III RC 56/18

<p>Sygn. akt III RC 56/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 grudnia 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Wysokiem Mazowieckiem III Wydział Rodzinny i Nieletnich </strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący : SSR Julita Aronowicz</p> <p>Protokolant : Krystyna Gołębiewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 r. w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>sprawy z powództwa małoletniej <span class="anon-block">A. G.</span> reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. G.</span> </p> <p>o alimenty</p> <p>I.  Zasądza od pozwanego <span class="anon-block">M. G.</span> na rzecz jego małoletniej córki <span class="anon-block">A. G.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> alimenty w wysokości po 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł miesięcznie, poczynając od dnia 01 grudnia 2018 r., płatne z góry do dnia 10. każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia w terminie płatności, do rąk <span class="anon-block">K. S.</span> jako przedstawicielki ustawowej małoletniej powódki;</p> <p>II.  Oddala powództwo w pozostałym zakresie;</p> <p>III.  Koszty procesu pomiędzy stronami wzajemnie znosi;</p> <p>IV.  Odstępuje od obciążania pozwanego kosztami nieuiszczonej opłaty od pozwu i koszty te przejmuje na rachunek Skarbu Państwa;</p> <p>V.  Wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.</p> <p>Sygn. akt III RC 56/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki <span class="anon-block">A. G.</span> – <span class="anon-block">K. S.</span> w pozwie wniesionym przeciwko <span class="anon-block">M. G.</span> domagała się zasądzenia alimentów na rzecz córki w kwotach po 700 zł miesięcznie.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu wskazała, że pozwany jest ojcem dziecka, rodzice małoletniej nie pozostają w związku od sierpnia 2018 r. Przedstawicielka ustawowa podała, że koszt utrzymania dziecka wynosi ok. 1.000 zł miesięcznie. Aktualnie cały ciężar wychowania i utrzymania małoletniej powódki spoczywa na matce, zaś pozwany od dnia narodzin córki nie ponosił żadnych ciężarów finansowych związanych z jej utrzymaniem, sporadycznie robił drobne zakupy.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. G.</span> w odpowiedzi na pozew uznał powództwo do kwoty po 300 zł miesięcznie.</p> <p>W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, że nie uchyla się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego, jednakże kwestionuje wysokość żądanego świadczenia oraz rozmiar potrzeb dziecka przedstawionych w pozwie, jak również swoje możliwości majątkowe i zarobkowe. Wskazał, że na obecną chwilę nie jest w stanie łożyć alimentów w kwocie wyższej niż 300 zł miesięcznie. Pozwany zarabia ok. 1.557 zł netto, mieszka w domu rodzinnym, partycypuje w opłatach w wysokości 400 zł miesięcznie, nadto ponosi koszty dojazdu do pracy w kwocie ok. 150 zł miesięcznie. <span class="anon-block">M. G.</span> podniósł, że sytuacja finansowa matki dziecka jest o wiele lepsza niż jego, bowiem zarabia ona 2.240 zł miesięcznie, nadto pobiera na dziecko świadczenie 500 +.</p> <p>Na rozprawie w dniu 04 grudnia 2018 r. przedstawicielka ustawowa sprecyzowała, że domaga się zasądzenia alimentów od dnia 01 grudnia 2018 r.</p> <p>Pozwany uznał powództwo do kwoty po 300 zł miesięcznie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Małoletnia powódka <span class="anon-block">A. G.</span>, <span class="anon-block">urodzona (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, jest córką <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">M. G.</span>, którzy do sierpnia 2018 r. tworzyli nieformalny związek. Dziecko zostało uznane przez ojca.</p> <p>Małoletnia powódka pozostaje pod opieką matki, która na rozprawie w dniu 01 grudnia 2018 r. wskazała, że wyżywienie córki kosztuje 250 – 270 zł przez 1, 5 tygodnia, środki pielęgnacyjne, czystości – ok. 50 zł miesięcznie, pampersy – ok. 60 zł miesięcznie, ubrania, obuwie – ok. 1.600 zł rocznie, zabawki – ok. 50 zł miesięcznie. Dziewczynka uczęszcza do żłobka, czesne wynosi 80 zł miesięcznie, natomiast oplata ta ma wzrosnąć od stycznia 2019 r. do kwoty 1.030 zł miesięcznie z uwagi na brak zameldowania dziecka na terenie miasta bądź gminy <span class="anon-block">W.</span>. Małoletnia powódka dość często się przeziębia, leki w ostatnim okresie kosztowały 300 zł, wykupił je pozwany.</p> <p> <span class="anon-block">K. S.</span> pracuje w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, zarabia 2.240 zł miesięcznie (9 zł brutto z 1 godz. pracy). Przedstawicielka ustawowa nie ma majątku, ma drobne długi u osób trzecich. <span class="anon-block">K. S.</span> wraz z córką <span class="anon-block">A.</span> i drugą córką <span class="anon-block">K.</span> mieszka w wynajmowanym mieszkaniu, za które płaci 850 zł miesięcznie, ponadto reguluje rachunki za światło, telefon, Internet i telewizję kablową w kwocie łącznej ok. 213 zł miesięcznie. Przedstawicielka ustawowa otrzymuje świadczenie 500+ na małoletnią <span class="anon-block">A.</span>, alimenty na starszą córkę w kwocie 100 zł miesięcznie, natomiast sama płaci alimenty na dwójkę swoich dzieci pozostających pod opieką ojca, po 200 zł miesięcznie.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. G.</span> ma 40 lat, z zawodu jest ślusarzem – mechanikiem. Pracuje jako pracownik budowlany w <span class="anon-block">(...)</span>, za lipiec, sierpień i wrzesień 2018 r. zarobił 6.300 zł brutto, 4.672, 95 zł netto. Pozwany jest właścicielem działki rolnej o pow. 30 arów, nie ma innego majątku nieruchomego. Spłaca dług wynoszący ok. 1.500 zł. <span class="anon-block">M. G.</span> mieszka wraz z matką i bratem w domu stanowiącym własność brata, przekazuje matce 400 zł miesięcznie na opłaty, obiady, pranie. Pozwany partycypuje w kosztach utrzymania córki <span class="anon-block">A.</span>. Od ok. miesiąca czasu zawozi ją do żłobka, kupuje jej ubrania, zabawki, środki czystości. <span class="anon-block">M. G.</span> zabiera dziecko do siebie w niektóre niedziele, wówczas kupuje córce owoce, napoje, zupki w słoiczkach.</p> <p> <em> <!-- -->Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień informacyjnych przedstawicielki ustawowej <span class="anon-block">K. S.</span> (czas nagr. od 00:03:36, k. 28 v.), wyjaśnień informacyjnych pozwanego (czas nagar. od 00:20:37, k. 28 v. - 29.), odpisu skróconego aktu urodzenia małoletniej powódki (k. 5), umowy o pracę i zaświadczenia o wynagrodzeniu <span class="anon-block">K. S.</span> (k. 6, 7), umowy o pracę i zaświadczenia o wynagrodzeniu <span class="anon-block">M. G.</span> (k. 15, 16), zestawienia opłat za żłobek (k. 27). </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Obowiązek alimentacyjny jest jednym z podstawowych obowiązków ciążących na obojgu rodzicach względem ich wspólnych dzieci.</p> <p>Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 133;art. 133 § 1)">art. 133 § 1 kro</a> rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 128)">Artykuł 128 kro</a> stanowi, iż obowiązek alimentacyjny polega na dostarczaniu środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania. Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 1)">art. 135 § 1 kro</a> zakres świadczeń alimentacyjnych jest podwójnie uzależniony – z jednej strony zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, zaś z drugiej strony – od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 2)">art. 135 § 2 kro</a> .</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ()">Kodeks rodzinny i opiekuńczy</a> statuuje zasadę równej stopy życiowej rodziców i dzieci, co oznacza, że od chwili urodzenia się dziecka rodzice obowiązani są zapewnić mu utrzymanie na takiej stopie, na jakiej sami żyją. Rodzice nie mogą uchylać się od obowiązku alimentacyjnego, natomiast obowiązani są podzielić się z dzieckiem nawet najmniejszymi dochodami (vide uchwała pełnego składu Izby Cywilnej SN z 09. 06. 1976 r., III CZP 46/75, OSNC 1976/9/184). Trudna sytuacja materialna rodziców nie zwalnia ich od obowiązku świadczenia alimentów na rzecz dzieci, chyba że takiej możliwości są pozbawieni w ogóle. Zatem zmuszeni są oni dzielić się z dziećmi nawet bardzo szczupłymi dochodami, a w skrajnych sytuacjach, sprostanie obowiązkowi alimentacyjnemu będzie wymagać poświęcenia części składników majątkowych (vide wyrok SN z 24.03.2000 r., I CKN 1538/99, LEX nr 51629).</p> <p>Sąd przeanalizował sytuację materialną i osobistą rodziców małoletniej powódki oraz koszty utrzymania dziecka wskazywane przez matkę.</p> <p>W ocenie Sądu usprawiedliwione koszty utrzymania małoletniej <span class="anon-block">A. G.</span>, związane z wyżywieniem, zakupem ubrań, obuwia, środków pielęgnacyjnych, czystości, leków i zabawek, zważywszy na jej wiek i sytuację materialną matki, pod opieką której dziecko się znajduje, oscylują wokół kwoty 700 zł miesięcznie.</p> <p>Jak już powyżej wskazano rozmiar obowiązku alimentacyjnego zależy od możliwości majątkowych i zarobkowych zobowiązanego.</p> <p>W ocenie Sądu alimenty w kwocie 450 zł miesięcznie jak najbardziej mieszczą się w możliwościach płatniczych pozwanego, bowiem ze świadczonej pracy uzyskuje wynagrodzenie pozwalające na realizację alimentów w zasądzonej wysokości. Świadczenia w takim rozmiarze stanowią wystarczający wkład finansowy ze strony pozwanego w utrzymanie dziecka, albowiem w znaczący sposób przyczynia się on do finansowania swej córki. <span class="anon-block">M. G.</span> zabiera małoletnią powódkę do swego miejsca zamieszkania w niektóre niedziele, wówczas kupuje jej niezbędne produkty spożywcze, nadto kupuje je ubrania ( na wiosna za kwotę 350 zł, we wrześniu za 300 zł), zabawki (ostatnio za 25 zł), leki (ostatnio za 300 zł), pampersy.</p> <p>Żądanie alimentów w kwocie 700 zł Sąd uznał za wygórowane i dlatego też roszczenie strony powodowej ponad kwotę 450 zł zostało oddalone.</p> <p>Alimenty zostały zasądzone od dnia 01 grudnia 2018 r.. zgodnie z żądaniem strony powodowej.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie powołanych powyżej przepisów.</p> <p>O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> z uwagi na częściowe uwzględnienie żądania.</p> <p>O kosztach nieuiszczonej opłaty od pozwu rozstrzygnięto na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.</p> <p>Wyrokowi został nadany rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 1)">art. 333 § 1 pkt 1 kpc</a>.</p> </div>