II K 1056/18

<p>Sygn. akt II K 1056/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 listopada 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSR Anna Szeląg</p> <p>Protokolant Kinga Grzywacz</p> <p>w obecności</p> <p>Prokuratora Małgorzaty Horoszko – Chojnackiej</p> <p>po rozpoznaniu dnia 27.11.2018r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. S.</span> </strong>, <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">B. z d. K.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że: w okresie od 23 maja 2018 roku do dnia 21 września 2018 roku w <span class="anon-block">L.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją matką <span class="anon-block">B. S.</span> w ten sposób, że wszczynał awantury domowe, podczas których wyzywał wymienioną pokrzywdzoną słowami wulgarnymi, pluł na nią, niszczył przedmioty należące do niej, wyznaczał kiedy może przebywać w pomieszczeniu kuchennym, groził zniszczeniem mienia, podpaleniem w/wym., odgrażał się jej trzymając w ręku nóż, zakłócał jej spokój oraz popychał; -</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art.207§1kk</a> </p> <p>orzeka:</p> <p>oskarżonego <span class="anon-block">Z. S.</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art.207§1kk</a> wymierza oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; -</p> <p>- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art.41a§1kk</a> orzeka wobec oskarżonego nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną <span class="anon-block">B. S.</span> pod adresem <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, na okres 3 (trzech) lat; -</p> <p>- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art.63§1kk</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zalicza okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 21.09.2018r. godz. 11:10 do dnia 27.11.2018r.; -</p> <p>- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1kpk</a> zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i obciąża nimi Skarb Państwa, zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r.rp. <span class="anon-block">M. D.</span> kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych plus VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego ustanowioną z urzędu.</p> <p>Sygn. akt II K 1056/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="underline"> <!-- -->- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 422;art. 422 § 2)">art.422§2kpk</a> uzasadnienie ograniczono do rozstrzygnięcia o karze </span> </p> <p>W świetle poczynionych przez sąd ustaleń, wina oskarżonego <span class="anon-block">Z. S.</span> nie budzi żadnych wątpliwości i czynem swoim wyczerpał on dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art.207§1kk</a>. Przestępstwo znęcania jest to zachowanie wielodziałaniowe, czyli sprawca w pewnym przedziale czasu powtarza zachowania skierowane przeciwko pokrzywdzonym i dopiero pewna suma tych zachowań decyduje o wyczerpaniu znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art.207§1kk</a>. Za przyjętą kwalifikacją przemawia to, że oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim i w okresie od 23.05.2018 r. do dnia 21.09.2018 r. w <span class="anon-block">L.</span> znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją matką <span class="anon-block">B. S.</span> w ten sposób, że wszczynał awantury domowe, podczas których wyzywał ją słowami wulgarnymi, pluł na nią, niszczył przedmioty należące do pokrzywdzonej, wyznaczał kiedy może przebywać w pomieszczeniu kuchennym, groził zniszczeniem mienia, podpaleniem pokrzywdzonej, odgrażał się jej trzymając w ręku nóż, zakłócał jej spokój oraz popychał. <span class="anon-block">Z. S.</span> chciał bowiem, wykorzystując swoją przewagę nad matką, wywołać u niej poprzez swoje zachowanie nie tylko cierpienie psychiczne ale także ból fizyczny. Chęć jako postać zamiaru bezpośredniego nie odnosi się do poszczególnych znamion, lecz do całości zachowania określonego znamionami typu czynu zabronionego. Wystarczyło, że oskarżony objął swoją świadomością fakt, że jego zachowanie znieważa <span class="anon-block">B. S.</span>, jak również popychając, plując na nią, naruszał jej nietykalność cielesną. Wniosek taki jest oczywisty biorąc pod uwagę, że matka nieraz zwracały się do <span class="anon-block">Z. S.</span>, by zmienił swoje postępowanie, co jednoznacznie wskazuje, że zdawał on sobie sprawę, jakie skutki wywołuje jego zachowanie, a mimo to nie zaprzestał wywoływania awantur.</p> <p>W ocenie sądu, odnosząc się do dyrektyw wymiaru kary określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art.53kk</a>, <span class="anon-block">Z. S.</span> należało wymierzyć kary 6 miesięcy pozbawienia wolności. Jest to kara nie tylko zgodna z wnioskiem oskarżonego złożonym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387)">art.387kpk</a>, ale także jest ona adekwatne do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości w/w czynu. Kara ta uwzględnia cele wychowawcze w stosunku do oskarżonego i potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, mimo że została orzeczona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Na taki wymiar kary zasadniczy wpływ miał fakt, że <span class="anon-block">Z. S.</span> nie tylko częściowo przyznał się do winy i nie kwestionował zeznań pokrzywdzonej, ale także przerosił ją za swoje zachowanie oraz zadeklarował wolę opuszczenia mieszkania zajmowanego wspólnie z matką. Obie strony przyznały, że głównym powodem agresywnego zachowania oskarżonego, był fakt, że zamieszkali w jednym domu, co doprowadziło do rosnącej irytacji. Jednakże niezależnie od wyżej poczynionych ustaleń, okolicznościami obciążającymi oskarżonego była niewątpliwie intensywność jego działania oraz doprowadzenie pokrzywdzonej do takiego stanu lęku, że zmuszona była szukać pomocy u funkcjonariuszy policji w KPP w <span class="anon-block">L.</span>.</p> <p>Jednocześnie, mając na uwadze właściwości osobiste oskarżonego i jego dotychczasową karalność, sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. <span class="anon-block">Z. S.</span> zakończył odbywanie ostatniej kary pozbawienia wolności w dniu 22.05.2018 r. i od razu zamieszkał z <span class="anon-block">B. S.</span>, jednak nie potrafił dopasować się do warunków stawianych przez matkę, odpowiadając agresją na wszelkie ograniczenia wynikające ze wspólnego zamieszkiwania. Zważywszy na uprzednią karalność oskarżonego, niewykonywanie stałej pracy zarobkowej, kara pozbawienia wolności daje największe szansę na osiągnięcie wobec <span class="anon-block">Z. S.</span> stawianych przed nią celów – skłonienie do refleksji i woli zmiany postępowania, a w konsekwencji zapobiegnięcie popełnieniu czynu zabronionego w przyszłości.</p> <p>Jednocześnie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art.41a§1kk</a> sąd uwzględnił wniosek oskarżonego i orzekł nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną <span class="anon-block">B. S.</span> pod adresem <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, na okres 3 lat.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1kpk</a> sąd zwolnił <span class="anon-block">Z. S.</span> od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa. Oskarżony nie ma stałego zatrudnienia ani też innych źródeł stałego dochodu.</p> </div>