VII Kzw 716/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII Kzw 716/18 </strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 30 listopada 2018 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> SSR del. Karol Gondro</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: Justyna Szczap</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. C.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->s. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p>skazanego za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 k.k.</a> </p> <p>na skutek zażalenia wniesionego w dniu 15 października 2018 roku przez prokuratora</p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Zawierciu z dnia 4 października 2018 roku wydane w sprawie o sygn. akt II K 195/16, VII Ko 1861/18</p> <p>w przedmiocie umorzenia należności sądowych</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Zawierciu postanowieniem z dnia 4 października 2018 roku wydanym w sprawie o sygn. akt II K 195/16, VII Ko 1861/18 na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 51)">art. 51 k.k.w.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 206;art. 206 § 1)">art. 206 § 1 k.k.w.</a> </strong>umorzył skazanemu koszty sądowe w kwocie 470,00 zł orzeczone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zawierciu z dnia 31.08.2016 r. w sprawie o sygn. akt II K 195/16.</p> <p> <strong> <!-- -->Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł prokurator zaskarżając go w całości i zarzucając mu </strong>błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu na podstawie postanowienia komornika sądowego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, że ponowne wszczęcie egzekucji komorniczej w celu uiszczenia kosztów sądowych w kwocie 470 złotych zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Zawierciu z dnia 31.08.2016 r. sygn. II K 195/16, byłoby niecelowe bowiem skazany nie ma majątku, jest osobą bezrobotną i nie pobiera zasiłku, podczas gdy skazany, który jest mężczyzną zdolnym do wykonywania pracy zarobkowej, posiada zawód technika budowlanego i z tego powodu ma możliwość pozyskania środków finansowych potrzebnych do uiszczenia zasądzonych kosztów, a brak jest podstaw do uznania, że skazany nie uiścił wskazanych kosztów sądowych z przyczyn od siebie niezależnych oraz że zachodzą wyjątkowe okoliczności, które uzasadniałyby ich umorzenie.</p> <p> <strong> <!-- --> W konsekwencji skarżący wniósł o </strong>uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zawierciu</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem w orzekaniu o umorzeniu grzywny bądź kosztów sądowych Sąd kieruje się tym, czy wykonanie orzeczenia o tych należnościach <span class="underline"> <!-- -->jest możliwe bądź celowe</span>, więc czy da się je wyegzekwować. Wobec skazanego wyrok zapadł 31 sierpnia 2016 r., natomiast z akt sprawy wynika, że egzekucja komornicza okazała się bezskuteczna i w związku z tym Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kołobrzegu umorzył postępowanie egzekucyjne (k. 116). Z akt sprawy wynika również, że skazany nie pracuje, nie pobiera zasiłków ani świadczeń emerytalno-rentowych, nie prowadzi działalności gospodarczej. Co więcej, nie jest znane jego aktualne miejsce pobytu co uniemożliwia wykonanie wobec niego kary.</p> <p>Prokurator w zażaleniu podniósł, że skazany jest mężczyzną zdolnym do wykonywania pracy zarobkowej i z tego powodu ma możliwość pozyskania środków finansowych. Nie jest to wiadome. Od uprawomocnienia orzeczenia nie wiadomo co ze skazanym się dzieje. Zarządzono jego poszukiwania celem doprowadzenia do zakładu karnego w związku z koniecznością odbycia kary pozbawienia wolności. Na chwilę obecną nie przyniosły one rezultatu. Jeśli do tego dojdzie, to skazany odbywając karę pozbawienia wolności zapewne nie będzie w stanie uiścić kosztów sądowych. W tej sytuacji Sąd odwoławczy uważa, że postanowienie Sądu Rejonowego jest słuszne, bo ponowne wszczęcie egzekucji wobec <span class="anon-block">M. C.</span> jest niecelowe. Dlatego brak jest podstaw do zmiany czy uchylenia zaskarżonego postanowienia.</p> <p>Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> </p> </div>