Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SAB/Wa 389/20

Адміністративні суди2020-12-18
Номер справи
II SAB/Wa 389/20
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2020-12-18
Тип
Wyrok WSA w Warszawie

Судді

Andrzej GórajIwona MaciejukJoanna Kruszewska-Grońska

Резолютивна частина

Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w O. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w O. dopuścił się bezczynności; 2. stwierdza, że bezczynność Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w O. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w O. na rzecz B. K. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Wnioskiem z [...] czerwca 2020 r. (drogą poczty elektronicznej) B. K. (dalej: "skarżący") wystąpił do Dyrektora [...] Społecznego Liceum Ogólnokształcącego [...] w O. (dalej: "Dyrektor", "organ") jako szkoły będącej organizatorem Ogólnopolskiej Olimpiady [...] (dalej: "Olimpiada") o udzielenie informacji publicznej w zakresie: - arkuszy testowych eliminacji szkolnych i okręgowych Olimpiady wraz z kluczami odpowiedzi, - tematów prac pisemnych na etapie okręgowym Olimpiady wraz z kryteriami oceniania, - pytań na etapie finałowym Olimpiady wraz z kryteriami oceniania poszczególnych pytań z edycji bieżącej (rok szkolny 2019/2020) oraz edycji archiwalnych Olimpiady. Jednocześnie skarżący wniósł o udzielenie mu żądanych informacji drogą poczty elektronicznej na jego adres e-mail. W tym samym dniu, tj. [...] czerwca 2020 r. Dyrektor wskazał skarżącemu (w odpowiedzi na wniosek), że na stronie internetowej Olimpiady organizator umieszcza arkusze testowe z danej edycji z eliminacji szkolnych i okręgowych wraz z propozycją klucza odpowiedzi, jak również tematy prac pisemnych etapu okręgowego wraz z propozycjami kryterium oceniania. Zagadnienia eliminacji finałowych (ustnych) są objęte § 14 i § 15 regulaminu. Natomiast regulamin i informacje archiwalne znajdują się na stronie Olimpiady - www.olimpiadaprawa.pl. Dyrektor dodał, iż nauczyciele oraz dyrektorzy szkół będą przekazywali informacje na temat Olimpiady. W dniu [...] czerwca 2020 r. skarżący poinformował organ, że na stronie internetowej Olimpiady są dostępne jedynie niektóre spośród informacji, jakich się domaga, to znaczy: tematy prac pisemnych wraz z kryteriami oceniania z XXII, XXI i XX edycji Olimpiady, a także arkusze testowe etapu szkolnego i okręgowego wraz z kluczami odpowiedzi z XXII, XXI, XX i XIX edycji Olimpiady. Tymczasem we wniosku z [...] czerwca 2020 r. skarżący żądał udostępnienia treści pytań z etapu finałowego, a nie wymagań merytorycznych z regulaminu Olimpiady. Dlatego w niniejszym piśmie z [...] czerwca 2020 r. ponowił wniosek o udostępnienie mu informacji publicznej w postaci: - tematów prac pisemnych wraz z kryteriami oceniania z XIX i poprzednich edycji Olimpiady, - arkuszy testowych etapu szkolnego i okręgowego wraz z kluczami odpowiedzi z XVIII i poprzednich edycji Olimpiady, - pytań z etapu finałowego z XXII i poprzednich edycji Olimpiady. W piśmie z [...] czerwca 2020 r. organ podał, iż nie udostępnia testów z poprzednich lat, a to, co chce udostępnić, umieszcza na stronie internetowej Olimpiady. W przypadku dalszej korespondencji skarżącego, nie będzie na nią odpowiadał. W kolejnej wiadomości z [...] czerwca 2020 r. organ poinformował skarżącego, że w przypadku dalszego nękania, skieruje sprawę na Policję. Pismem z [...] lipca 2020 r. skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP; art. 4. ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176; dalej: "u.d.i.p."). Skarżący wniósł o: zobowiązanie Dyrektora do rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny; rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; zasądzenie koszów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że na podstawie art. 10 ust. 1 u.d.i.p., był uprawniony do złożenia wniosku o udzielenie mu dostępu do informacji publicznej, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, ani w centralnym repozytorium. Organ zobligowany był do udostępnienia skarżącemu żądanej informacji bądź wydania decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Powyższych wymogów nie spełniają wiadomości kierowane przez Dyrektora do skarżącego drogą poczty elektronicznej. Czternastodniowy termin bezskutecznie upłynął [...] czerwca 2020 r., co przesądza o bezczynności organu. Powołując się na wyrok tut. Sądu z 6 lutego 2019 r., sygn. akt II SAB/Sz 163/18, skarżący stwierdził, że treść pytań Olimpiady stanowi informację publiczną, jej organizator wykonuje zadania publiczne, a Olimpiada corocznie cieszy się dużym zainteresowaniem. Dlatego dostęp do treści pytań i kryteriów oceniania stanowi formę kontroli nad wykonywaniem przez Dyrektora zadania publicznego w postaci organizacji Olimpiady. Zdaniem skarżącego, organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ nie tylko zignorował jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej, ale zastosował wobec niego bezprawną groźbę skierowania sprawy na Policję, chcąc wzbudzić w skarżącym lęk przed dalszym składaniem wniosków o udzielenie informacji publicznej. Z tego względu za zasadne uważa wymierzenie Dyrektorowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W odpowiedzi na skargę (pismo z [...] lipca 2020 r.) Dyrektor wniósł o: oddalenie skargi; umorzenie postępowania wobec rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] czerwca 2020 r.; niestwierdzanie, że Dyrektor dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; oddalenie żądania wymierzenia organowi grzywny; rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych; zasądzenie na rzecz Dyrektora odszkodowania w wysokości 10.000 zł za bezzasadne złożenie skargi. Organ wyjaśnił, że Olimpiada jest organizowana zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 29 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji oraz sposobu przeprowadzania konkursów, turniejów i Olimpiad (Dz. U. z 2020 r., poz. 1036). Olimpiada jest trójstopniowa, ma charakter interdyscyplinarny. Jej organizatorem jest [...] Społeczne Liceum Ogólnokształcące [...] w O. - szkoła niepubliczna o uprawnieniach szkoły publicznej prowadzonej przez osobę fizyczną. Dyrektor nadmienił, iż skarżący jako uczeń klasy drugiej [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w C. w eliminacjach okręgowych Olimpiady zdobył [...] punktów na [...] punktów możliwych, a następnie został finalistą [...] miejsca, osiągnął [...] punktów na 45 punktów możliwych do zdobycia i uzyskał uprawnienia przyjęcia na 12 uczelni w kraju poza trybem kwalifikacyjnym. Wybrał Uniwersytet [...] w K., prawdopodobnie jest na trzecim roku tej uczelni. W ocenie Dyrektora, art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie ma zastosowania w sprawie, gdyż nie została wydana decyzja administracyjna o odmowie udzielenia informacji publicznej. Skarżący otrzymał odpowiedź drogą elektroniczną i pismo od Dyrektora na jego wniosek, ponieważ informacje, o które wnioskował są publikowane na stronie Olimpiady - www.olimpiadaprawa.pl. Na stronie Olimpiady, począwszy od edycji XVIII do bieżącej - XXII, publikowane są wszystkie dokumenty z wszystkich etapów: szkolnego, okręgowego, finałowego, w tym również informacje, których żąda skarżący. W § 14 i § 15 regulaminu określone są wymagania dotyczące eliminacji finałowych ustnych, w tym kryteria oceniania przez komisję centralną podczas eliminacji ustnych. Strona internetowa Olimpiady służy też jako źródło informacji publicznej dla jej uczestników i zainteresowanych. Zatem organ uznał za zbędne wydanie decyzji administracyjnej. Zaznaczył, iż jawność ustnych pytań egzaminacyjnych z eliminacji finałowych z poprzednich edycji Olimpiady byłaby wyrazem "niskiej rzetelności, prawidłowości i sprawiedliwości przeprowadzanych eliminacji" w aspekcie kolejnych edycji Olimpiady, a co za tym idzie zrównania szans wszystkich studiujących na 12 uczelniach, w których zagwarantowane są preferencje dla laureatów i finalistów Olimpiady jak np. Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Szczeciński. Dyrektor zaprzeczył, aby kierował jakiekolwiek groźby karalne wobec skarżącego, który wielokrotnie w rozmowach telefonicznych wymuszał na nim rozpatrzenie wniosku. Poinformował jedynie skarżącego o możliwości zgłoszenia na Policję w razie dalszego nękania. Według organu, taka informacja nie wzbudziła poczucia lęku u skarżącego przed składaniem wniosków. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że po wniesieniu skargi, a przed udzieleniem odpowiedzi na skargę, Dyrektor decyzją z [...] sierpnia 2020 r. (bez nr), działając na podstawie art. 104 k.p.a., art. 16 w związku z art. 5 u.d.i.p., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie tematów prac pisemnych wraz z kryteriami oceniania z XIX i poprzednich edycji Olimpiady, arkuszy testowych etapu szkolnego i okręgowego wraz z kluczami odpowiedzi z XVIII i poprzedniej edycji, pytań z etapu finałowego z XXII i poprzednich edycji Olimpiady, odmówił udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ podał, że nie może udostępnić treści pytań z etapu finałowego (60 zestawów po trzy pytania w każdym) ze względu na możliwość powtarzania się pytań w kolejnych edycjach. Ponadto Dyrektor stwierdził, iż zgłoszenie tego wniosku było podyktowane celem czerpania korzyści materialnych o charakterze korupcyjnym, dlatego nie zdecydował się wydać wcześniej decyzji. W kontekście tego twierdzenia organ wskazał na pozyskane w Internecie ogłoszenie o korepetycjach udzielanych przez studenta Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego z doświadczeniem w tym zakresie, który (m.in.) jest finalistą XIX edycji Olimpiady i oferuje (m.in.) szereg materiałów przygotowujących do olimpiad prawniczych, jak również akcentuje, iż finaliści i laureaci olimpiad "mają praktycznie pewne miejsce na najlepszych uniwersytetach, dzięki czemu nie muszą martwić się maturami, bo wystarczą im w zupełności podstawy na 30%". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotowa sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym w oparciu o art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, obie strony postępowania wystąpiły z żądaniem rozpatrzenia sprawy w tym trybie. Dla porządku wskazać należy, że Sąd przyjął, iż przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora w rozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] czerwca 2020 r. (a nie jak podają strony – z [...] czerwca 2020 r.), bowiem w piśmie z [...] czerwca 2020 r. skarżący ponowił żądanie zawarte w uprzednim wniosku z [...] czerwca 2020 r. Skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ – będąc w posiadaniu żądanej informacji – nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Dodać w tym miejscu należy, że jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podjął wymaganej na gruncie powyższej ustawy w danej sprawie czynności, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia powód, z uwagi na który to nie nastąpiło. Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej, niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia takiej informacji. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W myśl unormowania art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 910 ze zm.; dalej: "u.p.o."), szkoła i placówka może być szkołą i placówką publiczną albo niepubliczną. Zgodnie z art. 8 ust. 2 u.p.o. szkoła i placówka, z zastrzeżeniem ust. 4-13, może być zakładana i prowadzona przez: 1) jednostkę samorządu terytorialnego; 2) inną osobę prawną; 3) osobę fizyczną. Przy czym jednostki samorządu terytorialnego mogą zakładać i prowadzić jedynie szkoły i placówki publiczne (art. 8 ust. 3 u.p.o.). Przepis art. 70 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że każdy ma prawo do nauki, zaś nauka do 18 roku życia jest obowiązkowa. Sposób wykonania obowiązku szkolnego określa ustawa. Wedle art. 70 ust. 4 Konstytucji RP władza publiczna zapewnia obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia. Z kolei zgodnie z art. 1 ust. 1 u.p.o. system oświaty zapewnia w szczególności realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju. Natomiast przepis art. 2 pkt 2 lit. b u.p.o. wskazuje, iż system oświaty obejmuje szkoły ponadpodstawowe. Zatem Dyrektor, jako organ reprezentujący jednostkę organizacyjną, która wykonuje zadania publiczne m.in. w zakresie dydaktyczno- wychowawczym, zapewniając powszechny dostęp do wykształcenia na poziomie ponadpodstawowym, jest w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Wątpliwości między stronami nie budziła także kwalifikacja wniosku skarżącego jako żądania udzielenia informacji publicznej. Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. definiuje informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych. Doprecyzowanie tej ogólnej definicji zawiera art. 6 u.d.i.p., który w ust. 1 przykładowo wylicza rodzaje informacji publicznej podlegające udostępnieniu. Są wśród nich wymienione informacje o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o przedmiocie działalności i kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c u.d.i.p.). Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28-29). W orzecznictwie przyjmuje się, że efekty kształcenia (zasób wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych uzyskiwanych w procesie kształcenia), treści programowe (opis procesu kształcenia prowadzącego do osiągnięcia efektów kształcenia) oraz metody weryfikacji efektów kształcenia, ustalone dla nauczanych przedmiotów (tzw. sylabusy, pytania egzaminacyjne) stanowią informację publiczną, a obowiązek określenia efektów kształcenia spoczywa na organie, odpowiedzialnym za prowadzenie określonych zakresów kształcenia, w tym także za przeprowadzanie egzaminów (vide wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 października 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 336/19 i z 23 stycznia 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 464/19; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 16 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Gl 629/20 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem żądanie wniosku skarżącego z [...] czerwca 2020 r. - jako ściśle związane z działalnością z zakresu szkolnictwa, dotyczące wykonywania zadań publicznych uregulowanych wzmiankowanym rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 29 stycznia 2002 r. – stanowi informację publiczną. Skoro Dyrektor jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a informacje objęte wnioskiem skarżącego stanowią informację publiczną (czego organ nie podważał, ani też nie twierdził, że nie dysponuje żądanymi informacjami), to jego obowiązkiem było ich udostępnienie w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. albo wydanie decyzji - w razie uznania, iż zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji. Tymczasem organ decyzję odmowną wydał już po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpoznaniem przez tut. Sąd. Stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1) bądź zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2) albo stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W przypadkach zaś, o których mowa w § 1 pkt 1 i 2, może orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W sytuacji, gdy - tak jak w niniejszej sprawie - zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi, to na mocy art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że Dyrektor dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] czerwca 2020 r., o czym orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Oceniając zaistniałą w sprawie bezczynność w punkcie drugim sentencji wyroku w oparciu o art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd w składzie tu orzekającym uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa jest bowiem postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i powinno być intepretowane ściśle. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia "rażące" to "ponad miarę", "niewątpliwe", "oczywiste", "wyraźne". Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest więc wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne, niezaprzeczalne i pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W niniejszej sprawie bezczynność Dyrektora wynikała z jego błędnej oceny, iż zbędne jest wydanie w sprawie decyzji. Zresztą organ zrewidował to stanowisko, ale już po wniesieniu skargi, wydając [...] lipca 2020 r. decyzję. Odnosząc się do żądania wymierzenia Dyrektorowi grzywny, należy zwrócić uwagę na przede wszystkim prewencyjny charakter tego środka. Celem grzywny jest oddziaływanie mobilizujące i prewencyjne na organ, ale również represyjne, bowiem grzywna ma także stanowić karę za szczególnie naganny przypadek zwłoki, gdy oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona zamierzonego lub nieuzasadnionego racjonalnie lub prawnie unikania podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, iż bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej spawie. Termin załatwienia sprawy, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. upłynął [...] czerwca 2020 r., a decyzję w przedmiocie objętym żądaniem wniosku Dyrektor wydał [...] lipca 2020 r., czyli z 16-dniowym opóźnieniem. Z tych względów tut. Sąd w punkcie trzecim sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w pozostałym zakresie, tj. w zakresie wymierzenia organowi grzywny. Na marginesie zaznaczyć należy, iż żądanie organu w postaci zasądzenia odszkodowania w wysokości 10.000 zł jako roszczenie cywilnoprawne wykracza poza kognicję sądu administracyjnego. O kosztach postępowania (obejmujących wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł) rozstrzygnięto w punkcie czwartym sentencji wyroku w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.