VII Ka 970/18

<p>Sygn. akt VII Ka 970/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Częstochowie VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Aneta Łatanik</p> <p>Protokolant: Dorota Chrząstek</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Częstochowie Macieja Kowalczewskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span>, s. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z 64 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Częstochowie</p> <p>z dnia 6 lipca 2018 r., sygn. akt XVI K 615/17</p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <p>a)  obniża wymiar kary orzeczonej oskarżonemu w punkcie 1 do 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności;</p> <p>b)  uchyla punkt 2 zaskarżonego wyroku;</p> <p>2.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>3.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. J.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">C.</span>, kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> w postępowaniu odwoławczym, przy czym kwota ta obejmuje również należny podatek VAT;</p> <p>4.  zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> od ponoszenia kosztów sądowych <br/>za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII Ka 970/18 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> został oskarżony o to, że </strong>w dniu 12 lutego 2017 roku w Oddziale Zewnętrznym w <span class="anon-block">W.</span> Aresztu Śledczego w <span class="anon-block">C.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, poprzez uderzenie <span class="anon-block">K. M.</span> w twarz ceramicznym kubkiem z zawartością gorącego płynu spowodował u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy i oparzenia twarzy które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonego rozstrój zdrowia lub naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne albowiem Wyrokiem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 17 listopada 2015 roku sygn. akt XVI K 355/15 został skazany za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> i inne na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 31.01.15r. do 01.02.15r., od 13.02.15r. do 27.05.15r., od 11.06.15r. do 20.08.15r. oraz w okresie od 30.09.16r. do 02.02.17r.,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Częstochowie wyrokiem z dnia 6 lipca 2018 roku wydanym w sprawie o sygn. akt XVI K 615/17 orzekł:</strong> </p> <p>1.  Oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, spełniającego znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> wymierzył mu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 93 a;art. 93 a § 1;art. 93 a § 1 pkt. 2)">art. 93a § 1 pkt 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 93 b;art. 93 b § 1)">art. 93b § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 93 c;art. 93 c pkt. 4)">art. 93 c pkt 4 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> środek zabezpieczający w postaci terapii w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>;</p> <p>3.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art.29 Prawa o adwokaturze</a> zasądził od Skarbu Państwa adw. <span class="anon-block">A. J.</span> tytułem obrony z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">T. G.</span> kwotę 936 złotych wraz z kwotą 215,28 złotych, stanowiącą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ()">ustawy o podatku od towarów i usług</a>;</p> <p>4.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust.1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego zaskarżając go w jego pkt 1 i 2 i zarzucił mu </strong>rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> kary 7 miesięcy pozbawienia wolności a także środka zabezpieczającego w postaci terapii w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span> poprzez nieuwzględnienie przez Sąd I instancji postawy oskarżonego, jego właściwości i warunków osobistych, dotychczasowego sposobu życia, okoliczności towarzyszących popełnieniu przestępstwa przy wymiarze kary i środka zabezpieczającego, które w konsekwencji doprowadziły do bardzo surowego wymiaru kary i środka zabezpieczającego orzeczonego wobec oskarżonego.</p> <p> <strong> <!-- -->W konsekwencji skarżący wniósł o:</strong> </p> <p>1. zmianę wyroku Sądu pierwszej instancji w pkt 1 poprzez złagodzenie wymiaru orzeczonej wobec oskarżonego kary 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz uchylenie orzeczonego w pkt 2 wyroku środka zabezpieczającego w postaci terapii w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span> ewentualnie o 2) uchylenie orzeczenia Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 3) zasądzenie na rzecz Adwokat <span class="anon-block">A. J.</span> z Kancelarii Adwokackiej w <span class="anon-block">C.</span> zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, które nie zostały opłacone w całości ani części powiększone o należny podatek VAT.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje. </strong> </p> <p>Wniesiona przez obrońcę oskarżonego apelacja zasługiwała w całości na uwzględnienie doprowadzając do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego w jego punkcie 1 z 7 miesięcy pozbawienia wolności do 1 miesiąca pozbawienia wolności oraz uchylenie orzeczonego w jego punkcie 2 środka zabezpieczającego w postaci terapii w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>Zanim jednak Sąd Okręgowy przystąpi do szczegółowych rozważań związanych z wymową wniesionego środka odwoławczego uważa za stosowne w pierwszej kolejności nadmienić, iż analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w połączeniu z lekturą pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy rozpoznający niniejszą sprawę przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób staranny, dokładny i sumienny. Wnikliwie i wszechstronnie przeanalizował wszystkie dowody oraz okoliczności ujawnione w toku całego postępowania karnego mogące mieć wpływ na wydane orzeczenie. Wyprowadzona przezeń ocena zebranych w sprawie dowodów jest rzetelna, wolna od błędów i dokonana z uwzględnieniem reguł sformułowanych w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Tym samym jest oceną wszechstronną, bezstronną, nie naruszającą granic swobodnej oceny dowodów, a przy tym zgodną z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego oraz prawidłowego rozumowania. Ustalenia faktyczne poczynione na jej podstawie odzwierciedlają natomiast rzeczywisty stan rzeczy i w pełni potwierdzają słuszność wydanego przez Sąd Rejonowy rozstrzygnięcia. Skarżący nie kwestionował zresztą przeprowadzonego przez Sąd pierwszej instancji postępowania dowodowego, wyprowadzonej przezeń oceny całokształtu ujawnionych dowodów, poczynionych na jej podstawie ustaleń faktycznych i zastosowanej do przypisanego oskarżonemu czynu kwalifikacji prawnej w związku z powyższym Sąd Okręgowy także nie dostrzegając podstaw do ingerencji w powyższym zakresie w zaskarżony wyrok rozważania swoje ograniczy wyłącznie do oceny zarzutu zawartego w wywiedzionej apelacji.</p> <p>Przechodząc zatem w tym miejscu do szczegółowych rozważań związanych z wymową wniesionego środka odwoławczego, wskazać należy, iż istotnie rację ma skarżący podnosząc, iż orzeczona wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> kara 7 miesięcy pozbawienia wolności jest karą nazbyt surową i wymaga korekty. Jakkolwiek Sąd Rejonowy w sposób jak najbardziej prawidłowy ustalił rodzaj kary i wskazał okoliczności obciążające osobę oskarżonego, tym niemniej nie do końca słusznie doszedł do przekonania, iż karą uwzględniającą wszystkie okoliczności czynu oraz osobę sprawcy będzie kara w wymiarze aż 7 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu Okręgowego, zważywszy bowiem na całokształt okoliczności podmiotowych i przedmiotowych mających w analizowanej sprawie kluczowe znaczenie, jak również mając na uwadze rodzaj i rozmiar ujemnych następstw rzutujących na wymiar kary właściwą reakcją karną winno być orzeczenie wobec <span class="anon-block">M. S.</span> kary w wymiarze 1 miesiąca pozbawienia wolności. Kara w takim wymiarze będzie adekwatna zarówno do stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu przestępstwa oraz zrealizuje cele zapobiegawcze i wychowawcze które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a stawiane jej przez ustawodawcę, a także będzie czynić zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości oraz stanowić wystarczającą przestrogę dla innych potencjalnych sprawców tego rodzaju przestępstw wywołując u nich refleksję nad ewentualnymi korzyściami wynikającymi z ich popełniania, a sumą ujemnych następstw związanych z grożącą za nie odpowiedzialnością karną. Co prawda faktem jest, iż czyn popełniony przez oskarżonego niewątpliwie wpłynął negatywnie na pokrzywdzonego to jednak należy mieć na uwadze, iż całe zdarzenie zostało sprowokowane przez <span class="anon-block">K. M.</span> a podjęte przez oskarżonego działania, realizujące znamiona przestępstwa mu przypisanego, nie miały szczególnie drastycznego charakteru. Zachowanie oskarżonego nie było bowiem nacechowane nadzwyczajną agresją i nie skutkowało żadnymi szczególnymi negatywnymi następstwami w sferze zdrowia fizycznego pokrzywdzonego.</p> <p>Kontynuując powyższe rozważania wskazać również należy, iż nie znajduje akceptacji ze strony Sądu Okręgowego wymierzony oskarżonemu środek zabezpieczający w postaci terapii w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Otóż wbrew twierdzeniom Sądu pomiędzy zaistniałym w dniu 12 lutego 2017 roku na Oddziale Zewnętrznym w <span class="anon-block">W.</span> Aresztu Śledczego w <span class="anon-block">C.</span> zdarzeniem w szczególności sposobem działania sprawcy, a rozpoznanymi u oskarżonego schorzeniami nie zachodził związek przyczynowo - skutkowy, który uzasadniałby konieczność zastosowania wobec oskarżonego ww. środka zabezpieczającego.</p> <p>Z podanych wyżej powodów Sąd Okręgowy na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> zaskarżony wyrok zmienił w sposób opisany w pkt. 1 wyroku Sądu odwoławczego, a w pozostałej części – opierając się na dyspozycji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> jako sprawiedliwy, odpowiadający prawu karnemu materialnemu i nie uchybiający prawu karnemu procesowemu utrzymał w mocy.</p> <p>O kosztach sądowych orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> Sąd Okręgowy uwzględniając aktualną sytuację osobistą i majątkową <span class="anon-block">M. S.</span> uznał, iż nie jest możliwe uiszczenie przez niego kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze przez co zwolnił go z obowiązku ich ponoszenia obciążając nimi ostatecznie Skarb Państwa.</p> <p>Z kolei z uwagi, iż oskarżony korzystał w postępowaniu odwoławczym z pomocy obrońcy z urzędu, a koszty te nie zostały opłacone, ani w całości ani w części, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze z dnia 26 maja 1982 roku</a> w zw. z § 4 ust. 1 i 3 i § 17 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego adw. <span class="anon-block">A. J.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">C.</span> kwotę 516,60 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> w postępowaniu odwoławczym, przy czym kwoty te obejmuje również należny podatek VAT.</p> </div>