Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I AGa 110/18

Суди загальної юрисдикції2018-11-27
Номер справи
I AGa 110/18
Дата рішення
2018-11-27
Тип
SENTENCE

Судді

Bogdan RadomskiEwa Bazelan (PRESIDING_JUDGE)Jolanta Terlecka

Текст рішення

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I AGa 110/18 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Lublinie, I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="300"/> <col width="355"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący - Sędzia</p> </td> <td> <p>SA Ewa Bazelan</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędzia:</p> <p>Sędzia:</p> </td> <td> <p>SA Jolanta Terlecka</p> <p>SA Bogdan Radomski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Agnieszka Pawlikowska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. w Lublinie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>z dnia <br/> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w pkt I i II w ten sposób, że:</p> <p>a)  zasądza od <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">R.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span> kwotę<span class="anon-block">(...)</span>z ustawowymi odsetkami za opóźnienie:</p> <p>- od kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia zapłaty;</p> <p>- od kwoty <span class="anon-block">(...)</span>zł od dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. do dnia zapłaty;</p> <p>- od kwoty <span class="anon-block">(...)</span>zł od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia zapłaty;</p> <p>b)  znosi między stronami wzajemnie koszty procesu za pierwszą instancję;</p> <p>II.  oddala apelację w pozostałej części;</p> <p>III.  zasądza od <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">R.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł tytułem kosztów procesu za drugą instancję.</p> <p> <strong> <!-- -->I AGa<span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia<span class="anon-block">(...)</span> roku powód <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">R.</span> kwoty <span class="anon-block">(...)</span>wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.</p> <p>W uzasadnieniu wskazał, że strony zawarły porozumienie, na podstawie którego powód zobowiązał się dokonać remontu <span class="anon-block">(...)</span>, stanowiącej własność <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">R.</span>. Remont został wykonany przez powoda zgodnie z ustaleniami, a całościowe jego koszty wyniosły łącznie <span class="anon-block">(...)</span>zł. Strony zawarły porozumienie, w którym określone zostały szczegółowe zasady zwrotu kosztów <span class="anon-block">(...)</span> Pozwana<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">R.</span> nie zapłaciła powodowi z tego tytułu żadnej kwoty mimo wezwania do zapłaty.</p> <p>Jako podstawę swego roszczenia powód wskazał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 k.c.</a> </p> <p>W toku postępowania pełnomocnik powoda zmodyfikował powództwo wnosząc o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od - od kwoty <span class="anon-block">(...)</span>zł od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia zapłaty; - od kwoty <span class="anon-block">(...)</span> od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia zapłaty i od kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł od dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. do dnia zapłaty.</p> <p>Jednocześnie żądanie zgłoszone w pozwie popierane było jako ewentualne.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">R.</span> wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania.</p> <p>Wyrokiem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span> oddalił powództwo w całości i obciążył powodową Spółkę kosztami procesu.</p> <p>Za podstawę rozstrzygnięcia sąd wskazał następujące ustalenia i wnioski : W dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku przedstawiciele <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">R.</span> oraz <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span> dokonali oceny stanu technicznego<span class="anon-block">(...)</span>o<span class="anon-block">(...)</span>, położonej we wsi <span class="anon-block">Z.</span>, stanowiącej własność <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">R.</span>. Z uwagi na jej bardzo zły stan techniczny, występujące przełomy oraz jej nieprzejezdność dla <span class="anon-block">(...)</span> ustalono, iż zachodzi konieczność <span class="anon-block">(...)</span> poprzez dostosowanie jej do poruszania się <span class="anon-block">(...)</span> oraz dostosowanie <span class="anon-block">(...)</span>, tj. <span class="anon-block">(...)</span>. Zakres robót miał obejmować <span class="anon-block">(...)</span>Wartość przewidzianych robót została określona na kwotę <span class="anon-block">(...)</span>, jednakże kosztorys inwestorski nie został podpisany przez inwestora, ani nie został zatwierdzony.</p> <p>Budowa została wykonana najpóźniej w dniu<span class="anon-block">(...)</span>roku, gdyż wtedy powodowa spółka złożyła w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> propozycję rozliczenia finansowego remontu drogi, wskazując gotowość do pokrycia wyłącznie <span class="anon-block">(...)</span>Na podstawie porozumienia z dnia <span class="anon-block">(...)</span>strony określiły, że zgodnie z kosztorysem powykonawczym wartość robót budowlanych wynosi <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">R.</span> została zobowiązana do zwrotu na rzecz powoda poniesionych przez niego kosztów remontu w wysokości 70 % kosztów określonych w kosztorysie powykonawczym, tj. <span class="anon-block">(...)</span> w czterech rocznych ratach, z czego pierwsza miała zostać zapłacona w terminie do dnia<span class="anon-block">(...)</span>W dniu <span class="anon-block">(...)</span>roku dokonano protokolarnego odbioru robót uznając je za zakończone.</p> <p>Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Z.</span>. Biegły sądowy <span class="anon-block">Z. P.</span> w wydanej opinii wartość wykonanych przez powoda robót określił na kwotę <span class="anon-block">(...)</span> Natomiast biegły <span class="anon-block">A. D.</span> w opinii wydanej na te same okoliczności co opinia sporządzona przez <span class="anon-block">Z. P.</span>, wartość robót wykonanych przez powoda określił na <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Wywołane opinie biegłych nie budziły wątpliwości sądu pierwszej instancji, gdyż zostały one wykonane rzetelnie i rzeczowo, a wnioski z nich wypływające są co do zasady zbieżne.</p> <p>Oceniając ustalone wyżej fakty pod kątem zasadności żądania strony powodowej sąd uznał powództwo za niezasadne.</p> <p>Sąd podniósł, że strony nie zawarły formalnej umowy, a były związane jedynie porozumieniem, na podstawie którego powód zobowiązał się wykonać prace remontowe na drodze stanowiącej własność pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">R.</span>. Biorąc za podstawę zakres prac zrealizowanych przez powoda <span class="anon-block">(...)</span>sąd uznał, że były one budową , a nie remontem. Powód prowadził prace mające charakter robót budowlanych bez zawartej umowy na piśmie (wbrew wymaganiom określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 648;art. 648 § 1)">art. 648 § 1 k.c.</a>), bez wykonanego projektu budowlanego, a także bez udzielonego pozwolenia na budowę (wbrew wymaganiom określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 3;art. 3 pkt. 12)">art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane</a>). Prowadzenie robót budowlanych na podstawie wyłącznie zgłoszenia ich do <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>, w sytuacji gdy przepisy prawa wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, stanowi samowolę budowlaną, która nie zasługuje na ochronę.</p> <p>Przeprowadzanie <span class="anon-block">(...)</span> gminnych należy do zadań własnych gminy, a gospodarowanie środkami przewidzianymi w budżecie znajduje się w kompetencjach wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, natomiast sąd wskazał, że w sprawach majątkowych z zakresu inwestycji i remontów potrzebna jest uchwała rady gminy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900160095" title="Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95 (art. 7;art. 7 ust. 1;art. 7 ust. 1 pkt. 2)">art. 7 ust. 1 pkt 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900160095" title="Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95 (art. 30;art. 30 ust. 2;art. 30 ust. 2 pkt. 4)">art. 30 ust. 2 pkt 4</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900160095" title="Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95 (art. 18;art. 18 ust. 2;art. 18 ust. 2 pkt. 9;art. 18 ust. 2 pkt. 9 lit. e)">art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. e) ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym</a>). Porozumienie z dnia <span class="anon-block">(...)</span> (<span class="anon-block">(...)</span>, bez podjętej uchwały rady gminy), na podstawie którego Gmina <span class="anon-block">R.</span> zobowiązała się do zwrotu na rzecz powoda poniesionych przez niego kosztów budowy w wysokości 70 % kosztów określonych w kosztorysie powykonawczym, tj w kwocie<span class="anon-block">(...)</span>było nieważne.</p> <p>Sąd również podniósł, że strony niniejszego postępowania naruszyły również przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawy Prawo zamówień publicznych</a>, gdyż roboty budowlane zostały rozpoczęte bez przeprowadzenia postępowania przetargowego, z pominięciem ogłoszenia o możliwości składania ofert, a także bez negocjacji postanowień umowy z wykonawcą. Nieważna jest więc czynność dokonania wyboru <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span> jako wykonawcy robót budowlanych.</p> <p>Odnosząc się do podniesionego przez pozwaną Gminę zarzutu przedawnienia sąd uznał go za zasadny albowiem ustalił, że budowa <span class="anon-block">(...)</span> o nr ewidencyjnym<span class="anon-block">(...)</span> położonej we wsi <span class="anon-block">Z.</span> rozpoczęła się w <span class="anon-block">(...)</span> roku, i trwała kilka miesięcy, a zatem termin przedawnienia roszczenia upłynął najpóźniej w dniu <span class="anon-block">(...)</span>roku, gdyż w dniu <span class="anon-block">(...)</span>r powodowa spółka złożyła w <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">R.</span> propozycję rozliczenia finansowego remontu drogi, a roszczenie powoda zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a> przedawniało się po 3 latach. Złożenie pozwu dopiero w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku nastąpiło w momencie, w którym roszczenie było już przedawnione.</p> <p>Powyższa analiza skutkowała oddaleniem powództwa w całości.</p> <p>O kosztach sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> </p> <p>Wyrok sadu pierwszej instancji zaskarżyła powodowa Spółka apelacją z dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. w której zarzuciła ;</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2) naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 kpc</a> przez brak należytego wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku, a w szczególności brak wskazania podstawy oddalenia roszczenia ewentualnego opartego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 kc</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 kc</a> ;</p> <p>3) <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>4) naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647)">art. 647 kc</a> przez jego błędną wykładnie i uznanie, że to powodowa Spółka była zobowiązana do uzyskania pozwolenia na budowę w sytuacji gdy to inwestor jest zobowiązany do dokonania formalności wymaganych przez właściwe przepisy.</p> <p>Wskazując na powyższe powodowa Spółka domagała się zmiany zaskarżonego wyroku i zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block"> (...)</span> na rzecz powódki kwoty <span class="anon-block">(...)</span> wraz z odsetkami na ustawowymi za opóźnienie wskazanymi w piśmie z dnia <span class="anon-block">(...)</span>oraz zasądzenia kosztów procesu za obie instancje.</p> <p>Pozwana<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">R.</span> w odpowiedzi na apelację domagała się jej oddalenia i zasądzenia kosztów.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje :</strong> </p> <p>Apelacja jest w znacznej części zasadna.</p> <p>Ustalenia faktyczne dokonane przez sąd pierwszej instancji są tylko częściowo prawidłowe tak, że zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> jest zasadny. W świetle przeprowadzonych przez sąd pierwszej instancji dowodów nawet bez dodatkowego postępowania dowodowego ustalenia faktyczne wymagają korekty, zwłaszcza te, które dotyczą terminu wykonania robót i rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia, gdyż przyjęcie przedawnienia roszczenia było w zasadzie jedyną podstawą oddalenia powództwa.</p> <p>Przed wszystkim podnieść należy, że ustalenie sądu pierwszej instancji, iż budowa została najpóźniej wykonana do <span class="anon-block">(...)</span> r. jest ustaleniem błędnym. Podstawą takiego ustalenia nie może być absolutnie wskazany przez sąd pierwszej instancji dokument z k. 58, gdyż z niego nie wynika, że propozycja rozliczenia dotyczy prac już wykonanych, a jedynie prac, które mają być wykonane. Zwrócić należy uwagę, że nosi on datę <span class="anon-block">(...)</span> r., a zatem taką samą jak dołączony do tego dokumentu opis technologii wykonania remontu drogi (k. 59) gdzie zawarte są propozycje co do rodzaju betonu jaki należy zastosować, co należy wykonać, a wykonawca zobowiązał się udzielić 5 -letniej gwarancji na wykonane roboty. Podpisujący porozumienie z <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 24) burmistrz pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">J. G.</span>, zeznał w sprawie, że remont trwał bardzo długo (k. 119). O ile roboty miałyby być zakończone – jak przyjmuje to sąd pierwszej instancji – do <span class="anon-block">(...)</span> r. to nielogicznym i bezprzedmiotowym byłoby porozumienie z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. podpisane przez radcę prawnego pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span>, w którym wskazane jest, że remont drogi zostanie wykonany, w terminie do<span class="anon-block">(...)</span> r. Porozumienie z <span class="anon-block">(...)</span> r. oraz porozumienie z <span class="anon-block">(...)</span> r, powołane jest w protokole odbioru robót z dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. Świadek <span class="anon-block">T. B.</span>, który w pozwanej <span class="anon-block">(...)</span> do dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. pełnił obowiązki kierownika wydziału odpowiedzialnego za <span class="anon-block">(...)</span>zeznał, że „kiedy ja procowałem roboty nie były zakończone i nie było ich odbioru” (k. 120 i 121). Również świadkowie <span class="anon-block">T. N.</span> (k. 137), <span class="anon-block">J. D.</span> (k. 138), oraz <span class="anon-block">J. S.</span> (k. 168) wskazywali, że prace trwały ok. 2 lat, a zatem ustalenie iż prace zakończono do <span class="anon-block">(...)</span> r. jest nieuprawnione. Odbiór robót nastąpił w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. na co wskazuje protokół k. 25 oraz na tę okoliczność zeznawał pracownik pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">M. R.</span> (k. 357). Od tej daty należy rozważać wymagalność roszczenia o zapłatę.</p> <p>Podniesiony zatem zarzut przedawnienia roszczenia strony powodowej nie jest zasadny, gdyż wniesienie powództwa w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. nastąpiło w czasie zanim jakiekolwiek roszczenia stron uległy przedawnieniu bez względu na to jaki termin przedawnienia miałby mieć zastosowanie z tym, że w tej sprawie przyjęcie terminu 3 – letniego jako związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej jest prawidłowe. <span class="anon-block">(...)</span>. nastąpiło uznanie roszczenia, a tym samym przerwa biegu terminu przedawnienia. Zatem przedawnienie nie może być podstawą oddalenia powództwa w tej sprawie. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Wobec wyżej dokonanego ustalenia iż roszczenie powoda nie uległo przedawnieniu pozostaje do oceny kwestia zasadności żądania zapłaty.</p> <p>Powód ostatecznie domagał się w ramach roszczenia głównego opartego na umowie kwoty<span class="anon-block">(...)</span> natomiast w ramach roszczenia ewentualnego opartego na bezpodstawnym wzbogaceniu kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł. Sąd oddalając powództwo w całości oddalił oba żądania, aczkolwiek uzasadnienie nie zawiera żadnych wywodów co do żądania opartego na przepisach o bezpodstawnym wzbogaceniu.</p> <p>Powód w apelacji domaga się zasądzenia kwoty wyliczonej w oparciu o roszczenie główne, ale wywodzi również, że nawet przy przyjęciu braku ważnej umowy między stronami winno być uwzględnione żądanie w oparciu o przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu.</p> <p>Mając za podstawę zgromadzony materiał dowodowy należy stwierdzić, że strony wykazując dobrą wolę podjęły się działań faktycznych i prawnych zmierzających do remontu, budowy czy też naprawy (terminologia tu ma znaczenie drugorzędne) określonego odcinka <span class="anon-block">(...)</span> położonej we wsi <span class="anon-block">Z.</span> i stanowiącej <span class="anon-block">(...)</span> Wszelkie działania i czynności, jakkolwiek pożądane z punktu widzenia zarówno pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span> jak i miejscowej społeczności dokonane zostały jednak w sposób nieprofesjonalny i naruszający standardy jakie powinny być zachowane w toku czynności podejmowanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz profesjonalistów w obrocie gospodarczym. Skutkowało to naruszeniem rożnych przepisów prawa zawartych w ustawach regulujących wszczęcie i prowadzenie procesu budowlanego wskazanych w uzasadnieniu sądu pierwej instancji <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span>przez powodową Spółkę winien być realizacją umowy zawartej w <span class="anon-block">(...)</span> z podmiotem wyłonionym również w <span class="anon-block">(...)</span> Poza sporem jest, że procedura wymagana przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych</a> ( tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1986) nie została zachowana, ani nawet wszczęta. Dlatego nie można dokonać ustaleń, że strony wiązała ważna umowa będąca źródłem ważnych zobowiązań obu stron.</p> <p>Powyższa konstatacja nie przesądza jednak o bezzasadności żądania i w rezultacie nie stanowi podstawy do oddalenia powództwa.</p> <p>Poza sporem w sprawie jest, że prace remontowe, a w zasadzie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">drogi gminnej nr (...)</span> zostały wykonane. Poza sporem jest również, że inwestycja ta obciążała <span class="anon-block">(...)</span> (czego pozwana również nie kwestionowała), gdyż należyte utrzymanie dróg gminnych należy do zadań własnych <span class="anon-block">(...)</span>Tym samym koszt remontu tej drogi winien obciążać <span class="anon-block">(...)</span>. Sytuacja finansowa pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span> jednak nie pozwalała na dokonanie tej inwestycji w latach <span class="anon-block">(...)</span>, gdyż nigdy w tych latach w<span class="anon-block">(...)</span> nie były zarezerwowane środki na ten cel. Natomiast stan drogi był na tyle zły (nieistotne z jakich przyczyn), a presja miejscowej społeczności znaczna, że sytuacja wymagała działań niezwłocznych. Dlatego też zarówno <span class="anon-block">(...)</span> (zobowiązana do należytego utrzymania tej <span class="anon-block">(...)</span>jak i powodowa Spółka (korzystająca z tej drogi) porozumiały się w<span class="anon-block">(...)</span> który wprawdzie bez ważnej umowy, ale został dokonany co ma ten skutek, że <span class="anon-block">(...)</span>nie musi ponosić <span class="anon-block">(...)</span> mimo, że prawnie taki obowiązek ją obciążał. W tym przejawia się bezpodstawne wzbogacenie pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span> kosztem powodowej Spółki, a tym samym pozostaje do rozważenia kwestia czy pozwana Gmina jest zobowiązana do zwrotu wartości uzyskanej korzyści majątkowej w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 kc.</a> </p> <p>Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie zawarł żadnych rozważań co do zasadności żądania opartego na przepisach o bezpodstawnym wzbogaceniu co słusznie zarzuca apelująca powodowa Spółka i co w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 kpc</a> mogłoby stanowić podstawę do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, jednak sąd odwoławczy jest również sądem merytorycznym i nawet w takiej sytuacji w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy jest władny odstąpić od orzekania kasatoryjnego i wydać orzeczenie merytoryczne.</p> <p>W ocenie sądu odwoławczego żądanie zasądzenia kwoty wskazanej w apelacji jest uzasadnione. Strona, która nawet w braku ważnej umowy korzysta z efektów przeprowadzonych prac może być zobowiązana do zapłaty wynagrodzenia na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu (por. wyrok SN z 7 XI 2007 r. II CSK 344/07 – Lex nr 388844 oraz wyrok SN z 2 II 2011 r. II CSK 414/10 – Lex nr 738545).</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 kc</a> kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. Przepis ten stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 kc</a>). Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia. Jest to szczególny rodzaj bezpodstawnego wzbogacenia, a cechą wspólną jest tu uzyskanie korzyści cudzym kosztem – w tym wypadku w wyniku wykonania zobowiązania prawnie wadliwego.</p> <p>W okolicznościach tej sprawy mamy do czynienia z sytuacją, w której wzbogacony (tj. <span class="anon-block">(...)</span>) uzyskuje bez podstawy prawnej korzyść majątkową (w postaci drogi, na której remont już nie musi wydatkować środków finansowych) w wyniku spełnienia świadczenia przez zubożonego (tj. powodowej Spółki). Czynność prawna, w wyniku której zostało spełnione przez pozwaną Spółkę świadczenie była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia. Występuje tu zatem postać nienależnego świadczenia określana jako <em> <!-- -->condtictio sine causa.</em> </p> <p>Co do zasady zubożony może żądać zwrotu świadczenia nienależnego z wyłączeniem okoliczności uregulowanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411)">art. 411 kc.</a> W ocenie sądu odwoławczego nie zachodzi jednak żadna z przesłanek przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411)">art. 411 kc</a> co skutkowałoby oddaleniem żądania. Przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (pkt. 2;pkt. 3;pkt. 4;art. 411)">pkt 2,3 i 4 art. 411 kc</a> nie mają zastosowana w tej sprawie w sposób oczywisty, natomiast przesłanka określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (pkt. 1;art. 411)">pkt 1 art. 411 kc</a> (j<em> <!-- -->eżeli spełniający świadczenie wiedział, że nie był do świadczenia zobowiązany, chyba że spełnienie świadczenia nastąpiło z zastrzeżeniem zwrotu albo w celu uniknięcia przymusu lub w wykonaniu nieważnej czynności prawne</em>j) również nie stoi na przeszkodzie uznania zasadności żądania, gdyż powodowa Spółka świadczyła w oparciu o pisemne <span class="anon-block">(...)</span> co w ocenie <span class="anon-block"> (...) Spółki (...)</span> (jeszcze jako wspólników spółki cywilnej) było źródłem ich zobowiązania do świadczenia, a zatem nie wiedzieli, że nie byli zobowiązani, gdyż uważali, że wykonują ważną umowę, która jednak była nieważną czynnością prawną. Tym samym mogą żądać zwrotu świadczenia nienależnego.</p> <p>Prace wykonała wprawdzie spółka cywilna, ale dochodząca roszczenia spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest spółka prawa handlowego powstałą z przekształcenia tej spółki cywilnej w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 552;art. 552 § 2)">art. 552 § 2 ksh</a> (wypis z KRS k. 73), a z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 553;art. 553 § 1)">art. 553 § 1 ksh</a> przysługują jej wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej.</p> <p>Wartość prac wykonanych przez powódkę została wyliczona przez biegłego <span class="anon-block">A. D.</span> na kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł brutto czego nie kwestionowała żadna ze stron. Taką kwotę należy przyjąć jako wartość wzbogacenia pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span>, gdyż taką lub w podobnej wysokości kwotę musiałaby zapłacić <span class="anon-block">(...)</span> wykonawcy, który zostałby wyłoniony w drodze przetargu uregulowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940760344" title="Ustawa z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych - Dz. U. z 1994 r. Nr 76, poz. 344 ()">ustawie o zamówieniach publicznych</a> i który wykonałby remont przedmiotowej drogi.</p> <p>W świetle powyższych rozważań żądanie zatem od pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span> kwoty<span class="anon-block">(...)</span> zł (gdyż ostatecznie takiej kwoty żąda powódka w apelacji) jest zasadne.</p> <p>Dlatego uwzględniając apelację powódki sąd odwoławczy orzekając reformatoryjnie zasądził od pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span> na rzecz powodowej Spółki dochodzona w apelacji kwotę. W uwzględnieniu powództwa na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu nie stoi na przeszkodzie fakt, że powodowa Spółka dochodzoną kwotę wyliczyła biorąc za podstawę porozumienie z <span class="anon-block">(...)</span>z dna <span class="anon-block">(...)</span> które w ocenie sądu nie jest ważnym kontraktem, albowiem dochodzona kwota jest znacznie niższa niż ustalona wartość wzbogacenia pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span>. Odsetki od uwzględnionego roszczenia sąd zasądził zgodnie z żądaniem określonym w piśmie z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 396) za wyjątkiem pierwszej kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł , od której sąd zasadził odsetki od daty doręczenia pozwu (k. 50). Jako, że w ostateczności uwzględnienie powództwa nastąpiło w części niewiele przekraczającej połowę pierwotnego żądania (tj. <span class="anon-block">(...)</span> zł ) sąd zniósł wzajemnie między stronami koszty procesu za pierwszą instancję.</p> <p>Orzeczenie o oddaleniu apelacji (pkt II wyroku Sądu Apelacyjnego) obejmuje żądanie zasądzenia odsetek od pierwszej kwoty <span class="anon-block">(...)</span>zł od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r.</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny w Lublinie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405;art. 410)">art. 405 i 410 kc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> orzekł jak w wyroku. O kosztach za drugą instancją sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Zasądzone (w pkt III wyroku) na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 kpc</a> koszty obejmują uiszczoną opłatę od apelacji oraz wynagrodzenie pełnomocnika powoda zgodnie z § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 z późn. zm.)</p> <p>Bogdan Radomski Ewa Bazelan Jolanta Terlecka </p> </div>