II OZ 1099/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta Miasta O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2508/13 o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta O. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary grzywny postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie w części wzywającej do uzupełnienia wpisu sądowego ponad kwotę 260 zł. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2508/13 Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., wezwał Prezydenta Miasta O. do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny w kwocie 470 złotych, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł Prezydent Miasta O., zaskarżając zarządzenie w części wzywającej do uzupełnienia wpisu sądowego w wysokości przekraczającej kwotę 260 złotych i wnosząc o zmianę zarządzenia. Skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 231 zd. pierwsze p.p.s.a. w związku z § 1 pkt 2 rozporządzenia poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w kwocie mniejszej niż 10 000 zł, a w konsekwencji błędne ustalenie brakującej wysokości wpisu na kwotę 470 zł; 2. art. 231 zd. pierwsze p.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w skardze zarzucił naruszenie art. 139 kpa w zw. z art. 144 kpa i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części nakładającej na niego karę w wysokości przekraczającej kwotę 10 000 złotych. Z tego wynika, że w przedmiotowej skardze zakwestionowana została jedynie część orzeczonej kary w wysokości 9 000 złotych, a skoro wartość przedmiotu sporu stanowi ta część należności pieniężnej która został zaskarżona w skardze to uznać należało, iż wpis powinien wynosić 360 złotych, co przy uwzględnieniu uiszczonej kwoty 100 zł pozostawia do uiszczenia kwotę 260 złotych, która została wniesiona na rachunek WSA. Skarżący na uzasadnienie swego stanowiska powołał uchwałę 7 sędziów NSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FSP 7/07 (Lex 334945). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W myśl § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi w przypadku należności w wysokości: 1) do 10.000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 złotych, 2) ponad 10.000 złotych do 50.000 złotych – 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia nie mniej niż 400 złotych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa wszczęta skargą na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 22 sierpnia 2013 r. jest sprawą z zakresu opisanego w § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. Skarżący zaskarżył bowiem do sądu postanowienie wymierzające grzywnę w kwocie ponad 10 000zł. Oznacza to w istocie, że zaskarżeniem objęta jest jedynie część aktu (postanowienia z dnia 22.08. 2013r. ). Przepis stanowiący podstawę pobrania wpisu należy wykładać łącznie z przepisami ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym z art. 215, 216, które stanowią o wartości przedmiotu zaskarżenia, konieczności wskazania jej w piśmie wszczynającym postępowanie, jeżeli od niej zależy wysokość opłaty. Tym samym brak było podstaw by w niniejszej sprawie obliczać wpis od całej wysokości należności objętej zaskarżonym aktem, skoro ustawodawca wyraźnie obowiązek uiszczenia kosztów sądowych odnosi w takim wypadku do wysokości kwestionowanej należności. Wpis liczony od 9000zł jak słusznie wywiódł skarżący stanowi kwotę 360 zł, po odliczeniu wpłaconej należności w wysokości 100zł wezwanie do uzupełnienia wpisu stanowić winno o zobowiązaniu do uiszczenia kwoty 260 zł. W tym stanie rzeczy na zasadzie art. 185 §1 w związku z art. 198, 197§2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.