Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I AGa 122/18

Суди загальної юрисдикції2018-11-28
Номер справи
I AGa 122/18
Дата рішення
2018-11-28
Тип
SENTENCE

Судді

Bożena OworuszkoJerzy NawrockiWalentyna Łukomska-Drzymała (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I AGa 122/18 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Lublinie, I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="300"/> <col width="355"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący - Sędzia</p> </td> <td> <p>SA Walentyna Łukomska-Drzymała</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędzia:</p> <p>Sędzia:</p> </td> <td> <p>SA Jerzy Nawrocki (spr.)</p> <p>SA Bożena Oworuszko</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Maciej Mazuryk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. w Lublinie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">B. P.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>I.  zmienia częściowo zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <p>1.  w punkcie I obniża zasądzona kwotę <span class="anon-block">(...)</span>do kwoty <span class="anon-block">(...)</span> a w pozostałej części powództwo oddala;</p> <p>2.  w punkcie II obniża zasądzoną kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł;</p> <p>3.  w punkcie III obniża kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł;</p> <p>4.  w punkcie IV obniża kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł;</p> <p>II.  w pozostałej części apelację oddala;</p> <p>III.  znosi wzajemnie pomiędzy stronami koszty procesu w postępowaniu apelacyjnym.</p> <p> <strong> <!-- -->I A Ga 122/18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia <span class="anon-block">(...)</span>Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span>po rozpoznaniu na rozprawie sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">B. P.</span> o zapłatę zasądził od pozwanej na rzecz powoda <span class="anon-block">(...)</span>zł z odsetkami ustawowymi od dnia<span class="anon-block">(...)</span> oraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia <span class="anon-block">(...)</span>tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Ponadto nakazał ściągnąć od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa kwotę <span class="anon-block">(...)</span>tytułem wydatków poniesionych tymczasowo z sum budżetowych Skarbu Państwa.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> wnosiła o zasądzenia od pozwanej <span class="anon-block">B. P.</span> kwoty <span class="anon-block">(...)</span>zł. tytułem zwrotu kosztów poniesionych przez powoda w celu przywrócenia lokalu wynajmowanego powódce po zakończeniu umowy najmu.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowo-akcyjna w <span class="anon-block">L.</span> powstała w wyniku przekształcenia w dniu<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span> (informacja z KRS k. 24-29). Następnie jako spółka przejmowana połączyła się ze <span class="anon-block"> spółką (...) Spółką Akcyjną</span> w <span class="anon-block">W.</span> (informacje z KRS k. 531-539 i 543-551, postanowienie k. 540-541, zaświadczenie o dokonaniu wpisu k. 542).</p> <p>Pozwana nie uznawała powództwa.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił, że w dniu<span class="anon-block">(...)</span>roku pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span>, a pozwaną, została podpisana umowa<span class="anon-block">(...)</span> mocą której <span class="anon-block"> spółka (...)</span> oddała <span class="anon-block">B. P.</span> w najem powierzchnię magazynową z dokami przeładunkowymi o powierzchni<span class="anon-block">(...)</span>na nieruchomości położonej w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> umowy).</p> <p>W <span class="anon-block">(...)</span>umowy postanowiono, że najemca po zakończeniu umowy zobowiązany jest oddać przedmiot najmu w stanie niepogorszonym przez normalne zużycie i nie ponosi odpowiedzialności za zużycie przedmiotu najmu będące wynikiem prawidłowego używania.</p> <p>Zgodnie z <span class="anon-block">(...)</span> umowy najemca winien uzyskać zgodę wynajmującego na wykonanie prac adaptacyjnych. Zgodnie zaś z ust.<span class="anon-block">(...)</span> wszelkie prace wykonane w przedmiocie najmu bez zgody wynajmującego, najemca zobowiązywał się usunąć na swój koszt, przywracając przedmiot najmu do stanu poprzedniego, pod rygorem wykonania zastępczego przez wynajmującego (umowa k. 23-29).</p> <p>Przedmiot umowy został wydany pozwanej w dniu <span class="anon-block">(...)</span>Pełnomocnik pozwanej <span class="anon-block">W. P.</span> - dokładnie oglądał obiekt przed podpisaniem protokołu zdawczo odbiorczego (zeznania świadka <span class="anon-block">T. N. (1)</span> k. 236-240). W protokole tym zapisano, że stan <span class="anon-block">p. (1)</span> jest dobry, posadzka jest czysta, a do jej stanu nie wniesiono zastrzeżeń. Stwierdzono tylko miejscowe przecieki dachu, które przekazujący zobowiązał się usunąć niezwłocznie po wystąpieniu sprzyjających warunków atmosferycznych (protokół k. 30). W dacie wydania obiektu pozwanej budynek miał kilka lat, posadzka była w bardzo dobrym stanie, spójna i jednolita. Była typu niepylnego, wcześniej działała tam hurtownia spożywcza (zeznania świadków <span class="anon-block">T. N. (1)</span> k. 236-240, <span class="anon-block">P. N.</span> k. 241-242, <span class="anon-block">G. L.</span> k. 242-244).</p> <p> <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> sprzedała w dniu <span class="anon-block">(...)</span> nieruchomość wraz budynkiem magazynowym <span class="anon-block"> (...) Spółce z o.o.</span> w <span class="anon-block">L.</span>, o czym pozwana została poinformowana pismem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku (pismo k. 31-32).</p> <p>Pozwana w wynajmowanej hali prowadziła <span class="anon-block">(...)</span>Po próbach okazało się, że <span class="anon-block">(...)</span> ślizgały się po posadzce i uderzały w ściany. Próbowano dla poprawy bezpieczeństwa i przyczepności polewać <span class="anon-block">p. (2)</span> wodą z cukrem, a gdy to rozwiązanie okazało się nieskuteczne, <span class="anon-block">(...)</span> otoczono oponami, które stanowiły zabezpieczenie przed skutkami wypadnięcia pojazdów z toru jazdy. Początkowo opony pyły powiązane ze sobą sznurami, a później przymocowano je do <span class="anon-block">p. (1)</span> za pomocą kotew. W celu zamocowania kotew w posadzce wiercono otwory. Sam tor jazdy ześrutowano (sfrezowano) w celu uzyskania lepszej przyczepności opon <span class="anon-block">(...)</span> do nawierzchni (zeznania świadków <span class="anon-block">T. N. (1)</span>, <span class="anon-block">P. N.</span>, <span class="anon-block">G. L.</span> i <span class="anon-block">A. M.</span> k. 302-303, opinie biegłego sądowego <span class="anon-block">A. D.</span> pisemna k. 376-378, pisemna uzupełniająca k. 421-429, opinia ustna k. 446-450, wyjaśnienia pozwanej złożone w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 k.p.c.</a> k. 557-559).</p> <p>Na te zmiany pozwana nie otrzymała zgody wynajmującego (zeznania świadków <span class="anon-block">T. N. (1)</span>, <span class="anon-block">P. N.</span>, <span class="anon-block">G. L.</span>, wyjaśnienia reprezentanta powoda <span class="anon-block">W. S.</span> złożone w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 k.p.c.</a> k. 556-557). Ponadto na skutek wykorzystywania hali na potrzeby <span class="anon-block">(...)</span> doszło także do zanieczyszczenia <span class="anon-block">p. (1)</span>, co było normalnym eksploatacyjnym zużyciem <span class="anon-block">p. (1)</span> (opinie biegłego sądowego <span class="anon-block">A. D.</span>).</p> <p>Przed wydaniem obiektu wynajmującemu, <span class="anon-block">W. P.</span> i <span class="anon-block">T. N. (1)</span> ustalili, że najemca przywróci stan poprzedni <span class="anon-block">p. (1)</span> po zakończeniu umowy najmu (zeznania świadka <span class="anon-block">T. N. (1)</span>). <span class="anon-block">W. P.</span> poszukiwał firmy, która doprowadzi <span class="anon-block">p. (2)</span> do stanu poprzedniego (zeznania świadka <span class="anon-block">A. W.</span> k. 262-264).</p> <p>W dniu<span class="anon-block">(...)</span> pozwana wydała <span class="anon-block"> spółce (...)</span> przedmiot umowy. Powódkę przy czynnościach tych reprezentował jako pełnomocnik <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W. P.</span>, W protokole zdawczo-odbiorczym zapisano, że ściany są <span class="anon-block">(...)</span>. W hali pozostało <span class="anon-block">(...)</span>. Stwierdzono, uszkodzenia mechaniczne <span class="anon-block">p. (1)</span> poprzez śrutowanie oraz podziurawienia.</p> <p>Wynajmujący wyznaczył najemcy<span class="anon-block">(...)</span> roku na przywrócenie hali do stanu poprzedniego, w tym przywrócenie <span class="anon-block">p. (1)</span> do stanu przed wykonaniem śrutowania.</p> <p> <span class="anon-block">W. P.</span> odmówił podpisania protokołu. Do protokołu dołączono powołaną w nim dokumentację fotograficzną (protokół k. 33-42).</p> <p>Pismem z dnia<span class="anon-block">(...)</span> roku <span class="anon-block"> spółka (...)</span> wezwała pozwaną między innymi do przywrócenia stanu poprzedniego <span class="anon-block">p. (1)</span> poprzez <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">D. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">F. S.</span> z <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>W piśmie wyznaczono termin do dnia <span class="anon-block">(...)</span> na wykonanie wszystkich robót i uprzedzono, że w przypadku nieprzywrócenia stanu poprzedniego <span class="anon-block">p. (1)</span> w wyznaczonym terminie <span class="anon-block"> spółka (...)</span> skorzysta z uprawnienia wskazanego w <span class="anon-block">(...)</span> umowy, czyli przywrócenia stanu poprzedniego w ramach wykonania zastępczego. Pismo to pozwana odebrała w dniu <span class="anon-block">(...)</span>roku (pismo k. 43-45, dowód doręczenia k. 46).</p> <p>W odpowiedzi pozwana nie uznała żądań spółki i wskazała, że zmiany w posadzce powstały na skutek normalnego użytkowania hali zgodnie z prowadzoną działalnością gospodarczą na terenie hali, o czym wynajmujący wiedział i co jest zapisane w<span class="anon-block">(...)</span> umowy (pismo z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku k. 47). Pozwana nie przywróciła <span class="anon-block">p. (1)</span> do stanu z dnia podpisania umowy najmu</p> <p>Powód wywołał opinie dotyczące zniszczeń <span class="anon-block">p. (1)</span> i ścian osłonowych oraz oceny naprawy zniszczonej <span class="anon-block">p. (1)</span>. Obie opinie opracował <span class="anon-block">J. J.</span> (opinie k. 55-65 i 69-75). Powód zlecił wykonanie naprawy <span class="anon-block">p. (1)</span> firmie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">M. B.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Za wykonanie <span class="anon-block">p. (1)</span> epoksydowej powód zapłacił tej firmie kwotę<span class="anon-block">(...)</span> tj. kwotę nieznacznie niższą, niż wynikająca z powołanych ekspertyz (<span class="anon-block">faktura VAT nr (...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku k. 66, potwierdzenia przelewu k. 67 i 68).</p> <p>Pismem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty <span class="anon-block">(...)</span>(pismo k. 76-77, dowód doręczenia k. 78).</p> <p>W piśmie z dnia <span class="anon-block">(...)</span> pozwana odmówiła zapłaty (pismo k. 81).</p> <p>W wywołanej przez Sąd opinii biegłego <span class="anon-block">A. D.</span> biegły stwierdził, że powód po rozwiązaniu umowy ulepszył <span class="anon-block">p. (2)</span>.</p> <p>Dla przywrócenia stanu poprzedniego wystarczające było wykonanie naprawy, której koszt wyniósłby <span class="anon-block">(...)</span> (powołane opinie pisemne biegłego <span class="anon-block">A. D.</span>). W opinii ustnej biegły stwierdził jednak, że pokrycie <span class="anon-block">p. (1)</span> <span class="anon-block">(...)</span>można uznać za odtworzenie <span class="anon-block">p. (1)</span> (ustna opinia uzupełniająca). Powód przy tym wykazał, że posadzka pierwotnie utwardzana była powierzchniowo (dokumentacja projektowa k. 510-523).</p> <p>Za wiarygodne Sąd uznał dowody z dokumentów przywołanych w treści uzasadnienia wyroku. Ich forma i treść nie budziły zastrzeżeń Sądu. Nie były też przez strony kwestionowane. <span class="anon-block"> (...)</span> ekspertyzy wywołane przez powoda Sąd potraktował jako dokumenty prywatne w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> Pozostałe dowody z dokumentów Sąd uznał za zbędne dla rozpoznania istoty sprawy.</p> <p>Zeznania świadków <span class="anon-block">T. N. (1)</span>, <span class="anon-block">P. N.</span>, <span class="anon-block">G. L.</span>, <span class="anon-block">A. W.</span> i <span class="anon-block">A. M.</span> Sąd uznał za wiarygodne w takim zakresie, w jakim były one podstawą poczynienia ustaleń faktycznych. Ich treść odpowiadała temu, co świadkowie mogli zaobserwować wykonując swoje obowiązki. Pozostają też w zgodzie z dowodami z dokumentów.</p> <p>Za niewiarygodne Sąd uznał zeznania świadków <span class="anon-block">A. W.</span>, <span class="anon-block">T. N. (2)</span> i <span class="anon-block">A. M.</span> w części, w jakiej świadkowie zeznali o złym stanie <span class="anon-block">p. (1)</span> przy jej wydaniu pozwanej. Zeznania te pozostają bowiem w rażącej sprzeczności z treścią protokołu wydania przedmiotu umowy <span class="anon-block">(...)</span>roku. Przy tym <span class="anon-block">A. M.</span> podpisał protokół w imieniu pozwanej. Zeznania te pozostają nadto w sprzeczności z zeznaniami świadków <span class="anon-block">T. N. (1)</span>, <span class="anon-block">P. N.</span> i <span class="anon-block">G. L.</span> w tym zakresie. Sąd pominął zeznania świadka <span class="anon-block">P. S.</span> (k. 339-344), mając na względzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.p.c.</a> Świadek bowiem wypowiadał się w kwestiach wymagających wiedzy specjalnej. Stwierdził w szczególności, że zużycie <span class="anon-block">p. (1)</span> było normalnym następstwem użytkowania <span class="anon-block">p. (1)</span> dla potrzeb realizacji umowy. Zeznania świadków w pozostałym zakresie, Sąd uznał za nieistotne dla rozstrzygnięcia sporu.</p> <p>Za wiarygodną Sąd uznał opinię biegłego sądowego <span class="anon-block">A. D.</span>. Ustalenia biegłego po ich korekcie, nie zostały zakwestionowane. Wyjaśnienia złożone w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 k.p.c.</a> przez reprezentanta powoda <span class="anon-block">W. S.</span> Sąd uznał za wiarygodne w takim zakresie, w jakim były podstawą poczynienia ustaleń stanu faktycznego.</p> <p>Wyjaśnienia złożone w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 kpc</a> przez pozwaną Sąd uznał za niewiarygodne w zakresie, w jakim pozwana wyjaśniła, że stan <span class="anon-block">p. (1)</span> przy jej wydaniu po podpisaniu umowy nie był dobry oraz, że uzyskała zgodę na zamocowanie kotew w posadzce, a powód milcząco akceptował frezowanie <span class="anon-block">p. (1)</span>. Stan <span class="anon-block">p. (1)</span> określono w protokole z dnia <span class="anon-block">(...)</span> jako dobry. Pozwana nie przedłożyła żadnego dowodu na piśmie potwierdzającego wyrażenie przez wynajmującego zgody na montaż kotew w posadzce i sfrezowanie <span class="anon-block">p. (1)</span>, czego wymagał <span class="anon-block">(...)</span> umowy. Natomiast w tym zakresie Sąd uznał , że pozwana przyznała fakt zamocowania kotew i sfrezowania <span class="anon-block">p. (1)</span>. Powoływanie się przez pozwaną na zgody, Sąd uznał za potwierdzenie przez nią, że pozwana zleciła zamocowanie kotew w podłodze oraz sfrezowanie <span class="anon-block">p. (1)</span>.</p> <p>Sąd Okręgowy uznał roszczenie za uzasadnione w całości. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 667;art. 667 § 1)">art. 667 § 1 k.c.</a> bez zgody wynajmującego najemca nie może czynić w rzeczy najętej zmian sprzecznych z umową lub z przeznaczeniem rzeczy. Powtórzenie tej regulacji stanowi<span class="anon-block">(...)</span> umowy z dnia <span class="anon-block">(...)</span>roku.</p> <p>Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 675;art. 675 § 1)">art. 675 § 1 k.c.</a> po zakończeniu najmu najemca obowiązany jest zwrócić rzecz w stanie niepogorszonym; jednakże nie ponosi odpowiedzialności za zużycie rzeczy będące następstwem prawidłowego używania.</p> <p>Postępowanie dowodowe wykazało, że pozwana bez zgody wynajmującego dokonała zmian w strukturze <span class="anon-block">p. (1)</span> poprzez jej sfrezowanie oraz zamocowanie w niej kotew. Zmiany te zmniejszyły wartość użytkową i estetyczną <span class="anon-block">p. (1)</span> i wymagały naprawy.</p> <p>Mimo zarzutu, że naprawa objęła całość <span class="anon-block">p. (1)</span>, a tor zajmował jedynie część powierzchni hali, pozwana nie wykazała (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>), jaką część hali objęły te zmiany struktury <span class="anon-block">p. (1)</span>. Pozwana odmówiła naprawy <span class="anon-block">p. (1)</span>, wobec czego powód uprawniony był do zlecenia zastępczego wykonania naprawy.</p> <p>Sąd uwzględnił roszczenie w całości i zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwote dochodzoną pozwem w wysokości - <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> </p> <p>Apelację od tego wyroku wniosła pozwana zaskarżając wyrok w całości i zarzucając Sądowi Okręgowemu :</p> <p>1. Naruszenie prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 667;art. 667 § 1)">art. 667 § 1 k.c.</a> poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie poprzez uznanie, iż najemca dokonał zmian w przedmiocie najmu niezgodnych z umową i przeznaczeniem rzeczy, w sytuacji, w której nie zostało wykazane aby pozwana wykonała jakiekolwiek zmiany w przedmiocie najmu, w tym powód od początku współpracy wiedział jaka działalność będzie prowadzona w przedmiocie najmu przez najemcę, w tym strony zgodziły się w umowie na zużycie przedmiotu najmu wynikające z prowadzonej działalności gospodarczej;</p> <p>2. Naruszenie prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 675;art. 675 § 1)">art. 675 § 1 k.c.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 666;art. 666 § 1)">art. 666 § 1 k.c.</a> w zw. z § 3 ust. 2 oraz §2 ust. 2 Umowy najmu stron (zdefiniowanej w odpowiedzi na pozew) poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie wobec obciążenia pozwanej kosztami prac budowalnych w posadzce wynajmowanej hali, w sytuacji, w której najemca wykorzystywał przedmiot najmu zgodnie z Umową, w tym z zadeklarowanym celem najmu, natomiast strony wprost w Umowie najmu ustaliły, iż najemca nie jest odpowiedzialny za zmiany w przedmiocie najmu wynikające z zużycia przedmiotu najmu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą;</p> <p>3. Naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, w tym w szczególności dowodów z zeznań świadków zgłoszonych przez strony, z zeznań stron, dokumentów dotyczących przedmiotu najmu oraz dowodu z opinii pisemnej i ustnej biegłego poprzez przyznanie pełnej wiarygodności zeznaniom świadków powoda, w tym p. <span class="anon-block">N.</span> i p. <span class="anon-block">L.</span> odwołujących się do działań i postawy p. <span class="anon-block">W. P.</span>, w sytuacji w której z obiektywnych względów wskazana osoba nie miała możliwości skonfrontowania stawianych tez oraz wobec przyjęcia, iż hipotetyczne stwierdzenie ustne biegłego, nieodnoszące się do rodzaju <span class="anon-block">p. (1)</span> badanej, dowodzi, iż prace wykonane przez powoda nie są ulepszeniem, a jedynie naprawą, w sytuacji, w której opinia biegłego odnosząca się do badanej <span class="anon-block">p. (1)</span> w sposób ukierunkowany i konkretny jednoznacznie stwierdziła, iż rzeczone prace powoda są ulepszeniem <span class="anon-block">p. (1)</span>, wskazane błędy w ocenie dowodów doprowadziły do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie uznania, iż posadzka została przez pozwaną sfrezowana, co zdaniem sądu przyznał p. <span class="anon-block">W. P.</span> oraz, że prace budowlane powoda na posadzce są jedynie jej konieczną naprawą wobec działań pozwanej;</p> <p>4. Naruszenie prawa procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a> poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku w sposób lakoniczny uniemożliwiający podjęcie polemiki z wyrokiem wobec braku wskazania przez sąd sprawy jasnych podstaw faktycznych i prawnych, na których przedmiotowy wyrok został wydany, co ma wpływ na treść orzeczenia;</p> <p>5. Naruszenie prawa procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 207;art. 207 § 6)">art. 207 § 6 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 217;art. 217 § 2)">art. 217 § 2 k.p.c.</a> poprzez dopuszczenie w sprawie dowodów powoda w zakresie dokumentacji załączonej do pisma z dnia 1 lutego 2017 r., sprzecznie z zasadą prekluzji dowodowej, zgodnie z którą strona powodowa powinna przedstawić dokumenty na poparcie swoich twierdzeń w pozwie lub w replice na odpowiedź na pozew, natomiast rzeczone dokumenty powód przedstawił w końcowym etapie sporu, już po wydaniu opinii przez biegłego, co należy uznać za działanie spóźnione, a tym nieuzasadnione w sprawie, co ma bezpośredni wpływ na treść orzeczenia;</p> <p>6. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu przez sąd I instancji, iż postawa p. <span class="anon-block">W. P.</span> dowodzi stwierdzeniu, iż pozwana dokonała sfrezowania <span class="anon-block">p. (1)</span> spornej hali podczas trwania stosunku najmu, co potwierdza zdaniem sądu I instancji choćby odmowa podpisania protokołu wydania <span class="anon-block">(...)</span> przez p. <span class="anon-block">W. P.</span> w styczniu 2014 r. co pozostaje w sprzeczności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oraz błędne ustalenie przez sąd, iż biegły p. <span class="anon-block">A. D.</span> uznał prace budowalne powoda w spornej hali za konieczną naprawę <span class="anon-block">p. (1)</span>, pomimo, iż biegły w sposób wyraźny wskazał, iż rzeczone prace są ulepszeniem <span class="anon-block">p. (1)</span>, a jedynie w odpowiedzi na hipotetyczne zapytanie pełnomocnika powoda odnoszące się do wariantowego rodzaju pierwotnego wykonania <span class="anon-block">p. (1)</span>, biegły stwierdził, iż o ile taka sytuacja wytworzenia miałaby miejsce, to wówczas można byłoby uznać prace powoda jako konieczne, tym samym rozstrzygniecie sądu opiera się na ustaleniach wywodzonych z domniemań biegłego, a nie z opinii wydanej wobec konkretnych przedmiotów podlegających badaniu. Wskazane błędy w ustaleniach faktycznych wynikają z dokonania przez sąd dowolnej oceny dowodów w sprzeczności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, co z kolei wprost rzutuje na rozstrzygnięcie prawne sporu.</p> <p>Pozwana wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na rzecz pozwanej kosztów procesu za I instancję wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych. Ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w tym rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Ponadto wnosiła o zasądzenie na rzecz pozwanej kosztów procesu za II instancję wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych.</p> <p>Powódka wnosiła o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów procesu poniesionych w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Apelacja jest uzasadniona jedynie w części.</p> <p>Nie jest uzasadniony podniesiony w apelacji zarzut naruszenia przez Sąd Okręgowy art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 kpc</a> gdyż uzasadnienie wyroku spełnia wszelkie wymogi formalne uzasadnienia wskazane w tym przepisie i w sposób czytelny przedstawia motywy wydanego orzeczenia.</p> <p>Pozostałe zarzuty apelacyjne dotyczą one dwóch kwestii: samej zasady odpowiedzialności pozwanej i wysokości dochodzonego przez powódke odszkodowania.</p> <p>Sąd Apelacyjny w całości przyjmuje za własne ustalenia Sądu dotyczące wzajemnych zobowiązań stron ustalonych w umowie najmu z dnia 28 grudnia 2010r., dotyczące faktu zniszczenia <span class="anon-block">p. (1)</span> wskutek eksploatowania powierzchni magazynowej jako toru kartingowego, charakteru tych zniszczeń w postaci nawiercenia otworów mocujących kotwy, przy pomocy których przymocowywano opony rozmieszczone pomiędzy torami jazdy pojazdów oraz sfrezowania nawierzchni <span class="anon-block">t. (1)</span> w celu zwiększenia przyczepności pojazdów jeżdżących po torach.</p> <p>Zeznania świadków, dowody z dokumentów i materiały fotograficzne oraz opinia biegłego <span class="anon-block">A. D.</span> potwierdzają, że w celu wykorzystywania powierzchni magazynowej jako toru kartingowego prace te zostały wykonane przez pozwaną, bez zgody wynajmującego. Nie ulega wątpliwości, że zmiany te zostały dokonane w okresie wynajmowania pomieszczenia pozwanej, a postanowienia umowy i brak zgody wynajmującego na dokonanie powyższych zmian, przesądzają o odpowiedzialności pozwanej co do zasady.</p> <p>Natomiast Sąd Apelacyjny uznaje za uzasadnione te zarzuty apelacyjne, które zmierzają do wykazania bezzasadności obciążenia pozwanej wszystkimi kosztami poniesionymi przez pozwaną w związku z wymianą <span class="anon-block">p. (1)</span>. Sąd Apelacyjny zgadza się z oceną, że w celu przywrócenia stanu <span class="anon-block">p. (1)</span> sprzed zawarcia umowy najmu z pozwaną zachodziła potrzeba wymiana <span class="anon-block">p. (1)</span> na całej powierzchni wynajmowanego pomieszczenia. Stosunek powierzchni <span class="anon-block">t. (1)</span> do ogólnej powierzchni wynajmowanego pomieszczenia – jak wynika ze zdjęć <span class="anon-block">t. (1)</span> kartingowych znajdujących się w aktach był tak duży, a linia <span class="anon-block">t. (1)</span> tak urozmaicona i nieregularna, ze względu na liczne zakręty <span class="anon-block">(...)</span>, że możliwość miejscowej naprawy powierzchni pomieszczenia nie pozwoliłaby na przywrócenie powierzchni pomieszczenia do stanu sprzed zawarcia umowy najmu. Powierzchnia pomieszczenia, które wcześniej było, a w przyszłości miało być wykorzystywane jako magazyn, winna stanowić jednolitą, równą powierzchnię w celu bezpiecznego rozwożenia i rozmieszczania towarów w magazynie.</p> <p>Zgodnie z postanowieniami umowy pozwana była zobowiązana do przywrócenia stanu <span class="anon-block">p. (1)</span> z dnia zawarcia umowy najmu. Biegły w swojej opinii uzupełniającej wskazał wyraźnie, że z ekspertyzy <span class="anon-block">J. J.</span> sporządzonej w celu ustalenia przez powódkę wielkości zniszczeń, wynika, że przed wynajmem posadzka była utwardzona <span class="anon-block">preparatami L. (...)</span> i <span class="anon-block">L. I.</span> (opinia uzupełniająca k. 422) . Z tego względu wyliczając wartość remontu <span class="anon-block">p. (1)</span> uwzględnił utwardzenie jej tymi preparatami. Stwierdził tez jednoznacznie , że wskazany przez niego zakres prac „dokładnie przywraca <span class="anon-block">p. (2)</span> do stanu poprzedniego” (opinia uzupełniająca k. 423 pkt 10). Wskazał również, że roboty wykonane przez powódkę w celu wymiany <span class="anon-block">p. (1)</span> prowadziły do jej ulepszenia w stosunku do stanu z dnia zawarcia umowy z pozwaną. Fakt ulepszenia wynikał z zastosowania przez powodową Spółkę lepszych materiałów do utwardzenia nawierzchni w <span class="anon-block">(...)</span> Oczywistym jest, że wykonane przez Spółkę roboty prowadziły do odtworzenia <span class="anon-block">p. (1)</span> magazynu ze względu na zniszczenie jej przez pozwaną. Niemniej jednak biegły wskazał wyraźnie w swojej opinii, że dla przywrócenia stanu <span class="anon-block">p. (1)</span> sprzed zawarcia umowy wystarczające było wykonanie prac, które wyszacował na kwotę<span class="anon-block">(...)</span> [opinia uzupełniająca biegłego <span class="anon-block">A. D.</span> k. 376 – 378, 421 – 423 i opinia usta k. 448].</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego wyliczona przez biegłego kwota <span class="anon-block">(...)</span> odpowiada wielkości szkody poniesionej przez Spółkę wskutek nienależytego wykonania przez pozwaną umowy najmu i uzasadnia odpowiedzialność pozwanej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc</a>, jednakże wyłącznie do wysokości wskazanej kwoty. Uwzględnienie roszczenia powodowej Spółki w wysokości zgłoszonej w pozwie prowadziłoby do bezpodstawnego wzbogacenia powódki kosztem pozwanej.</p> <p>Z tych względów Sąd Apelacyjny uwzględniając częściowo apelację pozwanej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> zmienił zaskarżony wyrok obniżając kwotę odszkodowania do kwoty <span class="anon-block">(...)</span>. W konsekwencji zmianie podlegało również orzeczenie o kosztach procesu, gdyż powództwo zostało uwzględnione w ¾ roszczenia co skutkowało obniżeniem kwoty zasądzonej w pkt II wyroku do wysokości 18 251zł oraz obniżeniu kwot, o których Sąd orzekł w pkt III i IV wyroku.</p> <p>W pozostałym zakresie Sąd Apelacyjny oddalił apelację jako bezzasadną. Apelacja pozwanej została uwzględniona jedynie w ¼ części. Koszty postępowania odwoławczego wyniosły 31 998zł i złożyły się na nie opłata od apelacji w kwocie 15 798zł oraz wynagrodzenia pełnomocników w wysokości przewidzianej w rozporządzeniu w kwotach po 8 100zł. Powódka poniosła koszty procesu w postępowaniu apelacyjnym w wysokości 8100zł, a pozwana w wysokości 15 798zł , tj. łącznie 23 898zł ,co w przybliżeniu odpowiada 75% kwoty wszystkich kosztów postępowania odwoławczego. Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> zniósł wzajemnie pomiędzy stronami koszty procesu w postępowaniu apelacyjnym.</p> </div>