II C 939/18

<p>Sygn. akt II C 939/18</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 7 marca 2018 roku <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> wniósł o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, na podstawie którego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz powoda kwoty 179.956,00 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwoty 179.610,62 zł od dnia 30 stycznia 2018 roku do dnia zapłaty. Zgłoszona w pozwie wierzytelność miała wynikać z weksla in blanco wystawionego przez <span class="anon-block"> (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością</span>, za którego płatność poręczył pozwany. Jako sumę do zapłaty na wekslu wskazano 179.610,62 zł.</p> <p>(<em> <!-- -->pozew k. 4-8, kopia weksla k. 53 oryginał przekazany do depozytu sądowego k. 78).</em> </p> <p>W sprawie wydano nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym zobowiązano pozwanego do zapłaty na rzecz powoda kwoty 179.956,00 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwoty 179.610,62 zł od dnia 30 stycznia 2018 roku do dnia zapłaty.</p> <p>(<em> <!-- -->nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 90)</em> </p> <p>Pozwany wniósł sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu swego stanowiska <span class="anon-block">M. K. (1)</span> wskazał, że żądanie pozwu jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, bowiem wierzytelność powoda została uwzględniona w spisie wierzytelności w ramach postępowania sanacyjnego i nie jest pewne, nie wiadomo, czy powód złożył sprzeciw co do wysokości tej wierzytelności.</p> <p>(s<em> <!-- -->przeciw k. 104)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny</strong> </p> <p>Dnia 8 czerwca 2015 roku <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> wystawiła na zlecenie <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> weksel in blanco. Do weksla sporządzono deklarację, w której wskazano, że stanowi on zabezpieczenie wszystkich istniejących i przyszłych wierzytelności remitenta (podmiotu uprawnionego z weksla – w tym przypadku <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>) wobec wystawcy (w tym przypadku <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>), obejmujących roszczenia główne i uboczne, w tym w szczególności o odsetki za opóźnienie i kary umowne, wynikających z umów między wystawcą a remitentem zawartych w chwili wystawienia weksla i po jego wystawieniu. Remitent mógł wypełnić weksel w każdym czasie, jeśli wystawca nie zaspokoił jakiegokolwiek wymagalnego roszczenia.</p> <p>(<em> <!-- -->okoliczności bezsporne)</em> </p> <p> <span class="anon-block">M. K. (1)</span> poręczył za zapłatę ww. weksla. Swój podpis umieścił na przedniej stronie weksla i na deklaracji wekslowej. Powód wypełnił weksel in blanco wpisując kwotę do zapłaty w wysokości 179.610,62 zł i oznaczając datę płatności weksla na 29 stycznia 2018 roku.</p> <p>(<em> <!-- -->okoliczności bezsporne)</em> </p> <p>Pismem doręczonym 16 stycznia 2018 roku powód wezwał pozwanego do wykupu weksla, wskazując że na kwotę 179.610,62 zł, składają się wymagalne roszczenia z umowy z dnia 16 lipca 2010 roku, a obejmujące <span class="anon-block">faktury o numerach (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- --> (wezwanie do wykupu weksla k. 39; potwierdzenie doręczenia wezwania k. 41)</em> </p> <p>Dnia 16 października 2016 roku postanowieniem Sądu Rejonowego w Kaliszu w sprawie o sygnaturze akt V GRs 1/16 doszło do otwarcia postępowania sanacyjnego w sprawie <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Z.</span>. W spisie wierzytelności uwzględniono wierzytelność powoda wobec dłużnika objętego postępowaniem sanacyjnym – do wysokości 161.411,3 złotych. Wierzytelność została zaliczona do grupy VIII. Propozycja układowa przewidywała spłatę wierzytelności z tej grupy w kwocie 24.000 zł powiększonej o 5% różnicy między kwotą należności a kwotą 24.000 zł w 10 półrocznych nieoprocentowanych ratach płatnych od 18 do 72 miesięcy po prawomocnym zatwierdzeniu układu. Powód nie zgodził się na propozycję układową.</p> <p>(<em> <!-- -->karta do głosowania pisemnego poza zgromadzeniem wierzycieli k. 123, dokumentacja postępowania sanacyjnego k. 127)</em> </p> <p>Pozwany nie kwestionował faktów przytoczonych przez powoda dla uzasadnienia zgłoszonych roszczeń, wobec czego znaczna część okoliczności faktycznych nie była sporna między stronami. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> uzasadniał żądanie oddalenia powództwa argumentami dotyczącymi wszczęcia postępowania sanacyjnego, niemożności dochodzenia od niego odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych oraz braku podstaw do naliczania ryczałtu w wysokości 40 euro z tytułu dochodzenia płatności każdej z wystawionych faktur. Okoliczności dotyczące stanu postępowania sanacyjnego ustalono na podstawie dokumentów przedłożonych przez powoda, których wiarygodności pozwany nie negował.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje</strong> </p> <p>Powództwo co do zasady zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Roszczenie z jakim powód wystąpił przeciwko pozwanemu ma swą podstawę w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 ()">ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 roku prawo wekslowe</a>, a konkretnie w jej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 30;art. 32;art. 103;art. 103 ust. 2;art. 103 ust. 3;art. 104;art. 104 ust. 1)">art. 30, art. 32, art. 103 ust. 2 i 3, art. 104 ust. 1</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 28;art. 28 ust. 1)">art. 28 ust. 1</a>.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Z.</span> wystawiła na rzecz powoda weksel własny <em> <!-- -->in blanco</em> w celu zabezpieczenia wierzytelności wynikających z łączących ich stosunków obligacyjnych, zaś <span class="anon-block">M. K. (2)</span> zabezpieczył zapłatę weksla swoim poręczeniem. Poręczając za zapłatę weksla, pozwany stał się odpowiedzialny wobec remitenta za zapłatę sumy wekslowej w terminie płatności. Zgodnie bowiem z przepisem art. 32 ust. 1 pw poręczyciel wekslowy odpowiada tak samo, jak ten, za kogo poręczył. W myśl zaś art. 104 pw odpowiedzialność wystawcy wekslu własnego jest taka sama, jak akceptanta wekslu trasowanego, który to z kolei zobowiązany jest do zapłacenia wekslu w terminie płatności, co wynika z art. 28 pw.</p> <p>Podkreślenia wymaga, że dla odpowiedzialności pozwanego bez znaczenia pozostaje kwestia możliwości zaspokojenia się powoda z majątku wystawcy weksla. Odpowiedzialność wystawcy i poręczyciela wekslowego (awalisty) ma charakter solidarny (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 47)">art. 47</a> pw). Stosunek solidarności po stronie dłużników opisano w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 § 1 kc</a> – oznacza on prawo wierzyciela żądania całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, przy czym zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych. Nawet więc gdyby powód miał możliwość całkowitego zaspokojenia swojej wierzytelności z majątku <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, nie można by mu odmówić prawa dochodzenia jej zaspokojenia od <span class="anon-block">M. K. (2)</span>. Solidarność oznacza bowiem prawo wierzyciela do wyboru podmiotu, od którego będzie dochodził zaspokojenia. Poręczając za zapłatę wekslu, pozwany godził się na to, że powód zażąda od niego zapłaty sumy wekslowej, niezależnie od tego, czy wcześniej zwróci się o zapłatę do <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> Zaznaczyć przy tym należy, że spełniając świadczenie z weksla na rzecz powoda, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> nabędzie roszczenie zwrotne przeciwko <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> (art. 32 ust. 2 pw). Będzie uprawniony do dochodzenia zwrotu spełnionego świadczenia od wystawcy wekslu.</p> <p>Wbrew stanowisku pozwanego bez znaczenia dla jego zobowiązania pozostaje okoliczność prowadzenia postępowania sanacyjnego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 167 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne układ nie narusza praw wierzyciela wobec poręczyciela. Taki stan rzeczy wynika z funkcji, jaką pełni poręczenie wekslowe. Stanowi ono dodatkowe zabezpieczenie wierzytelności powoda, póki więc nie uzyska on zaspokojenia od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> może go dochodzić od pozwanego, który poręczył za dług wekslowy. Uzyskując poręczenie osoby trzeciej, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> zabezpieczył się więc także przed skutkami wszczęcia postępowania sanacyjnego w stosunku do swojego kontrahenta. W przedmiotowym przypadku propozycja układowa złożona powodowi przewidywała spłatę jedynie 32.071 zł (24.000 zł + 5% z 161.411,11 zł ≈ 32.071 zł), zatem jedynie 17,85% wartości sumy wekslowej. Skoro więc powód nie mógłby uzyskać od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> zaspokojenia całości swej wierzytelności, zabezpieczenie wekslowe spełniło swą funkcję.</p> <p>W kontekście niezupełnego charakteru weksla, za który poręczył pozwany wyjaśnić należy, że obrona podmiotu zobowiązanego z weksla własnego <em> <!-- -->in blanco</em> może przebiegać na dwóch płaszczyznach. Przede wszystkim możliwe jest podnoszenie kwestii nieważności wekslu (badanej przez sąd z urzędu). Weksel przedłożony w niniejszej sprawie posiadał wszystkie elementy niezbędne dla jego ważności. Nadto pozwany mógł podnosić przeciwko powodowi zarzuty wypełnienia weksla niezgodnie z deklaracją wekslową, a jego możliwość w tym zakresie nie była ograniczona zgodnie z art. 10 pw, wobec tego że w sprawie nie doszło do zbycia praw z weksla. Pozwany nie podnosił zarzutów w tym zakresie – nie odwoływał się do treści deklaracji, nie podjął inicjatywy dowodowej zmierzającej do wykazania, że weksel wypełniono niezgodnie z deklaracją, a on nie jest zobowiązany do zapłaty sumy wekslowej.</p> <p>Sąd zaś nie był uprawniony do zbadania z urzędu tego, czy stosunek wynikający z zabezpieczenia umowy uprawniał <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> do wypełnienia weksla w sposób, w jaki to uczyniono. Wobec postawy pozwanego kognicja Sądu była ograniczona do zbadania kwestii ważności wekslu. W konsekwencji należało uznać, że roszczenie powoda w zakresie kwoty 179.610,62 zł zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Odnośnie do pozostałej części roszczenia głównego, wskazać należy, że nie wynikała ona z wekslu, wobec czego powód musiał przedstawić inne dowody, z których wynikałoby, że przysługuje mu wobec pozwanego wierzytelność w tym zakresie. Dowodów tych nie stanowiły faktury, do których zapłaty zobowiązana była <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> - nie dotyczyły one stosunku obligacyjnego, w którym to <span class="anon-block">M. K. (2)</span> byłby podmiotem zobowiązanym. Materiał dowodowy nie pozwolił na przyjęcie, że pozwany był zobowiązany wobec powoda za zapłatę kwoty przenoszącej zobowiązanie wekslowe. W tych warunkach co do kwoty żądania głównego powództwo należało oddalić w zakresie 345,38 zł.</p> <p>Jeśli chodzi o żądanie w zakresie odsetek, wskazać należy, że nie wykupując weksla w dniu 29 stycznia 2018 roku, <span class="anon-block">M. K. (3)</span> popadł w opóźnienie z wykonaniu swego zobowiązania pieniężnego. Wbrew jednak stanowisku strony powodowej brak podstaw do uznania, że okoliczność ta spowodowała powstanie obowiązku zapłaty odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych. Obowiązek zapłaty tych odsetek wynika z ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Są one należne bez wezwania w sytuacji, w której w ramach transakcji handlowej doszło do spełnienia świadczenia przez jedną ze stron, jednak nie otrzymała ona zapłaty w terminie określonym w umowie (zob. art. 7 ust. 1 ww. ustawy). Zobowiązanie pozwanego nie wynika z transakcji handlowej, a z udzielonego przez niego poręczenia wekslowego ( na co z resztą powołuje się powód). Co prawda w deklaracji wekslowej wskazano, że weksel ma zabezpieczać także roszczenia uboczne (sformułowanie „w szczególności o odsetki za opóźnienie” nie wyłącza przy tym odpowiedzialności wekslowej za odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych), jednak <span class="anon-block">M. K. (3)</span> odpowiada za roszczenia uboczne przysługujące <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> tylko w tym zakresie, w jakim złożyły się one na sumę wekslową. Po wypełnieniu weksla <em> <!-- -->in blanco</em> na kwotę 179.610,62 zł, przedstawieniu go do zapłaty pozwanemu i upływie terminu jego zapłaty, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> popadł w opóźnienie w wykonaniu własnego zobowiązania pieniężnego, które nie wynikało z transakcji handlowej. W tych warunkach zasadne było zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda jedynie odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 30 stycznia 2018 roku do dnia zapłaty, zaś w pozostałym zakresie żądanie zasądzenia odsetek podlegało oddaleniu.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100</a> zd. II <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a>, zgodnie z którym sąd może włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania. Powód uległ jedynie w zakresie 0,2% swego żądania. Dało to podstawę do włożenia całości kosztów procesu na pozwanego. Na koszty te złożyły się opłata od pozwu w łącznej kwocie 8.998 zł, wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 5.400 zł, obliczone na podstawie § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz. U. z 2015 roku , poz. 1804) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Pozwany nie poniósł żadnych kosztów procesu. Wobec tego z tytułu rozliczenia kosztów procesu należało zasądzić od niego na rzecz powoda kwotę 14.415 zł.</p> <p>Mając na względzie powyższe argumenty, orzeczono jak w sentencji wyroku.</p> </div>