VI Ka 483/18

<p>Sygn. akt VI Ka 483/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 7 grudnia 2018 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Tekieli</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant Sylwia Piliszewska </strong> </p> <p>przy udziale prokurator Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze: <span class="anon-block">M. S.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2018r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">K. G.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>s. <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">A.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze</p> <p>z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II K 1377/17</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">K. G.</span> i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 483/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K. G.</span> oskarżony został o to że:</p> <p>w dniu 21 maja 2017 r. w <span class="anon-block">S.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> zadając ciosy ręką po głowie i szyi oraz kopiąc nogami po głowie spowodował u <span class="anon-block">T. G.</span> obrażenia ciała: złamania kości nosa z przemieszczeniem, złamania ściany przyśrodkowe oczodołu prawego które naruszyły czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie II K 1377/17 uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">K. G.</span> od zarzutu popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku i stwierdził że koszty procesu ponosi Skarb Państwa.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył Prokurator Rejonowy w Jeleniej Górze zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść wyrażający się w błędnym uznaniu, iż <span class="anon-block">K. G.</span> nie popełnił zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> albowiem działał w obronie koniecznej w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 25;art. 25 § 1)">art. 25 § 1 k.k.</a>, podczas gdy prawidłowa analiza zebranego w sprawie całokształtu materiału dowodowego uwzględniająca wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, zasady prawidłowego rozumowania prowadzi do wniosku przeciwnego tj. do uznania, że oskarżony dopuścił się powyższego przestępstwa. Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja okazała się zasadna.</p> <p>Sąd I instancji dokonał oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, bez uwzględnienia całokształtu materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie głównej tj. z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, co w konsekwencji czyni zasadnym podniesiony w apelacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd ten odnośnie przebiegu zdarzenia ustalił, że oskarżony <span class="anon-block">K. G.</span> wszedł do znajdującej się na terenie posesji stodoły oraz że „…za nim do tej stodoły wszedł <span class="anon-block">T. G.</span>. <span class="anon-block">T. G.</span> trzymał w rękach teleskopową pałkę, którą wchodząc do stodoły rozłożył. Pomiędzy mężczyznami doszło do kłótni. <span class="anon-block">T. G.</span> zaatakował <span class="anon-block">K. G.</span> a <span class="anon-block">K. G.</span> broniąc się szarpał się z nim i odepchnął go” ( str. 1 uzasadnienia, k. 81 akt ). Na bazie tych ustaleń faktycznych Sąd I instancji czyni ustalenia prawne co do działania oskarżonego w ramach obrony koniecznej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 25;art. 25 § 1)">art. 25 § 1 k.k.</a> Tymczasem z opinii sądowo – lekarskiej biegłego lekarza – chirurga <span class="anon-block">Z. K.</span> wynika, że pokrzywdzony <span class="anon-block">T. G.</span> doznał obrażeń w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem i złamania ściany przyśrodkowej oczodołu prawego ( k. 20 akt ). Obrazuje to także kserokopia zdjęcia twarzy pokrzywdzonego ( k. 15 ). Są to dowody obiektywne, niezależne od subiektywnych relacji stron konfliktu. Dowody te, w szczególności zaś opinia biegłego przeprowadzone zostały na rozprawie głównej poprzez ich ujawnienie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 394;art. 394 § 1;art. 394 § 2)">art. 394 § 1 i 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 392;art. 392 § 1)">art. 392 § 1 k.p.k.</a> ( k. 77 odwrót ). W ocenie Sądu Okręgowego stwierdzone w opinii biegłego obrażenia nosa i oczodołu pokrzywdzonego z całą pewnością nie mogły powstać od „szarpania się” z oskarżonym ani od odepchnięcia pokrzywdzonego przez oskarżonego, musiały być efektem zadanych co najmniej dwóch uderzeń. Przebieg zdarzenia był więc inny niż to dowolnie ustalił Sąd I instancji. Dodać przy tym należy, że Sąd ten nie dokonał w ogóle oceny opinii biegłego, nie wskazał czy uznaje ją za wiarygodną czy też nie, nie wskazał też w jakich innych okolicznościach niż zajście z oskarżonym pokrzywdzony <span class="anon-block">T. G.</span> doznał tych obrażeń. W tym kontekście wskazać należy że złamania oczodołu i nosa u pokrzywdzonego stwierdzone zostały w karcie informacyjnej leczenia szpitalnego sporządzonej w dniu 21.05.2017 r., a więc w dniu zdarzenia ( k.8 ). Skoro przebieg zdarzenia był inny niż to ustalił Sąd I instancji, nie sposób przesądzać obecnie o działaniu oskarżonego w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 25;art. 25 § 1)">art. 25 § 1 k.k.</a> </p> <p>W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok uniewinniający nie mógł się ostać. Wobec obowiązującej zasady <em> <!-- -->ne peius </em>( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> ) i konieczności powtórzenia w całości postępowania dowodowego Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">K. G.</span> i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze.</p> <p>Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przeprowadzi w całości postępowanie dowodowe a następnie w ramach swojej niezawisłości rozważy przyjęcie sprawstwa i winy oskarżonego w niniejszej sprawie, czemu da wyraz w wydanym wyroku, który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> </p> </div>