I C 1881/18

<p>Sygn. akt I C 1881/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 4 grudnia 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSR Daria Ratymirska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: p.o. prot. sąd. Barbara Podruczna </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 roku w Kłodzku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span> </p> <p>o zapłatę 19.501,09 zł</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od strony powodowej <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę 3.600 zł, tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> wniósł pozew w dniu 8 grudnia 2016r. przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span> o zapłatę kwoty 19.501,09 zł, podając w uzasadnieniu, że dochodzona wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w dniu 14.03.2011r. umowy pożyczki, z której pozwany nie wywiązał się, wobec czego rozwiązano z nim umowę. Powód podał, że nabył wierzytelność na podstawie umowy cesji z dnia 9.12.2013r. Zarazem wskazał datę wymagalności na 8.12.2016r. Podał, że na zobowiązanie pozwanego składa się: kwota 15.219,59 zł, tytułem należności głównej, kwota 4.281,50 zł, tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie, naliczonych przez powoda od dnia następnego po dniu cesji do dnia złożenia pozwu.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podniósł zarzut nieistnienia zobowiązania, gdyż stron nie łączył żaden stosunek zobowiązaniowy, oraz zarzut przedawnienia roszczenia.</p> <p>Stan faktyczny:</p> <p>W dniu 14.03.2011r. pozwany zawarł z <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> umowę pożyczki gotówkowej w kwocie 22.196 zł, zobowiązując się do spłaty pożyczki wraz z odsetkami w 96 ratach miesięcznych.</p> <p>Dowód: umowa pożyczki z harmonogramem spłat (k-42 i nast.)</p> <p>Na podstawie umowy z dnia 9.12.2013r. strona powodowa nabyła od <span class="anon-block"> (...) Banku (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wierzytelność wobec pozwanego.</p> <p>Dowód: umowa sprzedaży wierzytelności (k-15 i nast.)</p> <p>W piśmie z dnia 27.01.2014r., adresowanym do pozwanego, zatytułowanym „Wezwanie do zapłaty”, strona powodowa zawiadomiła o przelewie wierzytelności i stanie zaległości wynoszącym 20.366,78 zł, wyznaczając termin zapłaty na dzień 3.02.2014r.</p> <p>Dowód: pismo powoda z dn. 27.01.2014r. (k-51).</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Strona powodowa wykazała swoją legitymację czynną na podstawie dołączonej umowy pożyczki z dnia 14.03.2011r., zawartej przez pozwanego z <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, oraz umowy sprzedaży wierzytelności na rzecz powoda z dnia 9.12.2013r. (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720§1 kc</a>). Zarazem w treści pozwu wskazała datę wymagalności, przypadającą na 8.12.2016r. (tj. dzień złożenia pozwu), co wskazywałoby na nabycie, wbrew treści umowy cesji, wierzytelności jeszcze niewymagalnej . Jednocześnie domagała się zasądzenia kwoty 4.281,50 zł, tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie, naliczonych od dnia następnego po dniu cesji do dnia złożenia pozwu, co wskazywałoby, biorąc pod uwagę datę wymagalności wskazaną w pozwie, że bezzasadnie domaga się odsetek za opóźnienie w okresie przed wymagalnością roszczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481§1 kc</a>).</p> <p>Niezależnie od tego, z treści uzasadnienia pozwu wynika, że umowa pożyczki została rozwiązana przez wierzyciela pierwotnego przed datą cesji, jednakże powód nie wskazał konkretnej daty, w której nastąpiło rozwiązanie umowy. Jednocześnie, pomimo zobowiązania, strona powoda nie przedłożyła żadnych dowodów na okoliczność rozwiązania umowy pożyczki, na którą powoływała się w pozwie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>), w szczególności dokumentu wypowiedzenia umowy, o czym mowa w § 12 umowy pożyczki. Uniemożliwiło to Sądowi ustalenie daty wymagalności roszczenia, co było istotne wobec żądania zasądzenia skapitalizowanych odsetek, ale także z punktu widzenia treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2^{<!-- -->1} kc</a>, zgodnie z którym, po upływie terminu przedawnienia (który w tym wypadku wynosi 3 lata – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a>) nie można domagać się zaspokojenia roszczenia, przysługującego przeciwko konsumentowi. Mając jednak na uwadze datę zawarcia umowy cesji (9.12.2013r.), fakt, że wcześniej nastąpiło rozwiązanie umowy pożyczki, co powodowało wymagalność całej wierzytelności z tego tytułu, oraz datę wniesienia pozwu do Sądu (8.12.2016r.) można z dużym prawdopodobieństwem przyjąć, że powód domaga się zaspokojenia przedawnionego roszczenia. W sytuacji, gdy obecnie Sąd z urzędu bada upływ terminu przedawnienia roszczenia, przysługującego przeciwko konsumentowi, powód powinien był udowodnić datę wymagalności roszczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>), a w konsekwencji, że pozew został wniesiony przed upływem terminu przedawnienia. Skoro powód nie wykazał daty wymagalności roszczenia, opartego na umowie pożyczki z dnia 14.03.2011r., jego powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p>Orzeczenie w pkt II wyroku oparto na przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 kpc</a>. Strona powodowa, jako przegrywająca sprawę, powinna zwrócić pozwanemu koszty procesu, w skład których wchodzi kwota 3600 zł, tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, będącego radcą prawnym, w stawce minimalnej, uzależnionej od wartości przedmiotu sporu.</p> </div>