeniu typu (wymogi rozporządzenia 2014), fakt dokonania pomiaru prędkości przy oczywistym kącie, większym niż 5.74 z uwagi na ukrycie policjanta wskazują, że pomiar ten nie może być bezwzględnie przypisany jako rzeczywiście oddający prędkość pojazdu, ponieważ w sprawie mogło dojść do ześlizgnięcia się wiązki pomiarowej na kolo pojazdu, więc prędkość dotyczyła obrotu koła pojazdu;</p> <p>6)  obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 4)">art. 4 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez dowolną, stronniczą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, polegającą na:</p> <p>a) prowadzeniu postępowania pod z góry przyjętą tezę, w tym ograniczanie postępowania dowodowego tylko w kierunku udowodnienia winy obwinionego oraz rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na jego niekorzyść,</p> <p>b) braku dostatecznego wyjaśnienia ram normatywnych warunków dokonywania pomiarów prędkości <span class="anon-block">U.</span> i kontroli prawidłowości tego pomiaru, oraz błędne przyjęcie, że urządzenie mając legalizację działa prawidłowo,</p> <p>c) pominięciu, iż policjanci nie dysponują prawidłową instrukcją ani decyzją o zatwierdzeniu typu, więc nie są w stanie odtworzyć normatywnych warunków prawidłowego pomiaru;</p> <p>7) obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 2;art. 82 § 2 pkt. 1)">art. 82 § 2 pkt. 1 kpw</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1;art. 424 § 1 pkt. 2)">art. 424 § 1 pkt. 1 i pkt. 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 2)">art. 424 § 2 k.p.k.</a> oraz w zw. z art. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 4)">art 4 kpw</a> poprzez:</p> <p>a)  rozstrzygnięciu in dubio pro radar poprzez:</p> <p>- brak dostatecznej analizy normatywnej ram dokonywania pomiarów prędkości przez <span class="anon-block">U.</span>;</p> <p>- brak analizy umiejętności i kompetencji policjantów dokonujących pomiaru;</p> <p>b)  brak dostatecznej analizy dotyczącej opisu związku miejsca i sposobu pomiaru do wyniku wobec wymogu dot. kąta pomiaru;</p> <p>c)  brak analizy faktu niekompletności dokumentów jakie powinny być w radiowozie (Rozporządzenie 2014 r.);</p> <p>d)  Sąd nie odniósł się do stopnia społecznej szkodliwości tego czynu, który dotyczy braku dokumentów, a z wyjaśnień obwinionego wynika, że to zaniechanie pracodawcy i błąd pracodawcy, więc jaki stopień winy ma taki czyn. jaki stopień społecznej szkodliwości ma taki czyn, który zależy od zachowania innej osoby;</p> <p>8)obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39;art. 39 § 1)">art. 39 § 1 kpw</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39;art. 39 § 1)">art. 39 § 1 kpw</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 43)">art. 43 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 207)">art. 207 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 211)">211 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">193 § 1 k.p.k.</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 39;art. 39 § 2)">art. 39 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170 § 1 pkt. 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 2)">art. 170 § 2 k.p.k.</a> poprzez przemilczenie aktywności dowodowej obrońcy obwinionego, więc złożonych do akt przez niego dokumentów, wskazujących na błędny pomiar urządzenia z uwagi na niezachowanie kąta pomiaru, ześlizgnięcie się wiązki i odległość, a także na wadliwą pracę urządzenia oraz pominięcie protokołu z 21 listopada 2017 r., gdzie policjanci po pytaniach obrońcy przyznali, że nie zachowano kąta pomiaru, nie mieli wiedzy o ześlizgnięciu się wiązki, a także wykonali błędnie ustawienie urządzenia celowniczego - inaczej niż w instrukcji obsługi;</p> <p>9)błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą orzeczenia mający wpływ na jego treść, tj.:</p> <p>a)ustalenie, że obwiniony przekroczył prędkość, a wskazania radaru są prawidłowe i nie były zakłócone przez radiostację radiowozu, telefony komórkowe, linie energetyczne;</p> <p>b)ustalenie, że policjant miał umiejętności i wiedzę na prawidłowe korzystanie z urządzenia oraz prawidłowo korzystał z urządzenia w chwili pomiaru, zwłaszcza zgodnie z decyzją o zatwierdzeniu typu i pełną instrukcją, mimo że nimi policjant nie dysponował;</p> <p>c)użyty radar spełnia wymogi rozporządzenia 2014, pomimo istotnych braków - brak identyfikacji pojazdu - czyni to policjant, brak pełnej instrukcji, brak decyzji o zatwierdzeniu typu, brak prawidłowych badań urządzenia w GUM.</p> <p>Podnosząc te zarzuty obrońca obwinionego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacje częściowo zasługują na uwzględnienie i doprowadziły do zmiany zaskarżonego wyroku. Zarzuty zawarte w apelacjach pokrywają się dlatego też zostaną omówione łącznie.</p> <p>Zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> może być uznany za skuteczny tylko wówczas jeżeli zostanie wykazane w środku odwoławczym w sposób przekonujący, że dokonana przez Sąd I instancji ocena poszczególnych dowodów zawiera błędy natury faktycznej lub logicznej, nie respektuje zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Dla uwzględnienia omawianego zarzutu nie jest zaś wystarczające samo kwestionowanie oceny dowodów przez skarżącego jedynie w aspekcie tego, że ta ocena nie satysfakcjonuje podmiotu wnoszącego apelację, bez wskazania konkretnych uchybień jakich dopuścił się Sąd meriti przy ocenie poszczególnych dowodów i które to uchybienia powodują, że zawarta w pisemnych motywach wyroku ocena nie respektuje treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i nosi cechy dowodności. Analiza tej części uzasadnienia zaskarżonego wyroku w której Sąd Rejonowy dokonał analizy i oceny zgromadzonych w niniejszej sprawie dowodów prowadzi do konstatacji, że dowody te zostały ocenione w sposób wszechstronny z pełnym poszanowaniem zasady określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Sąd meriti wskazał w sposób logiczny i przekonujący, którym dowodom i dlaczego dał wiarę, a którym i z jakich przyczyn odmówił przyznania waloru wiarygodności. Zdaniem Sądu odwoławczego brak jest podstaw aby stanowisko Sądu Rejonowego w omawianym zakresie zakwestionować i apelacje tego rodzaju przekonujących argumentów nie zawierają.</p> <p>Jak trafnie wskazał Sąd I instancji zasadniczymi dowodami świadczącymi w sposób jednoznaczny o sprawstwie obwinionego w zakresie przypisanych mu czynów są zeznania świadków <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">P. Ż.</span>, którzy szczegółowo opisali zachowanie obwinionego i byli konsekwentni, a ich zeznania są zgodne. Świadkowie ci stanowczo stwierdzili, iż obwiniony w rejonie przejścia dla pieszych gdzie znajduje się znak poziomy linia podwójna ciągła oraz na skrzyżowaniu z <span class="anon-block">ulicą (...)</span> wyprzedzał inny samochód. <span class="anon-block">M. B.</span> dokonał pierwszego pomiaru prędkości w momencie manewru wyprzedzania gdzie wynik pomiaru wyniósł 86 km/h przy dopuszczalnej prędkości 50 km/h. Pomiaru dokonał celując wiązką laserową w rejon tablicy rejestracyjnej w chwili gdy przed tym pojazdem nie poruszały się inne samochody. Zatem Sąd Rejonowy dysponował zeznaniami m.in. dwóch świadków i w związku z tym nie można mówić o procesie poszlakowym.</p> <p>W myśl zasady swobodnej oceny dowodów, wysnucie wniosku o wiarygodności, czy też niewiarygodności określonych dowodów, zależy od wewnętrznego przekonania sądu, który władny jest dać wiarę wyjaśnieniom obwinionego, czy też innym dowodom pod warunkiem, że swoje stanowisko w sposób przekonujący uzasadni w konfrontacji z całokształtem zebranego w sprawie materiału dowodowego. Oczywistym przy tym jest to, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7;art. 410)">art. 7 i 410 k.p.k.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy w postępowaniu odwoławczym uzupełnił przewód sądowy i dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu pomiaru prędkości pojazdów dr inż. <span class="anon-block">A. J.</span>.</p> <p>Biegły na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, posiadanej wiedzy technicznej, dokumentów związanych z urządzeniem <span class="anon-block">(...)</span>nr fabryczny <span class="anon-block"> (...)</span>, oględzin i czynności diagnostycznych urządzenia, a także dokonanej lustracji terenu i zapoznaniu się z materiałem filmowym przekazanym przez obwinionego (k 301), odniósł się do pytań i wątpliwości formułowanych przez obwinionego i jego obrońcę i stwierdził, co następuje:</p> <p>- pomiar prędkości pojazdu obwinionego mógł być dokonany pod warunkiem, że sylwetka pojazdu nie była zasłonięta w trakcie pomiaru przez inny pojazd bądź obiekt, niezależnie od tego czy w jego pobliżu poruszały się inne pojazdy; warunkiem koniecznym dokonania pomiaru jest widoczność sylwetki pojazdu, którego prędkość jest mierzona - wynika to z zasady działania urządzenia pomiarowego <span class="anon-block"> (...)</span>; identyfikacja pojazdu, którego prędkość jest mierzona, niezależnie od okoliczności, należy do osoby obsługującej urządzenie pomiarowe; warunkiem właściwej identyfikacji pojazdu jest jego wskazanie za pomocą wskaźnika celu urządzenia;</p> <p>- przyrząd <span class="anon-block"> (...)</span> spełnia wymogi techniczne, aby w warunkach drogowych prawidłowo pokazać prędkość pojazdu z odległości 433 metrów (również z ok. 490m - pierwszy pomiar); pomiar prędkości pojazdu urządzeniem <span class="anon-block"> (...)</span> jest teoretycznie możliwy w całym zakresie instrumentalnym, tj. do 1000m; realny zasięg pomiaru zależy od percepcji i umiejętności operatora; biegły wykonał w miejscu zdarzenia pomiary z odległości ponad 650m;</p> <p>- w topograficznych warunkach pomiaru jest możliwy do zachowania dopuszczalny kąt pomiaru nie większy niż 5,74 stopnia; biegły stwierdził, że kąt pomiaru z miejsca ustawienia funkcjonariusza, w obu przypadkach, tj. gdy pojazd obwinionego znajdował się zarówno na lewym, jak i na prawym pasie ruchu, miał wartość ułamka stopnia; biegły nie stwierdził, aby w miejscu pomiaru możliwe byłoby „ukrycie policjanta”; nawet pomiar pod kątem 5,74 stopnia, określonym przez producenta jako maksymalny, wnosi błąd pomiaru o wartości jedynie 0,5%;</p> <p>- na wielkość pomiaru nie mógł mieć wpływu fakt, że pomiar był dokonywany w pobliżu linii elektroenergetycznej, przy włączonej radiostacji radiowozu oraz telefonach komórkowych policjantów; biegły stwierdził, że w miejscu pomiaru przebiega jedynie podziemna linia kablowa niskiego napięcia (230/400V), a w odległości ok. 20m znajduje się linia napowietrzna niskiego napięcia, zasilająca budynek przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>; żadna z tych linii nie oddziałuje na pracę urządzenia laserowego;</p> <p>- nie mogło dojść do ześlizgnięcia się wiązki pomiarowej na koło pojazdu tak, aby prędkość dotyczyła obrotu koła pojazdu;</p> <p>- urządzenie <span class="anon-block"> (...)</span> spełnia cechy określone w § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 lutego 2014 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych;</p> <p>- po upływie czasu, który upłynął od pomiaru prędkości, nie sposób stwierdzić jaką instrukcją obsługi urządzenia <span class="anon-block"> (...)</span> dysponowali funkcjonariusze policji w dniu pomiaru, tj. 31 marca 2017r.;</p> <p>- pomiar wykonany bez użycia statywu był prawidłowy; do stabilizowania urządzenia w zupełności wystarcza podpórka oparta o ramię (odpowiednik kolby); w przypadku poruszenia urządzenia w trakcie pomiaru wyświetlany jest błąd pomiaru; pomiar wykonany przy użyciu podpórki nie jest pomiarem „z ręki”; pozycja podczas pomiaru urządzeniem <span class="anon-block"> (...)</span> przypomina pozycję strzelecką do strzelania z pistoletu maszynowego.</p> <p>Obrońca obwinionego i obwiniony w toku całego postępowania podnosili wielokrotnie, iż urządzenie <span class="anon-block">U.</span> nie może być źródłem dowodowym w zakresie prędkości pojazdu bowiem nie spełnia cech Rozporządzenia – nie zapewnia wskazania pojazdu, którego prędkość jest kontrolowana, a identyfikacji dokonuje policjant. Szczegółowo do tej kwestii odniósł się biegły w swojej opinii (pkt 5), a rozważania swoje zdaniem Sądu odwoławczego należycie uzasadnił, zatem nie ma potrzeby przytaczania wszystkich argumentów przedstawionych przez biegłego, który nie podzielił stanowiska skarżących.</p> <p>Sąd odwoławczy uznał opinię biegłego <span class="anon-block">A. J.</span> za pełną, zrozumiałą i przekonującą. Kwestie związane z opiniami biegłych należy rozważać na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 k.p.k.</a> Kwestionowanie opinii biegłego może odbywać się tylko w zakresie tej regulacji, w przeciwnym wypadku mogłoby to prowadzić do sytuacji, że strona niezadowolona z opinii biegłego mogłaby, raz po raz, żądać powołania kolejnych biegłych, aż któryś z nich złożyłby opinię wykazującą to, co strona zamierza udowodnić. Opinia biegłego jest niepełna, jeżeli nie udziela odpowiedzi na wszystkie postawione mu pytania, na które zgodnie z zakresem posiadanych wiadomości specjalnych i udostępnionych mu materiałów dowodowych może oraz powinna udzielić odpowiedzi lub jeżeli nie uwzględnia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia konkretnej kwestii okoliczności albo też nie zawiera uzasadnienia wyrażonych w niej ocen oraz poglądów. Opinia jest zaś niejasna, jeżeli jej sformułowanie nie pozwala na zrozumienie wyrażonych w niej ocen i poglądów, a także sposobu dochodzenia do nich albo jeżeli zawiera wewnętrzne sprzeczności, posługuje się nielogicznymi argumentami. Prawidłowość opinii biegłych może być oceniona wyłącznie na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 k.p.k.</a> W swojej istocie zarzuty obrońcy skierowane były przeciwko prawidłowości i wiarygodności opinii <span class="anon-block">A. J.</span>, bowiem w innych sprawach dotyczących podobnej problematyki opiniowali biegli, którzy wydawali odmienne opinie.</p> <p>Sąd nie może dokonać swoistego "przeniesienia" ustaleń, poczynionych przez biegłych orzekających w innych sprawach, na realia występujące w niniejszej sprawie, bowiem biegli ci nie badali tego materiału dowodowego tylko wypowiadali się w oparciu o inne dowody. Do naczelnych zasad obowiązującej procedury karnej należy zasada samodzielności jurysdykcyjnej orzekającego sądu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8 § 1 k.p.k.</a>), będąca konsekwencją obowiązywania na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> zasady swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>). Oznacza to, że dla rozstrzygnięcia orzekającego w postępowaniu karnym sądu irrelewantne pozostają orzeczenia innych sądów, czy organów nawet w zbliżonych faktycznie sprawach. Obrońca obwinionego dwukrotnie złożył do akt artykuł swojego autorstwa, w którym kwestionuje wykorzystanie ręcznych urządzeń radarowych w sprawach o przekroczenie prędkości. Jest to jedynie stanowisko strony procesowej a nie opinia osoby posiadającej wiadomości specjalne. Zatem Sąd w tym zakresie oparł się na opinii biegłego <span class="anon-block">A. J.</span>, a nie na stanowisku obrońcy.</p> <p>Stan określany przez ustawodawcę jako niedające się usunąć wątpliwości, o jakich traktuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, nie polega na występowaniu konkurencyjnych wersji zdarzenia wynikających ze sprzecznych dowodów, lecz na braku możliwości ich rozstrzygnięcia przy użyciu zasad określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Samej reguły in dubio pro reo nie można więc wykorzystywać jako instrumentu pozwalającego w sposób uproszczony traktować stwierdzone w toku procesu wątpliwości. Aktywizacja w procesie karnym działania nakazu rozstrzygania wątpliwości w kierunku korzystnym dla oskarżonego następuje przecież dopiero w ostateczności. W szczególności wówczas, gdy po przeprowadzeniu wszystkich możliwych i pomocnych dla wyjaśnienia danej kwestii dowodów i przeprowadzeniu ich oceny w sposób respektujący wymogi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oraz dokonaniu wynikłej z tej oceny ustaleń, nadal istnieją co do określonej kwestii nieusuwalne wątpliwości. Wtedy to można i należy wytłumaczyć je na korzyść obwinionego. W realiach sprawy sąd a quo po dokonaniu oceny dowodów dokonał jednoznacznych ustaleń faktycznych, nie mając nie dających się usunąć wątpliwości co do żadnej okoliczności, a zatem nie mógł tym samym rozstrzygnąć ich na niekorzyść oskarżonego. Oczywiste przy tym powinno być, iż wątpliwości, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> musi powziąć sąd, a nie strony.</p> <p>Sąd odwoławczy w pełni podzielił stanowisko Sądu orzekającego w zakresie podstawy faktycznej i podstawy prawnej skazania obwinionego za wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 97)">art. 97</a> k.w. i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 92;art. 92 § 1)">art. 92 § 1</a> k.w. oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 92 a)">art. 92a</a> k.w. Nie ma żadnych podstaw do uwzględnienia zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Sąd meriti w sposób bardzo racjonalny ocenił dowody i wyprowadził jedynie słuszne wnioski o sprawstwie i winie obwinionego w zakresie przypisanych mu wykroczeń. Zawarte w apelacjach negacje ustaleń o stronie podmiotowej czynów obwinionego nie przystają do realiów sprawy i stanowi jedynie polemikę, która nie może być uznana za skuteczną w obliczu dowodów zgromadzonych w sprawie.</p> <p>Bezpodstawnie obwiniony zarzuca uprzedzenie sądu z przyczyn wskazanych w punkcie III e zarzutów apelacji. Korzystanie przez strony postępowań sądowych z profesjonalnych pełnomocników jest powszechne i naturalne zaś poinformowanie przez obwinionego media o toczącej się sprawie było jego indywidualną decyzją nie mającą żadnego znaczenia dla treści zaskarżonego wyroku. W szerszym zakresie ustosunkowanie się do tego zarzutu apelacji było niemożliwe, bowiem nie naprowadza żadnych argumentów które mogłyby ten zarzut uzasadnić. Ocenić go zatem należy jako całkowicie gołosłowny.</p> <p>Sąd odwoławczy zmienił opis czynu z art. 92a k.w. uznając, iż obwiniony przekroczył dopuszczalną prędkość o 33 km/h opierając się i w tym zakresie na opinii biegłego, który uwzględnił dopuszczalny błąd pomiaru.</p> <p>Opis czynu zawarty w wyroku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.</a>) musi odpowiadać kompletowi znamion wykroczenia. W tym zakresie zarzuty skarżących są zasadne, bowiem Sąd Rejonowy dokonał nieprawidłowego jednego opisu czynu przypisanego obwinionemu zawierającego znamiona trzech wykroczeń. Sąd odwoławczy w tym zakresie poprawił opis wykroczeń przypisanych obwinionemu i przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 9;art. 9 § 2)">art. 9 § 2</a> k.w. wymierzył mu jedną karę grzywny. Sąd Rejonowy przypisał obwinionemu popełnienie wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 95)">art. 95</a> k.w. polegającego na tym, że w czasie kontroli nie posiadał wymaganych dokumentów w postaci polisy OC oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu. Zakres obowiązku, którego niedopełnienie skutkuje odpowiedzialnością za wykroczenie stypizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 95)">art. 95</a> k.w., określa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 38)">art. 38 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym</a>. Z dniem 4.06.2018 r. w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 38)">art. 38</a> uchylono punkt 2 i 3, a zatem w dacie orzekania przez Sąd odwoławczy nie posiadanie dokumentów w postaci polisy OC i dowodu rejestracyjnego nie stanowiło już wykroczenia i w konsekwencji od tego czynu obwiniony został uniewinniony.</p> <p>Rację ma obrońca obwinionego podnosząc, iż <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 97)">art. 97</a> k.w. ma charakter tzw. przepisu blankietowego, odsyła bowiem do przepisów spoza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">kodeksu wykroczeń</a>, chroni porządek i bezpieczeństwo w ruchu drogowym, które to może być zagrożone naruszeniem innych przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy - Prawo o ruchu drogowym</a>. Oczywistym jest, że wyprzedzanie na oznakowanym przejściu dla pieszych i skrzyżowaniu jest naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>, zaś nie stosowanie się do znaku poziomego P-4 – linia podwójna ciągła stanowi wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 92)">art. 92</a> k.w.</p> <p>Wykroczenie wskazane w art. 92a k.w. obejmuje każde naruszenie ograniczenia prędkości. Sąd odwoławczy obniżył obwinionemu karę grzywny do 400 zł bowiem uniewinnił go od popełnienia jednego czynu. Orzeczona grzywna uwzględnia sytuację majątkową i materialną obwinionego i jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości, który jest znaczny bowiem obwiniony naruszył podstawowe przepisu ruchu drogowego. Kierując się znaczeniem wychowawczym, słusznie Sąd Rejonowy orzekł podanie orzeczenia o ukaraniu do publicznej wiadomości. Oddziaływanie wychowawcze ogłoszenia orzeczenia było tutaj decydujące.</p> <p>Sąd odwoławczy obciążył obwinionego wydatkami postępowania odwoławczego na które składają się wydatki związane z wydaniem opinii przez biegłego 2797,86 zł (dowód ten został dopuszczony na wniosek obwinionego i jego obrońcy) oraz zryczałtowane wydatki postępowania odwoławczego – 50 zł.</p> </div>