II GZ 401/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. P. A. Spółki z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Go 757/10 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. P. A. Spółki z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE I Objętym zażaleniem postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. odrzucił zażalenie W. P. A. Spółki z o.o. w L. na zarządzenie z dnia 7 lipca 2011 r. o doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] sierpnia 2010 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Relacjonują przebieg sprawy Sąd I instancji podał, że wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r. oddalono skargę spółki na wskazaną powyżej decyzję. Skarżąca wnioskiem z dnia 16 czerwca 2011 r., domagała się doręczenia odpisu tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2011 r., nakazano doręczenie spółce wyroku wraz z uzasadnieniem, który strona otrzymała w dniu 29 lipca 2011 r. Rozpoznając zażalenie na to zarządzenie Sąd I instancji uznał, że należało je odrzucić albowiem katalog, określony w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie o doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem stronie, która o to wnosiła. Sąd zauważył również, że brak jest takiej możliwości również na podstawie innych przepisów powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W podstawie prawnej Sąd I instancji podał art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. II Zażaleniem, spółka A. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu niewskazanie właściwej, mającej zastosowanie w tej sprawie podstawy prawnej, powołanie art. 194 § 1 i art. 198 bez wykazania konkretnie, który z dziesięciu punktów powołanego przepisu był podstawą odrzucenia zażalenia oraz błędne zastosowanie, zakwalifikowanie i zinterpretowanie sprawy, w której miały zastosowanie inne przepisy przewidujące możliwość zaskarżenia zażaleniem. Skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz przesłania skarżącej orzeczenia Sądu, jakie zapadnie w sprawie wraz z uzasadnieniem. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotem sprawy jest zażalenie spółki na zarządzenie Sądu I instancji z dnia 7 lipca 2011 r. o doręczeniu jej odpisu wyroku z dnia 9 czerwca 2011 r. wraz z uzasadnieniem. Kwestia możliwości wnoszenia zażalenia została uregulowana w rozdziale 2 Działu IV ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczącego środków odwoławczych. Art. 194 § 1 tej ustawy zawiera katalog postanowień, od których stronie przysługuje możliwość wniesienia zażalenia, ponadto przepis ten określa, że zażalenie przysługuje również w przypadkach przewidzianych w ustawie. Dokonując analizy tego przepisu w zakresie przedmiotu spraw mogących stać się przedmiotem zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie wymieniono w żadnym z jego dziesięciu punktów postanowień, których przedmiotem byłaby czynność doręczenia stronie orzeczenia wydanego w sprawie wraz z jego uzasadnieniem. Zauważyć przy tym należy, że na mocy art. 198 p.p.s.a. przepis ten stosuje się także do zarządzeń przewodniczącego. Sąd I instancji prawidłowo, zatem stwierdził, że na zarządzenie w przedmiocie doręczenia skarżącej odpisu wyroku z dnia 9 czerwca 2011 r. wraz z uzasadnieniem sporządzonym na żądanie skarżącej, sformułowane we wniosku z dnia 16 czerwca 2011 r., zażalenie w oparciu o którykolwiek z punktów art. 194 § 1 p.p.s.a. nie przysługiwało. Również prawidłowo Sąd I instancji stwierdził, że możliwości wniesienia zażalenia na tego typu zarządzenie nie przewidują inne przepisy powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisami odnoszącymi się do wyroków i ich uzasadnień oraz ich doręczania stroną są art. 141 oraz art. 142 p.p.s.a. Pierwszy z wymienionych przepisów w § 2 określa terminy, w jakich stronie przysługuje złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia oraz w jakim terminie uzasadnienie to powinno zostać sporządzone. Art. 142 p.p.s.a. określa natomiast, komu doręcza się uzasadnienie i tak w przypadku gdy uzasadnienie sporządzone zostało na wniosek strony. Odpis orzeczenia i jego uzasadnienie doręczone zostanie tylko tej stronie (art. 142 § 2 ustawy). Jak wynika z treści powołanych przepisów również brak jest podstaw umożliwiających wniesienie zażalenia na zarządzenie o doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem, na podstawie innych przypadków określonych w ustawie. Powyższe stanowi o bezzasadności zarzutów zażalenia w zakresie nie wskazania właściwej podstawy prawnej przez Sąd I instancji oraz powołania przepisów niemających w ocenie spółki zastosowania w sprawie. Za niezrozumiały uznać należy zarzut błędnego zastosowania, zakwalifikowania i zinterpretowania sprawy przez Sąd I instancji. Jak już wskazano, Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny możliwości wniesienia środka odwoławczego na zarządzenie w przedmiocie doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem i w tym zakresie wydał postanowienie zgodne z prawem. Strona skarżąca podnosząc zarzut takiej treści nie wskazała natomiast na jakikolwiek przepis procedury sądowoadministracyjnej, który możliwość taką by przewidywał co czyni twierdzenie skarżącej gołosłownym i nieuzasadnionym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.